Veelal is het argument ‘jullie hebben gezwegen’ te horen op menig discussie forum, aan talkshow tafels en persconferenties bisschoppen. Beide partijen beschuldigen elkaar van zwijgen terwijl de waarheid voor beide geldt. Ook wij hebben gezwegen, de een wat langer dan de ander, velen hebben niet gezwegen en anderen hebben het binnenskamers gehouden, schaamte, diepe schuld tot gevolg maar 1 ding hebben wij niet ‘collectief tot op de dag van vandaag‘ gezwegen.

Een ander kenmerk van de  ‘culture of silence‘, de zwijgcultuur is de verantwoordelijkheid. Bij kinderen kan deze verantwoordelijkheid nooit liggen, ook als zij troost zoeken, met heimwee behept op de broeder / non zijn / haar schoot kruipen, hij / zij zal zijn verantwoordelijkheid kennen, zo niet ‘straf’.

Maar wie kreeg ‘straf’, wie werden gestraft? De kinderen terwijl de verantwoordelijken hun zonden zoals Jean het opmerkte met een weesgegroetje wegwisten, verdoofden zij zichzelf met de imaginaire God en de kinderen met tal van tuchtmaatregelen.  Wanneer sprake was van een hoger sterftecijfer wilde Deetman die het geweld niet mocht onderzoeken, wel ingrijpen, mea culpa, ja het gaat wat te ver als je met Luminal wordt doodgespoten zo kon voor de Heel St Joep kwestie een uitzondering worden gemaakt. Andere verdovingen als die op het jongenspensionaat te Bleijerheide door Bulletje worden niet onderzocht, ook het dwangmatig masturbeer gedrag van broeder Spion, die als heilige werd beschouwd, kon zich drie maal daags zijn hele kloosterleven niet beheersen. De arme broeders van Franciscus hebben het hem vergeven en hij was niet de enige met een dwangmatig groot seksueel probleem en op ieder kind waarop deze fysieke duivelse machten werd bot gevierd, moest boeten, overblijven of viel ten prooi aan een andere tucht maatregel, de weekends voor de overblijvers was zonder troost. U zult begrijpen dat wanneer de arme broeders al deze verhalen horen ze natuurlijk hun eigen onderzoekjes gingen starten, franciscaan Mattheüs uit Düsseldorf stelde een psychiater aan, liet de levende broeders even aan het woord en ze waren er klaar mee; dat deed pastoor Schafraad met zijn Koepelkerk bestuur waar hij in mum van tijd ‘onschuldig’ werd verklaard, maar geen klacht / vraag is neergelegd bij MCU, de zestig engelen jongens, en dan zijn ze snel klaar de arme broeders, gelukzalig zweven zij boven de werkelijkheid en hoeven geen verantwoordelijkheid te nemen. Het opmerkelijke is dat de arme brüder Franciscus toen geen verantwoordelijkheid kenden en vandaag de dag lopen zij daar nog steeds voor weg. Veel verandert er niet in het instituut de kerk, ze zeggen dat ze een fragmentarische organisatie zijn maar het is slechts een dekmantel om de verantwoordelijkheid te ontlopen, ze hebben allen dezelfde God en geboden en delen dezelfde zwijgcultuur. De grootste verdoving is carnaval, en dan wordt duidelijk wat we allemaal moesten onderdrukken.

Kinderen in de Canadese plaats Kingston hebben tijdens de jaarlijke kerstparade een onaangename verrassing gekregen. Een dronken man zwalkte door de stad en verkondigde luidkeels dat de Kerstman niet bestaat.

Een 90-jarige pater is veroordeeld tot 2 jaar voorwaardelijke gevangenisstraf wegens misbruik van acht minderjarige jongens in een jeugdinstelling. De zusters van het instituut waren op de hoogte maar grepen niet in.

De geestelijke lokte de jongens met snoepjes, nam hen op schoot en stak zijn hand in hun broek. Over zijn daden hield hij notities bij in een boekje. Het misbruik vond in de jaren 80 en begin jaren 90 plaats. De rechter hield in zijn vonnis rekening met de hoge leeftijd van de man.

Weggepromoveerd!
priester Klaus Mertes maakte in Duitsland een van de grootste gevallen van misbruik in de katholieke kerk openbaar. Ze stuurde hem naar het Zwarte Woud. Een bezoek in ballingschap © Winfried Rothermel / DAPD (vertaald door MCU)

Toen Klaus Mertes in het voorjaar de Civic Award van de SPD accepteerde, flitste een kleine zilveren kruis op de revers van zijn pak. Het had de grootte van een manchetknoop en was nauwelijks zichtbaar. De jezuïet had gekozen voor dit minimalistischste pictogram en je moest goed kijken om hem te herkennen als een man van de Kerk.

Met deze prijs eert de SPD ‘moed en scepticisme tegenover elke vorm van gezag’. Partijleider Gabriel prees in zijn toespraak de moed waarmee de Jezuïet priester en rector begin 2010 seksueel misbruik op zijn school, de Berlijnse Canisius College had openbaar gemaakt: “Hij heeft de verantwoordelijkheid geaccepteerd voor jaren van stilte en cover-up”. Daarna ging Mertes in het partij hoofdkwartier naar de katheder hij zei: “voor deze prijs is het als een stuk brood op een lange wandeling, die nog lang niet voorbij”. De 58-jarige is een briljant spreker, sprak vrij en hartstochtelijk. Aan het eind van zijn toespraak, verhief hij zijn stem. “Wat gebeurt er in ons land, als de voor de hand liggende moet worden geprezen?” »Was ist los bei uns im Land, wenn das Selbstverständliche gepriesen werden muss? Hij riep. “En wat er in de katholieke kerk als de Nestbeschmutzung genoemd?” De gasten klapten enthousiast. Veel katholieke ambtenaren waren gekomen, studenten en ouders van het College, Richard von Weizsäcker was er ook. Ook sommige van de oud-studenten die seksueel misbruikt waren toonden Mertes respect. Vanuit het aartsbisdom van Berlijn kwam niemand. Geen kerk official applaudisseerde voor hem, niemand luisterde naar hem.

Afgelopen herfst verhuisde Klaus Mertes van Berlijn naar St. Blaise. In een schaduwrijke vallei in het Zwarte Woud, waar je om elke hoek tegen een rotswand loopt. Daar heeft zijn Orde hem benoemd tot hoofd van het Jezuïetencollege. Oorspronkelijk zou hij in een andere functie zijn gepland voor een andere positie als provinciaal – als hoofd van de 450 jezuïeten in Duitsland. Maar toen maakte hij in januari 2010, honderden gevallen van seksueel misbruik van leerlingen door twee priesters in Canisius College publiek. De brief, waarin hij een beroep op oud-studenten van de jaren zeventig en tachtig, om te rapporteren over hun ervaringen leidde in het hele land tot een golf van onthullingen. Ondertussen heeft de Duitse bisschoppenconferentie aangeboden schadevergoeding aan de slachtoffers van 5000 euro. De dader(s) kan niet strafrechtelijk worden vervolgd, en de twee priesters hebben de jezuïeten Orde verlaten. (Er war als Provinzial im Gespräch – als Oberster der rund 450 Jesuiten in Deutschland. Doch dann machte er im Januar 2010 Hunderte Fälle sexuellen Missbrauchs von Schülern durch zwei Patres am Canisius-Kolleg öffentlich. Der Brief, in dem er ehemalige Schüler aus den siebziger und achtziger Jahren aufforderte, ihm über ihre Erfahrungen zu berichten, löste im ganzen Land eine Aufklärungswelle aus. Inzwischen hat die Deutsche Bischofskonferenz den Opfern eine Entschädigung von je 5000 Euro angeboten. Die Täter können strafrechtlich nicht mehr belangt werden, die Fälle sind verjährt. Beide haben den Orden Ende der achtziger Jahre verlassen.)

De onthullingen hebben aangetoond hoe de kerk door te zwijgen de daders beschermden. (Die Enthüllungen zeigten, wie sehr die Kirche durch jahrelanges Schweigen ihre Täter schützte. Nicht einmal die Selbstanzeige eines Paters war zum Anlass genommen worden, einzuschreiten und die Schüler vor weiteren Übergriffen zu bewahren. Indem er solche Vorgänge nicht wie bisher intern regelte, sondern vor aller Welt zum Thema machte, brach Mertes ein Tabu. Mit seiner Entschiedenheit hat er es geschafft, diese 2000 Jahre alte Institution aufzurütteln, wie es lange niemandem gelungen ist. Nach weltlichen Maßstäben hat er das Zeug zum Volkshelden. Aus der Perspektive der Kirchenhierarchie ist er ein Rebell. Einer, den sie jetzt in den Wald geschickt haben, nach St. Blasien. Zufall? Absicht? Und wie sieht es Mertes selbst?)

Naakte granieten muren omlijsten het Zwarte Woud stadje, glanzend goud stijgt uit de koepel van de kathedraal van het resort. De school is gevestigd in een voormalige Benedictijner abdij. In het trappenhuis van het hoofdgebouw hangt een geur van boenwas en groente stoofpot. In het ruime kantoor van het College directeur zie je abstracte kunst en een koekoeksklok. Boeken over onderwijs en religie zijn er te vinden, een missaal ligt open. Een paar jongens zijn aan het voetballen in de tuin. Mertes antwoordde op de vraag hoe zijn carrière zou hebben verloren als hij de kerk niet in rep en roer had gebracht? “Ik kan niet bevestigen of ik hoger in het Provinciehuis was opgeklommen. Het had zomaar gekund, ik zou voor een vorming van priester hebben kunnen gaan, of naar een post in Rome “.

(reactie MCU) Hoeveel carrières zijn gesneuveld tussen kerk en staat?

Een leermomentje! Het einde der tijden van de katholieke kerk.

Er is intensief overleg met de contactgroep schrijft de RK bisschoppenconferentie en die overlegt weer met slachtoffers die zij persoonlijk hebben benadert, niet iedereen is welkom, verdeel en heers is het eeuwenoude spel der machten maar er is intensief overleg! Veel liefkozende woorden van de RK bisschoppenconferentie in een brief aan de commissie V&J Tweede kamer. Grote vreugde voor de bereikte resultaten spiegelt Willem Jacobus de Tweede kamer voor terwijl het overleg tussen ordes / congregaties en bisschoppen / KNR muurvast zit. Ja, zelfs de radicale tak van Mea Culpa is opgeroepen om verbeteringen tegemoet te zien, er zou actief aan knoppen gedraaid worden door de heldhaftige pedojagers van bisdom Roermond dat tegenwoordig officieel tot missiegebied is verklaart. Wat blijkt, dat we met een WERELDKERK te maken hebben nu Zuid-Amerikaanse priesters ons het zilverpapier en gespaarde centjes komen terugbrengen. Een paar dagen geleden verklaarde hetzelfde bisdom over de ‘fragmentatie in de kerk’, en werd het wetboek van de kerkstaat op tafel gelegd, en de actie Happy niXmis Mee om geld uit te keren voor de kerst, onmogelijk blijkt.

Oproep: Bezuinig op de kerk, werp geen geld meer in de buidelzakken van de kerk want het is deze wereldkerk die de verantwoordelijkheid afschuift.

De kardinaal schets een rooskleurig beeld in de brief aan de Tweede kamer: ‘er is niets aan de hand, gaat u maar slapen, wij lossen dit probleem op en uiteraard bestaat er veel lijden bij de kardinaal en zijn wereldmannen wanneer slachtoffers hun klacht ervaren als onzorgvuldig. Kamer huilt u even mee, de gegrond verklaarden wachten nog steeds op hun compensatie, en zeker de engelen jongens van Bleijerheide die een klacht hebben ingediend. Zij worden al drie jaar door de arme broeders van Franciscus het door de kerk gezegende bos ingestuurd. Spijt, spijt, spijt de mea culpa klanken rijzen de pan, de kerken en kathedralen uit, een grote troost voor ons slachtoffers. Van den Hende, vol liefde, wilde ons een brief schrijven maar zag daarvan af. Er waren meer congregaties moeilijk aan het doen dus even rustig engelen jongens: er is intensief overleg. Okay…u wilt de brief inzien? Brief R.K. Bisschoppenconferentie aan Commissie V&J 2e Kamer