De nonnen van de beroemde Sacré-Coeur zijn jarenlang fysiek en mentaal mishandeld. Dat blijkt uit een rapport van een onderzoekscommissie.

Voor wie Parijs bezoekt, is de Sacré-Coeur basiliek een bekend beeld. Zo ook wij toen we nonnen filmden, die onder een hete zon de trappen van de Montmartre bestegen. Jaarlijks beklimmen miljoenen bezoekers de Montmartre, maar uit het onderzoek blijkt dat achter de toeristische trekpleister zich ernstige misstanden hebben afgespeeld.

Ruim 40 jaar lang voerde de moeder-overste, Marie-Agnès, een “terreurbewind” achter de kloostermuren. Uit meer dan 150 interviews blijkt dat de zusters leden onder permanente stress, angst, chantage en controle. De commissie spreekt van een “pervers-narcistische structuur”, waarin misstanden systematisch plaatsvonden.

Machtsmisbruik

“Als een van jullie het niet met mij eens is, dan springt ze maar uit het raam”, zei de moeder-overste volgens een van de getuigen. Uit de verklaringen blijkt dat de nonnen op verschillende manieren gebukt gingen onder het bewind engel-overste Marie-Therese uh pardon Marie Agnès.

Ze werden afgeluisterd en gechanteerd: “De post werd geopend overhandigd. Daarna ben ik wantrouwig geworden.” Ook kamers werden doorzocht, elkaar verklikken werd aangemoedigd. Volgens het rapport voelde de moeder-overste kwetsbaarheden feilloos aan en wist ze precies hoe ze hen kon manipuleren.

Marie-Agnès liet zichzelf vereren: “De wil van God uitoefenen, is doen wat ik je zeg. Ik ben zijn tussenpersoon”, staat in het rapport opgetekend. De psychologische mishandelingen reikten zo ver, dat ze de zusters liet geloven dat zij zelf het probleem waren. “Marie-Agnès heeft altijd gelijk, ik ben degene die het niet begrijpt”, zegt een van getuigen. Als de moeder-overste ziek was, kregen de zusters de schuld. “Er werd ons verteld dat wij degenen waren die haar ziek maakten.”

Het onderzoek laat zien dat de moeder-overste op elke manier controle wilde behouden. De kleinste details deden er toe, zelfs “de kleur van de grapefruits”.

Fysieke mishandelingen maakten deel uit van het dagelijks bestaan van de zusters, vooral op het gebied van voeding. De zusters moesten fysiek op Marie-Agnès lijken en werden gedwongen om aan te komen. Daarbij werd dwangvoeding toegediend, wat leidde tot braken. De zusters werden regelmatig gewogen maar mochten hun gewicht niet weten. “Het was een teken van roeping wanneer men aankwam in gewicht”, werd hun verteld.

Heerlijke dikke nonnen als appels in de tuin van het paradijs!

Medische misstanden

Voor wie weerstand bood, werden medicijnen als straf gebruikt. Zusters kregen medicatie toegediend zonder te weten wat het was. Ook kregen ze geen toegang tot medische zorg. De nonnen werden zoveel mogelijk afgesloten van de buitenwereld, contact onderhouden met familie werd afgeraden.

Oh, dat herkennen alle misdienaars en boys-school schapen der katholieke leer.

“Als je rugpijn hebt, is het omdat je je familie te vaak ziet.” (dat zou kunnen kloppen).

In het rapport vertelt een zuster hoe ze de zaken probeerde aan te kaak te stellen, maar dat des te meer zij zich uitsprak, des te harder werd teruggeslagen. “Zodra een meningsverschil ontstond, werden we gedwongen medicijnen te nemen of naar de andere kant van de wereld gestuurd.”

Big Pharma zou ermee instemmen.

Spaarboekjes geleegd

Ook financieel had Marie-Agnès de touwtjes strak in handen. Bankrekeningen en spaarboekjes van nieuwe rekruten werden geleegd, erfenissen werden buitgemaakt. Met het geld genoot Marie-Agnès vervolgens onder meer van vakanties aan de Middellandse Zee met twee zusters van het bestuur, die ook bijdroegen aan het ’terreurbewind’.

Het binnenhalen van geld was een constante zorg voor de moeder-overste. Zusters werden op ‘missie’ gestuurd om nieuwe rekruten te vinden, waar de voorkeur duidelijk uitging naar jonge meisjes uit welgestelde families. Ook moesten de nonnen donaties binnenhalen, beloftes van steun aan de kerk waren niet genoeg.

Waar de subsidie pot stond was het katholiek bestuur aanwezig.

Indirect einde aan bewind

In 2016 overleed Marie-Agnès, waarna er een indirect einde kwam aan de wantoestanden. In de jaren daarna werden de misstanden zowel binnen als buiten het klooster stilgehouden, totdat vijf jaar geleden een intern onderzoek werd uitgevoerd. Vervolgens werd een onderzoekscommissie ingesteld, in opdracht van de nieuw aangetreden moeder-overste.

De getuigenissen in het rapport schetsen een harde realiteit van wat er al die jaren zich bij de toeristische trekpleister heeft afgespeeld. Uit het onderzoek zijn in totaal 1489 gevallen van misbruik vastgesteld.

’10-000 tot 20.000 ellendige slachtoffers’….