Mediation voor geweld RK-vrouwen

De commissie-Deetman wil dat de Rooms-Katholieke Kerk bemiddelaars inschakelt voor vrouwen die als kind door rooms-katholieke geestelijken zijn mishandeld of misbruikt. De bemiddelaars moeten deze vrouwen helpen bij de verwerking van hun verdriet en bij het krijgen van financiële genoegdoening.

De Rooms-Katholieke Kerk had Deetman gevraagd om een bruikbare definitie van “excessief geweld” vast te stellen, die gebruikt kan worden bij de beoordeling van aanvragen voor genoegdoening. Dit is niet gelukt. Daarom beveelt Deetman nu het inschakelen van professionele mediators aan, die tussen de kerk en slachtoffers kunnen bemiddelen (NOS).

(reactie MCU) Waarom vraagt de RKK Deetman om ‘excessief geweld’ te definiëren. Een bruikbare definitie weliswaar! Men kan dit in tal van wetenschappelijke publicaties uitvlooien. Waarom doet de kerk alsof zij niet weten wat er omging in de internaten, de parochies. Niemand greep in bij het vele geweld, vernederingen ”hameren en timmeren’‘ was het devies op Bleijerheide. De broeders wisten welke kinderen ‘zwak’, ‘een voogdij stigma opgeplakt kregen’, ‘anders’, ‘papaloos’ en wanneer geweld werd gebruikt werd géén broeder op zijn vingers getikt. Ze zagen het en deden NIETS. Tientallen jaren van geweld / misbruik / vernedering en dan wil men het gaan definiëren…..door corrigerend tikkende Deetman.

Dat er een apart vrouwenonderzoek moest komen is grotesk maar Mea Culpa heeft in haar eerste jaar veel vrouwen opgenomen, verhalen opgetekend en GEEN ONDERSCHEID gemaakt. Ook het geweld is niet onderzocht…positieve discriminatie bij de vrouwen nu? Nee, hoor teveel schadeclaims zullen over het kardinalen tapijt rollen, en die hebben ze hard nodig om niet voortdurend zwarte rook te produceren.

De vrouwen VPKK die nu aan het woord zijn waren tegen de Magdalena Manifestatie georganiseerd door Mea Culpa om het ‘vrouwenprobleem’ flink op de kaart te zetten, dus dat er weinig aandacht kwam, lag mede aan hun boycot. De dames gingen liever op de koffie bij Deetman!

Het is wachten op uitkomst Deetman mini-onderzoek bij de meisjes! Wij vragen ons af hoe biedt een non excuses aan?

Gisteravond in Kruispunt RKK de uitzending over de Nieuwenhof, hier vlakbij mijn huis in Maastricht. Mooi portret van Els Mulkens maar één onderwerp kwam niet ter sprake uit het boek ‘Een verloren Jeugd’ van Els Mulkens en dat is zeer kwalijk namelijk….Lieske.

Lieske was ongeveer zeven jaar oud toen ze stierf. Niemand weet wie Lieske is. Ze werd vaak naar ziekenhuis St Annadal gebracht. Ze spuugde steeds het eten uit, Lieske weigerde namelijk om te eten. Ze werd dan op de grond gegooid, vastgehouden, terwijl een andere non haar trachtte te voeren. Ik heb Els Mulkens vorig jaar al de volgende brief geschreven

Hier mijn eerste bevindingen betreffende de ‘shocktherapy’ en aanverwante zaken. Lieske is waarschijnlijk door verschillende ‘psychiatrische’ middelen uitgetest. Helaas zeer verkeerde middelen; op grond van de beschrijving zoals jij hebt gegeven is Lieske behandelt met de ‘braakspuit’, dat kwam van de Russische fysioloog Pavlov  om ongewenst gedrag te corrigeren. Deze ‘braakspuit’ zat vol met apomorfine; het is misdadig dit toe te passen op een kind omdat het merendeels wordt toegediend bij de ziekte van Parkinson.

Op die leeftijd ontwikkelt zich nog geen anorexia nervosa, dat gebeurd meestal in de pubertijd. We kotsten allemaal ons eten uit omdat het zo smerig was en moesten ook allemaal onze kots opeten. Het was nog misdadiger omdat Lieske ziek was en vaak in het ziekenhuis lag, wat ze mankeerde wist ik niet.
Wat de shocktherapy bij het bedplassen betreft, dat gebeurde op de Abtstraat in de psychiatrisch inrichting (in de volksmond het gekkenhuis) hoe dat daar allemaal gebeurde weten we pas als alle gegevens boven tafel komen.  Pas dan kan waarschijnlijk de stichting MEA-CULPA met succes aan de slag, en komen we achter de echte doodsoorzaak van Lieske.

‘Puur toeval’
Voorzitter Bart Holthuis van de compensatiecommissie noemt het puur toeval dat relatief zoveel vrouwen de maximale compensatie hebben gekregen. Volgens hem hanteert de commissie ‘een soort van standaard’ om te beoordelen of er sprake is van uitzonderlijk misbruik. ‘Het onderscheid naar sekse speelt daarbij geen enkele rol.’

De vrouwen hebben allemaal ernstige psychische en fysieke problemen ondervonden die direct zijn te herleiden tot het jarenlange misbruik. Ze deden zelfmoordpogingen en hadden moeite een normale relatie op te bouwen. Ook kenden ze veel problemen in de werksfeer.

Uitgaande van de goeder trouw voorzitter Bart Holthuis, wij kennen internaatskinderen die zelfmoord pleegden (die before they get old) jarenlange therapieën, depressies, vlucht-relaties (erger dan problematische relaties), te over! Hoezo minder ernstig, lagere compensatie? Wie ooit achter de gesloten tucht muren van internaat heeft gezeten, kan tot op de dag van vandaag geen autoriteit, bruine pij, zware deuren, lange gangen, de geur van pap of prikkeldraad verdragen (zie artikel gisteren). Het hele scala aan misbruik turft al decennia als een waanzinnige, bodemloze put echo door je heen. Hoezo minder, lagere compensatie? Geen eerlijke compensatie voor deze internaatskinderen die veelal slechter behandelt, geïsoleerd, overgeleverd aan de nukken van broeders / nonnen waren. Puur toeval?

Een simpel rekensommetje kan uitkomst bieden…10.000 tot 20.000 slachtoffers? Geen precedent creëren voor internaat jongens en meisjes want dan slaat de katholieke misbruik teller op tilt; méér van dit soort hogere schadeclaims kan bruintje niet trekken. 

Geen toeval!