Amper één week later, op 21 mei waren de inleidende pleidooien voor de rechter in Gent (de Class-Action) betreffende het onderzoek naar het schuldig verzuim van de kerkelijke oversten bij al het kindermisbruik.
In Gent was – bij monde van haar zes advocaten – een heel andere kerkleiding aan het woord.
Een van de aanwezige toehoorders stuurt mij volgend verslag. Ik laat je graag meelezen.
————————-
Van wat de verdediger (van de H. Stoel en de Belgische bisschoppen) heeft gezegd onthoud ik slechts een paar sleutelbegrippen:
dat de Kerk immuniteit geniet: niemand kan haar wat.
dat de Kerk haar eigen Kanonieke wetten naleeft: dat ze dus buiten de Burgerrechterlijke wetten valt( ik moest denken aan een parallele wereld );
dat de Kerk geen Rechtspersoon is en dus niet voor een Burgerlijke Rechtbank kan veroordeeld worden . Dat de Rechtbank heel voorzichtig moet zijn met haar uitspraak die waarschijnlijk niet in overeenstemming zal zijn met de Belgische Grondwet.
Dat de klacht niet ontvankelijk kan worden verklaard omwille van de abstractheid.
En concreet zijn ze zeker niet verantwoordelijk want geen van de aangeklaagden H. Stoel, Belgische bisschoppen en religieuze oversten) instanties heeft zelf deze daden gesteld waarvoor ze worden aangeklaagd.
Ze zijn dus in geen enkel geval verantwoordelijk, alleen hebben ze het niet aangedurfd om te zeggen: ‘Wir haben es nicht gewusst’.
——————————–
Zelf moest ik bijna mijn lachen inhouden toen Keuleneer, advocaat van kardinaal Danneels, verklaarde dat de paus enkel verantwoordelijk kon zijn als de feiten plaatshadden in het Vaticaan.
We weten het nu eens en voor goed: de paus, evenals de bisschoppen en oversten, hebben geen enkele macht. Ze zijn enkel verantwoordelijk voor wat er in hun eigen bisschoppelijk paleis gebeurt. Maar in parochies, seminaries, scholen, enz. hebben ze geen macht en hebben ze niets te zeggen.
Ik hoop dat de rechters die moeten oordelen de stukken lezen in het dossier. Daar zitten ook stukken van priesters die door bisschoppen wél meteen konden ontslagen worden bv. omdat ze huwden. Er zitten stukken in die bewijzen dat een bisschop een C4 geeft, of een brief aan de minister stuurt dat een priester van de loonlijst moet geschrapt worden.
Ik ben er bijna zeker van dat kardinaal Danneels en co heel binnenkort zullen ontkennen dat ze ooit van het lijden en de kruisdood van Christus hebben gehoord. Want ook het lijden en kruisdood van vele slachtoffers van seksueel misbruik in de kerk hebben zij ook niets gehoor. En mochten ze het toch te weten komen, dan konden ze in ieder geval dit lijden niet doen stoppen. Zij waren gewoonweg niet bevoegd. Aldus hun raadsheren.
de enige echte heilige stoel
Bisschoppen kunnen er echt niets aan doen. Ze hebben de klachten van Christus misschien wel gehoord maar Zijn lijden wegnemen dat is niet hun bevoegdheid. Ze hebben gewoon geen macht daartoe. Ze hebben niets te zeggen. Ze zijn niet verantwoordelijk. Ze zijn niet aansprakelijk.
Daarom, ga je toch nog naar het optreden van een paus of een bisschop en hoor je hen vertellen wat je met je leven moet doen, doe dan nooit wat ze zeggen want later zullen ze je vertellen dat zij niet verantwoordelijk zijn voor wat zij je voorhielden. Doe nog minder die dingen die ze je opdragen te doen want later zullen ze in de rechtbank door hun advocaat laten verklaren dat ze hiervoor niet bevoegd waren u een opdracht te geven.
Ontoerekeningsvatbaar zijn ze in ieder geval verklaard door hun eigen advocaten.
Jongeren die in een jeugdinrichting hebben gezeten, hebben ook op latere leeftijd problemen om hun leven op de rit te houden.
Bijna een op de drie mensen heeft in het volwassen leven verslavingsproblemen en moeite om een baan te vinden. Met zo’n 29 procent gaat het jaren later erg slecht door grote problemen op meerdere gebieden.
Dat blijkt uit onderzoek van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving (NSCR) en de Vrije Universiteit Amsterdam.
Is er nog literatuur over de internaatskinderen, ex-misdienaars?
Van kerkelijke rechtbanken staat in de bijbel niets vermeld. Toch heeft de kerk eeuwen van canonieke vonnissen en decretalen (pauselijke vonnissen in briefvorm) uitgevaardigd die nogal wat ketters, heksen, andersdenkenden het hoofd hebben gekost. De inquisitie voerde eeuwenlang een schrikbewind uit. Uiteindelijk is kerk en staat gescheiden omdat de morele autoritieit die de kerk zich toe eigende geen juridische, wettelijke heerschappij zou verkrijgen. Heel wat pauselijke gevechten met wereldlijke machthebbers vormen de grondslag voor alles wat aan verbeteringen en nieuw recht sindsdien is vastgelegd, zoals ook de rechten van de mens en misdaden tegen de menselijkheid.
Punt 5) gevangenneming of andere ernstige beroving van de lichamelijke vrijheid in strijd met fundamentele regels van international recht
Punt 7) verkrachting, seksuele slavernij, gedwongen prostitutie, gedwongen zwangerschap, gedwongen sterilisatie of elke vorm van seksueel geweld met een vergelijkbare zwaarte.
Punt 8) vervolging tegen elke identificeerbare groep of gemeenschap op politieke, raciale, nationale, etnische, culturele, geslachtelijke als gedefinieerd in paragraaf 3 (slavernij) of andere gronden die internationaal erkend zijn als ontoelaatbaar onder de internationale wet, in verbinding met elke daad waarnaar in deze paragraaf word verwezen of elke misdaad onder jurisdictie van dit hof. Geslachtelijke vervolging betreffende kinderen, jonge kinderen die de seksuele uiting niet bereikt hadden, hun maagdelijkheid was hun kenmerk, als identificeerbare leeftijdsgroep.
mars tegen de doofpot
Punt 11) andere onmenselijke daden van een gelijkaardig karakter die opzettelijk groot lijden of aanzienlijk schade aan het lichaam, aan de geestelijke of fysieke gezondheid toebrengen.
“…Op een dag zag een jongetje van een jaar of tien het niet meer zitten, kroop door het dakraam, balanceerde in de dakgoot en viel vijftien meter naar beneden. Het is nooit duidelijk geweest of het om een ongeval ging. Velen denken dat hij er moedwillig is afgesprongen. Van het kind is nooit meer wat gehoord. De nonnen verspreiden de volgende morgen het gerucht dat het goed kwam met hem, hij had ‘enkel iets aan zijn oogje’. Niemand weet wat er met dit kind is gebeurd, waar het is en of het nog leefde. En niemand weet hoeveel kinderen het geweld in homes en internaten niet overleefde en nog minder wat er na hun dood is gebeurd. Alsof ze nooit bestaan hebben. Niemand die hen ooit zocht…”
“…Er woonden duizend kinderen samen. Ongeveer vijfhonderd meisjes en vijfhonderd jongens die angstvallig van elkaar gescheiden bleven. De enige keren dat ze met elkaar in contact kwamen, was om haat en verdeling te scheppen. Zwaar getraumatiseerde jongetjes die aan bedplassen leden, werden met hun met urine doordrenkte laken op hun hoofd, op de speelplaats van de meisjes gezet. Daar werden ze uitgelachen, beschimpt, geslagen, gestampt, mishandeld door de meisjes onder luide aanmoedigingen van de nonnen. En omgekeerd: meisjes werden met urine doordrenkte lakens op de speelkoer van de jongens gegooid om in elkaar gestampt en geslagen te worden. Vaak mengden de nonnen zich in de afranselingen. Jongetjes werden opgezet tegen meisjes en omgekeerd. Men leerde er de kinderen hoe ze gruwelijk geweld moesten plegen en hoe ze anderen konden vernederen, door hen zelf als waardeloos te bejegenen…”
“…De non werd zeer kwaad. Ze sleurde het kind bij zijn haren over de grond en begon dan te stampen waar ze hem kon raken. Twee andere nonnen kwamen haar helpen en die begonnen ook naar die jongen te stampen tot die jongen niet meer bewoog en op de grond bleef liggen. Overal stampten ze: tegen zijn hoofd, zijn rug, in zijn borstkast en op zijn benen. De jongen bloedde uit zijn oren en zijn mond. De nonnen hebben hem weggebracht. Wij hebben die jongen nooit meer terug gezien. Niemand weet wat er met hem gebeurd is. Leefde hij nog of niet? Iedereen op de speelkoer heeft dat gezien. Maar wij durfden niets zeggen, bang dat we hetzelfde moesten ondergaan. Het gebeurde regelmatig dat nonnen een jongen in elkaar stampten, maar deze jongen bewoog niet meer en dat vond ik raar? Ik vraag mij al mijn hele leven af of die jongen nu nog leeft of niet.
(MCU) Toen ik begin 2010 opriep niet mee te werken aan het Deetman onderzoek, het geweld dat niet onderzocht werd, (het vermijden van de corrigerende tik) de onafhankelijkheid van de Cie Deetman ter discussie stelde omdat er geen sprake van objectiviteit kan zijn wanneer je maar de helft onderzoekt, archieven vraag afhanklijk is van de medewerking van alle RK instellingen, en betaald wordt door je eigen opdrachtgever, werd dit kritische geluid praktisch genegeerd.
Aanwezig: Kardinaal Eijk, dhr. Van Dam, mgr. Van den Hende, pater Van den Eijnden, de heer P. Chatelion Counet en dhr. Bakker.
Aanwezig namens MCU: Bert Smeets, Corrie en Leo Bel
Opening
We worden hartelijk welkom geheten
Vaststellen agenda
Er worden de volgende punten genoemd t.w. geweld, stagnatie bij uitbetaling, coulanceregeling en bezwaar mogelijkheden bij ongegrondverklaring.
Geweld
Door Bert wordt aangegeven dat hij het niet als eerlijk ervaart dat geweld (zowel lichamelijk als psychisch) bij vrouwen mag worden meegewogen en bij mannen niet. Het geweld betrof in beide gevallen kinderen. Bert geeft aan dat geweld altijd al door hem en andere leden van MCU, die bij diverse vergaderingen van Deetman aanwezig zijn geweest, is genoemd. Helaas zonder succes destijds. Dat nu bij het onderzoek van Deetman naar seksueel misbruik bij meisjes geweld wordt onderzocht wordt als oneerlijk ervaren.
De heer Eijk geeft Bert daarin gelijk. Hij vertelt dat geweld heel moeilijk te definiëren is. Men heeft onderzoek verricht naar geweld maar dat blijft moeilijk te definiëren. Dat het begrip moeilijk te definiëren is mag volgens de heer Eijk geen rede zijn er niets mee te doen. Hij heeft er begrip voor de argumenten van MCU. Hij zegt toe dat geweld zal worden meegewogen bij alle gegrond verklaarden die geweld in hun klachten betreffende seksueel misbruik hebben opgenomen. Voor de slachtoffers die uitsluitend geweld hebben genoemd en daarom ongegrond zijn verklaard wordt een traject opgezet van special mediation voor ieder authentiek geval. Hierover wordt gepraat met Deetman om dit op te zetten. Wat het bemoeilijkt is dat er geen jurisprudentie is over geweld en ook geen definitie.
Slachtoffers die nog geen melding hebben gedaan van uitsluitend geweld kunnen dat alsnog doen. Corrie geeft aan dat het goed zou zijn als een afvaardiging van de slachtoffergroepen wordt betrokken bij het opzetten van het traject rond special mediation. Bert geeft aan dat dit zou kunnen als “burgerpartij”. Hierover worden geen toezeggingen gedaan.
Alle aanwezigen van MCU zijn heel blij met de toezegging dat ook geweld bij jongens zal worden meegewogen of via special mediation zal worden afgehandeld. Door de heren Eijk en Bakker wordt nogmaals benadrukt dat in gevallen van een in een aanklacht betreffende seksueel misbruik opgenomen geweld direct zal worden meegewogen in de coulanceregeling. De gevallen die via special mediation zullen worden opgepakt zullen niet op korte termijn kunnen worden afgehandeld. Dit omdat er eerst een modus gevonden moet worden hoe dit precies moet worden opgepakt.
Stagnatie bij uitbetaling
Hierover is al meerdere malen contact geweest van de heer Van Beeten van Beheer en Toezicht. Er vindt overleg plaats om e.e.a. efficiënter te laten functioneren. Veel stagnatie treedt op doordat de verantwoordelijk overste moet tekenen. Dit geldt niet voor de gegrond verklaarden van Bleijerheide. Voor de gegrond verklaarden van Bleijerheide tekenen de heren Eijk en Van Dam. Het tekenen is een formaliteit. Excuses namens de orde der Franciscanen kunnen ze niet aanbieden want dat mogen ze juridisch niet. Wat wel kan is dat er na de uitbetaling uit het coulancefonds nog een persoonlijk gesprek plaats vindt. Hiervan is al enkele keren gebruik gemaakt door slachtoffers van Bleijerheide die inmiddels zijn uitbetaald (quote Bakker).
Coulanceregeling
De heer Eijk ligt de coulanceregeling toe. Toen een aantal jaren geleden het compensatiefonds werd opgericht is dat gebeurd met instemming van de bisschoppenconferentie en de KNR. Doordat de orde der Franciscanen al vanaf 2005 uit Nederland was vertrokken, en geen deel meer uitmaakten van de KNR, zijn die niet bij deze gesprekken betrokken geweest.
Toen er later klachten binnen kwamen van de orde der Franciscanen hebben zij geweigerd zich aan de compensatieregeling te confirmeren.
Er is van alles geprobeerd. De verantwoordelijke in Düsseldorf is benaderd zonder resultaat. Daarna is er contact opgenomen met de overste in Ohio. Ook dat zonder resultaat. Doordat de orde der Franciscanen uit Nederland is vertrokken en zich niet aan het compensatiefonds heeft geconfirmeerd kunnen zij niet worden verplicht hun verantwoordelijkheid op financieel gebied te nemen. De bisschoppenconferentie en de KNR waren hierover behoorlijk ontstemd. Bert merkte op waarom ze (die ärme brüder Franciscanen) dan wel verweer voerden bij het meldpunt, broeder M Werner en mr. Goltstein zijn in eerste instantie flink tekeer gegaan, zaken werden getraineerd maar verdedigden zich wel degelijk.
Eijk antwoordde dat hij dit niet wist of ontgaan was. Broeder Cees van Dam bevestigde Bert’s lezing maar beiden konden hier geen verklaring voor geven.
Zij zijn van mening dat ook de slachtoffers van Bleijerheide recht hebben op compensatie. Zij beschouwen dit als een morele plicht naar de slachtoffers toe.
Gegrond verklaarde slachtoffers die op het moment dat de coulanceregeling werd ingesteld soms al een jaar op doorgang naar de compensatiecommissie zaten te wachten moesten worden uitbetaald. Inmiddels zijn er al een aantal van de Bleijerheide slachtoffers uit het coulancefonds gecompenseerd conform de ook voor het compensatiefonds geldende Lindenbergh normen. Het komt er dus op neer dat het enige verschil is dat in plaats van de verantwoordelijke van de congregatie nu kardinaal Eijk en broeder Van Dam uit hoofde van hun functies tekenen.
Bezwaar mogelijkheden bij ongegrond verklaarden
De heer Eijk vertelt dat het Meldpunt een onafhankelijk instituut is. Zij hebben geen invloed gehad in de benoeming van rechters en juristen van dit meldpunt. Dit is gebeurd onder verantwoordelijkheid van Deetman. Deze constructie is zo opgezet op verzoek van de politiek om transparantie te bevorderen. Problemen over het functioneren van het meldpunt (b.v. over uitspraken) moeten worden gemeld bij de heer Van Beeten van Beheer en Toezicht.
Wanneer een klacht ongegrond wordt verklaard geldt alleen de mogelijkheid in bezwaar te gaan als er sprake is van procedurefouten. Corrie geeft aan dat dit niet eerlijk is. Vooral als er sprake is van een nog levende dader moeten er mogelijkheden zijn ook inhoudelijk in bezwaar te kunnen gaan. In het geval Schafraad zijn er tijdens de zitting door Schafraad aantoonbare onwaarheden verteld. Die aantoonbare onwaarheden werden door de commissie in de uitspraak afgedaan als een correctie. Inhoudelijk bezwaar is dan niet mogelijk. De heren Eijk en Van Dam zullen de heer Van Beeten, secretaris van B&T, verzoeken om in contact te treden met MCU over dit soort problematiek.
Het gesprek Vrijdag 17 Mei jl. op de Mailbaan met top van de rooms-katholieke kerk in Nederland verliep sympathiek tevens zakelijk, hier een korte, transparante weergave van gesprek.
De ontmoeting
Op de Malibaan stonden wij als MCU, dhr en mevrouw Bel, ondergetekende in een lange, lichtbruine kamer waar een klassieke, oude open haard smachtend op vuur wacht, er hangen statige portretten van vroegere kardinalen met strenge blikken aan de wand. Na enkele minuten kwam de delegatie binnen. De ontmoeting was hartelijk en nadat kardinaal Eijk mij vriendelijk verzocht de agenda punten voor te stellen zijn we van start gegaan. We pakken de koe bij de horens: er komt een ‘special mediation‘ voorstel van Deetman over het geweld dat vanaf het begin onthullingen seksueel misbruik in 2010, werd het geweld meteen door MCU aangekaart. Dit Deetman ‘special mediation’ traject zal een weg moeten zoeken tussen een financiële genoegdoening zonder juridisering van een universeel, moreel probleem. Ik geef het Deetman te doen, kom met iets speciaals! In dit kader heb ik een voorstel gedaan voor een ‘burgerpartij’, bestaande uit slachtoffers die meestemmen, denken binnen een of meerdere commissies. Kardinaal Wim Eijk zei dat ‘ze verder waren dan wij denken’ naar aanleiding van hele rits argumenten die ik heb opgesomd betreffende het geweld, rechten van de mens, de verjaring in het licht van strafbare feiten die ze ‘gedoofpot’ hebben, ongelijkheid Deetman rapporten: ‘de vrouwen wel, de jongens niet’, gewezen naar de WGB argumenten laatste Tweede kamer hoorzitting procedures’ clash de kardinaal / mea culpa, en door terugtrekken ‘arme broeders Franciscus te Düsseldorf’, het beminnelijke’ ‘coulancefonds’ is ontstaan maakt de situatie voor Mea Culpa een beetje zuur want er zal op deze manier nooit iemand de verantwoordelijkheid nemen. Dit in tegenstelling tot de minderbroeders van den Eijden (minister-proviciaal) die voor pater L ofm 2 in het Deetman onderzoek zijn welgemeende excuses aanbood.
MCU bracht naar voren dat ‘alleen het seksuele misbruik’ ingediend mocht worden bij de juristen, en dus geweld niet kan worden meegenomen, tot voor kort. Wij eisten duidelijkheid hierover.
Econoom Bakker van de contactgroep zei ‘we staan voor een kruispunt‘ maar geduld wat betreft de invulling ‘geweld’ dat ze eerst willen definiëren. MCU deelde mee dat waarheidsvinding voorop moet staan en hij, dhr. Bakker, weer meedeelde ‘dat jurisprudentie na veel internationaal research, geweld niet was te definiëren in termen van schadeloosstelling’.
Ik heb toen geopperd dat er geen wondermiddel / methode is om de juiste procedure / invulling te vinden maar dat sommigen al een jaar wachten op uitkering compensatie na gegrond verklaring. Kardinaal Eijk benadrukte dat zij bezig waren dit allemaal sneller te laten verlopen.
Bakker zei dat al enkele Bleijerheide mannen uit het coulancefonds geld hadden uitgekeerd, en dat was dankzij ‘de morele verantwoordelijkheid van bisschoppen en KNR naar ons, de Bleijerheide engelen jongens’. (quote bisschop van den Hende, Rotterdam).
Uiteraard waren wij verbaasd daar wij dit niet wisten, zeer vervelend voor ons de kerngroep, zich jaren inzet voor het ‘collectief’. Dus zo zaten we even op de Balielaan.
Ik heb met enig gevoel voor rechtsfilosofie het thema ‘parallelle justitie‘ naar voren gebracht, een gevolg van de scheiding tussen kerk en staat en geprobeerd duidelijkheid te krijgen over hoe onze en andere procedures geduid moet worden, daar kwam uiteraard geen helder antwoord op. Het is geen civiele procedure, noch canonieke procedure want die betreft eigenlijk alleen de daders, en die is zoals jullie weten absurd omdat er ‘recht’ gesproken wordt over meestal doden, overleden broeders / paters die niet meer leven, echter dit hebben zij zelf in het leven geroepen door de ‘steunbewijzen’. Het moet vooral geen naam hebben!!
.
Ik gaf het voorbeeld dat wij tussen de wal en schip vallen, en wij uit het water zijn gevist met het coulancefonds maar nog steeds nat zijn, en duidelijkheid willen over verantwoordelijkheid maar die kon kardinaal Eijk niet geven daar de arme broeders in Ohio de bisschoppen / KNR opscheepten met deze specifieke verantwoordelijkheid, het is duidelijk dat ‘die ärme brüder Franciscus Düsseldorf/ the poor brother of Francis Ohio, USA hun verantwoordelijkheid ontlopen. Laf, en naamgenoot paus Franciscus zullen wij dit laten weten in een persoonlijke brief hoe de arme broeders Franciscanen op het internaat te Bleijerheide zich decennia verrijkten (met alle info, de malversaties inbegrepen), en nu op hautaine wijze het mea culpa negeren.
MCU heeft de grote verschillen in aanpak levende en dode geestelijken aangekaart maar kardinaal Eijk beweerde dat zij niet konden en mochten oordelen / ingrijpen over rechtspraak Cie. Stevens, die waren immers onafhankelijk.
.
Kortom een kleine stap voorwaarts: geweld gaat meegenomen worden, nog niet officieel maar wel officieus kunnen wij die bij de klachten geweld toevoegen waarna we in gesprek met B&T en in het special mediation voorstel Deetman, dat laatste moeten wij afwachten, ieder aspect van dit geweld, fysiek als psychisch meewegen, en wat dit in schadetermen kan betekenen voor ieder individu.
Wij kunnen ons nu voorbereiden op deze nieuwe stappen, in gesprek gaan met B&T en de special mediation. Uiteraard zijn er geen bedragen genoemd, je moet de hond ook geen jas voorhouden, tot hij zeker weet dat hij uitgelaten wordt!
Op 15 mei 2013 was er de persconferentie ivm de werking van de Opvangpunten van de bisschoppen en oversten in de kerk.
