Het valt steeds op wanneer je over deze twee fenomenen praat, de rechtstaat en de ideale kerkstraat, de een haar wetten probeert boven die van de ander uit te tillen. Gij zult niet doden..is geworden Gij mag niet doden. Staten zelf houden zich het minst aan dit verbod maar de kerk liet het gebod verstandig open…zie maar…je zult niet doden maar als je bijvoorbeeld Hitler zou willen koud maken…ga je gang. Zo denk ik er ook over.
Bodar spreekt liever over regels, dat is veiliger, Jezus maakt wel uit hoe die regels worden toegepast mocht het ruwe homoseksuele leven en de ideale katholieke staat er niet uit komen. Anders dan bij de KNVB wordt er meteen afgefloten, hier kan het nog wel een tijdje duren voordat de beslissing valt…meestal in blessure tijd.
Een hoog ideaal dat naar buiten toe met verve, en veel poeha werd uitgedragen blijkt een monstrueus, sinister kantje te hebben, vandaar dat de duivel een plaats heeft in de metafysica van de kerk, achter de welbespraakte, beschaafde identiteit, vliegen de hemelse brokstukken in het rond en crashen op onze schone, dierlijke aarde: ik quote: “alleen verantwoordelijk voor de toepassing van een VN-verdrag tegen martelingen binnen de grenzen van de staat. Daarmee probeert het Vaticaan zijn verantwoordelijkheid in te perken. “De Heilige Stoel richt zich exclusief op de staat Vaticaanstad”, zei de Vaticaanse ambassadeur voor de VN Silvano Tomasi tijdens het verhoor VN.
“De kerk heeft de afgelopen tien jaar al schoon schip gemaakt binnen de eigen gelederen.” Volgens Tomasi heeft dit tot een ‘stabilisatie’ van misbruik geleid en ‘in het geval van pedofilie zelfs tot een afname’. MCU stabilisatie, afname? Erkent men hiermee het pedofiele vraagstuk? Schoon schip in opdracht van de eigen kapitein?
Verzwegen
Het Vaticaan gaf eerder al een soortgelijke reactie nadat een VN-onderzoek vernietigend over misbruik binnen de katholieke kerk had geoordeeld. De VN zeiden toen dat de katholieke kerk het misbruik van tienduizenden kinderen moedwillig heeft verzwegen.
Het Vaticaan liet hierop weten dat het in 2002 het verdrag tegen marteling heeft ondertekend ‘uitsluitend in naam van en namens’ het 44 hectare grote Vaticaanstad, waar minder dan duizend mensen wonen. Het Vaticaan zegt wel ‘zijn verplichtingen namens die staat’ op zich te nemen.
(MCU) De morele verantwoordelijkheid ligt toch echt hier op aarde, bij al die instellingen die onder het gezag staan van het Vaticaan, onder die hoge lat van Bodar, scheiding van kerk en staat betekent niet ‘ga je gang maar’. Yes , we (Vati)can!
Niet voldoende
De VN-commissie tegen martelingen eist dat het Vaticaan maatregelen neemt om aan het jarenlange ”klimaat van straffeloosheid” van seksueel misbruik door rooms-katholieke geestelijken een einde te maken. Seksueel misbruik is ook geweld, is gelijk een marteling, dat verdrag is getekend, en wie kan achter de muren van het Vaticaan kijken…Jezus? Kan en wil het Vaticaan niet naar al die duizenden kinderen kijken, naar de geestelijke ontzieling die het heeft aangericht? Kinderen een herkenbare groep…een misdaad tegen de menselijkheid!
Het Amerikaanse commissielid George Tugushi zei dat de instelling van een internationale commissie die paus Franciscus moet adviseren over de strijd tegen seksueel misbruik door geestelijken, een zeer positieve stap is, maar dat dat niet voldoende is. Zij is geen onderzoekscommissie, hield hij de delegatie van het Vaticaan voor.
Wij zijn noch een commissie, noch van de politie maar bewandelen de weg naar verzoening, met een advies aan paus Franciscus….persoonlijk 
Pontifix Francisco se sintió obligado, a pidir perdón personal mente por la violencia sexual contra los niños.
Nadie puede ser obligado a pedir perdón, el perdón seda libremente, para encontrar la compasión
Paus Franciscus voelde zich gedwongen, om persoonlijke vergiffenis te vragen voor seksueel geweld tegen kinderen.
Niemand kan gedwongen worden om vergiffenis te vragen, geef in vrijheid vergiffenis, en vind mededogen
Martin Luther King sprak over de oorlog in Vietnam waar stelselmatig gruwelijkheden plaatsvonden die ontkend werden door de Amerikaanse overheid. Naarmate de strijd voortduurde, zei Martin Luther king het volgende:
There comes a time when silence is betrayal. Nu, vragen wij
Time has come to break the silence
Toen wij de klokken luiden in 2010 gaven wij al snel aan een witte en zwarte lijn te willen koppelen én volgen. Zwart betekende ‘confrontatie, actie’, de witte lijn stond voor overleg, dialoog. Dit is niet verandert voor al die mensen die samen met ons Mea Culpa de strijd zijn aangegaan rond de geheimen over priesters, broeders en zusters werkzaam in de RKK. Zij, wij hebben eindelijk onze mond open gedaan en wereldkundig gemaakt. Zwart-wit beide kleurden een tijdlang vredig naast elkaar maar uiteraard botsen ze, verbleken als schitteren of veranderen van plek, 1 ding…er kon echter niet meer gezwegen worden. Zou het anders zijn met de verzoening, zijn we opeens overstag gegaan met onze deelname aan de rituelen in de OLV basiliek. Daar staat het kunstwerk van Pierre, gaat het zien, en lees wat er staat DE WEG NAAR…verzoening. Bovendien staat op het kunstwerk van Pierre Habets MEA CULPA…schuld, wiens schuld? De hele preek van Wiertz was er van doordrenkt: schuld, het woord / begrip schuld werd van alle kanten belicht, zich vergrijpen aan kinderen erger kan niet’ sprak bisschop Wiertz. Schuld, mea culpa want ‘onbekwaamheid wordt aangerekend als schuld’, volgens Descartes. Vinden mensen Wiertz onbekwaam wanneer hij de schaamte voelt en laat blijken, is hij dan ook schuldig? Hij is wel verantwoordelijk voor zijn priesters, beschermd ze maar schuld en schaamte dringen zich steeds meer op. Sartre werd gequoteerd door Wiertz (over de vliegen, je kunt er naar slaan maar ze keren steeds weer terug), ik zal een andere uitspraak van JP Sartre aanhalen: “l’existence précède l’essence“, het bestaan gaat voor (wordt vooraf gegaan) de essentie, dan wordt ieder menselijk handelen een proef, een ervaring, een leerproces plus een weg om zichzelf te kennen…DE WEG NAAR…….
is van de middeleeuwen, van de oude Goden maar ik zou toch willen dat de nieuwe Goden een echte stem kregen in ons geweten.
