De laatste nachten waren vol dromen, donkere, geschifte beelden, met veel non-verbale tekens als in een Fellini film, volgepropt met contactarme gedaantes die geen mens kan benaderen. Persoonsverwisselingen (nee, niet die van de kerk) mijn moeder verscheen, verdween, kwam terug, dreigend. Het is nacht drie dat ik onrustig slaap, komt het door bier? Ik drink nooit bier, nu echter door combinatie pittig avondeten, zwoel weer en geen zin in saaie thee. Wakker worden, normaal een kwestie van vier koppen koffie, ging ik slaapdronken rond 19 u. naar de winkel en sprak me iemand aan, je gelooft het niet: nr 2 in vier jaar tijd dat ik bezig ben met Mea Culpa. Nr. 2 in Maastricht wel te verstaan, in Amsterdam of andere grote steden werd ik vaker aangesproken maar in Maastricht nooit. Ze kijken hier geen TV of lezen kranten, het voelt als de beelden van vannacht, even afstandelijk en ongrijpbaar, ze verschijnen, verdwijnen, komen dreigend terug. Ik wilde ook nog iemand aanspreken om te vertellen dat ik een hevige emotie onderdrukte, en deze ondragelijke emotie moest delen….nee not just anybody…maar met wie?
Auteur: bert
Jonge Bomen
Via deze weg wil ik de mensen van de documentaire JONGE BOMEN laten weten dat ik andere muziek als score ga gebruiken, namelijk muziek van mezelf. Het, overigens terechte gedoe met Buma rechthebbenden, betekent dat je in de meeste landen niet kan worden gezien. Fabrique de Silence film / music prod. zal voortaan voorrang geven aan de eigen creativiteit ‘EIGEN CREATIVITEIT EERST’!
Het riool rapport (dagboek)
Regen, regen op weg naar bestuursvergadering MCU te Vught, op de autosnelweg zag je menige auto met een vlag. De Belgen draaien hun vlag vaak om de buitenspiegel, bij de Duitsers steken ze altijd uit het dak, de Nederlanders houden hem vast want anders waait ie weg…zomaar in de regen. Toen ik thuiskwam zag ik weer mijn eigen kleuren….
Open brief BC / KNR
Vlak na de HEG genoegdoeningsbrieven volgde een algemeen schrijven van
bisschoppen en KNR.
De brief is ondertekend door bisschop J. van den Hende en J. van den Eijnden ofm KNR. CBB (collectieve boksbal) Bert Kreemers zal, zo meld de brief op het einde, u doorverwijzen voor een gesprek met orde / congregatie….maar vooralsnog blijven de bisschoppen en de hogere religieuzen netjes op afstand. Het leed kan uiteraard niet meer ongedaan worden gemaakt, dat besef is doorgedrongen bij de bisschoppen als de slachtoffers….alleen wij moeten ons weer melden!!??
Er zijn, zo stelt de brief, voor de toekomst afspraken gemaakt om situaties rond geweld te voorkomen???(zijn er nog jongetjes / meisjes op internaten). Ten tijde van ons internaat verblijf had geen broeder de moed om bij de jarenlange mishandelingen te kunnen of te willen ingrijpen…maar goed wat zeuren we, eerst wilde men het geweld niet onderzoeken en daarna kwam men met een zuinige regeling, ik heb de afgelopen weken vele telefoontjes mogen ontvangen, het blijkt dat er mensen zijn die niet voelen dat ze erkenning hebben gekregen. De hoogte van de compensatie was hiervoor de aanleiding. De HEG: Hulpverlening, erkenning en genoegdoening staan niet met elkaar in verhouding. Een mevrouw vertelde me dat ze al jaren bij de psycholoog loopt en het schiet niet op. Een meneer uit Eindhoven had ooit een kop koffie gedronken met de pastoor, hij kreeg de zegen en daar moest hij het maar mee doen. Dan waren de telefoontjes dermate intens dat er geen tijd meer overbleef voor andere schrijnende gevallen die om hulp schreeuwden. Deze brief zou daar een stap in zijn, een standaard brief voor alle slachtoffers, met handgeschreven aanhef ‘geachte heer Smeets’.
Komt u, monsieur van den Hende, provinciaal van den Eijden met een analyse waarom het zo fout kon gaan in uw kerk. Eindelijk een dader(s)profiel, een psychologisch onderzoek onder uw eigen geledingen, vertel ons nu eens wat u drijft of waarom u zo blind voor het seksueel geweld kon zijn, en laat het ditmaal over aan mensen die benoemd worden door het parlement…of wilt u de 10.000-20.000 slachtoffers onder het dader tapijt schuiven?
Wie heeft de moed om klachten over geweld voor te lezen in de kerk? Pastoor Schafraad die wij als broeder Eymard kennen of Haffmans vriendje pastoor Hover, die blaken van Christelijke naastenliefde als het om hun eigen hachje gaat. Is de weg naar verzoening dermate kort dat die stopt bij de ijzeren voordeur van de OLV basiliek toen een mea culpa uitgesproken diende te worden over bisschop Jo Gijsen, daarna liep ‘de weg naar’…..hartstikke dood.

