In 2012 werd ik aangesproken in het Waldeck park waar ik vlak bij woonde en mijn ‘kantoor in het groen’, hield om telefoontjes te plegen. Een oude vrouw liep naar me toe en herkende mij van televisie (een uitzondering in hoofdstad zwijgcultuur Maastricht) wat moet het overigens pijnlijk zijn om een chique koninklijke Friese opening in Leeuwarden te aanschouwen op TV, dus deze vrouw begon gelijk haar verhaal te doen over….de afstandsbaby’s.
Zij had ooit begin zestiger jaren een kind afgestaan en niemand in haar familie wist hiervan. Een nieuw gezin was er inmiddels voor in de plaats gekomen maar zat enorm in haar maag met dit moedwillig afstaan van haar baby. Ik nodigde haar uit om naar binnen te gaan (om het een en ander te noteren) maar ze had geen tijd en wilde dit alleen kwijt. Het was een lief, innemend mens met een rustige toon waar veel spijt en mededogen uit sprak en ze complimenteerde MCU met haar klokkenluider status. Ik begreep dat hoe langer ik haar aan de praat hield hoe angstiger en onzekerder ze werd. ‘Geef me dan uw tel.nr dan kan ik contact met u opnemen’, nee dat was te gevaarlijk daar ze de consequenties niet overzag. U weet waar ik woon, hier tegenover op nr. 12 als u zich beter voelt dan belt u rustig aan want we zijn zeer betrokken bij de afstandsbaby’s (ook van moeders die hun kinderen naar internaat verstootten).
Vandaar!
PS.
Vanavond de blauwe rode maan…the blue blood moon je voelt het al om je heen alle spirituele krachten die los gaan komen, jammer dat we geen gezamenlijk heidense rituelen meer vieren anders……
Wij hebben de afstansbaby’s meermalen op de agenda gezet, het heeft mevr. Toorenburg (CDA) in 2012 aangezet om vragen te stellen aan de minister.
In het debat in de Tweede Kamer over het (eerste) rapport van de Commissie-Deetman op 31 januari 2012 hebben de afgevaardigde, mevrouw dr. M.M. van Toorenburg, en de minister aandacht gevraagd voor (aanvullend) onderzoek naar afstandsbaby’s. Dat heeft geleid tot een onderzoeknotitie, die in een tweede rapport is opgenomen. Het betreft de bladzijden 82 tot en met 97, die op 22 juni jl op verzoek van de heer Deetman aan de plv. griffier van de vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie zijn toegezonden. De vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie heeft voor 10 september 2015 een hoorzitting uitgeschreven. In verband daarmee wordt deze notitie aangepast vanwege het verschijnen van nieuwe literatuur. Het betreft een studie naar de vroedvrouwenschool in Heerlen.
Wim Deetman, Seksueel misbruik van en geweld tegen meisjes in de Rooms-Katholieke Kerk. Een vervolgonderzoek (Amsterdam: Balans, 2013) pp. 82-97.
Nogmaals we hebben veel tijd en energie gestoken in dit afstandsbaby’s dossier. In 2010 drong MCU aan voor een onderzoek, de noodzaak naar de handel in baby’s, te bekijken. In 2012 spoorden wij mevr. Toorenburg aan om te informeren naar dit verborgen drama zoals zich dat ondermeer afgespeeld heeft in Hooghees, de gesloten kliniek naast de vroedvrouwen school in Heerlen waar ongehuwde moeders onder strenge controle konden bevallen.
23 April 2012 deden wij de volgende oproep nadat wij al jaren archieven verzameld hadden en tal van gesprekken, ook met Belgische lotgenoten:
OPROEP AAN DE TWEEDE KAMER
SINDS HET VERSCHIJNEN VAN HET DEETMAN RAPPORT WAAR SPRAKE IS VAN SEKSUEEL KINDERMISBRUIK TUSSEN DE 10.000 EN 20.000 SLACHTOFFERS HEEFT ZICH NOG NIEMAND GEMELD, SLECHTS EXCUSES MAAR GEEN DADER(S) TE BEKENNEN.
WIJ ROEPEN DAN OOK DE TWEEDE KAMER OP EEN GRONDIG PARLEMENTAIR ONDERZOEK TE DOEN NAAR SEKSUEEL MISBRUIK, GEWELD, PSYCHISCH LIJDEN, DE CASTRATIES, DE MEDISCHE EXPERIMENTEN EN DE AFSTANDSBABY’S.
OOK MOET HET DOEL ZIJN VAN DIT PARLEMENTAIRE ENQUETE DAAR GEBLEKEN IS DAT ‘TOEVALSTREFFERS’ TOT DE MOGELIJKHEDEN BEHOORT.
DE TOEGEZEGDE INFORMATIE DIE DE KAMER KRIJGT OVER DE 22 GEESTELIJKEN DIE ZIJN VEROORDEELT WILLEN WIJ MET KLEM INZIEN; TRANSPARANT EN IN VOLLEDIGE OPENHEID.
INITIATIEF MEA CULPA UNITED
Bert Smeets
In onze ‘participatie maatschappij’ ontbreekt een duidelijk element: solidariteit. De PvdA, (iedereen doet mee), ik zal er niet meer op stemmen, de PvdA neemt geen contact met ons op na herhaalde pogingen, wij doen DUS niet mee. Het is deze eenzijdige, op scoren beluste politiek waar als je de scherpste kantjes bloot legt, je al snel wordt buitengesloten.
achter deze muren speelden zich grote drama’s af; Hooghees
Tussen 1925 en 1986 kwamen zwangere Ierse meisjes in het opvanghuis van de katholieke nonnen van Bon Secours hun onwettige baby’s baren, om de kinderen er dan veilig te laten opgroeien. Ongehuwd zwanger raken was in het streng katholieke land immers een grote schande, aldus de Standaard.
Het was de bedoeling dat de meisjes na de bevalling elders in Ierland hun heil zochten. Uit geschiedkundige documenten blijkt dat hun kinderen na hun vertrek echter zwaar verwaarloosd werden. Enkel de kinderen die gezond bleven hadden het geluk dat ze ter adoptie werden aangeboden, of verkocht werden aan rijke, kinderloze echtparen.
Vrouwen die ooit bevielen in wat ‘The Home’ werd genoemd, zijn van plan om hun kind als vermist op te geven om verder onderzoek mogelijk te maken, meldt de Britse krant The Daily Mail. Het massagraf wordt binnenkort volledig opengelegd. Vermoedelijk gaat het om meer dan 800 skeletten.
Mea Culpa United heeft vanaf 2010 de afstandbaby’s benoemd en naar voren gebracht in de Tweede kamer waar niemand van de politieke partijen reageerde?? CDA keek de andere kant uit of er al niet genoeg ellende uit de katholieke beerput naar boven was gehesen en de andere partijen wilden graag bewijzen. ‘Met zwijgen kruist men de duivel’ zullen ze gedacht hebben want deze immense doofpot gold voor heel Europa. Van heinde en verre kwamen vrouwen (tienermeisjes) naar de vroedvrouwenschool in Heerlen, daar bestond een gesloten afdeling Hooghees waar Irene van Wesel het volgende over schreef:
De oude Vroedvrouwenschool is een plek van leven en van dood: nieuw leven en ouderdom, van sterfte en herstel. Tegenstellingen die voelbaar zijn in de omgeving. Niet alleen nu, maar ook in het verleden. Honderden kinderen stierven hier voor, tijdens of na de geboorte. Iets dat vroeger werd weggemoffeld, waar een moeder geen verdriet om mocht hebben. Vaak kreeg zij haar kind niet eens te zien. De Vroedvrouwenschool was daardoor ook in haar eigen tijdperk niet alleen een oord van vreugde, maar ook van diep verdriet. Kinderen werden begraven op het kerkhof te Heerlerbaan, zonder naam en zonder steen. Een praktijk waar men achteraf bezien spijt van heeft. In 2005 werd ter nagedachtenis aan deze kinderen het ‘Vlinderhuisje’ geplaatst. Een bronzen kistje met talloze vlindertjes dat het kerkhof siert, direct naast zijn ingang. De vele bloemen en knuffels rond het kunstwerk laten zien dat zelfs na al die jaren, deze kinderen allerminst vergeten zijn.
MCU vind dat men verder moet gaan dan knuffels en bloemen, en een zeer onnozel ‘spijt’. MCU heeft statistieken over deze afstandbaby’s, ter nagedachtenis aan verboden verlangens en aan alle vrouwen die nog steeds zwijgen…nu veertig, vijftig, zestig jaar later.
Ongedoopt begraven, de engeltjes verdwenen spoorloos. Vergeet het kind. ‘Er ligt een engeltje achter de heg‘ een documentaire Noor van Manen en René Oomen
Laat de kinderen tot mij komen, een dubieus streven van menig katholiek heerschap, werden deze engeltjes in het duister in de grond geduwd want het moest in ongewijde aarde rusten.
Het geschiedenisprogramma OVT van de VPRO op Radio 1 zond op 1 en 8 november 2015 de tweedelige radiodocumentaire ‘Er ligt een engeltje achter de heg’ uit.
BREDA – Deze documentaire voor Het spoor terug is gemaakt door de Bredase documentairemakers Noor van Manen en René Oomen, en gaat over de omgang met levenloos geboren kinderen in Brabant en Limburg vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw. In die tijd werden doodgeboren baby’s vaak onmiddellijk weggehaald bij de moeder en verdwenen niet zelden spoorloos. Volgens de Katholieke leer werden deze ‘engeltjes’ ongedoopt en anoniem begraven, vaak letterlijk achter de heg. Deze schrijnende, persoonlijke verhalen staan centraal in deze documentaire.
Veel Brabantse en Limburgse ouders bleven achter, met naast de onverwerkte rouw van hun overleden kind, de starre en onwrikbare houding van de kerk. Pas vele decennia later zijn deze ouders gaan zoeken naar de exacte locatie van het grafje van hun kind of gingen onderzoek doen in ziekenhuisarchieven.
Zo beviel Erna van den Boom in 1969, in een ziekenhuis in Oss, van een levenloos meisje dat onmiddellijk werd weggehaald. Toen ze samen met haar man Johan vele jaren later toch gingen zoeken, bleek het ziekenhuisarchief te zijn verdwenen. (bron Stadsblad Breda)
achter deze muren speelden zich grote drama’s af; Hooghees
In Hooghees, vroedvrouwenschool werden de kinderen die dood geboren werden door gebochelde, doofstomme man weggebracht. In stilte, zonder vader, moeder lag geschokt te herstellen, familie vaak afwezig.
Mea Culpa United heeft vanaf 2010 de afstandbaby’s benoemd en naar voren gebracht in de Tweede kamer waar niemand van de politieke partijen reageerde?? CDA keek de andere kant uit of er al niet genoeg emmers ellende uit de katholieke beerput naar boven was gehesen, en de andere partijen wilden graag -bewijzen zien-!!!!
‘Met zwijgen kruist men de duivel’ (Als je geen slechte dingen zegt krijg je ook geen ruzie) zullen ze gedacht hebben want deze immense doofpot gold voor heel Europa. Van heinde en verre kwamen vrouwen (tienermeisjes) naar de vroedvrouwenschool in Heerlen, daar bestond een gesloten afdeling Hooghees waar Irene van Wesel het volgende over schreef:
De oude Vroedvrouwenschool is een plek van leven en van dood: nieuw leven en ouderdom, van sterfte en herstel. Tegenstellingen die voelbaar zijn in de omgeving. Niet alleen nu, maar ook in het verleden. Honderden kinderen stierven hier voor, tijdens of na de geboorte. Iets dat vroeger werd weggemoffeld, waar een moeder geen verdriet om mocht hebben. Vaak kreeg zij haar kind niet eens te zien. De Vroedvrouwenschool was daardoor ook in haar eigen tijdperk niet alleen een oord van vreugde, maar ook van diep verdriet. Kinderen werden begraven op het kerkhof te Heerlerbaan, zonder naam en zonder steen. Een praktijk waar men achteraf bezien spijt van heeft. In 2005 werd ter nagedachtenis aan deze kinderen het ‘Vlinderhuisje’ geplaatst. Een bronzen kistje met talloze vlindertjes dat het kerkhof siert, direct naast zijn ingang. De vele bloemen en knuffels rond het kunstwerk laten zien dat zelfs na al die jaren, deze kinderen allerminst vergeten zijn.
In Bleijerheide ligt ook begraafplaats met vele broeders en enkele leerlingen, dikke heg erom heen. Al tijden gaan de verhalen dat er ook ‘minder gelukkig gestorven’ jongens liggen. Uiteraard is geen instantie in Limburg die het gaat onderzoeken of eens gaat praten met de mensen die mij te woord hebben gestaan en vertelden over ‘de engelen kindjes‘.
België heeft net als in Nederland een koloniaal verleden waarin kinderen werden geëxporteerd en verhandeld. In Nederland wil niemand dit verhaal van de afstandsbaby’s / metiskinderen vertellen. MCU heeft het herhaaldelijk bij media naar voren gebracht (Brandpunt KRO) om de bron / wieg van deze doofpot aan te tonen… in de Heerlense vroedvrouwen school.
Er ontstonden gewilde maar meestal ongewilde relaties tussen de blanke man en een Afrikaanse / Indonesische schone. Leeftijd van het meisje speelde geen belang, minderjarig of niet, de blanke man heerste. Maar als een zwangerschap opdook waar de blanke man zijn zaad was gemoeid, verdween hij en werd hij overgeplaatst naar een andere sector.
Moeders die door hun familie werden verstoten omdat ze zwanger waren van een blanke man vroegen meestal hulp aan bij geestelijken en werd op hun ingepraat om hun kind af te staan en zagen dan ook geen andere uitweg. Soms mocht het kindje enkele jaren bij de moeder blijven en kreeg het af en toe bezoek van de blanke man, maar deze ‘kinderen van de zonde‘ werden na een tijdje steevast aan de moeder ontrukt om ‘heropgevoed’ te worden in een Centres pour Mûlatres, geleid door zusters.
De kinderen werd zo systematisch geïsoleerd van hun Afrikaase familie en -cultuur. De nonnen voedden de kinderen op volgens Belgische- en Christelijke waarden zodat er niets meer overbleef dan enkel herinneringen aan hun Afrikaanse roots.
Na enkele jaren strenge opvoeding werden deze kinderen geëxporteerd naar België en sommigen werden geadopteerd, anderen verbleven in een pleeggezin, nog anderen in tehuizen. Broers en zussen werden gescheiden en ver van elkaar geplaatst.
De moeders bleven met een immense leegte achter, meestal kon men hen dicht bij een Centre pour Mûlatres vinden, in de hoop dat zij hun kind konden zien.
De ‘verboden’ zwangerschap werd decennia lang toegedekt door de Staat en de Kerk. De blanke vader werd beschermd en wordt nog steeds beschermd. Deze blanke heeft nooit de verantwoordelijkheid genomen om het resultaat van zijn seksuele driften te koesteren en op te voeden en draagt nu nog steeds dat woord niet in zijn binnenzak.
Maar 25 april 2017, is een keerpunt in het koloniaal verleden en wordt in de Senaat een audiëntie gehouden waar vele getuigenissen aan bod komen.
esse est prcipi (zijn is waargenomen worden)
De Belgische katholieke kerk excuseert zich bij de metiskinderen uit de koloniale periode voor de rol die katholieke ordes en instellingen speelden in de behandeling die deze mensen hebben ondergaan. Dat heeft de Antwerpse bisschop Johan Bonny dinsdag namens de Belgische bisschoppen gezegd tijdens een colloquium in de Senaat over de metissenkwestie.
In Congo, Rwanda en Burundi was er onder Belgische voogdij geen plaats voor ‘halfbloeden’, geboren uit een koloniale blanke vader en een zwarte moeder. Blank en zwart moesten strikt gescheiden worden en metissen verstoorden die koloniale sociale orde. Moeders van metissen werden onder druk gezet om hun kinderen af te staan. De ‘kinderen van de zonde’ kwamen dan in katholieke instellingen terecht, zoals dat van de Witte Zusters in Save, in Rwanda.
Eind jaren 50, toen de onafhankelijkheid in zicht kwam, werden de honderden kinderen in die instellingen overgebracht naar België, waar ze in weeshuizen of bij pleegouders terechtkwamen. Ze groeiden in België op, maar werden als buitenlanders beschouwd. Vaak hadden ze geen geboorteakte. Hun nationaliteit werd hen ontnomen, met alle problemen tot gevolg. Ze hadden geen banden meer met hun ouders of familie in Afrika, van wie ze zelfs de identiteit niet kennen.
Verenigingen van metissen vragen al langer dat de Belgische staat hun lijden erkent en acties onderneemt om bepaalde zaken goed te kunnen maken. Het colloquium in de Senaat moet daartoe bijdragen.
De Belgische kerk heeft in de Senaat zijn excuses aangeboden aan de metissen. De bisschoppen roepen alle katholieke instellingen in België, Afrika en Rome op om alle documentatie die ze in hun bezit hebben en die metissen kunnen gebruiken om ouders of afstamming in Afrika terug te vinden ter beschikking te stellen.
Het is opeens groot nieuws dat dader(s) moord Nicky Verstappen een lokale bekendheid zou zijn geweest. Dit had al in 1998 geconstateerd kunnen worden daar Nicky nog tot 15 u ’s middags uiterlijk 9 u. ’s ochtends geleefd zou hebben. In mijn zoektocht heb ik dit gelijk meegenomen en bekeken hoe en waar je een jongetje van 11 jaar zo lang kunt verbergen in een omgeving die enkele kilometers gevuld is met zand en bomen. Het heeft 20 jaar geduurd voor deze schijnwerper zijn licht werpt op dit onderdeel van het oplossen tot deze moord. Ik weet alleen dit: het is onmogelijk om al die tijd dat Nicky verdwenen is (de ontbrekende uren) op de Brunssumer-hei te verstoppen of…het moet op het kamp zelf zijn geweest en dat is (bijna) uitgesloten.
Ik zelf ben een lokale bekendheid, kom uit Landgraaf en ging vroeger met mijn familie, neefjes vaak ‘zwemmen’ in de Rode beek, ging er sporten (joggen) en ken de omgeving dus goed.
Er zijn sporen van een auto (gewist) en meerdere fouten hebben zich opgestapeld door politie / recherche werk. Maar laten we deze fouten even parkeren en richten we ons wederom op het suggestieve getal van 5 kilometer genoemd door zaak officier van justitie Paul Emmen. Ligt Rolduc nu net geen vijf kilometer buiten dit denk-systeem, deze nauwe cirkel die getrokken wordt rond deze onopgeloste zaak. Eerst was er de absurde stellingname dat Nicky dood zou zijn meteen nadat hij zijn tentje verlaten had; iedereen kakelde dat na en ook de media schreven snel op dat Nicky al heel vroeg moet zijn overleden. Eindelijk een teken van cognitieve vaardigheid bij justitie in de persoon van Paul Emmen…nu is het een ‘een lokale bekendheid’, dat wordt billen knijpen voor Landgraafse sterren.
Aanvankelijk was er donderdagochtend sprake van in totaal 23.000 mannen die zouden worden opgeroepen, maar later op de ochtend trok de politie deze verklaring in. Vrijdag wordt meer duidelijk over het precieze aantal mannen dat een oproep ontvangt voor het onderzoek. Beetje verwarrend om een oproep dermate te schiften, beetje rommelig ook.
De politie neemt wangslijm af van de mannen binnen een bepaalde leeftijdscategorie die nu of in 1998 woonden in de buurt van de Brunssummerheide, waar de 11-jarige Nicky werd vermoord.
”Als de deelnemers geen match hebben met het aangetroffen spoor, dan kunnen veel families worden uitgesloten”, aldus de politie. ”Ook dit helpt het onderzoek enorm.”
DE HEIMWEE MOORD (binnenkort publiceer ik een update van mijn zoektocht)
.
U weet waarschijnlijk dat ik / wij MCU informatie kregen over Nicky maar dat werd al bij voorbaat genegeerd en getorpedeerd door Peter rrrr de Vries. Ook anderen, de favoriete media van KVP getrouwen (lees CDA) in deze provincie patroniseerden mijn zoektocht, dit alles telt niet mee (alles wat wij doen) en andere onderzoekers, wiens analytisch vermogen ik betwijfel nadat ze al zoveel fouten hebben gemaakt, zich hebben laten leiden door vooringenomenheid dan wel kanten van deze moord niet willen onderzoeken zoals de Rolduc route. Een grote lange tunnelvisie om tegelijkertijd met veel modder te werpen naar iedereen die op een andere manier naar de feiten wil kijken. Peter rrrrr bromt dat ik iets tegen de kerk zou hebben!!?? Vreemd als je tussen achttien pedofielen ben opgegroeid, geslagen, misbruikt, opgesloten zou ik iets tegen de kerk hebben? Ja, Peter tegen deze kerk heb ik zeker iets. Ik heb met boeren gepraat die tot op de dag van vandaag geen bezoek hebben gehad van de recherche, noch van Peter rrr, deze niet-scorende, diepe, roepende spits uit medialand: ‘geef die bal hier rrrr ik knal ze er wel in’!
EERST EVEN DIT
De plaatsvervangend hoofdofficier van het functioneel parket en fraudespecialist Vincent L., die wordt verdacht van ontucht met een minderjarige jongen, is begin dit jaar ontslagen. Dit is weliswaar een ander, recent bericht maar wij weten als internaatskinderen dat je ze niet kunt vertrouwen, ze je steeds misleiden, manipuleren en toch is er ook een OvJ nu ontslagen wegens misbruik minderjarige jongen.
Dat laat het Openbaar Ministerie donderdag weten. Het dienstverband is op 1 januari beëindigd.
In het onderzoek naar ontucht met de jongen zijn nog vier mannen uit Amsterdam en Amstelveen, variërend in leeftijd van 37 tot 58 jaar, aangehouden. Zij zouden eveneens tegen betaling met de minderjarige Amsterdammer seks hebben gehad. Het gaat om een jongen die destijds rond de zestien jaar oud was. Je kunt dus niets uitsluiten, doe er maar een paar kilometer bij Paul!
In 2012 werd ik aangesproken in het Waldeck park waar ik vlak bij woonde en mijn ‘kantoor in het groen’, hield om telefoontjes te plegen. Een oude vrouw liep naar me toe en herkende mij van televisie (een uitzondering in hoofdstad zwijgcultuur Maastricht) wat moet het overigens pijnlijk zijn om een chique koninklijke Friese opening in Leeuwarden te aanschouwen op TV, dus deze vrouw begon gelijk haar verhaal te doen over….de afstandsbaby’s.
