Eindejaar overzicht van Nederlands meest geboycotte Singer-song-writer (boycot ook dit artikel).
Het was een regelrecht krankzinnig jaar waar narcistische schreeuwlelijkerds hun gram konden halen via…intimidatie en pressie; ze zijn immers dol op macht.
Macht die hol en leeg is, een schim die alleen intimideert en zich ondersteunt voelt door achterbakse, laatdunkende pressie. Vier keer bedreigd maar….dat valt mee voor een klokkenluider.
Het afgelopen jaar ben ik vier keer verhuisd en verloor tal van spullen ik kon ook niet alles meenemen in het vliegtuig dus tafels, stoelen, kleren, ijskast en TV, ik gaf het weg.
Had ik een carrière? Nou, dan kwam die in Spanje helemaal tot stilstand want daar vond ik wel een woning. Al mijn Limburgse media vrienden wilden mij definitief verbannen want ik hoor er niet bij. Hoera!
‘De leegstandswet’, het kwam huiseigenaren / coöperaties goed uit, gewoon huuropzegging na een ‘wettelijke’ periode (1,5-2 jaar) en dan nieuwe huurder erin met nog hogere huur en / of slopen tijdens de stikstof crises. Je stikt overigens ook van het dakloos zijn. Mensen onder aan de economische streep zoals studenten, artiesten, kunstenaars mogen weg…naar Heerlen. Maastricht kom je alleen in als je ‘sjiek en sjoen’, en niet al te kritisch bent plus dikke portemonnee meeneemt dan ben je welkom.
Kortom, het had niet veel gescheeld of ik was na decennia weer dakloos, en niemand die het interesseerde (behalve neef Jo) dus dank aan de tweejarige leegstand-wet (minus vijf maanden) belangen van huiseigenaren en coöperaties) je koffers vroegtijdig kunt inpakken, beter nog: ‘pak ze niet uit want twee jaar zijn zo voorbij’.
Okay, ik ben naar Spanje vertrokken met het gevolg dat ik ook daar gevolgd werd om te zien wat ik als klokkenluider RKK uitspookte.
Maar ook in Spanje ontmoet je psychopaten, die denken dat ze kunnen doen waar ze zin in hebben, zelf regels maken en je huur en regels opleggen.
Dus ging ik terug met griep / koorts / oorontsteking en het feit dat ik in de bergen (wild life) woonde en mijn krachten verspild had aan lopen naar de eerste winkel op 7,2 km. van ‘mijn’ berg-casa. Je moet ook dezelfde afstand terug, overvallen door moesson regen, die vijf weken stand hield. Voor Spanje hoognodig en voor de bio-diversiteit, planten, dieren, rivieren stonden droog maar helaas ik raakte na maanden zwoegen in de bergen en geen warm eten, uitgeput.
Ziek boekte ik een vliegtuig terug terwijl het windkracht 10-12 over Europa trok, vliegtuig mocht niet opstijgen van Alicante doch het was sensationeel om de vleugels diep te zien buigen om niet uit balans te raken toen ik landde op Schiphol. Een geweldige piloot die ons veilig aan de grond zette, toen naar het huis van mijn tante, die haar heup had gebroken, in het zieken huis lag en niet veel later overleed.
2022…voltooide ik mijn manuscript ‘Krakende Stile’.
Ik bleef zoeken naar een woning maar de prijzen zijn niet in overeenstemming met de oorlogssituatie in Oekraïne, de boycot, de gasprijzen, men wil winnen, hogere winsten blijven maken want dat zit inmiddels in ons westers bloed. De oude strijd tussen kapitalisme en Sovjet nostalgie laaide weer op met ‘de Poetin variant’, en de Russische orthodoxie ging op zijn achterste poten staan en lekker met zijn A-bom bleef dreigen hoewel zijn machtsgreep op Rusland en de wereld, moreel heeft verloren.
De laatste dag en Benedictus kan 2023 niet meer meemaken. Wij als kinderen hebben de hele doofpot geschiedenis mee moeten torsen en dealen, de kerk blijkt een laffe soldaat van zijn eigen vredeboodschap. Ik heb de man zien schrikken toen ik in London hem vlakbij zag voorbij rijden in zijn pausmobiel ik zag dat ie verbaasd keek, schrok van alle protest stemmen, het hingen teveel bubbels in zijn mobiel. Opeens hoorde hij andere stemmen, dat waren onze stemmen, het was een zielig oud mannetje….met macht.
Gelukkig 2023 maar ga niet zo door als in 2022…dan verliezen wij allemaal.
Iedereen wilt in Heerlen wonen (volgens Maastrichtenaren) want het is er nog betaalbaar, en het pleziert de middenstand maar bio-diversiteit vocabularium is slechts een voetnoot in overheids plannen en haast onmogelijk om je met de maretak onder te dompelen in de strijd tegen ziektes en onheil, offergaven te initiëren voor vruchtbaarheid, geesten als de godin Freya doen er niet meer toe. Ik was blij om weer even mijn oude stadje te kunnen ruiken aan de hand van de pols van Sonja, die een nieuw parfum gekocht had en twee broers van shop Traders, de broers Waterval, John en Giel (DJ. Donlondi op de foto) liep Sonja langs met het grootste kerstcadeau: we mocht haar nieuwe parfum, een bitterzoete mengeling van straatgras en mistletoe opsnuiven. De maretak (mistletoe ) wordt sinds 1 januari 2017 niet meer beschermd in Nederland net zo min als ‘het individu in Maastricht niet bestaat’, de industrie propageert intussen het gezin als standaard doch je krijgt meer kinderen van verschillende ouders bij elkaar dus zijn we terug bij het grote mijnwerkers-gezin van de vijftiger jaren (en dat zonder de pissige dwang van meneer pastoor).
Toen ik thuiskwam zag ik op RTL (Duitsland) hoe kinderen cadeaus van pakweg veertig jaar geleden onder de kerstboom zagen liggen (vaak grote ingepakte dozen). De kinderen van nu begrepen er niks van…wat het voorstelde? Het leverde hilarische TV op waar kinderen verbaasd keken na enige concentratie, en ouders die te hulp schoten hoe de oude bankschroef onderdelen / zaag en potlood met houten plankje om het gewenste figuur te zagen bij elkaar hoorden, de humor van ouders en kinderen zorgden voor een top begin van de kerst. De meeste kinderen prefereerden uiteindelijk de cadeaus van vroeger…het kan verkeren.
HAMERS HOKJES ONDERZOEK (tussen cultuur en natuur)
Net als bij de RKK seksueel geweld door ‘geestelijken’ probeerde men de focus naar andere gebieden van grensoverschrijdend gedrag te verplaatsten. Als je een maatschappelijk debat wilt voeren, doe het dan eerlijk en breed en snoer niemand de mond….(jongens maakte volgens Deetman geen geweld mee en de meisjes kregen een apart onderzoek naar geweld?). Typisch Nederlands….hokje voor hokje.