Auteur: bert

De priester Jose Ataulfo Garcia werd vrijgesproken van een misdrijf door de aartsbisschop Primada de México na de erkenning dat hij tientallen meisjes in de inheemse gemeenschap van Oaxaca seksueel mishandelde, meldt het platform ‘Anoniem’ van Mexico. De misdaad van mishandeling en verkrachting van 30 meisjes tussen de leeftijd van 5 en 10, die door de geestelijke zelf wordt toegelaten, voegt eraan toe dat Garcia een drager van HIV is.

Noch de staat Mexico, noch een organisatie die de rechten van kinderen verdedigt heeft over deze vrijspraak gepraat, waarschijnlijk door het respect dat de katholieke kerk geniet in inheemse gebieden. Daarnaast heeft deze religieuze instelling een grote invloed in de Mexicaanse instellingen: van het grote aantal slachtoffers wisten nog maar 2 officieel de kerk aan te klagen. Het lijkt op de meest ‘doofpotterige’ provincie Limburg, te Nederland.

De politie in Noorwegen heeft vijftig mannen op het oog die lid zouden zijn van een grootschalig pedofielennetwerk. Onder de gearresteerden zijn ook politici en een politieagent.

Als dit een patroon blijkt dan kunnen  wij dit ‘gerust’, doortrekken naar welk land dan ook.  Nederland, België, Duitsland, Italië…..hoofdstad der pedo-org, Rome! 

‘Operation Dark Room’ is de grootste zedenzaak in de geschiedenis van Noorwegen: de Noorse politie arresteerde al 20 mensen en verdenkt nog eens 31 anderen van lidmaatschap van het pedonetwerk. De mannen waren actief op het ‘dark web’ en wisselden daar filmpjes en foto’s uit van seksuele daden met kinderen.

Ook politici en advocaten verdacht
Volgens politiechef Gunnar Floystad zijn alle verdachten mannen, zijn ze veelal hoogopgeleid en komen ze uit het hele land. Onder de arrestanten is ook een politicus van de sociaaldemocraten uit Oslo, die vorige maand al in hechtenis werd genomen, zo melden Noorse media. Ook een kleuterleider, advocaten, een voormalig parlementslid en een medewerker van de politie behoren tot de verdachten.

De details die naar buiten komen over het netwerk zijn gruwelijk. Zo zouden de mannen met elkaar nieuwe pogingen tot seksueel misbruik van kinderen hebben gepland. In een van de gevallen sprak een verdachte over wat hij wilde gaan doen met zijn nog ongeboren dochter. Een andere zaak draait om een dertigjarige man die zijn eigen kind van 14 jaar misbruikte.

Schandaal kan nog veel groter blijken
Uit een gesprek tussen een 20-jarige en een 26-jarige man blijkt hoe ze hun slachtoffer normaliter uitkiezen. ‘Als we een kind langs de kant van de weg zien, dan slepen we het in de auto en rijden naar een rustige plek.’ Ook spraken de twee over het drogeren van hun slachtoffer.

Het schandaal kan nog veel groter blijken. De politie heeft, na een onderzoek van meer dan een jaar, al meer dan 150 terabyte met bestanden in handen. Ook heeft het de gegevens van 5.000 accounts voor chatsites en forums waar kinderporno wordt uitgewisseld.

Het misbruik waarover Trouw met slachtoffers sprak, vond plaats in de jaren tachtig en negentig. Slachtoffers en deskundigen zeggen dat het misbruik ook nu nog plaatsvindt. Er zijn zo goed als geen aanwijzingen dat het beleid van de Jehovah’s Getuigen is aangepast.

Wel zegt de organisatie tegen de krant Trouw haar procedures ‘voortdurend onder de loep te nemen teneinde de manier waarop we dergelijk kwesties behandelen te verbeteren’. En: ‘Als het gaat om kindermisbruik hebben Jehovah’s Getuigen […] een duidelijk op Bijbelse beginselen gebaseerd beleid’.

Volgens Peters benadrukte de organisatie in 2002 en 2003 tijdens een training voor ouderlingen dat misbruik een misdrijf is dat door de overheid moet worden afgehandeld. “Daarmee is het op papier toegestaan om aangifte te doen bij de politie. Maar die wijziging is nergens naar de leden gecommuniceerd.” (idem RKK).

Al op 12 april 2012 schreef onze vice-voorzitter Willem Bosch een artikel over dit onderwerp: ‘leven wij in de kerstraat of in een rechtstaat’?

Nieuwe onderzoeksvragen

Bij commissies en meldpunten voor seksueel misbruik zijn geen recente meldingen van (ex-)Getuigen bekend. Het meldpunt Sektesignaal wil geen namen van organisaties noemen maar laat weten dat “dit soort meldingen over allerlei groeperingen binnenkomt”.

Dat er geen meldingen van Getuigen zijn, zegt volgens Peters niets: “Slachtoffers geven zichzelf vaak de schuld van het misbruik. Als er zaken intern behandeld zijn, betekent dat dat iemand het heeft aangedurfd zijn mond open te trekken. Maar de kans is groot dat er nog veel meer slachtoffers zijn die dat nooit hebben gedurfd.”

Terug in 1993 nadat de lichamen van 133 vrouwen en een zuster van Onze Lieve Vrouw van Liefdadigheidsklooster zijn vrij gegeven, werden nog 22 overblijfselen van bijna 60 van de overledenen bij één van de beruchte Magdalena-wasserette in Dublin,  nooit geregistreerd.

De onthullingen deden de publieke opinie schokken na een Garda-sonde (bodem onderzoek) in wie deze vrouwen waren en hoe ze stierven.

De zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Liefdadigheid hebben in 1993 in hun High Park-klooster in Drumcondra, Dublin, verkocht (weer vette winst voor deze criminele ‘zuster’ organisatie) aan ontwikkelaars.

Een deel van dit land omvatte een kerkhof met de overblijfselen van 133 vrouwen die jarenlang afgesloten waren van de buitenwereld.

(vertaling ontbreekt) The Department of the Environment granted a licence for the removal and cremation of the bodies at nearby Glasnevin cemetery but undertakers who began removing the coffins found an extra 22 remains.

Many of the bodies were buried with their broken bones still in plaster-casts on their ankles, elbows, wrists, and hands when they were taken out of the ground, one of the bodies was headless.

It is said that when they found the bodies the department simply issued an extra licence covering the other remains and did not launch an investigation into who they were.

Failing to register a death is a criminal offence but the sisters and those above them was allowed to get away with no criminal prosecutions, again!

Of the 133 original bodies, just 75 death certificates existed, all 155 bodies were removed and all but one of them was cremated which is odd as the Catholic Church had frowned heavly upon that action.

The women now can never be identified in the event of a investigation into their deaths as all the evidence has been burned.

The then Minister for Justice Michael McDowell, was asked to initiate a criminal investigation into the unregistered and unexplained deaths but a spokeswoman said:

“That’s a matter for the Gardai but there is no investigation into these unexplained deaths at the moment.”

The Department of the Environment was reported as saying that “no trace” forms were issued for 34 of the dead women and it could not search for the identities of 24 others because of “insufficient details”.

In the case of the 34 women, the department added: “It appears that the statutory registration procedures were not complied with at the time of their deaths.” Of the 22 extra bodies, it said it only had details of 14 of them.

Peaceful rest

The Sisters of Our Lady of Charity defended its actions. A spokes person Sister Ann Marie Ryan that the exhumation and re-interring of all 155 women was “approved by all relevant authorities we have had no queries from families about our decision in the intervening time. One family took the remains of a deceased relative to a family plot at the time. The remaining 154 were respectfully cremated and laid to rest at a public ceremony.” Amen sisters!