Categorie: MEA CULPA

De invoering van een roulatiesysteem voor de huisvesting van veroordeelde pedofielen, zou een instrument kunnen zijn om de commotie daaromtrent in te dammen.

Dat concluderen twee hoogleraren die negen zaken hebben bestudeerd waarin grote onrust ontstond rondom een zedendelinquent. In veel gevallen werd de schijnwerper dan vooral gericht op de burgemeester van de betreffende gemeente.

Bij een standaard roulatiesysteem kan hem of haar niet langer worden verweten dat een gemeente een pedofiel opneemt. De onderzoekers, Dina Siegel van de Universiteit Utrecht en Henk van de Bunt van de Erasmus Universiteit in Rotterdam, concluderen daarnaast dat burgemeesters ook vaak zelf debet zijn aan oplaaiende emoties doordat ze te snel en te veel privégegevens van zedendelinquenten openbaar maken.

Volgens de hoogleraren vertellen openbaar bestuurders vaak in eerste instantie het liefst zo min mogelijk om onrust te voorkomen. Maar als ‘het geheim’ eenmaal onthuld is – door buurtbewoners, de pers of een delinquent zelf – neigen burgemeesters in het kader van ‘transparantie’ en ter geruststelling van de bevolking ernaar om zoveel mogelijk te vertellen. (bron de Limburger)

(MCU) Transparante zwijgcultuur, je schuift het probleem door en daar werkten de RKK met groot enthousiasme aan mee: het doorschuiven van het pedo-probleem in de vijftiger jaren, een probleem dat niet op te lossen is wanneer je de andere kant uitkijkt en niemand iets opvalt, misschien een ruilbeurs voor zedendelinquenten? En….wat deden de congregaties bij misbruik zaken….ze schoven het door….een roulatie systeem.

Aartsbisschop Wilton Gregory van Atlanta heeft zich ervoor verontschuldigd dat hij een ambtswoning van 2,2 miljoen dollar (ruim 1,5 miljoen euro) heeft laten bouwen. Hij belooft het gebouw te verkopen „als het de wil is” van de kerk en andere adviseurs. Velen hadden geklaagd over de dure residentie of de spot met Gregory’s pronkzucht gedreven.

(MCU) ‘Mijn rijk is niet van deze aarde’, wie zei dat ook alweer? De aardsbisschop heeft tijd genoeg gehad om zich dit even te realiseren, nadat het aartsbisdom een gift van 15 miljoen dollar had ontvangen uit de nalatenschap van Joseph Mitchell. Dat was een neef van schrijfster Margaret Mitchell, bekend van het verfilmde boek Gone with the Wind.

„Hoewel mijn adviseurs en ik dit project fiscaal, logistiek en praktisch konden verdedigen, besefte ik te weinig de gevolgen van de kosten voor mijn eigen integriteit en pastorale geloofwaardigheid bij Gods volk in het noorden en centrum van de staat Georgia”, schrijft de aartsbisschop.

Deze geloofwaardigheid ontbreekt ‘round the world’ aartsbisschop, Gods volk leeft voort in armoede, en het geld is…gone with the wind.

Eind zestiger jaren protesteerden wij, de VPJ, de Vrije progressieve jongeren, in ons liefelijke dorp tegen de komst van een oorlogsfabriek die ‘safety adapters’ zou leveren aan het Amerikaanse leger, die op dat moment al jaren in een oorlog verwikkeld waren…juist Vietnam. Het was mijn eerste kennismaking met het militair industrieel complex, wat zoveel wil zeggen als een globaal netwerk van oorlogsindustrie organisaties, lobbyisten en regeringen die elkaar ideologisch of om land, territorium, de tent uitvochten…macht!

Het militair industrieel complex ziet wederom zijn kans schoon rond de gebeurtenissen op de Krim, er is werk aan de winkel. Het hele apparaat komt tot leven, Europa blijkt niet veilig. Hillory Clinton begon met vergelijking met Hitler, gisteren CDU Schäuble sprak luid en duidelijk in der Tagesspiegel, en onlangs generaal Breedlove. Mooie naam voor een generaal. Schäuble verwoorde het aldus:

Hitler habe “solche Methoden im Sudetenland übernommen”, sagte Finanzminister Wolfgang Schäuble heute bei einer Diskussion mit Berliner Schülern mit Blick auf die Krim und Wladimir Putin.

Het koude oorlogsdenken wordt gereactiveerd in de huidige politieke constellatie waar oude generaals, oude politieke tegenstellingen opschroeven om dit mentale nostalgische oorlogsdenken te kunnen propageren. Propaganda voor het vernietigingsdenken, wapens maken, legers verplaatsen, vliegtuigen met journalisten aan boord, Navo bondgenoten een hart onder de riem steken voor het naderend onheil…de Russen komen! Dat niemand roept ‘er worden wapens gemaakt, is te vergelijken met de oorlogsopbouw van de Duitsers in de dertiger jaren, wil niemand dit bredere verband leggen. Deze propaganda wil in deze opleving van de oorlogsindustrie, wat het gevolg is van oorlogsdenken, Hitler noemen als metafoor, er ist wieder da! Het is echter fataal.

Bundesfinanzminister Wolfgang Schäuble sieht in dem Konflikt Parallelen zwischen der heutigen Lage der Ukraine und der 1938 von Nazi-Deutschland teilweise annektierten Tschechoslowakei. Der CDU-Politiker sagte zu den Berliner Schülern: “Wir müssen schauen, dass die Ukraine nicht völlig zahlungsunfähig wird.“ Wenn die Regierung in Kiew die Polizei nicht mehr bezahlen könne, “dann nehmen natürlich irgendwelche bewaffnete Banden die Macht in die Hand“, warnte er: “Dann sagen die Russen, das geht gar nicht, jetzt haben wir irgendwelche Faschisten an der Regierung, die bedrohen unsere russische Bevölkerung.“ Eine solche Situation könne Russland dann zum Anlass nehmen um zu sagen: “Jetzt müssen wir sie schützen, das nehmen wir zum Grund um einzumarschieren.“ (quote der Tagesspeigel)

In der Spiegel heeft men het over een nieuwe ijstijd tussen het Westen en Rusland. De NAVO, de Alliance wil zijn aanwezigheid in Oost-Europa verhogen. Concreet gaat het om Armenië, Azerbeidzjan en Moldavië. In de afgelopen week, de zogenaamde Partnership Comite heeft een catalogus van met deze landen “praktische maatregelen om betrekkingen te bevorderen”.

We moeten manieren waarop de partners in de regio beter kunnen worden ondersteund verkennen, zo staat in de zeven-pagina vertrouwelijk document (“NATO Restricted”), die SPIEGEL ONLINE heeft gepubliceerd. Het korte-termijn doel is verder, “in Oost-Europa ter bevordering van stabiliteit in de huidige context,”.
Onder andere moeten de landen worden aangemoedigd om de Alliance om de interoperabiliteit van hun legers te verhogen. Dus de mogelijkheid om samen te werken. Deze omvatten gezamenlijke oefeningen en training.

De drie Oost-Europese landen moeten worden aangemoedigd om deel te nemen aan zogenaamde smart Defensie projecten van de NAVO. Het gaat om de aanschaf van wapens en de bundeling en specialisatie van militaire vermogens met het doel om ze efficiënt te gebruiken . Een voorbeeld van succesvolle Smart Defence wordt gezamenlijk georganiseerd door de NAVO-landen het toezicht op de Baltische luchtruim .
Voor elk van de drie landen , worden individuele begeleiding gepland. In Moldavië , moet de zichtbaarheid van de NAVO worden versterkt. Voor dit doel , volgens de krant ook de inzet van een NAVO -functionaris in de hoofdstad Chisinau . De deelname van de Republiek Moldavië tot de snelle reactie van de alliantie, de zogenoemde NATO Response Force , is voor debat. Met Azerbeidzjan vooral nauwere samenwerking op het gebied van cyber -en energiezekerheid wordt overwogen , in Armenië is de opleiding van het leger op de voorgrond .

Signaal in de richting van Moskou is duidelijk: de NAVO zal niet accepteren als Moskou het grondgebied van een ander land bezet als in kwestie van de Krim, Oekraïne. NAVO-secretaris -generaal Anders Fogh Rasmussen sprak indirect voor een nieuwe uitbreiding van het Bondgenootschap. Hij noemde de recente toetreding van Oost-Europese landen van de Baltische staten naar Polen om Roemenië en Bulgarije in de ” Welt am Sonntag “, “een van de grote succesverhalen van onze tijd.”

Als met succes bedoeld wordt dat dadelijk honderden, duizenden mensen, kinderen meegesleurd worden in een oorlog is dit denken, het voorbereiden op oorlog, anno 2014 verwerpelijk…er zijn andere wegen…Nederland uit de Navo.

Zaterdag trof ik een vriend die kaarsjes ging aansteken in de OLV basiliek te Maastricht. Hij kwam helemaal op de fiets van de andere kant van het zuidelijk deel van onze provincie om speciaal een kaars op te steken. Ik zat op het OLV plein met een andere, bekende kunstenaar uit een klein dorp, hoewel zijn naam en ster rijzende is, wil ik zijn naam nog even voor me houden, weldra zal zijn werk in meer of mindere mate in de belangstelling staan. Het zijn zo van die afspraken die je maakt. Wat mij altijd verbaasd maar ook raakt is het rotsvaste geloof in God die sommige mensen blijvend met zich meedragen. Ook in Rusland zie ik deze overgave in orthodoxe kerken die ik vaak bezocht heb omdat zij een rustpunt vormen in het doordraaiende Russische identiteits-roulette, en de dubbele inhaalslag die zij met het westen willen maken. Enerzijds willen zij Russisch blijven, eeuwenoude gebruiken, normen en wetten naleven, anderzijds wil het bij de ‘new world’ horen. Meetellen, meedoen, zichzelf blijven. Terug naar de vriend met de kaars.

Ook hier leven nog van die pareltjes die niet willen meelopen met de mode fatsoensregels, consumptie stoet of met dampende hete kranen die van uw keuken een Turkse sauna maken, die gezellige Oma van weleer met potten en al uit het raam te flikkeren want het verleden is over, dames en heren. Geen stofje, smetje op onze vloeren, tafels, kranen alles blinkt in het westen…het verleden is afgeschaft, het bestaat niet meer. Deze vriend met de kaars laat het geloof niet verstoffen, het helpt wanneer je bidt.

De lichten van de kaarsen zullen buigen en zoete kreten tegen de beeltenis van Maria werpen, ‘die troost biedt’ hoorde ik meneer pastoor zeggen vlak voor wij een kop koffie gingen nuttigen op het plein, en ik wil het geloven…’deze dame is zuiver’, voegde hij toe of hij haar persoonlijk gekend had. Maria als eeuwenoude troost. Ik daartegen gaf me in mijn leven kortstondig over aan vrouwen, die geen ei konden bakken, het woord delen niet begrijpen, ‘wat delen? Ik deel alleen met mezelf’!

Vrouwen, er zijn er die jouw specifieke, slechte eigenschappen naar boven halen en naar hun hand zetten, die verklaarden dat zij zouden blijven maar zich lieten genezen door dokters ‘from neck to knee’, en zich laten betasten om de vastgelopen seksualiteit weg te masseren. Een verlangen dat immer opnieuw naar troost streeft.

Maria als enige, echte troost nadat ik het lijden van Christus ter sprake bracht als onverhuld zielsaspect dat doorleefd dient te worden, je loopt niet te koop met het lijden (dat geldt voor menig slachtoffer) noch pleister je het dicht of duw je het in een hoek, dan wel doofpot.

Oh ja die kaars stak mijn vriend aan voor een andere vriend…waarbij maagkanker werd ontdekt.