Erkenning -11

Bang voor de nacht

Voor de fakkel die raast

zonder oponthoud

en terug naar af

Ik blaas het vuur als vanouds

is er niemand tegen de kou

is er een lied

dat ik hoor bij het bladeren van het vuur

danst de fakkel voluit

als een stem zonder klank

Dit stille korps marcheert

door lege handen vol zweet

door lege straten gedwee

en hun lege huizen dalen af

zakken in hun eigen kerkers

tot de onderste steen