De aartsbisschop van de Australische stad Adelaide wordt verweten dat hij een pedofiele priester de hand boven het hoofd heeft gehouden. Philip Wilson is aangeklaagd en heeft zijn functie tijdelijk neergelegd, meldde ABC News dinsdag.
De priester, Jim Fletcher, zou in de jaren zeventig van de vorige eeuw kinderen hebben misbruikt. Wilson zou daar in 1976 een gesprek over hebben gehad, maar niet met de informatie naar de politie zijn gegaan.
Joseph Ratzinger was aartsbisschop van Munchen-Freising. In het Beierse stadje Bad Tolz stond pastoor Hullerman lange tijd bekend als pedo-seksueel waar met medeweten van toenmalige aartsbisschop Ratzinger pastoor Hullerman sinds 1976 in verschillende gemeentes werkte en steeds opnieuw jongens kon misbruiken. De carriere van Hullerman begint in Essen waar hij sinds 1979 in opspraak raakt. De kerk plaats hem over naar Munchen waar Hullerman van Ratzinger in therapie moet Psychiater Werner Huth ontdekt al snel dat Hullerman niet te behandelen is en waarschuwt meerdere malen het aartsbisdom. Hij, Hullerman was bang voor het verliezen van het priesterschap, een zeer twijfelachtige motivatie aldus psychiater Huth. Hullerman zag zichzelf niet als dader maar als weldoener zoals je vaak ziet bij pedofielen, volgens psychiater Huth. In een ordinariaatsvergadering is deze zaak besproken in het bijzijn van Ratzinger omdat het advies Hullerman niet meer te laten werken in het bijzijn van kinderen, niet opgevolgd werd. Psychiater Huth vermeld nog dat pater Hullerman hem ook voorloog over hoeveel alcohol hij nuttigde of hoeveel seksuele contacten hij had. Ratzinger negeert het advies en zet de pastoor Hullerman aan het werk in Grafing. Als Ratzinger al kardinaal in Rome is wordt Hullerman in 1986 veroordeelt en door het bisdom naar het stadje Garching gestuurd. Vandaaruit komt hij in 2008 naar Bad Tolz zonder dat iemand over het pedo-seksuele gedrag van Hullerman werd geinformeerd. In het stadje Garching werkte Hullerman twintig jaar lang met jongeren. Een van de slachtoffers heeft pas kort geleden aangifte gedaan. Een van de slachtoffers uit Essen werd door het ordinariaat aangepakt na een e-mail waarin het slachtoffer verzocht voor een regeling en excuses en beschuldigd van afpersing. Hullerman kan niet meer in Bad Tolz wonen en ging terug naar bisdom Essen, met pensioen. Het bisdom in Munchen geeft over deze kwestie geen commentaar.
Zondag was ik bij de opening van de tentoonstelling ‘Gijsen flikker op‘ in het centre Ceramique te Maastricht.
Dominee Gremdaat mocht als protestant de gluur periode van Gijsen op Rolduc ontleden, dat had in de media gestaan en dat was leuk om over te babbelen. ‘Gluren’ was het grondmotief, zo suggereerde Paul Haenen, een onderliggende, sluimerende, het stiekeme homo-zijn van de bisschop, die zelf homoseksualiteit snoeihard veroordeelde. Gijsen werd inderdaad onder druk gezet door homoseksuele priesters die feesten hielden in villa’s van het bisdom die uit de hand dreigden te lopen maar was onmachtig om er iets aan te doen omdat hij chantabel was, een verborgen leven als homoseksueel leidde.
(Gluren voor een heteroseksueel moet nog in een andere kast worden opgeborgen en de hetero kan er pas uitkomen als ie betaald heeft).
De gegrond verklaring, twee misbruik zaken die groot in het nieuws waren en ondermeer bewerkstelligd werden door MCU ontging de dominee, immers protestanten bemoeien zich niet met privé aangelegenheden. Zij zijn het zelf schuld deze kastijding van de ascese..kan niet goed gaan ook als je homoseksueel bent.
Wat me het meest schokte was een foto van Gijsen met Simonis, hierop erkende ik voor de eerste keer de man die in het Bleijerheide kamertje me betaste. Zijn ’tang’ hoofd was me al bekend maar nu hij op deze foto zijn blik naar beneden afgewend houdt, komt het in de buurt van een herinnering die me lang onduidelijk is gebleven. Hij hoeft voor mij niet meer aangeklaagd te worden dat is hem al ten deel gevallen, en blij wordt ik er niet van.
Had ik toen in dat kamertje moeten roepen ‘Gijsen flikker op‘?
a) ik wist niet wat een flikker was
b) dacht dat priesters heilig en vroom: het voorbeeld gaven
c) het onderzoek naar Gijsens aanwezigheid op internaat Bleijerheide is nooit openbaar gemaakt
Paus Franciscus denkt niet dat hij heel lang paus zal zijn. In een interview zei hij dat hij zichzelf eerder ziet aftreden dan dat hij tot zijn dood paus blijft. Het is vandaag twee jaar geleden dat hij aantrad.
“Ik heb het gevoel dat mijn pontificaat kort zal zijn, vier of vijf jaar, misschien zelfs twee of drie jaar”, zei de 78-jarige paus tegen de Mexicaanse zender Televisa. “Daarvan zijn er al twee voorbij. Dat is een vreemde gewaarwording.”
“Ik voel dat de Heer mij hier voor een korte tijd heeft geplaatst.”
MCU heeft de afgelopen jaren de moeilijke vraag naar de juiste hulpverlening heroverwogen en geanalyseerd.
Reeds in 2010/2011 is er door MCU een onderzoek gedaan naar deze ‘juiste’ hulpverlening voor onze doelgroep. Daarvoor zijn verschillende specialisten op het gebied van traumaverwerking geconsulteerd. Een van de vragen die de specialisten naar voren brachten was: “wat is er zo bijzonder en wat zijn de specifieke kenmerken van jullie doelgroep?”. Een vraag waar eerder de commissie Deetman I en II deels antwoord op heeft gegeven. Een andere belangrijk kenmerk van religieus slachtoffer misbruik / geweld werd uitstekend verwoord door Thomas Doyle in het boekwerk ‘het overleven van de geest’.
Thomas Doyle schrijft:
Seksueel misbruik van kinderen en minderjarigen door geestelijken die men vertrouwt heeft een uniek trauma als gevolg. De ruime meerderheid van de slachtoffers zijn toegewijde leden van hun kerkgemeenschap met een uitzonderlijk groot vertrouwen in de priester en in het religieuze systeem. De heftigheid en de vernietigende gevolgen van het trauma als gevolg van misbruik door priesters zijn rechtstreeks gerelateerd aan de emotionele band tussen slachtoffer en misbruiker. Die band vindt zijn oorsprong in omstandigheden die worden omschreven als spiritueel maar die in werkelijkheid giftig zijn en leiden tot een traumatische relatie waarmee seksueel misbruik gepaard gaat.
Wij geloven dat er vanaf het moment van het misbruik door de tijd een negatief / geïsoleerd naar ‘zichzelf’ gericht schuld / schaamte complex is ontstaan bij de slachtoffers. Waarbij deze schuld / schaamte tegenover hogere machten, religieuzen als maatschappelijke krachten, als tegen over ‘het gekraakte zelf’ moet worden herontdekt.
De dubbele, complexe boodschap mag niet genegeerd worden. Dit dubbele signaal aan het slachtoffer is noodzakelijk om onder ogen te zien. Je bent ‘goed’ indien je luistert naar onze ‘wetten’, en je wordt afgewezen met dezelfde wetten die lichamelijkheid verbieden. In onze terminologie: een mens moet de rest van zijn leven zichzelf gaan voelen, hervoelen tot in zijn tenen. Lichaam en geest één laten worden, na een doelgerichte therapie die oog heeft voor deze ‘state of body and mind’.
Zonder de kennis over deze ‘geest’ en het gekraakte / geblokte lichaam is hulpverlening aan onze doelgroep niet mogelijk. De heftigheid en de vernietigende gevolgen van het trauma als gevolg van misbruik door priesters zijn rechtstreeks gerelateerd aan de emotionele band tussen slachtoffer en misbruiker-organisatie.
Wij wijzen hierbij specifiek op deze relatie, die niet los van elkaar staan indien slechts alleen het slachtoffer onderzocht wordt en niet de dader, die buiten beschouwing blijft. Ook verwijzen wij naar Carl Gustav Jung en de ‘psychologie van de overdracht’ waarin deze identiteitsvermenging plaatsvind. Het Stockholm syndroom is een zelfde soort / angst fenomeen waardoor mensen zich nog steeds niet kunnen losmaken van het geweld / misbruik.
Ook in 2010/2011 werd geconcludeerd dat de kennis betreffende de achtergrond van onze doelgroep bij heel veel hulpverleners simpelweg ontbrak. Verkeerde diagnoses/medicatie en verwijzing naar specialisten die deze kennis wel hadden (en hebben) ontbrak (ontbreekt) met alle desastreuze gevolgen voor de betrokkenen van dien.
Zoals boven vermeld dient de relatie tussen pleger en slachtoffer te
closed
worden bezien, van plegers-daders-mede-verantwoordelijken bestaat nauwelijks een profiel, onderzoek resultaten worden stil gehouden voor wetenschappelijke literatuur, hoewel deze kennis in het psychology South Down institute in Toronto, Canada voorradig is, en waar veel overspannen priesters zitten in verband met hun seksuele geaardheid / gevoelens. Een priester kwam uit de kast en verklaarde over zijn verblijf in South Down: “We don’t have secrets; our secrets have us.”
De ‘evidence based’ hulpverlening, zoals gevraagd door B&T kan dan ook niet los worden gekoppeld van informatie en kennis over daders (priesters / geestelijken) die slachtoffers de wil hebben gebroken / gekraakt en daarmee deelgemaakt van hun probleem.
Het is de combinatie celibaat en zwijgplicht die zowel voor fysieke als psychische problemen bij de daders zorgt. Zouden de therapeuten op het Southdown instituut hier lichaam en geest scheiden, de katholieke oplossing ‘boetedoening’ toepassen?
Gelukkig heeft de tijd niet stilgestaan en zijn er maatschappelijk een aantal dingen ondernomen om de ernst en noodzaak van goede hulpverlening te onderbouwen, met name noemen wij het advies-rapport van de gezondheidsraad van 28 juni 2011. Het voortschrijdend inzicht bij wetenschappers betreffende dit onderwerp is tevens hoopgevend te noemen. De ervaring van een groot aantal slachtoffers leert dat er nog een ander groot struikelblok wordt waargenomen. Dit struikelblok betreft de economische afweging van zorgverzekeraars. Hierop komen wij in een later stadium graag terug.
Om anno 2014 het hulpverleningsproces goed van de grond te krijgen stellen wij het volgende voor:
Omschrijf de specifieke kenmerken van onze doelgroep en informeer met name de eerste/tweede lijn’s hulpverleners door middel van artikelen/interviews in de vakbladen van deze hulpverleners.
Stel een businesscase op voor zorgverzekeraars/aanbieders waaruit blijkt dat het korte termijn denken “penny wise” maar op de lange termijn “pound foolish” is, we hebben het hier namelijk over “volksgezondheid in de tijd”.
Mediation
Uit een snelle inventarisatie blijkt dat het overgrote deel van de MCU achterban door het terugtrekken van de ärme brüder Franciscanen congregatie voor een voldongen feit zijn geplaatst. Bij andere slachtoffers zoals de Augustinessen groep, Overbunde, fraters van Tilburg Rubenberg kan en wil vooralsnog geen mediation aangaan daar de dader(s) buiten beeld blijven, en nergens sprake is van een diepgaand daderprofiel.
Het ‘religieus bunkersyndroom’ ligt aan de wortel van het geïsoleerde slachtoffer die zijn plaats in de samenleving moeizaam kon vinden, en in zijn naaste omgeving met veel stilzwijgen zijn trauma’s overhevelde op gezin, familie die nooit begrepen wat er speelde.
Niet naar de dokter maar de dokter naar u. Thuishulp die hierop is afgestemd kan het hele gezin in beeld brengen, en daarmee de hoeksteen van de samenleving dienen, een mogelijk zinvolle variant.
Wij vertrouwen er op u voor dit moment voldoende te hebben geïnformeerd.
De aartsbisschop van de Australische stad Adelaide wordt verweten dat hij een pedofiele priester de hand boven het hoofd heeft gehouden. Philip Wilson is aangeklaagd en heeft zijn functie tijdelijk neergelegd, meldde ABC News dinsdag.
pedofielen, volgens psychiater Huth. In een ordinariaatsvergadering is deze zaak besproken in het bijzijn van Ratzinger omdat het advies Hullerman niet meer te laten werken in het bijzijn van kinderen, niet opgevolgd werd. Psychiater Huth vermeld nog dat pater Hullerman hem ook voorloog over hoeveel alcohol hij nuttigde of hoeveel seksuele contacten hij had. Ratzinger negeert het advies en zet de pastoor Hullerman aan het werk in Grafing. Als Ratzinger al kardinaal in Rome is wordt Hullerman in 1986 veroordeelt en door het bisdom naar het stadje Garching gestuurd. Vandaaruit komt hij in 2008 naar Bad Tolz zonder dat iemand over het pedo-seksuele gedrag van Hullerman werd geinformeerd. In het stadje Garching werkte Hullerman twintig jaar lang met jongeren. Een van de slachtoffers heeft pas kort geleden aangifte gedaan. Een van de 
slachtoffers uit Essen werd door het ordinariaat aangepakt na een e-mail waarin het slachtoffer verzocht voor een regeling en excuses en beschuldigd van afpersing. Hullerman kan niet meer in Bad Tolz wonen en ging terug naar bisdom Essen, met pensioen. Het bisdom in Munchen geeft over deze kwestie geen commentaar.
