Vanuit de werkgroep Mensenrechten in de kerk dit berichtje tussen oud en nieuw.
Eerst en vooral onze beste wensen voor een perspectiefvol 2017.
Natuurlijk met een goede gezondheid op de eerste plaats.
In het verleden ging het er soms stormachtiger aan toe in onze werking voor erkenning van slachtoffers van seksueel misbruik in de kerk. Nu is het rustiger geworden.
Wat niet wil zeggen dat alle struikel stenen overwonnen zijn.
Er zijn er nog voldoende. Solidair willen wij ageren tot iedereen met respect herstel heeft bedongen én gekregen.
San (mensen rechten in de kerk)
Wij blijven u op de hoogte houden, zolang u dat wenst.
In 2017 hebben wij minstens al één grote actie gepland waarbij wij ieder van u graag zouden ontmoeten.
Ergens in een symbolische grote kerk in Brussel willen wij een beeld installeren dat voor altijd een herkenningspunt wordt dat de kerk de slachtoffers niet mag en kan vergeten.
De datum en ons programma hebben wij al klaar: zaterdag 8 april 2017.
Wij hopen daar zoveel mogelijk mensen (met partner) die wij in de voorbije jaren mochten leren kennen te ontmoeten.
Het concrete programma (dat gratis is) zullen wij in februari 2017 meedelen.
Er zal keuze zijn tot deelname aan enkel een officieel gedeelte (van 11 tot 13 uur) of er kan worden deelgenomen aan het gehele dagprogramma (tot 16 uur).
Mooi eindejaar en daarna 365 dagen die daar niet voor onder doen in 2017!
De stuurgroep Mensenrechten in de Kerk
Linda Opdebeeck, Marc Dewit, Norbert Bethune, Stephan Houtman, Emmauël Henckens en Rik Devillé
Heerlijk, alleen met de kerst. Ik had slechts één ‘verplichting’ bij vrienden en (2) een mogelijkheid om bij familie aan te schuiven. Je moet twee dingen van elkaar scheiden familie en vrienden. Vrienden zie je grosso modo het hele jaar door en familie kom je nooit meer vanaf dus beperken we deze tak aan de boom des levens.
Als je een echte ster bent, zoals Taylor Swift, die een bezoekje bracht aan een 96-jarige oorlogsveteraan en megafan van de Amerikaanse zangeres, verraste Taylor met een bezoekje. In het hyper sterrendom van de Amerikaanse cultuur, een wonder, ‘a miracle’. Een beroemde zangeres op bezoek bij Opa. De PR afdeling van Taylor Swift zag hier een omgekeerde analogie in met het kindje Jezus, en sleepte de pers, media binnen de muren van dit ‘avarage’ Amerikaanse gezin. Nu dromen van ‘a white Christmas in 2017’, met misschien een visite aan mijn deur, heb tenslotte een hartstilstand overleefd dit jaar, en wie weet ziet er een Nederlandse ster er nog PR brood in om even langs te komen.
Wel even bellen van te voren….alone met Christmas was fijn maar met Taylor een stuk aangenamer.
Voormalig profwielrenster Petra de Bruin durft na tientallen jaren innerlijke strijd eindelijk haar verhaal te vertellen. Ze is tijdens haar carrière jarenlang seksueel misbruikt, vertelt ze tegen Nieuwsuur. Het misbruik begon toen De Bruin minderjarig was.
“Ik ben nu 54 en ik heb er nog elke dag heel veel verdriet van.” Het kost De Bruin zichtbaar moeite haar verhaal te vertellen. Nog nooit eerder sprak ze zo open over wat haar is overkomen.
“Het is een soort innerlijke worsteling in mijzelf. Ik wil blij en liefdevol zijn, naar mezelf en de mensen van wie ik houd. En dat lukt op een of andere manier niet zo goed.”
De Bruin vertelt dat ze in haar carrière meerdere malen seksueel is misbruikt door meerdere personen uit het wielercircuit. Met een begeleider moest ze tien jaar lang seksuele handelingen verrichten, tegen haar zin in. “Hij maakte een bezit van mijn lichaam. Niemand mocht aan mij zitten, maar hij dus wel.”
Binnenkort is dan uw feest, de geboorte van Jezus ooit geboren in dat arme stalletje te Bethlehem. U maakte deel uit van de arme broeders Franciscus, jongenspensionaat St Maria ter engelen, te Bleijerheide. Ik kwam u tegen in de mediamarkt en u ging ‘leuke dingen doen’, met een kennis. Ze werd niet aan me voorgesteld maar voor ik een persoon zou kunnen verwisselen, had ik toch wel een vermoeden wie het was. Iemand van de oude parochie uit het noorden des land (Langedijk), en zij wist van de hoed en de rand. U heeft de strijd overleeft, dan kunnen we elkaar een hand geven het is ook vele malen moeilijker een nog levende ‘vermeende’ dader te kunnen ‘veroordelen’ na de verjaarde feiten die aan je broek blijven plakken. Deze kerk is ook niet mild voor priesterlijke, gevoel curves; het moet zich eeuwig onthouden van relationele, dan wel fysieke verlangens. Op den duur wordt je er een beetje geschift van, lijkt me zo.
Ik ben ook alweer tijden vrijgezel en nu hoef ik mij niet in te houden maar toch hoe anders zou het kunnen zijn als deze kerk niet zo (overcompensatie) op materieel genot, bezit, gesteld zou zijn. Jezus sprak over ‘mijn rijk is niet van deze aarde’, nou kijk om je heen wat is alleen al in Maastricht, de stad waar we wonen, on(t)roerend eigendom van de kerk. Er worden wel de nodige gebouwen verkocht aan de universiteit maar het monopolie, de rijkdom lag overduidelijk bij de RKK.
To the point.
U vroeg mij om u te schrijven, helaas ben ik het e-mail adres kwijt maar er is vast wel iemand die u op dit blog wijst, en deze speciaal kersteditie is aan u gericht. Er zouden, zo beweerde u, door sommige van ons ’n hoog aantal broeders (18) zijn beschuldig’. Doch de waarheid heb ik na ons gesprek nog even met fact checking, gepareerd. Het zijn er vier en bij iemand anders acht, weer een kleine overdrijving die in uw eigen kring wel succes zal hebben maar wij moeten ons aan de feiten houden, en dat verwachten we ook van u.
Het is een van de vele leugens waarmee u toch iedere keer betrapt wordt. Wij kennen dit dossier toch goed? U heeft voor de commissie moeten verschijnen, u heeft uw woord kunnen doen in tal van media en toch liegt u keer op keer. Het zijn maar ‘kleine’, verward lijkende leugens maar het klopt niet wat u tegen mij vertelde in de media markt.
U bent in het defensief gedrongen met een vleugje humor om het niet al te zwaar aan te zetten, verdedigt u zich, dat u ongelofelijk bent aangepakt, buiten proportioneel zelfs, waar u vergeet dat menig leerling van ons internaat door een groot aantal broeders Franciscanen met geweld te maken heeft gehad, laat u keer keer op keer weten hoe persoonsverwisselingen debet zijn geweest aan onze herinneringen. Weet u hoeveel mannen een procedure zijn ingegaan en weet u dat daar nog steeds mensen bij zitten, die twijfelen en geen zin hebben in onrust, rumoer in hun hoofd. De stemmen zijn weliswaar uiterlijk tot zwijgen gebracht maar steken steeds de kop op. Wij, mea culpa, de ‘engelen jongens’ weten dat, hebben nog dagelijks met slachtoffers van geweld en misbruik te maken. U heeft het geweld gezien op ons internaat, met uw eigen ogen, de talloze kinderen die een genadeloos pak slaag kregen, opgesloten werden. Het was zichtbaar in de kloostergangen, midden op het schoolplein, de refters, de slaapzalen; wat zou Jezus hebben gedaan mocht hij zich bij de arme broeders franciscanen willen aansluiten?
Een fijne kerst meneer (pastoor) Schafraad, broeder Eymard / Dino en tot de volgende meeting… ergens waar we weer leuke dingen kunnen gaan doen.
