Auteur: bert

 

 

 

 

 

De website www.dewegnaarverzoening.nl is geactualiseerd en de foto’s in het fotoboek aldaar zijn voorzien van korte teksten. Het fotoboek geeft een beeld van het bijzondere proces van afgelopen vijf jaar. EEN PROCES VAN TOENADERING EN STILTE tussen alle ontmoetingen een zoektocht voor een plek voor dit kunstwerk.

Wij als klokkenluiders, als stichting MCU mea culpa united hebben gewoonlijk niet zo’n lange adem, zeker daar de trauma verwerking pas altijd laat, op latere leeftijd, komt boven drijven. En dan is het ook goed mis met alle opgekropte agressie, de verwerking van isolatie en misbruik. Met deze post-trauma’s houdt men zich in de kerk niet bezig….maar wij wel.

Nog steeds kloppen mensen aan onze deur, de hulpverlening kent immers geen huis, een huis voor noodhulp, direct actief met een brede kennis aan krachten zoals het PH (Platform Hulpverlening) en andere organisaties die te maken hebben met dit trauma religieuze stoornis, bang voor grotere (hogere) krachten in een hiernamaals samen met de daders / aanranders te worden samengedreven. Hier zal het moeten gebeuren….deze weg naar verzoening…is hier en nu…het voorstel: inwijding kunstwerk Pierre Habets 21 April 2017.

In het AD een misselijk makend verhaal over een Rotterdamse politieman, die komt met zijn aangrijpende verhaal, omdat hij een boodschap wil uitdragen. Mishandelde kinderen ervaren het zwijgen van omstanders als het meest pijnlijk. 

Het geeft ze het gevoel dat ze er niet toe doen, dat niemand om ze geeft. Mishandelde kinderen hebben anderen in de omgeving nodig die hun signalen opmerken en in actie komen. ,,Achter elke deur zit een verhaal, maar draai je nooit om bij een onderbuikgevoel”, zegt Bleijenberg (26).

Het onderbuik gevoel is inderdaad zeer essentieel want ouders / opvoeders / buren zullen het niet geloven. In internaten, achter de gesloten muren van katholieke heerschappij, kon men ook niet geloven dat men misbruik en geweld pleegde tegen deze kinderen.

Sterker nog de broeders / geestelijken die zagen hoe jongens werden in elkaar getrapt / mishandeld zwegen collectief. En ik neem ze dat nog steeds kwalijk.

Kindermishandeling aangepakt (4)

Kindermishandeling aangepakt

Elk jaar worden er in Nederland zo’n 119.000 kinderen mishandeld. Taskforce Kindermishandeling wil dat er een nationaal programma komt dat kindermishandeling moet tegengaan. Deze week is het de Week tegen Kindermishandeling. Hiermee vraagt de Taskforce aandacht voor het probleem en doet het een beroep op iedereen om melding te maken bij vermoedens van mishandeling.

Bisschop Frans Wiertz van het Nederlandse Roermond vreest dat zijn priesters in de toekomst zelf voor extra inkomsten zulllen moeten instaan. Tot nu toe betaalde het bisdom een slordige 20 procent mee in de renovatie van gebouwen, maar dat zit er in de toekomst niet meer in. Gebouwen mogen vervallen als er geen geld meer is. Maar sluiting van kerken op het platteland is uit den boze, vindt mgr. Wiertz. Volgens het kerkelijke recht is een diocesane bisschop verplicht te voorzien in een passend levensonderhoud van zijn priesters (Codex Iuris Canonici 1983, canon 384).

Bisschop Wiertz herinnert eraan dat priesters tot de jaren 1960 in hun eigen levensonderhoud moesten voorzien door bijvoorbeeld een eigen moestuin en het geven van les op een school. Hoe armlastiger de parochie, hoe meer de geestelijke zelf moest bijverdienen.

Volgens de Roermondse bisschop wordt nu al aan de seminaristen van Rolduc, het diocesane grootseminarie in de voormalige abdij van Rolduc in het Nederlands-Limburgse Kerkrade, duidelijk gemaakt dat ze als priester zelf inkomsten zullen moeten genereren. Ik denk dat over 20 jaar priesters bereid moeten zijn ook zelf er iets voor te doen. Hopelijk hebben ze dan tijd genoeg om met de parochie te werken. Als die bereidheid er niet is, dan is het niet te financieren, zegt mgr. Wiertz. Mochten priesters afhaken, dan is er volgens de bisschop nog geen man over boord. Dan worden missionarissen uit het buitenland gehaald om het geloof in Nederland te verkondigen.

Een jonge Afrikaan diende in 2014 een klacht in bij de sociale inspectie. Volgens zijn verklaring hadden de Gentse paters Augustijnen hem onder het voorwendsel van een priesteropleiding naar België gehaald, maar moest hij tijdens zijn verblijf in het klooster kosteloos het gebouw onderhouden en allerlei klusjes opknappen. Ook tijdens cateringactiviteiten van de vzw Thagaste, in de gebouwen van het klooster, moest hij helpen.

De klacht leidde eind 2014 tot huiszoekingen bij de paters in Gent en op hun hoofdzetel in Leuven, op verdenking van sociale fraude en uitbuiting. Twee jaar later is het onderzoek afgerond. Het arbeidsauditoraat van Gent wil de paters vervolgen voor mensenhandel, zwartwerk en schriftvervalsing. Concreet gaat het om de vzw Paters Augustijnen, de vzw Thagaste Trefpunt Augustijnen, overste van de kloosterorde pater Paul De Wit en twee andere kloosterlingen.

Valse documenten

Volgens het arbeidsauditoraat stelden de paters tussen 2008 en 2014 voor minstens 19 jonge mannen uit Benin, Togo, Ivoorkust en Vietnam valse documenten op. Die moesten aantonen dat ze al lid waren van de congregatie en dat ze in hun eigen land al een opleiding van twee jaar als kloosterling hadden gevolgd. Zo verkregen ze een visum… lang verblijf.

Voor ze een priesteropleiding konden volgen, moesten ze Nederlands leren. Intussen werden ze volgens het gerecht met ‘een strak werkschema’ in het klooster voor kost en inwoon tewerkgesteld. Ze moesten ook toestemming vragen om buiten te komen. Dat was allemaal niet zoals ze het zich hadden voorgesteld.

Maar niet alle Afrikanen zien zich blijkbaar als slachtoffer. Sommigen zouden effectief hun opleiding hebben afgemaakt en hier intussen als ‘bedienaar van de eredienst’ aan de slag zijn. Volgens het gerecht gaat het om een minderheid. Wie zijn opleiding niet afmaakte, zou het klooster hebben moeten verlaten en in een precaire situatie terechtgekomen zijn. Enkelen zijn als slachtoffer van mensenhandel erkend.

Het arbeidsauditoraat slaagde er ook in om enkele slachtoffers te identificeren die al naar Afrika waren teruggekeerd. Zij zouden tegen de paters een belastende schriftelijke verklaring hebben afgelegd.

Ze verdienen er, zoals altijd, geld mee. De arme broeders franciscanen te Bleijerheide verhoogden hun rekening gestaag, je kreeg er ook wat voor…tucht, discipline en trotse ouders! Allen van het blanke ras.