Het kunstwerk De weg naar Verzoening door Pierre Habets
Mensen die ons mailen / bellen in verband met het Rebelgroup onderzoek naar subsidie verlening KLokk willen wij graag via deze weg laten weten dat wij niet op de hoogte waren van de 84.162 € subsidie toegekend aan MCU. Uiteraard is dit bedrag nooit uitgekeerd.
Ook het riante salaris van voorzitter/ directeur Klabbers waren wij tot onze ontsteltenis, niet van op de hoogte; het past niet binnen de deplorabele toestand waarin veel slachtoffers verkeren en gecompenseerd worden met minimale bedragen zoals het geweld dat nooit onderzocht is. Bestuur MCU neemt, zoals u wellicht vermoedde, een onafhankelijke positie in.
Onafhankelijkheid (persbericht Deetman/ Kreemers na uitzending Argos)
Tijdens het onderzoek vroegen slachtoffers en hun organisaties zich openlijk af of dit onderzoek wegens deze opdrachtgevers wel onafhankelijk kon zijn en of een parlementair onderzoek niet meer in de rede zou liggen. Deetman reageerde hier tijdens het onderzoek steeds met respect en begrip op, ook omdat slachtoffers zich al zo lang niet gehoord wisten.
Onderzoeksmanager Kreemers van de commissie wijst in dit verband op twee gelegenheden waarin slachtoffers hebben laten weten dat ze de commissie zouden beoordelen op de uitkomsten van haar onderzoek en na presentatie hiervan zouden besluiten over een eventueel pleidooi voor een parlementaire enquête. Dat was begin december 2010, kort na het eerste tussenadvies van de commissie, en tegen het eind van 2011, kort voor de publicatie van het onderzoeksrapport.
In gesprekken met slachtoffers, persconferenties, interviews en andere uitingen gaf Deetman ten aanzien van een eventueel parlementair onderzoek steeds als antwoord dat ieder zijn eigen verantwoordelijkheid heeft: parlement, kerk en slachtoffers. Ook benadrukte hij dat de onderzoekscommissie niet gaat over een parlementaire enquête en dat het de verantwoordelijkheid van de Tweede Kamer is om hierover te besluiten. Kreemers onderschrijft volledig en onverkort het telkens door Deetman verwoorde standpunt dat de Tweede Kamer zelf gaat over het instellen van een parlementaire enquête.
(MCU) het is waar…het parlement beslist zelf en de slachtoffers hebben hun eigen verantwoordelijkheid net als Deetman, echter wat vals is dat de slachtoffers 1) door Deetman op één hoop worden gegooid 2) dat Deetman in 2010 nog voorzitter had kunnen worden van het CDA, dus wat eigen verantwoordelijkheid als je zo goed in de partij ligt.
.
Als MCU al een stem had dan werden alleen Klokkers daar eenzijdig bij betrokken. Ze hadden ‘NEEN’ kunnen zeggen, zoals wij mea culpianen deden.
“Neen, meneer Deetman we hebben geen vertrouwen in u, ik heb het openlijk uitgesproken en niemand, ook VPKK Knibbetje als de andere beschadigde types, die als vanouds het slachtoffertje spelen, bleven zaken doen met Deetman. ‘We werden eigenlijk gedwongen’, is een lachwekkende bekentenis.
.
Niet zoals Argos vermelde dat we ons afsplitsten van Klokk; wij MCU, bestonden al een jaar. Toenmalig Klokk oprichters wilden gewoon niks met ons te maken hebben. “we waren te radicaal’, echt lachen. Al die mooipraters als Ton Leerschool, Lelkens ze elleboogden meedogenloos ons uit slachtoffer land; zij moesten pregnant in de media en gezellig aan tafel met Deetman: Klokkje behoort te tikken voor deze beschadigde ego’s die wisten van het salaris van Klabbers, zijn solo optredens nou ja om dan te gaan zwarte pieten typeert deze huichelaars.
Wij waren de zwakke schakels. Zij, de Leerscholen en Knibbe de harde, betrouwbare hoekstenen tussen Deetman en de kerk.
.
Wij waren aanwezig bij motie Arib in de tweede kamer op 1 maart 2012. De minderheidsregering van CDA en VVD hadden niet veel speelruimte door deze onnederlandse constructie. Kamerlid Helder gedoogpartner de PVV en Toorenburg CDA hadden opeens een eentweetje voor de stemming motie Arib. Het zag er positief uit en voor de stemming spraken we met Helder PVV de situatie. Ze was heel meegaand en vond het verschrikkelijk waardoor wij het idee kregen dat zij voor de motie Arib zou stemmen.
Na het korte overleg tussen van Toorenburg en Helder trok de PVV haar steun in. Wie heeft dit erdoor geduwd? Het CDA bij monde van haar lid Deetman, en de PVV moest mee anders was er een kabinet crises ontstaan.
Deetman (vervolg pers communiqué) hecht er met bovengenoemd overzicht van feiten ook aan geen ruimte te geven aan enige twijfel over zijn respect voor het parlement. In de uitzending van Argos heet genoemde overleg van 30 maart 2012 overigens met zoveel woorden beslissend voor de houding van KLOKK jegens een parlementaire enquête. De motie waarin het Tweede Kamerlid Khadija Arib (PvdA) opriep tot voorbereidingen voor een parlementair onderzoek dan wel parlementaire enquête werd bijna een maand eerder, op 1 maart 2012, verworpen.
.
(MCU) Dit is interessant Deetman speelt de democratische kaart, respect voor het parlement maar het moge duidelijk zijn dat een eventueel falen van de CDA’er Deetman, funest is voor de Christen democratie. Het CDA wilde geen parlementaire enquête, te lang en teveel negatieve publiciteit voor de Christenen want wat zou er niet boven water komen terwijl het Deetman rapport er al lag. Zou dan Deetman niet volledig zijn geweest, gaten hebben laten vallen?
Ja hoor, de respectabele politici dekken zichzelf en elkaar. De slachtoffers je kon er niet om heen dus traande de heer Deetman; benieuwd hoe hij in de monitor reportage zijn eigen verantwoordelijkheid benoemt.
Hoeveel verborgen agenda’s hebben wij niet moeten aanzien de afgelopen zes jaar want stel die parlementaire enquête was er gekomen en iemand had tegen de commissie gezegd: ‘denkt u dat seksueel misbruik alleen in de rkk kerk voorkomt’? Nou, dan waren de politici aan de beurt of de zwartkousen biblebelt, zeker senator Brongersma en misschien Demmink. Nou, dan hadden we Britse toestanden hier. Deetman zorgde voor een mooie schifting in de gewillige Nederlandse pers, die het nog steeds niet begrijpt. Deetman pleziert zijn eigen beroepsgroep (politici) om buiten schot te blijven en dimt de met zeer zwakke knieën uitgeruste slachtoffers. We zijn trots…we zijn nog steeds, en we waren, en we blijven voor een parlementaire enquête. Mevrouw Arib hoeft het maar van de verborgen agenda te halen.
“Deetman wilde ons eigenlijk dwingen om geen parlementaire enquête te doen”, zegt een KLOKK-bestuurslid.
Antwoord MCU: Je hebt als slachtoffer op latere leeftijd echt wel geleerd om eens een keer NEE te zeggen. Nee tegen misbruik, nee tegen ‘ons eigenlijk dwingen’, en dat van mensen die ooit gedwongen werden, dat voelt toch niet helemaal lekker.
Radio 1 Argos tussen 14-15 u. over Deetman en de parlementaire enquête en de transparante cultuur in Den Haag en omstreken, mits ze willen praten over seksueel geweld natuurlijk.
Het zag er positief uit en voor de stemming spraken we met Helder PVV de situatie. Ze was heel meegaand en vond het verschrikkelijk waardoor wij het idee kregen dat zij voor de motie Arib zou stemmen.
Na het korte overleg tussen van Toorenburg en Helder trok de PVV haar steun in. Wie heeft dit erdoor geduwd? Het CDA bij monde van haar lid Deetman, en de PVV moest mee anders was er een kabinet crises ontstaan.
(MCU) Dit is interessant Deetman speelt de democratische kaart, respect voor het parlement maar het moge duidelijk zijn dat een eventueel falen van de CDA’er Deetman, funest is voor de Christen democratie. Het CDA wilde geen parlementaire enquête, te lang en teveel negatieve publiciteit voor de Christenen want wat zou er niet boven water komen terwijl het Deetman rapport er al lag. Zou dan Deetman niet volledig zijn geweest, gaten hebben laten vallen?
Hoeveel verborgen agenda’s hebben wij niet moeten aanzien de afgelopen zes jaar want stel die parlementaire enquête was er gekomen en iemand had tegen de commissie gezegd: ‘denkt u dat seksueel misbruik alleen in de rkk kerk voorkomt’? Nou, dan waren de politici aan de beurt of de zwartkousen biblebelt, zeker senator Brongersma en misschien Demmink. Nou, dan hadden we Britse toestanden hier. Deetman zorgde voor een mooie schifting in de gewillige Nederlandse pers, die het nog steeds niet begrijpt. Deetman pleziert zijn eigen beroepsgroep (politici) om buiten schot te blijven en dimt de met zeer zwakke knieën uitgeruste slachtoffers. We zijn trots…we zijn nog steeds, en we waren, en we blijven voor een parlementaire enquête. Mevrouw Arib hoeft het maar van de verborgen agenda te halen.