Tussen zonde en strafbaar feit

Twee Amerikaanse bisschoppen, James Hogan en Joseph Adamec, hebben geholpen met het verdoezelen van kindermisbruik door vijftig katholieke priesters en religieuze verantwoordelijken tegen honderden kinderen, gedurende een periode van veertig jaar in Pennsylvania in het oosten van de VS. Dat blijkt uit een rapport van een Grand Jury. De tientallen betrokkenen in het grootschalige kindermisbruik zullen niet berecht worden, omdat de feiten verjaard zijn, omdat de daders al overleden zijn of omdat de slachtoffers te getraumatiseerd zijn om te getuigen, aldus de procureur.)

In de kerk bestaat de opvatting dat het begaan van een zonde te ‘zuiveren’ (purificatie) valt met boetedoening of excuses. In tegenstelling wat voor de wet geldt. Voor de wet is misbruik met kinderen altijd strafbaar, en het verjaard niet als het een identificeerbare groep is zoals verwoord in in het statuut van Rechten van de mens / discriminatie. Kinderen zijn heel duidelijk een identificeerbare groep, en zeker wanneer wereldwijd (internationaal) zoveel kinderen in een en hetzelfde instituut misbruikt werden. Met een slappe, vergevingsgezinde, sentimentele roep van daders uit deze kerk tot vergeving kom je er niet. De Paus zou zich iets meer bewust moeten zijn van de discrepantie van deze ’twee zielen in een borst’ benadering; waarbij aangetekend moet worden dat het altijd figuren aantrekt, die gebruik maken van dit misbruik / manipulatie van de wet dan wel scheiding tussen kerk en staat….

kunt u het zich nog herinneren?

Leven wij in de kerkstraat of in een rechtstaat! 

Kinderbescherming

Heel st joep poort

Alweer een tijdje geleden is een aanklacht ingediend bij het OM, Roermond door JW wegens seksueel misbruik op St Joseph te Heel. JW vertelt ons dat broeder Ivo Ramakers in de kelders van St Joseph internaat jongens  misbruikte.

Ook wisten meerdere groepsleiders van dit misbruik af. Klachten hierover gingen ook naar de kinderbescherming in Roermond die er niets mee deden. Broeder Ivo wuifde kritiek weg nadat opmerkingen werden gemaakt over het verwaarloosde onderkomen en verzorging van pupillen op St Joseph. ‘Als er iets gebeurt zijn het toch maar weeskinderen’. Buiten het feit dat verstandelijk gehandicapten een hele week werkten voor Philips (kerstverlichting) voor een reep chocola, kende St Joseph structureel pressie van bovenaf voor de groepsleiders, personeel, en met name dr. Verstralen die onjuiste informatie geeft bij opgeven sterfgevallen:

Hou er over op. Ik heb er zo verschrikkelijk mee gezeten’!

Dit verhaal van dr. Verstralen vertelt directeur Eijsink aan meester Windt, bestuur Daelzicht en president van de Roermondse rechtbank.

Vele jaren later is er nog niet veel verandert op St Joep. JW werkt eind zestiger, begin zeventiger jaren op St Joseph en wordt zelf ook enkele malen midden in de nacht betast (die zelf veroordeelt is voor seksueel misbruik), maar hij weert zich en vertelt dit aan broeder Ivo die op zijn beurt JW vertelt: ‘als je weg wilt…geen probleem’. Zie de film Spotlight waar journalisten zich niet laten ringeloren door RKK manipulatie.

Dan is er nog pater Pim. Pater Pim werkt rond begin zeventiger jaren in Heel, te St Joep onder broeder Ivo. Pater Pim neemt kinderen mee naar zijn huis in Roermond. Van Vrijdagavond tot Zondagochtend, net voor de mis begint brengt hij ze weer terug. De kinderen zijn vreselijk

de weg naar verzoening

overstuur als ze terugkomen. Dagen duurt het voor ze weer hanteerbaar worden. Een bekende familie uit Heel vraagt aan de desbetreffende verzorger (JW) hoe oud hij is en de man blijkt  kwaad omdat hij denkt dat hij- JW- een van zijn kinderen misbruikt. Dan gaat JW zelf op onderzoek en vraagt de kinderen naar wat er gebeurt bij pater Pim. PN een van de pupillen vertelt dat pater Pim hem verkracht en misbruikt. Dit wordt later bevestigd door een andere groepsleider uit het nabij gelegen D. Dan een autistisch jongetje JK (11 jaar) waar een andere groepsleider DP kond van doet bij JW. Dit autistisch jongetje wordt ook door Pater Pim misbruikt.

Een van de vele zaken die niet opgelost zijn in het RKK misbruik schandaal.

Seksueel misbruik in kerkelijke kring

Paus Franciscus heeft in een brief alle bisschoppen opgeroepen zich strikt te houden aan het zerotolerancebeleid ten aanzien van geestelijken die zich schuldig maken aan seksueel misbruik van kinderen.

Hij vroeg vergiffenis voor “een zonde waarvoor we ons diep schamen“.

De leider van de Rooms-Katholieke Kerk verstuurde de brief al op 28 december, maar maandag maakte het Vaticaan de inhoud bekend.

“Ik wil graag dat wij opnieuw onze absolute betrokkenheid laten zien om ervoor te zorgen dat deze gruweldaden nooit meer voorkomen in ons midden.”

Sinds zijn aantreden in 2013 heeft Franciscus vaker stappen ondernomen om seksueel misbruik in kerkelijke kring uit te bannen en kinderen daartegen te beschermen, maar veel slachtoffers vinden dat niet genoeg. Zo zijn bisschoppen die misbruik hebben getolereerd of met de mantel der liefde hebben bedekt vaak niet ter verantwoording geroepen.

“De kerk erkent de zonden van enkele van haar leden: het lijden, de ervaringen en de pijn van minderjarigen die seksueel zijn misbruikt door priesters. Het is een zonde waarvoor we ons diep schamen”, aldus de paus.

(MCU) Diep schamen is niet te zien bij nogal wat leden van de kerk. Nog steeds wordt mondjesmaat meegewerkt aan het verwerken van de trauma’s, die kinderen toen, hebben opgelopen. Vooral de emotionele verwaarlozing door het decennia lange zwijgen en / of het ongeloof sijpelen door in de geesten van menig slachtoffer / overlever. De onderdrukking die alleen met geweld kon standhouden zorgen voor woede, pijn en ressentiment wat betreft de gemiste kansen in je leven. Nog steeds zijn er mensen die tegen het ongeloof aanlopen en ik denk daarbij vaker terug aan de weleerwaarde bruder Benedictus van das Muterhaus Franciscus in Aken waarbij hij beweerde dat de jongens de broeders hadden verleid. Het slachtofferschap is net als bij Bodar een sterkere drijfveer om zichzelf te rechtvaardigen, er omheen te draaien of met veel narcisme te laten prevaleren. 

zondeval

Ook lijkt het me geen zonde, het zou betekenen dat wij niet tot beter in staat zijn, de angst voor het vervallen tot zonde, het hoort er nu eenmaal bij; het kindermisbruik, want het is wereldwijd verre van uitgebannen. En….typisch dat het in de kerk tot uiting kwam….laat de kinderen tot…..

Jaren gingen voorbij

Vanmorgen werd ik wakker met een sms van mijn zoon Ramon, een heel lief berichtje om het oude jaar af te sluiten. Op dat moment klonk ‘Dancing Queen, van Abba op de radio top 2000. Mijn top dit jaar zijn de mensen die me bijgestaan / geholpen hebben om een hartstilstand te overleven. Goodbye 2016 17 Mei de dag dat ik wegens hart falen aan de poort bij Petrus verscheen, en hij in paniek, me weigerde: ‘Jouw tijd is nog niet gekomen jongen, véél te vroeg’!

hemelpoort

‘Mijn tijd komt nooit’, antwoordde ik Petrus, ‘je hebt al zoveel klootzakken doorgelaten, ‘wat is dit voor een zootje’!

‘Ik kan het niet helpen de AivD houdt me al sinds acties in 1969 tegen een granaatonderdelen fabriek (leverde granaatonderdelen voor de oorlog in Vietnam) in de gaten, en wat ik ook doe en zelfs NIET DOE, ik ben schuldig zonder ook maar één strafbaar feit te hebben gepleegd’. Ik overdenk mijn leven en dit jaar 2016 waarin ik op de eerste plaats mijn bestuur (MCU) wil bedanken omdat zij zonder voorbehoud meteen alle dagelijkse taken hebben waar(over)genomen. Corrie, Leo en Willem gingen naar de Tweede kamer, Adviesraad, gesprekken met congregaties en stonden mensen te woord die met onvrede procedures hebben ‘afgesloten’. Nog steeds melden mensen zich met schrijnende verhalen over misbruik en geweld en zien we steeds duidelijker de oorlog die in de verschillende ordes / congregaties, woedt.

Het is usance dat de vuile was niet wordt buiten gehangen, zo wel dan zal het ten koste gaan van priesters / broeders die hun leven niet meer zeker zijn. Er kleven nog steeds criminele trekjes aan de instituten van RKK, kan ook niet anders vanwege de Omerta-geslotenheid van haar organisaties.

Hier ben ik dan alive and kicking, ik ga weer ademend door het leven in de hoop dat me een volgende crash bespaard zal blijven. Er is namelijk nog het een en ander te doen. Ik groet jullie vrienden en wens jullie een liefdevol 2017, dank aan allen die me hebben bijgestaan tijdens mijn revalidatie, Ramon, Jody, Jesse, Jules, Judith en Nop, Judith en Bas, Esther, Patty, Remy, neef / nicht John, Jo, Maria, Mark; Marie-José, André, Toby, Roy, Charles, Ed, Pierre, buren Jim / Macha, en zeker mijn broer Paul, die naast me stond tijdens de crash. De mensen van Selexis, Dominicaner kerk, de nieuwe vrienden / personeel van Adelante.

Allen, iedereen, een sexy, super gaaf 2017

 

 

Geen schadevergoeding

Bisdom Brugge biedt 77 jaar na feiten excuses aan voor seksueel misbruik

De West-Vlaming Louis Vanden Berghe werd 77 jaar geleden misbruikt en mishandeld in het Klein Seminarie in Roeselare. Pas op zijn sterfbed vertelde hij voor het eerst over wat hem was overkomen. Na zijn dood zocht broer Louis contact met het bisdom Brugge.

“Ik schreef een brief naar het bisdom en ben er hartelijk ontvangen”, zegt Louis in Het Nieuwsblad. “Ik heb ook excuses gekregen, zo veel jaar na de feiten.” De Kerk wilde echter geen schadevergoeding betalen, al schonk het bisdom wel geld aan een instelling waar Henri’s zoon verblijft.Verwerpelijk gedrag
“Het bisdom Brugge neemt uitdrukkelijk afstand van dat verwerpelijk gedrag”, zegt kanunnik Koen Vanhoutte. “Maar hoezeer we de feiten ook betreuren, we hebben besloten geen financiële vergoeding te geven voor de pedagogische fouten uit het verleden. We wilden namelijk geen precedent scheppen.” (met dank aan Crispina).