Auteur: bert

Deel vijf over zeer bedenkelijke uitspraken meldpunt commissies, PV’s, gang van zaken rond slachtoffers uit het kamp MCU.

De engelen jongens…zij publiceerden in 2010 ‘het Engelen dossier, heette overigens eerst ‘dossier 14‘ omdat er in korte tijd veertien meldingen binnen kwamen over seksueel geweld franciscanen klooster-internaat St Maria ter Engelen, Bleijerheide. Er was nog geen sprake van compensaties, noch van hervorming Hulp en Recht, het latere Meldpunt. Toch hebben zij ons bestreden met het kruisvaarders zwaard als zouden wij ‘dingen aangeven, mensen opstoken en dader-namen in de mond leggen’. Geen fraai argument wanneer het gehanteerd wordt door mensen die er decennia voor zorgden dat alles onder de pet bleef. Opeens stond de privacy hoog in het vaandel, de ellende besprak men niet in het openbaar en de congregaties zouden over de brug komen met eventuele meldingen-archieven. Het grondpersoneel was niet altijd even keurig in tegenstelling tot de bisschoppen, allemaal even keurig. Toen dat niet gebeurde en wij harder aan de bel trokken gingen alle kloosterkluizen op slot. Deetman kon niet bij ieder archief; bisschop Bluyssen en zijn geheime celibaat zaken waren afgehandeld, althans zo dacht de oude bisschop. Wij zouden een hetze voeren tegen een arme pastoor in het seculiere terrasrijk, Maastricht. Wij zouden de Heiligdomsvaart verstoren, zodat het burgemeester homo koppel in alle rust konden genieten van eeuwenoude heersers die Gods plan om de mens op te delen in de vaart der voorplanting op grote borstbeelden door de straten liet pronken.

Ook stonden we niet langer op het lijstje bij KRO, NCRV want bij rondom 10 werd ik ronduit weggespeeld door de gehaaide tussenkomst van meneer pastoor, zonder persoonsverwisseling moge dat duidelijk zijn. MCU was een te uitgesproken groep die genegeerd en geïsoleerd moest worden. Of kregen zij informatie van buitenaf. Ik heb het afgelopen jaar openbaarmaking van mijn gegevens bij de Aivd opgevraagd. ‘Staatsgeheim‘, stond in het verzoekschrift méér kon de Aivd personalia over mij niet onthullen. Voor de staatsveiligheid werden al mijn gegevens onttrokken aan een transparant zoeklicht. Alleen een bewerkte foto-copy uit 1984 kreeg ik opgestuurd.  Een verzoek tot openbaarmaking van mijn gegevens vanaf 1969 (anti-Vietnam actie betreffende granaat fabriek in ons dorp) werd dan ook acuut geweigerd. De granaten moesten geproduceerd worden met gevolg honderduizenden onschuldige doden die zouden vallen in de oorlog te Vietnam. Dames en heren, ik ben staatsgevaarlijk volgens deze witte mannen club die waken over onze veiligheid. En niet alleen ik!

Het RKK Meldpunt laat zich beetnemen door mr. van Oosten die moedwillig met elkaar tegenstrijdige archieven indient. De eerste betreft een stuk uit 1953 waar Br. Otgerus en de inkleding van Br. Benno en Solaris (met RIS) aan de orde is.

Twee jaar later is er opeens broeder Solanus, opgevoerd als

persoonsverwisseling door klagers verkeerd ingeschat. 

Echter het stuk uit 1955 vermeld dat hier broeder Solanus zijn tijdelijke gelofte aflegt, als postulant! Je kunt, ik vind het maar lastig dat ik de RKK haar eigen kloosterregels moet uitleggen, dat je eerst postulant bent na hevige overwonnen twijfel en dan pas ingekleed wordt. Je kunt niet eerst ingekleed worden in 1953 en dan als postulant hevig gaan twijfelen tussen al die goed gelovige arme broeders Franciscanen en terug vallen in de staat van postulant in 1955.

Met Solaris komen we nu op de derde persoonsverwisseling in deze spook zaak. Hoe dan ook je kunt niet twee maal worden ingekleed. Van Oosten heeft hier al te enthousiast het bestaan van Solanus willen aantonen, doch de feiten zijn incorrect en wordt een personage bewerkt van tijdelijk, postulant dan wel ingekleed. Focus pocus op het kantoor van van Oosten.

Het wordt lachwekkend en schofferend tegenover de slachtoffers die ik persoonlijk heb meegemaakt de laatste jaren. Vanuit het meldpunt geen kritische noot tot nu toe over deze zeer vreemde, opmerkelijke archieven. Dan krijgt de Bijzondere kamer een PV met onjuiste, tendentieuze, slecht onderzochte en met vooringenomen vermoedens doorspekte zaak. Vermoedens die ons in de mond worden gelegd door Liesbeth Sanders / Schepen waarvan ik zo langzamerhand vind dat ze moeten terugtreden.

Een postulant is iemand die streeft naar het religieuze leven maar nog niet tot een bepaalde kloosterorde is toegelaten. Postulantie is een inleidende fase voorafgaande aan het noviciaat zoals dat bestond in een monastieke instelling zoals in kloosters en zijn kloosterregels: ‘Men mag de pas aangekomen kandidaat niet te makkelijk toelaten, maar laat men voorzichtigheid betrachten.’ (Wikipedia)

Het pedo-erotische ritueel in de kerk is de wereld niet uit, sterker nog het blijft op een ander, meer juridisch vlak, doorgaan.

De kerk betaalt een hoge prijs voor haar misbruik paters, niet zozeer financieel maar haar imago is diepgaand aangetast. ‘Geestelijken’ die homoseksueel waren in een tijd dat het absoluut  verboden was, althans buiten het gezichtsveld van de maatschappij werden ‘zij’ niet getolereerd. Het Franciscaanse pedo-afvoer putje aan de grens met Duitsland, Bleijerheide, Kerkrade heeft zijn reputatie waar gemaakt. Er zaten daar teveel broeders-homoseksuelen die kleine jongetjes heel erg aardig vonden mits zij zich tenminste onderwierpen aan hun regels. Dit gremium had de kerk te managen met het Deetman onderzoek, commissies die de boel moesten schoonwassen via hoorzittingen echter de zeep waarmee de boel moest worden gecleand, hard beet bij sommige klagers, zoals ondergetekende, in het pijnzuur van niet geheelde wonden. Erkenning heb ik bij vlagen gevoeld maar doet er niet meer toe wanneer levende -vermeende- daders met allerlei middelen in het pedo onderzoek ontdaan worden van causale verbanden, beschermd worden daar de uitkomst van al deze hoorzittingen niet mag zijn dat  betrokkenen (daders-getuigen) hun mond open doen. Het moest geen Deetman en nu de daders 2.0 worden. De hele focus (spotlight) lag op de slachtoffers, de vaststelling van de seksuele handelingen en daarna werd een compensatie toegekend. De context van het hele vergrijp wordt gereflecteerd en gerelativeerd tegen de achtergrond van de monopolie positie van kerk en staat terwijl de slachtoffers erkenning verkrijgen met een bonus. That’s it, veel empathie, contact is er niet, niemand kreeg ‘onderdak’ aangeboden zoals Michelle Martin.

Het misdienaars-pedo ritueel om ingewijd te worden in deze wereld kennen we maar al te  goed, gemanipuleerd te worden in een eeuwenoude wetmatigheid, de zelfverloochening om Christus te volgen, de erfzonde,  de jongetjes met koffertje keurig ingepakt voor een jarenlange verblijf in een zeg maar gerust gevangenis. Keuzes die voor jouw gemaakt worden om misdienaar te worden, de pater brood en wijn te brengen en dan nog een doekje om zijn mond mee af te vegen. De onderwerping, de afhankelijkheid, de papa-mama surrogaat houding van de broeders, het lichaam van Christus kwam via deze hostie, je lijf binnen. Deze moeder-vriendelijke onderwerping hoorde bij dit pedo-erotisch ritueel, nu zijn wij afhankelijk van de uitspraken van commissies die deze verbanden causaal niet mochten (konden) leggen, de gerelativeerde context (voortschrijdend inzicht) meewogen in hun uitspraken. Het meldpunt is deel van deze klucht waar tegen niemand in opstand komt juist door haar ingewikkeldheid en gesloten rijen, dan wel achterkamertjes oordeel over deze onbelichte geestelijke verkrachting,  pedo ritueel dat in onze cultuur zich heeft ingevreten.

.

Ik heb menigmaal mijn best gedaan om meldpunt bij te staan in spanningen tussen slachtoffers en meldpunt-hoorzittingen. Op 13 januari 2015 vroeg ik over de vooringenomen vraagstellingen, gebaseerd op onjuiste informatie overlijden Jan V.

Op 19-06-2015 schrijft Liesbeth Sanders al bellen blazend:

Beste Bert,

De heer Schepen en ik betreuren het dat jij het verhoor als onprettig hebt ervaren.

Mr. Schepen voert het onderzoek uit namens de bijzondere kamer teneinde duidelijkheid te krijgen op een aantal punten. Het horen van jou als getuige was hierin een eerste stap.

Bijgaand zend ik je het proces-verbaal van het getuigenverhoor, naar de inhoud waarvan ik kortheidshalve verwijs.

Op 21-6-2015 schrijft ik

Te beginnen met vraag 1

Onderzoeker (dhr Schepen)

Waarom is juist de heer Jaspers uitgenodigd?

de heer Smeets

Omdat hij ten tijde van de vergadering in Nederland was.

Delen van het gesprek zijn weggelaten, dat geeft u uiteraard aan, een verkorte weergave, zakelijk maar de context is wel belangrijk hoe en wanneer een antwoord wordt gegeven. 

Dat juist de heer Jaspers is uitgenodigd lijkt opzet in het geding maar al vanaf 2010 houden wij vergaderingen met veel gasten, slachtoffers, deskundigen en zelfs journalisten. Voor ons is het niet nieuw. De laatste tijd beperken we ons overigens, komt de efficiëntie ten goede.

Onderzoeker

Noemde de heer Jaspers ook een naam.

De heer Smeets

‘Nee, hij had het alleen over de piano broeder. Ik heb al sinds 2005 contact met Schafraad’.

Twee totaal niet met elkaar te corresponderen uitspraken of ik iets verberg, ontwijk? Leugendetectie, en dus aan het zweten? Vul ik de naam in voor Jaspers daar ik sinds 2005 contact heb met Schafraad? Het lijkt de beweringen van de tegenpartij te voeden doch er waren maar twee broeders die pianoles gaven. Tot midden vijftiger jaren de oude broeder Lambertus Freitag, en daarna nam Schafraad het over (broeder Eimard).

Onderzoeker

Bij het meldpunt?

dhr Smeets

Mensen praten en geven dingen door. Ben Jaspers weet niet wie de piano broeder is geweest.

Als je goed leest lijkt dit een regelrechte erkenning dat ik ‘dingen’ zou hebben doorgegeven. Ik zeg letterlijk: ‘Ben Jaspers weet niet wie de piano broeder is geweest’, dus wij weten het voor hem, geven dingen door!!?? 

Op deze wijze, de logica van een kort door de bocht advocaat in het vooruitzicht, de twee zinnen achter elkaar geplakt geeft dit wederom voeding aan de tegenpartij. Het lijkt of dhr Schepen, Liesbeth Sanders ‘dingen’ doorgeven zodat een andere conclusie voor de hand ligt, een vorm van ‘sturend verhoor’.

Onderzoeker

Bent u betrokken geweest bij het opstellen van de verklaring van Ben Jaspers

de heer Smeets

Zijdelings.

Hierover kan ik kort zijn, zijdelings betekent zijdelings wanneer ex-leerlingen elkaars steunbewijs vinden (het is niet meer 1960 gaan zij wel / dan niet door met een melding / klacht, zo is de procedure. Mijn zijdelingse activiteiten zijn weergegeven in de e-mails aan u opgestuurd.

De onderzoeker toont de heer Smeets de getypte verklaring van de heer Versteegh

De heer Smeets

Deze verklaring ken ik niet. Ik weet dat mr. Weller bij Versteegh is geweest naar aanleiding van mijn filmpje dat ik heb gemaakt. Ik kan wel raden wat er in staat.

Voor de goeie volgorde, hier liggen maanden tussen, zelfs een jaar. Het filmpje is uit 2013, de Jan V / Weller verklaring ook uit 2013. Ik heb aangegeven tijdens de zitting dat ik daar niet bij ben geweest. Het lijkt of dit in een mum van tijd tot stand is gekomen. De vraag van Weller aan mij om een handtekening te halen is wederom een paar maanden later. Hoezo hetze? 

Onderzoeker

Heeft mr Weller deze verklaring niet aan u gezonden met verzoek deze te laten tekenen door Versteegh

De heer Smeets

Het zou kunnen, ik kan het me niet herinneren.

Ik heb me ter plekke meteen gecorrigeerd en verteld dat ik inderdaad dit verzoek op me heb genomen om deze verklaring die er al maanden lag dan maar weer op de fiets te springen en Jan V te bezoeken. Daarom heb ik hem gebeld, en toen kreeg ik te horen dat hij een euthanasie verzoek had gedaan. In 2013.

Dan wil ik nog enkele punten onderstrepen. Ik kwam niet in alle ruimtes / delen van het internaat. Dat mocht niet. Zo mocht je bijvoorbeeld niet in het park komen, alleen op heilige feestdagen mochten we keurig gekleed in het pak, in het park paraderen.

Piano, waar stond de piano, nou er waren meerdere piano’s zoals ik al aangaf, de ruimte waar Eimard vlijtig oefende, al in 1961 mijn eerste jaar op Bleijerheide, kwam ik nooit. De ramen stonden wel eens open zodat wij van de aanlokkelijke klanken van broeder Eimards piano spel konden genieten, vaak waren er jongen(s) bij die les kregen of gewoon een mooie voorstelling.

Schafraad / van Oosten beweren dat hij in 1964 pas piano les gaf, ook deze verklaring trokken zij later in want er bestaat een foto uit 1962, een piano spelende broeder Eimard (Schafraad) tussen andere, ‘engelen jongetjes’ uit die tijd.

Dan kloppen een paar feiten niet, er staat: ‘was dhr. Bel aanwezig op die vergadering in Breukelen? Ik antwoord daar ‘nee’?? Volgens mij had ik eerder duidelijk verteld dat het bestuur van MCU daar aanwezig was, dus ook dhr Leo Bel. Nu lieg ik daar, toch niet om ongeloofwaardig over te komen?

Hallo Liesbeth

Net thuis van de hoorzitting, en het een en ander is toch verkeerd gevallen.

Op de eerste plaats de veronderstelling door dhr. Schepen dat Jan V pas in 2015 zou zijn overleden??

Daarvoor werd mij gevraagd naar de ‘niet ondertekende verklaring’ van Jan V of ik daar bij was en of ik dit stuk kende, bleek bij het volgende stuk dat mij voorgelegd werd (een mail van mr Weller aan ondergetekende of ik voor een handtekening kon zorgen), echter met de suggestieve lading dat ik deze ‘verklaring’ van Jan V (zonder mr Weller) zou hebben opgezet.

Toen ik vertelde dat mr. Weller maanden erover heeft gedaan om een handtekening te bemachtigen en mij dat verzoek deed of ik dit wilde doen, uw voorzitter dhr. Schepen benadrukte dat we er wel erg lang over hadden gedaan om een handtekening te bemachtigen, vertelde ik dat Jan Versteegh al in augustus 2013 is overleden.

Toen vielen de stukken die als bewijs moesten dienen dat ik doelbewust pastoor Schafraad met valse aantijgingen bestook, met een ‘nooit ondertekende verklaring’ opzadel, volledig in elkaar.

Het moet mij van het hart dat een onderzoek waar de feiten ver van de werkelijkheid gehouden worden, geen enkele schoonheidsprijs verdient.

De aanname van dhr Schepen dat Jan V pas in 2015 is overleden is merkwaardig

Ik ben hier dan ook zeer door verbolgen omdat het de zoveelste keer is dat MCU en met name ik wordt gedesavoueerd en met vooringenomenheid zaken worden gesteld die niet juist zijn. Hoe kan Meldpunt en Schepen dan ook dit rapport opsturen naar bijzondere kamer. Het staat bol van de aannames, u hebt niet doorgevraagd of er staat iets op papier waar u over heen gelezen hebt.

De verklaring van pastoor Schafraad dat een zekere broeder Solanus pianoles gaf kwam niet aan de orde. Blijkbaar zijn de verklaringen van pastoor Schafraad altijd en met de beste bedoelingen, betrouwbaar.

Echter deze stand-in Solanus, deze fantoom wisseltruc zal dit niet onderzocht worden? Of die wel bestaan heeft in de functie dan wel persoon zoals hij benoemd is door pastoor Schafraad?

Of is ook hier onduidelijk wanneer broeder Solanus is overleden. Of leeft die nog?

groet

Bert

Dan mag de Bijzondere kamer weten dat Sjef K., goed bevriend met Matheus Werner en broeder Alphons, leerlingen kaarten achterhield.

Ook is hij in het bezit van doopceel van broeders met foto.

Nooit onderzocht, noch naar gevraagd. Broeder Lambertus Freitag gaf viool les in 1958….ja Liesbeth ze vertellen je niet alles en als ze je iets vertellen is het nooit de waarheid…lang leve de (vermeende) daders.  

Het Meldpunt RKK seksueel geweld antwoord niet, geen reactie want het past niet om het inluis/ achterkamertjes politiek van meldpunt-procedures te attaqueren. Liesbeth Sanders ziet haar teentjes paars van het getrappel van ons ‘engelen jongens, Mea Culpa United, groeien. Het is een en al shadow-boxing met deze lui die leiden aan het upper-class syndroom en als vanouds geen verantwoording hoeven af te leggen, de oud-rechters, de magistraten van weleer. Zij zijn getuigen van het spook seksueel geweld want Mevr. Rijke de Waal gaf mij ongegrond verklaring daar ik zo naïef was om te zeggen ‘ik zag als tien jarig jongetje het niet als seksueel misbruik’ (voelen aan testikels, vinger eerst in de anus om koorts op te nemen). Nee, mevr. de Rijke de Waal ging 180 graden door de bocht en besloot ‘in medische termen was deze zorg misschien wel noodzakelijk geweest’, en dat met Bulletje, franciscaanse pedo nr. 1  (niet eens gediplomeerd) waar tal van steunbewijzen lagen. Solo carrière voor mevrouw Rijke de Waal om nog eens fijn uit te halen onder de gordel.

Op mijn laatste Gijsen hoorzitting zat een mediator? Een mediator, wat moet een mediator bij dit post-canoniek gerechtelijk vonnis? Het ‘misschien wel verkeerde communicatie’ gelul van een mediator in dit geval heeft één doel: je erin te luizen. Het ging om het ‘misschien wel / misschien niet‘ uitleg van mediateur toetje aan tafel dat ik griffier mevrouw Oude-Breuil niet goed begrepen had. Ik had een heel prettig gesprek met mevrouw Oude-Breuil, zij is net als ik, erin geluisd. Breaking the victim, deel 1.