Auteur: bert

Hoe feiten van seksueel misbruik in de kerk al verjaard zijn, nog voor ze zijn gepleegd

“Ik zeg maar niets over pedofilie anders word ik opgeknoopt” (Torfs DS 23/04/2016)

In dat interview pleit rector Torfs om meer respect voor de traditie. Teveel mensen zouden traditie herleiden tot conservatisme. Mooie stelling, heel en al nuance. Hoe hij in datzelfde interview tot het drastische besluit komt dat hij zal worden opgeknoopt omdat zijn visie op verjaring inzake het pedofiliedossier in de kerk een andere is dan diegene van vele slachtoffers van seksueel misbruik in diezelfde kerk, zou ik – als uitspraak – eerder ten tijde van de inquisitie plaatsen. Tenzij de argumentatie van Torfs voldoende materie zou bevatten de doodstraf op de vrije meningsuiting terug in te voeren. Om die argumentatie te vinden moet ik redelijk ver in de traditie terugbladeren. Zeg maar tot in de vroege Middeleeuwen? In een democratische samenleving als de onze, waar de mensenrechten al een hele geschiedenis én traditie achter zich hebben, lijkt mij zo’n uitspraak eerder dramaturgisch punten te willen scoren dan exacte wetenschap uit te stralen.

Waarom rector Torfs telkens met overacting reageert op een invulling van de mensenrechten in de kerk blijft een open vraag. Een dialoog wordt pas dialoog als beide gesprekspartners zichzelf en elkaar echt willen beluisteren. Hoe meer iemand luistert naar wat leeft aan woorden en feiten hoe meer iemand kan verstaan wat er aan de hand is of wat iemand écht denkt. Enkel maar voortgaan op wat je al jaren denkt kan na een tijdje achterhaald zijn of vals gaan klinken.

Een voorbeeld. In 2005 schrijft rector Torfs ‘Voor de kerk bestaat er geen verjaring’ (DS 20.09.05). Vijf jaar moeten we dan nog wachten op het Vangheluwe debacle. Nu de historische documenten uit die tijd openbaar worden, lezen we dat op het moment dat Torfs dit schrijft politiediensten op de computer van Vangheluwe kinderporno aan het onderscheppen zijn. Ondertussen weer al verjaard.

Torfs schrijft in 2005 o.a. dat er maar 6 dossiers zijn van seksueel misbruik. “De daders zijn al overleden. De beschuldigden kunnen zich niet meer verdedigen . En wat is de band nog tussen de orde of het bisdom en de persoon in kwestie. Hoe ver in het verleden mag je teruggaan?” Om die vraag te beantwoorden schakelt Torfs over op zijn kennis van de grote traditie van de kerk. Zijn antwoord is amusant maar pijnlijk: “Je kunt toch moeilijk nu nog de dominicanen vervolgen vanwege fouten ten tijde van de inquisitie?”

Mocht dit een toneelstuk zijn, dan zou er cursief onder deze tekst staan: de acteur houdt voldoende pauze tot de zaal uitgelachen is. Of een Bijbelfanaat zou Torfs ernstig kunnen nemen en repliceren dat de Bijbelse traditie niet kan uitsluiten dat iemand 930 jaar kan worden. Denk aan Metusalem en co (Gen. 1,5). Zij stierven pas rond hun 1000ste levensjaar. Misschien, op basis van de Bijbelse traditie kunnen wij stellen dat er toch nog levende dominicanen onder ons zijn die de Inquisitie meemaakten?

Een stukje met humor doorweven leest altijd makkelijker. Maar vaak dient deze humor enkel als afleiding. Na 2005 is het aantal geregistreerde slachtoffers van seksueel misbruik, vertrekkende van de getallen van Torfs minimaal nog gestegen met ongeveer een 175-voud aan klachten. Dossiers werken opgemaakt. Ondertussen zitten we weer een decennium verder. Terug tijd om die nieuwe reeks aan klachten te seponeren. Opnieuw om dezelfde reden als 10 jaar geleden: ‘verjaard’.

Ik blijf mij vasthouden aan mijn geloof in de uitspraken van Rik Torfs van tien jaar geleden: “Voor de kerk bestaat er geen verjaring”. Verder zeg ik niets meer over verjaring in de kerk anders word ik opgeknoopt.

Rik Devillé

‘Ieder steunbewijs is er één’, was de grootmoedige uitspraak van mr. Stevens (meldpunt RKK); uiteindelijk kan men gerust stellen: ‘Ieder steunbewijs sturen wij heen‘. De geheime deals zoals onlangs ter sprake kwamen in de media zitten vol hechtdraden waar steunbewijzen dichtslippen in de stille overeenkomst tussen slachtoffer(s) en ordes / congregaties.

Deze hechtdraden beschermen ten eerste de congregaties zelf want zij hangen met de geheime deals de vuile was niet buiten. Er zweven immers honderden steunbewijzen door slachtoffer organisatie land waar de herkomst verstopt zit in de verdeel en heers dossiers. Gesprekken met vertrouwenspersonen, geen aantekeningen gemaakt (betekent geen steunbewijs), wie de regie voert in deze…allemaal handen in de lucht! Logisch dat er op het meldpunt gaten vallen tussen de hechtdraden. Slachtoffers hebben immers zelf ook belang om te zwijgen indien er op het thuisfront een onwillige houding is ten aanzien van het probleem van seksueel geweld.

Steunbewijzen / kreunbewijzen / naming and shaming waar de kerk en meldpunt op hun teentjes lopen maar in de praktijk liever niet willen dat deze steunbewijzen het media daglicht op een van haar pagina’s zien. Recentelijk is een nieuwe klacht tegen over de homoseksuele bisschop van Roermond Gijsen na mijn ongegrond verklaring naar buiten gebracht. Joep Dohmen NRC ziet de spotlight liever op hem zelf want hij is op de hoogte van nieuwe klachten tegen Gijsen maar wacht zijn beurt netjes af. Een nieuw steunbewijs dus na een jaar boven water zonder dat iemand dat doorgeeft, nee ze moeten ondergetekende geen munitie geven…anders boem! Nu is ons bekend dat vertraging, oponthoud, laksheid hoe u het ook wilt noemen hoofd onderdeel is van deze seks procedure. Vaak doet men niks, onderzoek duurt maanden en dan klinkt er een hopeloos piepje tussen de hechtdraden van commissies en bestuur meldpunt RKK. Men is wel actief als het gaat om correspondentie die de yes man and woman van de kerk welgevallig zijn zoals mijn brief aan Liesbeth Sanders, bisschoppen en meneren pastoren dienen te worden ontzien.

Het oponthoud is een doelbewuste tactiek om klachten uit te wonen, ze vol te stoppen met zenuw draden, met woede en angsten die ze als kind op hun netvlies hebben staan. Maar van dit alles weet de kerkuil niet….steunbewijzen zijn kreun bewijzen geworden.

Oh ja die grootscheepse cyber aanval op dit blog afgelopen week….Turken?

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=Ak9UClCNzGM&feature=youtu.be

Wederom lopen nieuwe klachten tegen bisschop Gijsen in Elshout, Drunen en Spaubeek. De laatste klacht is pas na mijn ongegrond verklaring vrijgegeven waarmee men (het meldpunt) doelbewust vertraagd dan wel steunbewijzen onthoud. Over een doofpot gesproken, de RKK kan maar moeilijk met zijn oude gewoontes breken.

Dan de bekend making van de heer Deetman om de kerk te hulp te schieten is natuurlijk een gotspe, de kerk vraagt hulp om de doofpot rond de schikking geheime deals, in kaart te brengen. Deetman wil dit meenemen in zijn monitor reportage waarna alle stukken vernietigd worden. We schrijven er al maanden / jaren over maar zoals vanouds wordt MCU gemuilkorfd want naar ons wordt niet geluisterd. Een doofpot dingetje zijn de nieuwe klachten tegen mgr Gijsen; het komt niet in de pers / het nieuws want… onze open, zogenaamd onafhankelijke pers heeft goede relaties met de kerk en politiek. Dus mocht u dit bericht tegen komen in de media dan spreekt u met een ware vertegenwoordiger van de vrije pers!

De bijzondere commissie komt bij elkaar in bijzondere kamers van een Kafkaësk meldpunt. Allemaal om een bijzonder onderzoek te plegen. Nou, laat dat onderzoek maar weg want er  gebeurt meestal niets, althans maanden doet men over futiliteiten en als men iets vind dan zijn het eenzijdige, vooringenomen standpunten die daders ontzien. Steunbewijzen, daarvan zei dhr. Stevens ‘ieder steunbewijs is er één‘ kan men langzaam vervangen door ‘ieder steunbewijs sturen wij heen‘, op de stapel andere feitencomplexen of plaatsen des onheils. De bijzondere kamer vind bijzondere redenen om steunbewijzen te ontzien, te vergrendelen of er is sprake van ‘het hoort niet bij de opdracht’? De opdracht van wie? Wie is deze opdrachtgever, dit onzichtbaar stuk metaal dat door steunbewijzen raast en van een parallel procedure een strafzaak met verminderde verjaring maakt. Deze ‘bijzondere kamer’ creëert schuld en boete op het lijstje van de slachtoffers wanneer zij opkomen voor alle steunbewijzen. Er heerst selectieve inbreuk op de steunbewijzen, vanaf het begin rommelt men maar wat aan met de steunbewijzen. Eerst zijn ze niet te vinden, dan komt er een centraal punt waar de JA’s steunbewijs kunnen ophalen en zelfs dan komen andere klachten doelbewust maanden later aan de orde. Ondertussen worden mondige, kritische klagers geschoffeerd met het aloude katholieke middel der excommunicatie. De JA’s doen in veel gevallen alleen aangeven wat de procedure verlangt maar lopen achter in het verwerken van de informatie, die voor een groot deel gestuurd wordt…daar waar het kan.

 

PETITIE DATA SEKS

Wij zijn het eens met de stelling dat geen enkele informatie uit de koker van meldpunt procedures gebruik mag worden voor wetenschappelijk onderzoek door welke partij dan ook. Sterker: wij willen de oneigenlijke, onvolledige, onjuiste informatie terug die door sturend verhoor hebben plaatsgevonden. De privacy van mensen die in deze eenzijdige procedures alles op tafel hebben moeten leggen is in het geding. De daders en haar organisaties hebben daartegen in volledige privacy en onder geheimhouding zich kunnen schuilhouden (wie haben es nicht gewusst). Nergens is er sprake van een wetenschappelijk onderzoek naar de daders zoals voorzitter Rob van de Beeten van de stichting B&T in het jaarverslag 2015 eenzijdig refereert, slechts de slachtoffers zijn in beeld.

De data / informatie in de procedures zijn gevolg van een gelimiteerd, eigen onderzoek van RKK.

Het Meldpunt RKK zal iedereen persoonlijk toestemming moeten vragen.