In 1871 zoeken Duitse kloosterlingen een veilig onderkomen in het nu 150 jaar bestaan van onze provincie Limburg. Oorzaak was de ‘culturkampf’. Het door Bismarck gewenste keizerrijk, één Duitsland onder Pruisische leiding had Duitsland na de twee oorlogen sinds 1866, zowel politiek als militair, duidelijk gepositioneerd binnen het verband van de Europese staten. Bismarck richtte zich toen op het binnenland. Daar bestreed hij twee machten die hij als een bedreiging van de nationale eenheid en veiligheid beschouwde: de socialisten en de rooms-katholieken. Dit zorgde voor een uitloop van Duitse congregaties naar Nederland. Interessante geschiedenis daar de Akense congregatie ‘arme broeder Franciscus’ moesten vluchten en verder konden werken aan het opvangen van straat kinderen.
Johannes Hover, oprichter, overste, deed eerst zijn eigen zonen weg om daarna een groep straatkinderen op te vangen terwijl de hele congregatie verhuisde naar….Bleijerheide. Vlak over de grens. De provincie die zichzelf en de 150 jarige lof wilt toezwaaien vergeet echter in hun filmpje de arme broeders Franciscus te noemen. Hun bijdrage, die van de geloofsvluchtelingen, leggen de basis voor het onderwijs en zorg-systeem in onze provincie, aldus de voice-over van de Provincie video. De plaatsen die wel genoemd worden kennen blijkbaar geen seksueel geweld / misbruik zoals Melick, Steyl, Baexem en Gennip in tegenstelling tot de arme broeders franciscaanse uit Bleijerheide. Deze kloosterlingen, zusters , broeders en paters, volgens de video van de Provincie (in hechte samenwerking met Erfgoed Nederlandse klooster archief St. Agatha) leggen een vroom lak laagje over onze geschiedenis, hoe erkentelijk wij deze geloofsvluchtelingen moeten zijn…..ze leggen de basis voor ons onderwijs (kennis) en zorg-systeem! De Bleijerheide broeders zijn te vaak genoemd (in een ander verband). Erfgoed blindheid tot gevolg.
Het nieuws dringt ook door IN DE VOETBAL WERELD waar het vol zit van de hetero’s, die voetbal OGENSCHIJNLIJK LIJKT TE BEMANNEN!! blijkt nu ook misbruik voor te komen. Wij hebben er al over geschreven in 2010 /2011!
MCU publiceert nogmaals ons blog van februari 2011 NON-STOP-POP
Het Don Bosco jeugdwerk te Lauradorp / Waubach nu Landgraaf werd jaren geleid door pater Decae. die moedwillig een pedofiel in dienst hield die jongens aanrande. Niemand durfde hierover te spreken want dan stak pater Decae (Salesiaan; er is een straat naar hem genoemd) er een stokje voor. Je kon zeggen dat deze man ‘erotisch’ voorwerk deed om te zien of jongetjes bereidwillig waren in en rond het Oratorium want het bid en werk terrein van de Sales..ianen deed goede zaken met jongerenwerk. In het oratorium kon je voorheen veel dam en ganzenbord spelletjes doen of als idioten te staan pingpongen maar meestal hingen we gewoon verveeld rond in of buiten het Oratorium. Ik kwam op het idee om ‘Non-stop-Pop’ op te richten om enig vertier te hebben en natuurlijk de meisjes, om met ze te kunnen dansen en onze nieuwe muziek te delen. Naast het Oratorium lag het veld van de plaatselijke voetbal vereniging ’the boys’, tussen voetbal veld en Oratorium speelden zich al jaren allerlei trek en duw spelletjes af dat ogenschijnlijk toegelaten werd. Veel ouders waren bereid hun kinderen naar de door jongeren zelf opgerichte disco ‘Non-Stop –Pop’ te sturen, het was tenslotte bij de Pater en die kon je vertrouwen. Non-Stop-Pop werd door ondergetekende met enkele vrienden en klasgenootjes opgericht in 1966. Snel was een dealtje met de Sales..ianen pater Decae beklonken en we konden op de zaterdagavond onze gang gaan. We behingen de TL buizen met crêpe-papier, gooide de ping-pong tafel aan de kant, huurden een disco installatie, kochten plaatjes, verzorgden de bar en kregen onze Non-Stop-Pop avonden veel publiek / respons. We deden alles zelf, niks PR of managementplannen, ieder meisje dat een beetje hip uitzag spraken we aan en nodigden we uit. In no time was Non-Stop-Pop een groot succes. We haalden soms de hippere kids uit Heerlen erbij en draaiden de beste muziek van Jimi Hendrix tot the Who, Small faces, The Stones, Byrds you name it. Maar op de avonden zelf hield Pater Decae de kids nauwlettend in de gaten wanneer zij slow-dansten op A Whiter shade of Pale of Ruby Thuesday. Wanneer het intiem werd, en de versierde TL buizen door dansende paartjes werd uitgedaan, stormde Pater Decae naar voren om een zwoel ‘hetero’ sfeertje te voorkomen. T. de aangenomen pedo van Don Bosco kon vrijuit zijn gang gaan, hij werd niet op de vingers getikt ook niet toen ik pater Decae vertelde dat T. probeerde mijn gulp open te maken. Ik kreeg een bounty maar heb die meteen naar zijn hoofd gegooid vervolgens ben ik met pater Decae gaan praten. Pater Decae lachtte en sloot de deur om even met mij alleen te praten, hij wilde het gelijk sussen echter daar ik kookte van woede, omdat ik net van internaat kwam en daar dezelfde dingen had meegemaakt, kregen pater Decae en ik een fikse ruzie. Niet lang daarna ben ik uitgestapt. Non-Stop-Pop had toen al bijna een jaar gedraaid, hard gewerkt, veel opgebouwd en een volle zaal met veel swingende en happy kids. Non-Stop-Pop was een succes en zeer winstgevend. De pater(s) is na mijn vertrek doorgegaan en hebben zeker twintig jaar ‘ disco’ dansen bij de Pater georganiseerd. Opbrengst??? Loopt in de tonnnen. Kortom heren sales..ianen? Jullie betalen onze lotgenoten toch niet van het geld van Non-Stop-Pop?
words / music Bert Smeets; Heb meneer Deetman al in 2010 verteld dat ik dit lied had geschreven maar hij vond het vreemd, geloof ik. Ja, soms is je muze een politicus en dat is pas echt vreemd, toch! When you got the Deetman blues.
Het klinkt inmiddels een beetje als zeer oud-nieuws, alsof een echo uit een diepe put ons toeroept ‘ah, weten jullie nog in 2010’?
‘Ja, wij weten nog in 2010 toen we overvallen werden door de media, maandenlang ging het door en nu spijbelen de berichten dunnetjes binnen van de oud-katholieke kerk én bij de jeugdspelertjes van PSV en Vitesse. Het zal zich niet beperken tot deze clubs maar breed in hetero-voetballand aankondigen…ook de amateur clubs, kleinere clubs zal zich misbruik van minderjarigen voordoen.
Bij de Oud-Katholieke Kerk zijn meer misbruikgevallen aan het licht gekomen. Er zijn inmiddels zeven geestelijken bekend die zich hebben vergrepen aan kinderen. Eerder was sprake van twee daders.
De kerk heeft de volgelingen en de buitenwereld vrijdag in een ‘herderlijke boodschap’ op de hoogte gebracht. Vijf van de zeven geestelijken zijn overleden, twee leven nog. ”Ook al zouden sommige van deze zaken van lang geleden dateren en reeds lang zijn verjaard, de kerk wil niet doen alsof ze daarmee ook niet zouden zijn gebeurd”, melden de oud-katholieken.
Nu pas laat de kerk onderzoek doen naar het misbruik, de aanpak en de communicatie. Dat moet voor het einde van het jaar klaar zijn. Namen van daders en slachtoffers worden niet gepubliceerd. Binnenskamers worden ook hier weer zaken ‘opgelost’, zij zijn niet te vertrouwen en zeker wanneer er net als in de katholieke kerk het OM tal van zaken heeft geseponeerd.
Een oud-katholieke luchthavenpastor van Schiphol is vorige maand opgepakt in Cambodja, omdat hij daar veel naaktfoto’s van jongetjes had gemaakt. De kerk wist dat hij een seksuele voorkeur had voor jongetjes, maar deed daar niets aan.
Twee oud-jeugdspelers van PSV en Vitesse zouden seksueel misbruikt zijn. Ze hebben zich de afgelopen weken gemeld bij de betaaldvoetbalorganisaties. Het is voor het eerst dat slachtoffers van seksueel misbruik in het Nederlandse profvoetbal naar buiten treden.
Hallo Mama (gevonden brief aan mijn moeder uit 2002)
Gefeliciteerd met uw verjaardag. Dank voor het geld maar het lijkt me beter dat u geen geld meer stuurt. Morele steun, menselijke aandacht is warmer en ook nog Christelijker.
Mijn hele leven doe ik al gekke dingen, het zal wel met mijn behoefte naar contact en ‘de waarheid’ te maken hebben. Ook op internaat zal ik wel een vervelend jongetje zijn geweest maar niemand geloofde je wanneer de broeder met zijn hand in je broekje zat.
‘Niemand, er is niemand”, schreef ik toen ik van internaat kwam. Toen was ik 14 en begon met liedjes schrijven:
.
‘Answer, no answer it feels just like a game, no one there’s no one’.
.
Nee, niemand gelooft je, de waarheid is voor anderen slechts een onderdanige poging dingen te verdraaien ter meerdere glorie van hunzelf. Zij, de brave katholieken doen het nooit fout, God staat immers aan hun kant. Nu woon ik randje Maastricht (Wyck), ook een stad waar je, als je op jezelf staat, niemand je ziet staan. Ja, mama wat weet je van mij. Je schrijft, ‘je hebt een moeilijk jaar gehad’, echt van mij heb je dat niet vernomen, ik heb je niet gezien het afgelopen jaar, noch gesproken. De werkelijkheid is…no one, there’s no one en ik was slechts 14 toen ik dit liedje met de schone titel ‘Answer Me‘, schreef. Ook dit lied heb ik op mijn nieuwe CD ‘Soul Child’, gezet. Heeft Marie-Therese je niet gezegd: ‘och mama luister toch eens naar Bert zijn liedjes’!
.
Ook nu zullen er weer een aantal liedjes zijn, die pijn doen. Helaas. Er zijn zoveel dingen die mij pijn gedaan hebben. Het ontkennen van mijn gevoelens bij de dood van papa. Er is tot op de dag van vandaag nooit naar gevraagd. Gewoon een simpele vraag: ‘Bert, hoe heb jij je gevoeld? Is dat zo moeilijk? Kinderen hebben blijkbaar geen gevoelens. Vragen stellen is brutaal en ongehoord want je mag niet voelen in katholiek huize S. echter niemand weet van de straf en isolatie op internaten. Vastbinden in een kinderbedje door nonnen in Bunde. Nee, dit soort mensen doet nooit iets fout. Ik heb nog nooit zo’n stelletje sadisten bij elkaar gezien dan in Bunde / Bleijerheide. Heeft de broeder je verteld dat ik bijna zelfmoord had gepleegd? Nee, dat doen katholieken niet, de waarheid dat is iets voor de hemelpoort en daar heb je helemaal geen stem.
.
Weet iemand van de achtervolgingen op internaat? Van de isolatie, twee weken op gesloten zitten zonder enige vorm van communicatie. Hoe de broeder jongetjes opstookte tegen me. Ik moest me schuilhouden achter de sportvelden, bij de varkens broeder, ja, die hadden we, een echte, heuse, paranoia varkensbroeder, die daar terug getrokken leefde. Overigens was niks fout aan die man!
.
Het staat allemaal op mijn CD ‘Soul Child’? Maar wie doet zich de moeite om er naar te luisteren. Ik wist het, niemand luistert, niemand hoort je.
.
Tony C. iemand die ik nooit zal vergeten, een jongetje van elf / twaalf jaar, die voor me opkwam op internaat, heeft zijn vader ingeschakeld en is verhaal komen halen bij broeder Servatius. Jij echter weet van niks. Typisch zoals dat in het zuiden gaat. Zwijgen, bidden en knielen. Ik heb een CD gemaakt naar aanleiding van dingen die mij gebeurt zijn. Wat is de reactie, ‘weg ermee, flauwekul, we willen het niet horen, daag’, toen brak bij mij echt alles. Nu heb ik mij voorgenomen, ik wijk niet meer voor jullie ontkenningen. Nooit meer, mama. Als u blijft ontkennen wat in iemand’s hart omgaat, wil ik geen deel uitmaken van deze familie.
foto Ramon Smeets
‘Verlies jezelf’, het devies van Heeroom, hij verwoordde het zo typerend in mijn documentaire ‘Mijn God’. Ik weet dat we allemaal onze menselijke beperking moeten erkennen maar slaafsheid aan een geloof en leugens mogen nooit deel uitmaken van ons leven.
Ja, dit is geen fijne brief, ik weet het maar ik zal niet, nooit meer naar je toekomen, tot je de euvele moed heb om te vragen; ‘Bert, wat is er met je aan de hand, wat voel je, wat is er gebeurd. Ik weet het ‘Bertje moet zich leren direct te onderwerpen’, dat stond al in het rapport van Bleijerheide, ondertekend door overste Adelbertus, die later veroordeeld zou worden voor malversaties maar dat wil je allemaal niet weten en nogmaals mama, ik moet me immers leren te onderwerpen, al veertig jaar’! Maar aan wie / wat, waarom? Aan de ontkenningen en de mooi weer show, die dagelijks om ons heen wordt opgevoerd? Bertje moet zich schikken en dat mama doe ik niet, ik wil niet zielloos ten onder gaan. Dat Nooit!