Honderden amateursporters hebben ongewenst seksueel gedrag meegemaakt binnen hun sportclub, blijkt uit onderzoek van het tv-programma EenVandaag.
EenVandaag deed onderzoek onder 15.000 mensen die in verenigingsverband sporten of gesport hebben. Daarvan gaf ruim vier procent aan ongewenst seksueel gedrag te hebben meegemaakt.
Mea Culpa is vaak in beeld geweest bij EenVandaag. Doch in de begin dagen van het ‘klokkenluiden’, moesten wij vaak aantonen dat er enig bewijs was voor onze verhalen. Duizenden mensen hebben ons geschreven met de meest schrijnende en ook voor ons, soms ongelofelijke, bekentenissen. Nu blijkt dat misbruik een wijd verspreid fenomeen is waarmee niet iedereen meteen tot celstraf of gecriminaliseerd dient te worden. Daders in de kerk werden niet aangepakt, of werden overgeplaatst en gingen daar lustig verder.
Het tv-programma vond binnen twee weken 642 slachtoffers die te maken hebben gehad met seksuele intimidatie binnen hun sportclub. Zes op de tien hebben serieuze verbale intimidatie meegemaakt. Meer dan de helft, 57 procent, heeft te maken gehad met fysieke intimidatie. Dit varieert van ongewenste aanraking, wat in 47 procent van die gevallen voorkwam, tot ernstigere vormen van seksueel misbruik (14 procent), zoals het verrichten van seksueel getinte handelingen, aanranding en verkrachting.
Minderjarig
Ongewenst seksueel gedrag komt het vaakst voor bij teamsporten en contactsporten, en twee op de drie slachtoffers uit het onderzoek is minderjarig. Echt verschil tussen seksen is er niet: ongeveer de helft van de slachtoffers is vrouw, de andere helft man. Bij mannen lijkt het misbruik wel jonger te beginnen. Meer dan de helft, 57 procent, is jonger dan zestien jaar en een op de vijf zelfs jonger dan twaalf jaar. In 41 procent van de gevallen was de dader een trainer. Andere spelers van de club of teamgenoten waren bij 38 procent de dader en actieve leden van de club, zoals vrijwilligers en bestuursleden, bij 23 procent. Bijna de helft van de slachtoffers heeft met niemand over hun ervaring gesproken (in de kerk een hoger percentage). Een op de tien maakte melding bij de sportclub en slechts één procent deed aangifte. Leuk voor al die statistieken maar wat zegt het over ons? Mensen / dieren!
BBC Panorama has uncovered evidence of repeated cover-ups of historical sex abuse in Britain’s cadet forces.
Victims have spoken for the first time of senior cadet leaders covering up complaints, and pressurising families against going to the police.
Overseen by the Ministry of Defence, the cadets is one of the UK’s largest youth bodies with 130,000 members.
The MoD has paid more than £2m to cadet abuse victims, and says it has “robust procedures in place to protect cadets”.
According to Freedom of Information requests, in the last five years 363 sexual abuse allegations – both historical and current – have been made across the UK for the Army, Air and Sea Cadets.
Some 282 cases have been referred to the police and 99 volunteers have been dismissed.
Panorama’s seven-month investigation focused chiefly on uncovering a pattern of historical abuse – conducted by a number of different cadet leaders – in Glasgow, Birmingham and Hertfordshire.
‘Take it like a man
Media captionMartin: “I’ll never know who I should have been”
Martin was 12 when he was “systematically abused and raped repeatedly over many years” by his commanding officer Brian Leonard, at Tennal Grange cadet base in Birmingham.
He told Panorama: “You are trained to follow orders and you are trained to respect the officers and do as they tell you.
“That includes having to lie on the floor on a dirty blanket and just lie there and… take it like a man.”
Panorama has spoken to 10 men who were abused by Leonard in the 1980s.
Image captionMartin’s Commanding Officer Brian Leonard (right) died in 1996, having never faced justice.
Martin says: “The thing was it was so blatantly obvious, it was almost as if it was hidden in full sight.”
A girlfriend of one of the victims (who has chosen to remain anonymous) threatened to report Leonard to the police in 1987, but cadet officers pressured her to keep quiet.
The sergeant said he would take a statement from her, but warned her not to approach the police. No investigation into Leonard was ever carried out.
Leonard died in 1996, having never faced justice.
Parents pressured
Image captionTony’s attacker was not suspended, he was promoted and moved to another division
Tony was 14 when he joined Cheshunt Sea Cadets, in Hertfordshire, in 1979.
He said he woke to find his commanding officer Alan Waters at his bedside while he was on a weekend trip away.
Tony told Panorama: “I looked down and I was exposed… There was no doubt in my mind that he was touching me, no doubt in my mind whatsoever.”
Terrified of returning, he told his parents – whose complaints were met with a home visit from two Sea Cadet officers, in full uniform.
Tony’s parents were dissuaded from approaching the police by the officers and in return for not taking matters further, they were promised that Waters would be moved from looking after children.
Image captionAlan Waters held a title in a naval veterans’ organisation until March this year
But Panorama has discovered that he was not dismissed or even suspended – he was, in fact, promoted and moved to a division in North London where he was in charge of 10 Sea Cadet units.
What’s more, concerns by other members of the corps after this appointment were dismissed by the very top – the Captain of the Sea Cadets – who said the allegations were “thoroughly investigated” and “not proved”.
Waters was later convicted for separate child abuse offences in India in 2006 and placed on the Sex Offenders Register.
Panorama has found out that despite this, until March 2017 he held a title in a naval veterans’ organisation – as honorary secretary of HMS President Retired Officers Association.
‘Stuck in my mind’
Image captionJoe was plied with alcohol and assaulted at his commanding officer’s flat
Joe joined the Glasgow Highlanders Army Cadets in 1988 when he was 11. His Commanding Officer, John Fitzpatrick, would invite cadets to his flat, ply them with alcohol and sit them in front of pornographic films before bedtime.
Joe told Panorama: “I mean real hardcore stuff that I’ve never seen since I was in that guy’s company…
“Images that have stuck in my mind to this day… if anybody had put images like that near my kids, I’d want to kill them.”
On four occasions, Joe woke up to find Fitzpatrick sexually assaulting him.
Image captionFitzpatrick (left in the 1980s, right in 2016) was sentenced to two years in prison last year
Panorama has discovered that before Joe was abused, another cadet instructor – Gordon – had received complaints that Fitzpatrick had sexually assaulted another boy.
There were two young witnesses. Gordon went straight to the police, but instead of being congratulated his boss was furious.
Gordon told Panorama the boy’s parents defied pressure from senior cadet figures and told the police.
The case went to trial – but Fitzpatrick was found “not proven”. He was welcomed back into the cadets – taking up the position of CO again.
However, last year, Fitzpatrick was charged with lewd and libidinous behaviour against Joe and three other boys. This time the case was proven and he was sentenced to two years in prison.
The Birmingham case was one of the first cadet cases taken on by David McClenaghan, a child abuse solicitor from law firm BBK.
He told Panorama: “I have absolutely no doubt that the abuse in the cadets will mirror the other scandals like the Jimmy Savile case, like the abuse in the scouts, like abuse in the Catholic church.”
The National Association for People Abused in Childhood (Napac) says no sphere of society is immune.
But Napac’s chief executive Gabrielle Shaw said the figures obtained by Panorama indicated that people were now more confident about coming forward to report abuse.
She added: “The onus is now on institutions such as the armed forces to deal fully and promptly with reported allegations.”
The MoD told Panorama that today all adults who work with children undergo mandatory security and background checks, rigorous disclosure procedures and regular safeguard training.
A spokesman said: “We encourage anyone who has been a victim or knows someone who has to report it to the police.”
The Marine Society and Sea Cadets (MSSC) apologised unreservedly for any hurt in regard to the case of Alan Waters and said what had happened was “not reflective of our organisation today”.
In Congo, Rwanda en Burundi was er onder Belgische voogdij geen plaats voor metissen / ‘halfbloeden’, geboren uit een blanke vader en een zwarte moeder. Blank en zwart moesten strikt gescheiden worden en metissen verstoorden die koloniale sociale orde. Moeders van metissen werden onder druk gezet om hun kinderen af te staan. De ‘kinderen van de zonde’ kwamen dan in katholieke instellingen terecht, zoals dat van de Witte Zusters in Save, in Rwanda.
Eind jaren vijftig, toen de onafhankelijkheid in zicht kwam, werden honderden kinderen overgebracht naar België, waar ze in weeshuizen of bij pleegouders terechtkwamen. Ze groeiden op in België, maar werden als buitenlanders beschouwd. Vaak hadden ze zelfs geen geboorteakte.
‘Tot op vandaag stellen we vast dat kinderen hun ouders niet kennen’, zei senator Bert Anciaux (SP.A) vrijdag. ‘Tot op vandaag worden de archieven niet ontsloten en tot op vandaag heeft de staat geweigerd het onrecht te vergoeden.’
‘Toegang tot de archieven is wel het allerminste dat wij als overheid kunnen doen’, vond ook Brigitte Grouwels (CD&V). De resolutie vraagt de deelregeringen daarom alle informatie verplicht te laten ontsluiten.
Vlaanderen beloofde twee jaar geleden al zijn medewerking voor het achterhalen van de geschiedenis van alle gedwongen geadopteerde kinderen. Welzijnsminister Jo Vandeurzen (CD&V) stelde toen onder meer een afstammingscentrum in het vooruitzicht, om informatie van de verschillende instellingen te bundelen.
N-VA onthield zich bij de stemming omdat er al initiatief is genomen in het Vlaams parlement en de Kamer. ‘De problematiek is volgens ons te schrijnend om beperkt te blijven tot een resolutie in de Senaat, waarvan de finaliteit altijd twijfelachtig is’, zei Jan Becaus. ‘Bovendien ziet onze fractie liever niet dat de Senaat adviezen verstrekt aan de deelstaten.’
Katholieke kerk
Eind april excuseerde de Belgische katholieke kerk zich al bij de metiskinderen. De Antwerpse bisschop Johan Bonny deed dat namens de Belgische bisschoppen tijdens een zitting in de Senaat.
Ik heb persoonlijk bisschop Johan Bonny mogen ontmoeten en hij kwam zeer gemeend en oprecht over, iets waar ze in Nederland bijlessen mogen volgen in de empathie want ondanks dat broeder Cees van Dam en kardinaal Eijk sympathiek en inlevend vermogen toonden, stonden wij vaak alleen als slachtoffer organisatie. Ook de afstandsbaby’s wordt niet door de kerk ‘ontsloten’, terwijl wij in Nederland talloze ongehuwde moeders opvingen uit verschillende landen in de desbetreffende vroedvrouwen-huizen.
achter deze ramen speelden zich grote drama’s af; Hooghees, te Heerlen
geen papa…van links naar rechts Marie-Therese, Bert, Paul…Mama.
Gisteren was onverwacht, emotioneel, een pittige dag. Liep weer eens boekhandel Selexis binnen om mijn broertje, na zijn vakantie, even hallo te zeggen. Hij gooide zijn armen om mijn schouder en zei, ‘ik heb iets voor je’! Hij liet mij een DVD zien waarop stond: ‘de vierdaagse‘, ‘hier staat papa op’.
“Wat’? Ik was als geslagen, we hebben een leven zonder vader gekend, hoe kan dit opeens opduiken? Hij was politie agent en stierf op 28 april 1958, onverwachts onder dubieuze omstandigheden nadat hij thuis was gekomen van een dienst tijdens kermis, en het ging er vaak heet aan toe in de Mijnstreek, kermis in Waubach, nooit een pretje want dronken teenagers of andere half volwassen (halb-starken / nozems), wilden vechten, voornamelijk om indruk te maken bij de meisjes. Waubach / Ubach over Worms herbergde de eerste multiculturele samenleving in ons land, in een dorp aan de grens met Duitsland. Veel Polen, Tsjechen later Italianen kwamen naar de Mijnstreek om er in de mijn (koel) te werken. Zij allen moesten een plaats vinden en eisten die met de vuist op. Mijn vader als politie agent kende de klappen van de zweep want op een andere kermis (in Rimburg) een paar jaar daarvoor hadden ze hem ook al een keer te grazen genomen. Naar aanleiding van geruchten rond de dood van mijn vader ben ik in 2001 begonnen met de pre-production / documentaire: ‘de Laatste Bus naar Waubach‘, die ingaat op zijn dood kermis Zondag-Maandag ochtend in 1958, en ik achter hem aanliep, hij de radio aanzette om het nieuws van 8 uur te horen. Hij viel achter over en was gelijk dood. Ik was als versteend, ik stond erbij en zag….het….. gebeuren….
Nu zou er een stukje film zijn waarop hij drie seconden te zien is met het politie korps dat vaker de Vierdaagse liep. Al in 1952 was hij van de partij en jaren lang hing een foto van het korps in het trappenhuis waarop hij met zijn collega’s te zien was.
Vanochtend heb ik dan eindelijk de DVD bekeken. De ‘Vierdaagse film’ bevat enkele seconden met mijn vader wachtend op soep, staat hij schuchter achter zijn collega’s, te wachten tot hij aan de beurt is. Ik heb er een screen-shot van proberen te maken maar het wil niet, al in het begin van de DVD wordt zwaar aangezet over ‘rechten’, en zonder toestemming bla bla… godver is de techno-tirannie al zover dat een screen shot onmogelijk gemaakt wordt? Moet je zelfs toestemming vragen voor footage uit 1952? Ja, hoor geweldig, eindelijk heb ik sinds de dood van mijn vader even drie seconden een glimp mogen vangen van iemand, die ik graag beter had willen leren kennen. Van een vader, die ik, tekort….nooit gehad heb! Nee, wordt niet toegestaan dus ik heb betaald voor de DVD (15.30 E) maar even een screen-shot zitten ‘rechten’ op, en of ik even contact wil opnemen met de ‘rechthebbenden’…fuck you rechthebbenden, lazer op met je beeldrecht. Hier is mijn vader, die wij, alle drie de kinderen, niet of nauwelijks gekend hebben waarvan ik denk in alle eerlijkheid dat hij mij nooit naar internaat zou hebben gestuurd, dat hij toen hij weggeplukt werd uit ons aardse bestaan, onzichtbaar de grond in verdween, nu op herhaling door ‘rechten’, definitief de grond is ingestampt. Money, money, money ….zielig….en oh zo zielloos.
George Pell haalde de voorpagina’s afgelopen week. De kardinaal derde in rangorde achter paus Franciscus beschuldigd vooralsnog van kindermisbruik. Het ‘ontpellen’, zo schreven wij is begonnen. De kerk ziet zichzelf andermaal geconfronteerd met geheime onthullingen, een klap, die ver in de top van de RKK zal door suizen. Nu niet door het onbetrouwbare grondpersoneel maar door de bazen van het ‘lekkende dak’ (bisschop de Korte 2010). Het was al moeilijk om dit gat te dichten bij de vele beschuldigingen van kindermisbruik in dat zelfde jaar maar nu treft het geleidelijk de gehele kerk. Er is een ogenschijnlijk causaal verband wanneer men systematisch de beschuldigingen ontwijkt; de kerk heeft een diepgeworteld probleem met seksualiteit en kinderen. Laat de kinderen niet tot hun komen!
en…waar burenlawaai niet allemaal toe kan leiden in Rome.
De politie van Vaticaanstad is afgelopen maand binnengevallen in het huis van de secretaris van een van de belangrijkste adviseurs van paus Franciscus terwijl er een homoseksuele orgie aan de gang was. Dat meldt de Italiaanse krant Il Fatto Quotidiano. Er zouden ook drugs zijn genuttigd op het intieme huisfeestje. Een priester werd opgepakt en is ondervraagd. Het appartement behoorde tot de secretaris van kardinaal Francesco Coccopalmerio. Zijn departement is mede verantwoordelijk voor onderzoek naar seksueel misbruik door klerken. Vandaar dat het niet opschiet!
Omdat buren hadden geklaagd over lawaai, besloot de politie in te grijpen.
Honderden amateursporters hebben ongewenst seksueel gedrag meegemaakt binnen hun sportclub, blijkt uit onderzoek van het tv-programma EenVandaag.
Ongewenst seksueel gedrag komt het vaakst voor bij teamsporten en contactsporten, en twee op de drie slachtoffers uit het onderzoek is minderjarig. Echt verschil tussen seksen is er niet: ongeveer de helft van de slachtoffers is vrouw, de andere helft man. Bij mannen lijkt het misbruik wel jonger te beginnen. Meer dan de helft, 57 procent, is jonger dan zestien jaar en een op de vijf zelfs jonger dan twaalf jaar. In 41 procent van de gevallen was de dader een trainer. Andere spelers van de club of teamgenoten waren bij 38 procent de dader en actieve leden van de club, zoals vrijwilligers en bestuursleden, bij 23 procent. Bijna de helft van de slachtoffers heeft met niemand over hun ervaring gesproken (in de kerk een hoger percentage). Een op de tien maakte melding bij de sportclub en slechts één procent deed aangifte. Leuk voor al die statistieken maar wat zegt het over ons? Mensen / dieren!
