Auteur: bert

Afgelopen Vrijdag hadden wij een gesprek met jeugdzorg commissie de Winter. Wij wezen de commissie op de moeizame, lange weg van schadeclaims wanneer haar wetenschappelijk werk is volbracht. Zoals bij Cie. Deetman begonnen alle klachten op nul na voltooing RKK wetenschappelijk rapport. Linksom of rechtsom zullen ‘bewijzen’ moeten worden geleverd: een zwaar traject voor slachtoffers.

De internationale wetgeving is een belangrijk mini-onderdeel van Cie. Micha de Winter, daar bij de RKK gebleken is dat die spaak liep tot aan de grens bij Vaals of Hoek van Holland.

Europese samenwerking, wetgeving is noodzakelijk om aan te geven dat scheiding tussen kerk en staat niet wil zeggen dat opvattingen gedreven door welke religieuze wind dan ook, straffeloos hun gang kunnen gaan. Overplaatsingen door medeweten / verantwoordelijkheid van congregaties / overheden die in verschillende landen opereren, zelfs wereldwijd, kind huwelijken of andere vormen waar mensenrechten ontbreken, kunnen en moeten een halt toe worden geroepen. Als Europa geen problemen kan oplossen moeten wij het maar doen.

PERSBERICHT

Minister Van der Steur installeert commissie – Vooronderzoek naar geweld in de jeugdzorg

Utrecht, 6 november 2015 – De commissie – Vooronderzoek naar Geweld in de jeugdzorg is donderdag 5 november geïnstalleerd door minister Van der Steur van V&J, mede namens staatssecretaris Van Rijn van VWS. De afgelopen weken heeft de commissie haar aanpak bepaald. Vanochtend heeft commissievoorzitter prof. dr. Micha de Winter betrokken slachtoffergroeperingen hierover in Utrecht ingelicht.

De commissie, die bekijkt of het haalbaar is onderzoek te doen naar geweld in de jeugdzorg in de periode 1945 tot heden, rapporteert uiterlijk 1 mei 2016 aan het kabinet. Uitgezocht zal worden of er aanwijzingen zijn die iets zeggen over schaal en aard van het geweld , welke regels er bestonden, hoe het toezicht was georganiseerd, of er registraties van geweldsincidenten hebben plaatsgevonden etc. Daarnaast wordt onder meer onderzoek gedaan naar de beschikbaarheid en kwaliteit van archieven, naar internationale wetgeving op het terrein van geweld jegens minderjarigen, en naar de veranderende opvattingen in de samenleving met betrekking tot het gebruik van geweld in de opvoeding. Ook bestudeert de commissie hoe in de ons omringende landen met het geweldsprobleem is omgegaan. Daartoe is inmiddels een groot aantal internationale contacten gelegd.

Het vooronderzoek naar geweld in de jeugdzorg richt zich op minderjarigen die onder verantwoordelijkheid van de overheid in pleeggezinnen en in (rijks-)instellingen zijn geplaatst.

De commissie heeft de afgelopen maanden gesprekken gevoerd met slachtoffers van geweld in de jeugdzorg. Ook heeft zij een aantal levensverhalen toegestuurd gekregen. Volgens voorzitter Micha de Winter is de commissie getroffen door de intensiteit van het leed, dat naar voren komt uit verhalen van mensen die in hun jeugdjaren met geweld te maken hebben gekregen. Naast het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek wil de commissie ook de urgentie van dit probleem onder de aandacht brengen. Opvallend is dat slachtoffers aangeven dat er vaak langdurig sprake was van een combinatie van psychisch en fysiek geweld, in combinatie met seksueel misbruik.

Meer informatie: Toon van Wijk, 06 1038 7827

geachte meneer Schafraad, pastoor, voorheen broeder Eymard op het franciscaanse jongenspensionaat te Bleijerheide, voor ons, jongens van het internaat, Dino.

Nog een nachtje slapen en u doet uw laatste mis en gaat u met emeritaat. Ik weet niet of ik deze gelegenheid te baat mag nemen om van mis…missie te maken want uw missie was als priester de boodschap van Jezus te verspreiden. Zijn oprechtheid en verbondenheid met de armen, de mensen die gebukt gaan onder geweld en onderdrukking, zij die worden misleidt, de misbruikten allen hebben de boodschap van Jezus nodig en u, mede volgeling van Christus, verspreiden het woord. In 2006 heb ik contact met u opgenomen in verband met de voorbereiding van een documentaire ‘Tussen Kathmandu en Bleijerheide’. Ik heb in het parochiehuis, vlak naast de Koepel kerk met u gesproken over misstanden, misbruik op dit internaat. U was verbaasd, geschokt en uw reactie was ‘hier heb ik nooit van gehoord‘. Nooit van gehoord! Ook toen ik aandrong of de broeders er ook onderling niet over spraken, in de refter, tijdens de meditatieve lunchpauzes wanneer alle jongetjes op school zaten, ‘nee, nooit van gehoord’. U had het te druk met piano leren spelen want ik hoorde u altijd tot mijn groot plezier mooie piano klanken vertolken, wanneer wij in de rij, vanuit de klas, de speelplaats mochten opstuiven.

Mijn herinneringen kwamen in brokken terug, na enkele gesprekken met u viel het kwartje ‘u bent die piano broeder’ nadat u uit de losse pols iets voor me had gespeeld. Het stuk kwam me niet bekend voor dus ik vroeg van welke componist het was? U schudde met uw hoofd, bescheiden maar het was eigen werk, dank voor deze aubade. Hoe graag had ik, in 1961 al, les van u gehad maar mama kon de arme broeders niet betalen.

Het heeft tijden geduurd voordat u zich ook maar iets kon herinneren. Samen zaten we in Maart 2010 nog in Rondom 10 van de NCRV voor u het woord kreeg, ging u eerst klagen bij de redactie nadat  ik u vertelde dat nieuwe informatie bij MCU was binnen gekomen, informatie die u niet blij maakte. U snelde naar Ferdi Schrooten, NCRV redactie om het een en ander duidelijk  te maken, in mijn ogen, te manipuleren. In de uitzending werd de afspraak dat ik iets over Bleijerheide ging zeggen, deskundig vermeden (hoe zit het met uw hormonen meneer Smeets??). U riep nog dat u van niets wist en niemand meer kon vragen want de  broeders waren immers allemaal overleden. Een klein leugentje want broeder Alphons, niet uw beste vriend, leeft nog in Gemmenich, België en Valentinus zit in een zorginstelling, te Kerkrade. Valentinus heeft nog uw hulp in geroepen over een klacht van een lotgenoot uit Breda, er werd indirect toegeven dat misbruik had plaats gevonden, alleen een handtekening werd er niet onder gezet. Slim, manipulatief en een manier om zaken te vertroebelen en te vertragen.

Inmiddels is de informatie over het internaat waar u decennia verbleef bij gespijkerd want u heeft er veel over gehoord in de media of gelezen op dit blog, dermate veel dat u een dure advocaat in de armen heeft genomen om alle aantijgingen, ook de hernieuwde klachten tegen u, om die vol tegen te spreken. Uiteraard mag u zich verdedigen, echter eerst verdedigd u zich met ‘een persoonsverwisseling’ het moest iemand anders zijn geweest, en daarna tovert u een andere piano broeder ten tonele, een zekere Solanus waar zelfs bij archieven dienst kloosterordes St Agatha geen personeelskaart over te vinden is. Via een geregisseerd interview in de krant (De Limburger) kon u zich toch het een en ander herinneren. Seksepietje, pater Landric en die broeder waar je snel je broek moest laten zakken, Bulletje. Het meldpunt is op de hoogte Dino, al jaren.

Het zou jammer zijn, en het zou uw martelaarschap alleen maar versterken als u vlak voor uw emeritaat, nog een gegrond verklaring te horen krijgt. Want wie weet in uw omgeving, uw parochie, de media, dat er nieuwe klachten tegen u lopen? Natuurlijk gewoon niet luisteren naar die onzin van klagers en zeker niet MCU, mea culpa mea culpa geschreeuw van een stel etterbakken. Wees gerust bij het meldpunt doen ze het rustig aan wanneer uw naam valt, er moet het een en ander uitgezocht worden in de archieven die ver voor Deetman, al vernietigd zijn. De arme broeders weten wat vluchten is met het nalatenschap bootje naar the big spender USA, Ohio.

Voor u is het over, voor mij ook want ik neem afscheid van u zoals ik ook als dertien jarige jongen afscheid nam van internaat. Ik zat op de rand van mijn bedje, koffertje naast me wachtend op mijn moeder of ze me echt zou afhalen want ik wilde er geen seconde langer verblijven. Dino, wat haatte ik dit internaat, het seksueel geweld en de manipulaties…u heeft al die manipulaties niet afgeleerd en dat had van u een Christen gemaakt…nu is het over en ik zal geen woord meer over u schrijven, noch zeggen en oh ja piano spelen heb ik zelf geleerd.

Bert Smeets nr. 33

Gisteren zat ik (MCU) met Klokk in Den Haag, Tweede kamer bij te praten over afwikkelingen seksueel geweld RKK. Geleidelijk wordt helder hoe de afgelopen jaren voor tweespalt, spanning en onnodige afstand heeft geleid tot veel irritatie en onbegrip.

Zo heeft de kerk zich achter Deetmans onderzoek stil gehouden, alleen in mediation of andere interne gesprekken geuit over het seksueel geweld. Nederland wachtte de onderzoeksresultaten van de commissie Deetman af. In Ierland zette men een rechter (Ivonne Murphy) aan het roer van een commissie die oorspronkelijk onderzoek deed naar het seksueel misbruik door een aantal priesters in het bisdom Dublin en moest binnen 18 maanden met de resultaten van haar onderzoek komen, maar er waren zoveel beschuldigingen en bewijzen rondom de 46 onderzochte priesters dat de commissie extra tijd kreeg voor haar onderzoek. De commissie deed geen poging om te onderzoeken of de beschuldigde priesters zich daadwerkelijk hadden vergrepen aan de kinderen, maar het onderzoek richtte zich vooral op hoe de kerkelijke en staats-autoriteiten om waren gegaan met meldingen en klachten over seksueel misbruik in tegenstelling tot in Nederland waar een CDA politicus de opdracht kreeg dit wetenschappelijk onderzoek te leiden. CDA overigens gisteren opvallend afwezig bij deze openbare hoorzitting. Nu hebben wij juist als MCU grote kritiek gehad op dit onderzoek dat zich beperkte tot het seksueel misbruik, geweld werd vermeden wegens de discussie over de corrigerende tik. Door een politicus aan het hoofd te zetten vermeed men dat de staats-autoriteiten betrokken zouden raken in de toch al hechte band tussen kerk en de staats-elite. Meneer Deetman richtte zich ook volledig op de slachtoffers en het slachtofferschap, menig maal heb ik tegen dhr. Deetman gezegd ‘u spreekt het woordje dader bijna nooit uit‘! De reden dat er geen parlementair onderzoek volgde. Waar een slachtoffer is moeten er ook daders zijn, toch? Van oudsher, en nog steeds, bestaat een elitair netwerk zowel in Nederland, all  over Europe, waar het handjeklap met de staats-autoriteiten  en de religieuze

organisaties deel van uitmaken. De belangen, de rijke bisdommen in bijvoorbeeld Keulen, Limburg, Mainz en Trier. In Keulen, het bisdom met de meeste leden, is alleen al het onroerend goed op 612 miljoen euro getaxeerd. Malversaties op Bleijerheide werden toegedekt net als bisschop Franz-Peter Tebartz-van Elst, die met zijn heilige billen bloot ging over de extreem hoge kosten van het nieuwe pandje van Frans-Peter. Werd er gezwegen vanwege geldelijke stromen door het heilige land? Gezwegen omdat een oogje werd dichtgeknepen door pedo elite figuren die konden doen en laten wat ze wilden?  Scheiding van kerk en staat maar niet voor de belangen van de elites. Ja, ja beste kijkbuis kinderen als het overal voorkomt….dan ook bij deze hechte groep staats-autoriteiten.

Vaticaan

Ook over het geld van het Vaticaan komt langzaamaan meer duidelijkheid. Wat bleek: honderden miljoenen euro’s zijn ontdekt die tot dan toe niet op de balansen voorkwamen. Ze stonden verstopt op bepaalde rekeningen. Wat weten wij van de kerk, haar geldstromen, haar netwerk met de elites, de bovenlaag. Deze Vaticaans-Europese alliantie heeft de geschiedenis laten zien hoe wijdverbreid het seksueel geweld kon dooretteren. Een Europese justitiële aanpak is nodig want het misbruik kon juist doorgaan wegens de verschillen in wetgeving, nu als we Europa nog nodig hebben, laat ze dit dossier eens oppakken.

Ongedoopt begraven, de engeltjes verdwenen spoorloos. Vergeet het kind. ‘Er ligt een engeltje achter de heg‘ een documentaire Noor van Manen en René Oomen

Laat de kinderen tot mij komen, een dubieus streven van menig katholiek heerschap, werden deze engeltjes in het duister in de grond geduwd want het moest in ongewijde aarde rusten.

BREDA – Deze documentaire voor Het spoor terug is gemaakt door de Bredase documentairemakers Noor van Manen en René Oomen, en gaat over de omgang met levenloos geboren kinderen in Brabant en Limburg vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw. In die tijd werden doodgeboren baby’s vaak onmiddellijk weggehaald bij de moeder en verdwenen niet zelden spoorloos. Volgens de Katholieke leer werden deze ‘engeltjes’ ongedoopt en anoniem begraven, vaak letterlijk achter de heg. Deze schrijnende, persoonlijke verhalen staan centraal in deze documentaire.

Veel Brabantse en Limburgse ouders bleven achter, met naast de onverwerkte rouw van hun overleden kind, de starre en onwrikbare houding van hun kerk. Pas vele decennia later zijn deze ouders gaan zoeken naar de exacte locatie van het grafje van hun kind of gingen onderzoek doen in ziekenhuisarchieven.

Zo beviel Erna van den Boom in 1969, in een ziekenhuis in Oss, van een levenloos meisje dat onmiddellijk werd weggehaald. Toen ze samen met haar man Johan vele jaren later toch gingen zoeken, bleek het ziekenhuisarchief te zijn verdwenen. (bron Stadsblad Breda)

In Hooghees, vroedvrouwenschool werden de kinderen die dood geboren werden door gebochelde, doofstomme man weggebracht. In stilte, zonder vader, moeder lag geschokt te herstellen, familie vaak afwezig.

Mea Culpa United heeft vanaf 2010 de afstandbaby’s benoemd en naar voren gebracht in de Tweede kamer waar niemand van de politieke partijen reageerde?? CDA keek de andere kant uit of er al niet genoeg emmers ellende uit de katholieke beerput naar boven waren gehesen, en de andere partijen wilden graag ‘bewijzen zien’!

‘Met zwijgen kruist men de duivel’ (Als je geen slechte dingen zegt krijg je ook geen ruzie) zullen ze gedacht hebben want deze immense doofpot gold voor heel Europa. Van heinde en verre kwamen vrouwen (tienermeisjes) naar de vroedvrouwenschool in Heerlen, daar bestond een gesloten afdeling Hooghees waar Irene van Wesel het volgende over schreef:

De oude Vroedvrouwenschool is een plek van leven en van dood: nieuw leven en ouderdom, van sterfte en herstel. Tegenstellingen die voelbaar zijn in de omgeving. Niet alleen nu, maar ook in het verleden. Honderden kinderen stierven hier voor, tijdens of na de geboorte. Iets dat vroeger werd weggemoffeld, waar een moeder geen verdriet om mocht hebben. Vaak kreeg zij haar kind niet eens te zien. De Vroedvrouwenschool was daardoor ook in haar eigen tijdperk niet alleen een oord van vreugde, maar ook van diep verdriet. Kinderen werden begraven op het kerkhof te Heerlerbaan, zonder naam en zonder steen. Een praktijk waar men achteraf bezien spijt van heeft. In 2005 werd ter nagedachtenis aan deze kinderen het ‘Vlinderhuisje’ geplaatst. Een bronzen kistje met talloze vlindertjes dat het kerkhof siert, direct naast zijn ingang. De vele bloemen en knuffels rond het kunstwerk laten zien dat zelfs na al die jaren, deze kinderen allerminst vergeten zijn. 

In Bleijerheide ligt ook begraafplaats met vele broeders en enkele leerlingen, dikke heg erom heen. Al tijden gaan de verhalen dat er ook ‘minder gelukkig gestorven’ jongens, liggen. Wordt meestal weerlegt met ‘het was de Spaanse griep, die toen heerste’, echter de graven zijn of allen daarvoor of jaren later. Uiteraard is geen instantie  die het gaat onderzoeken of eens gaat praten met de mensen die mij te woord hebben gestaan en vertelden over ‘de engelen kindjes‘.

Afgelopen tijd, eigenlijk al jaren, praten wij over de relatie overheid met bijvoorbeeld het pedo-internaat te Bleijerheide. Ik legde daarbij  een link met Engeland (Jimmy Savile / premier Edward Heat). Tot vervelens toe vermelden wij dit (zie blog gisteren) want er is nog steeds geen reactie op de meldingen al  in 2012 gedaan ten faveure van een artikel 12 procedure. Dit bij de zeer actieve zedenpolitie en OvJ te Heerlen. Ze hebben er hobby als traditie van gemaakt dat alles wat met de kerk te maken heeft ter zijde te schuiven.

Geachte heer Lanting,

Zoals ik met u telefonisch heb besproken was de heer E. zeer blij, dat zijn aangifte is opgenomen. Ik heb u verteld dat is dat heer Bert Smeets, na het doen van zijn verhaal, nog steeds op een verdere afhandeling zit te wachten. Hij heeft op 4 januari om 9.30 uur 2012 op het politiebureau te Heerlen bij de heren Hans S en Cor H zijn verhaal gedaan en elke keer als de heer Bert Smeets  telefonisch naar de stand van zaken informeert wordt de telefoon erop gegooid.

Ik ben u dan ook erkentelijk dat U het een en ander wil gaan aankaarten c.q. wil oplossen en hoop dat e.e.a. op korte termijn wordt afgewikkeld.

‘De 22 geestelijken die veroordeeld waren inzake zedendelicten en die bij het parket Den Bosch zijn gevonden waren volgens dhr. Moraal van  het OM een “toevalstreffer”. U als Tweede kamer heeft toegezegd gekregen dat de dossiers aan u ter inzage worden aangeboden. Wij willen van u weten of u de betreffende dossier inmiddels heeft ontvangen en wat uw conclusie is?’

Ook geen antwoord; de Tweede kamer die zelf meewerkt aan een doofpot?

Al tijdens het maken van de documentaire ‘Tussen Kathmandu en Bleijerheide‘ sprak ik mensen die me vertelden: ‘daar stond het bekend om’. Ze bedoelden het seksueel misbruik aldaar. Er kwamen reacties binnen van mensen die toen op het parket in Maastricht werkten en een moeder geadviseerd had haar kind niet naar Bleijerheide te sturen; gebeurde toch toen volgens OvJ, het allemaal veilig bleek???

Broeder Jacobus onder veel leerlingen bekend, een beetje ondergesneeuwd ten opzichte van Servatius en Bulletje, mepte ieder jongetje dat zich niet onderwierp aan zijn bevelen. Daarna misbruikte hij het jongetje indien hij het zover kreeg dat hij zeker wist dat dit jongetje zijn mond hield. Jacobus verdween van de slaapzaal omdat hij het bedje waar ik oorspronkelijk lag (in de hoek) reserveerde voor een ander jongetje. Dat jongetje heeft zijn ouders ingelicht en toen werd Jacobus van de ene op de andere dag overgeplaatst. ‘Om te bidden‘, vertelde Servatius mij. Dit voormalig Duitse internaat herbergde 18 broeders die zich vergrepen aan kinderen. Er waren ruim 24 broeders verbonden aan dit internaat dat in de zeventiger jaren werd veroordeeld voor oplichting malversaties en waar mr. Hermesdorf zei dat het maar het topje van de ijsberg betrof.

In Nederland heeft in de jaren 80 en 90 net zo’n omvangrijk pedoschandaal plaatsgevonden als in Engeland. Dat is de overtuiging van advocaat Martin de Witte, die namens een voormalige jongensprostitué een voorlopig getuigenverhoor bij de Amsterdamse rechtbank heeft aangevraagd. ,,De overheid heeft kindermisbruik jarenlang gedoogd.”

.

De Witte heeft het verzoek tot een getuigenverhoor gisteren ingediend bij de Amsterdamse rechtbank. Zulke verhoren, waarbij getuigen onder ede staan, worden zelden geweigerd. Op de lijst getuigen staan onder meer Ivo Opstelten, Fred Teeven en voormalig topambtenaar van Justitie Joris Demmink. De zaak is aangespannen namens een voormalige minderjarige jongensprostitué die in de jaren 90 gedwongen werkte voor een jongensbordeel in Amsterdam. De nu 41-jarige man, die niet bij naam wil worden genoemd, zegt PTSS te hebben overgehouden aan zijn prostitutieverleden en houdt de overheid verantwoordelijk.Pedoprostitutiecircuit