Is de computer de baas?
Auteur: bert
Na de dood (untold stories)
Opmerkelijk dat de BBC One een documentaire heeft goedgekeurd over de impact van kindermisbruik op de slachtoffers, onder wie slachtoffers van BBC-ster Jimmy Savile. Goedkeuren die hap want in ons midden liepen ook een paar rare jongens, zullen ze gedacht hebben.
Absuded: The Untold Story onderzoekt hoe het Savile-schandaal en het daarop volgende onderzoek, ‘Operation Yewtree’ – waarbij onder anderen ook oud-popartiest Gary Glitter, mediagoeroe Max Clifford, oud BBC-radio-dj Chris Denning en oud-presentatoren Stuart Hall en Rolf Harris tegen de lamp liepen – de publieke opinie over kindermisbruik hebben beïnvloed.
De negentig minuten durende documentaire wordt geregisseerd door Olly Lambert. “Wat nu geopenbaard zal worden zijn niet alleen de schokkende gebeurtenissen zelf, maar ook de manier waarop het levens beïnvloed heeft”, laat hij weten.
De in 2011 overleden Savile misbruikte zeker 63 mensen in een Brits ziekenhuis. Medewerkers van het Stoke Mandeville ziekenhuis zouden van zeker tien beschuldigingen op de hoogte zijn geweest, maar werden door Savile onder druk gezet om hun mond te houden. De zaak kwam pas na de dood van Savile aan het licht.
Na de dood….een trend? Laat ze eerst sterven en daarna komen we met de feiten…verjaring kan dus worden afgeschaft!
Het eunuch kinderrijk
Naar aanleiding van de EO uitzending ‘Dit is de Dag’ van zaterdag avond blijkt wederom de hoogmoed en leugenachtige ontkenningen van de RKK pedo priesters, die wereldwijd opereren. Religies mogen overal hun gang gaan en ontkomen aan een internationale aanpak.
We hebben Deetman en de media al in 2010 aangesproken over het einde der golven bij de ‘noordzee‘, zo werd het immers genoemd, daar de missie paters / broeders en zusters met doodenge bedoelingen, pathologische verkniptheid, zonder toezicht, zonder screening hun seksuele stoornis, achter andere kusten, golvend de kinderliefde konden uitzieken.
We zijn niet geïnteresseerd in getallen of 1 op de 10 priesters van Nederlandse makelij was, er is door velen goed werk verricht, maar de bedoeling van een onderzoek is dat het zaken naar boven haalt en niet zoals in EO’s Nannette Zonnebergs uitzending blijkt dat het de duivelse doofpot inging. In 2010 werd op Curaçao de commissie Koeijers opgericht, dat bleek een schertsvertoning, bedoeld om seksueel misbruik onder te dompelen in vergetelheid en bewust kopje onder te houden. We kunnen het beter de commissie Knoeiers noemen. Wie zaten allemaal achter deze zeespiegel te kijken?
Alle overplaatsingen zullen tegen het licht moeten worden gehouden daar zij bewust door de Nederlandse RKK-Deetman Noordzee– optiek bewust buiten beschouwing zijn gelaten.
Nu blijkt de sluitingsdatum door de rechter benoemd een extra struikelblok voor deze -Nederland / buitenland missie gevallen- van seksueel misbruik.
‘Overplaatsingen’ gold voor de seksueel verknipten, zie bijvoorbeeld het internationale karakter van het jongenspensionaat te Bleijerheide, oorspronkelijk een Duitse congregatie. De arme broeders van Franciscus gingen bij misbruik naar de eigen afdelingen Gemmenich, België of Potim, Brazilië voor te bidden uiteraard. Broeder Jacobus betaste iedere avond jongetjes met de bedoeling ze uit te testen, ook hij is plotseling verdwenen-overgeplaatst, ik kan het me nog herinneren, van de ene dag op de andere was hij weg, verschwunden. Er waren genoeg mogelijkheden / schuilplaatsen voor deze poppenkast eunuchen, die met een kruis boven het hoofd, boete moesten doen. In werkelijkheid ging het misbruik door, een weesgegroetje heeft niet geholpen.
De zilverpapier prullenbak
Zaterdag avond 21/03/2015, NPO 2 (Ned. 2), om 21.15 uur het programma ‘Dit is de dag’. ‘seksueel misbruik door missionarissen in missiegebieden’.Pater Cornelio heeft tegenover het Meldpunt Misbruik van de Rooms-Katholieke Kerk schriftelijk erkend dat hij zich aan jongens heeft vergrepen. Dat meldt het tv-programma Dit is de Dag Onderzoek (EO) zaterdag.
Pater Cornelio werkt sinds 1988 in Brazilië. “Ik heb een dagopvang opgezet waar ik dag in dag uit kinderen begeleid bij het maken van speelgoed”, zo vertelt hij over zijn werkzaamheden.
De pater, die voor zover bekend nooit is veroordeeld, was tussen 1962 en 1988 leider van het katholieke jongerenwerk in Vught. Drie mannen hebben, onafhankelijk van elkaar, gemeld dat ze als kind door hem zijn misbruikt en toekeken als hij zich aan andere jongetjes vergreep.
Maatregelen
De Broeders van Onze Lieve Vrouw van Lourdes, de congregatie waar de pater aan verbonden is, was al geruime tijd op de hoogte. Maar de beloofde ‘passende maatregelen’ bleven uit. ”Ik heb van de congregatie voor misbruik ook nooit een bestraffing gekregen. Helemaal niets“, zo zegt de pater. Andere beschuldigingen verwijst hij naar de prullenbak.
Klacht indienen
Tot 1 mei kan nog een klacht worden ingediend
2015-03-17 Gezamenlijk bericht Kerk en slachtoffergroepen
het probleem met deze klachten kun je vergelijken met backpackers die de zwijgcultuur met zich meedragen, de afstanden die deze slachtoffers de afgelopen decennia hebben afgelegd zijn immens. Tich maal het rondje om de kerk, lange afstand schoenen versleten vanwege alle beklimmingen van bergen, de Tour, de Alpe D’uez, zoals ons bestuurslid Leo Bel steeds memoreert, dan de ronde van Italië nog, de ronde van Spanje en dit allemaal zonder een handje doping om uiteindelijk te getuigen voor het onafhankelijk kerkelijk gezag.
Of deze mensen nu wel of geen klacht hebben ingediend, nu het op een einddatum aankomt en de voorzieningsrechter de verjaring onchristelijk heeft ingeluid, zijn er nog tal van mensen die hun twijfel, angsten, woede niet meer in toom kunnen houden. Zij switchen van enorme boosheid plus een klacht indienen, en /of weigeren voor de onafhankelijke kerkelijke rechtbank te verschijnen om alleen achter te bijven met hun emoties, dan wel in psychische problemen komen.
Wat willen deze mensen nog van ons? Wij steunen ze bij hun klacht maar
kunnen gezien de tijdsdruk, de aard van de emotionele, maatschappelijke, sociale problematiek, kunnen wij niet weer de mantel(zorgen) dragen, die mantel past ons niet wanneer dit conflict zoals boven beschreven, boven ieders hoofd blijft hangen, ook als wij het slachtoffer spoorboekje bij de hand nemen, de trein puft door. We gaan geen pogingen ondernemen om het onderstel te vervangen terwijl de trein rijdt. Wij dragen de verantwoordelijkheid om deze mensen bij hun grote twijfel te begeleiden en te adviseren maar we realiseren ons dat na 1 mei, de sluitingsdatum de mea culpa boemerang bij de slachtofferorganisaties terecht kan komen.
Resumé: Als we adviseren ‘dien een klacht in‘ en de aard van de psychische problematiek wordt te intens, langdurig (zoals we weten bij het indienen van een klacht) dan ontbreekt iedere begeleiding en hulp.
Zeggen wij: ‘als u het niet aankunt‘, laat het rusten…let it be, dan ontzeggen we deze mensen erkenning en compensatie.
Iedereen beslist uiteraard zelf maar wat zou u doen?