K­indermishandeling: een afbakening

Toen kindermishandeling 45 jaar geleden door artsen op de maatschappelijke agenda werd gezet ging het aanvankelijk alleen om ernstig lichamelijk geweld tegen heel jonge kinderen. Inmiddels dekt het begrip kindermishandeling een veel bredere lading dan toen. In het door ons uitgevoerde onderzoek werd, in overeenstemming met de Wet op de Jeugdzorg, onder kindermishandeling verstaan: elke vorm van voor een minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel (Art. 1.lid m.) De wet op de jeugdzorg heeft ook betrekking op kinderen voor wie een kinderbeschermingsmaatregel geldt. Artikel 254 van het Burgerlijk Wetboek 1 noemt ‘middelen die falen om een ernstige bedreiging af te wenden’ als een reden voor zo’n maatregel. Onder middelen worden ook de opvoedkundige handelingen van ouders begrepen, wat een reden is om ernstige verwaarlozing eveneens onder kindermishandeling te vatten. Ook geweld tussen ouders, meestal huiselijk geweld genoemd, wordt beschouwd als een ernstige bedreiging voor het welzijn en de veiligheid van kinderen. Sinds 2003 is geweld tussen partners (huiselijk geweld dus), waarvan kinderen getuige zijn, opgenomen in de registratiesystemen van de Advies en Meldpunten Kindermishandeling en wordt dit beschouwd als een vorm van

Pedagogiek 27e jaargang • 3 • 2007 • 221

F. Lamers-Winkelman, N.W. Slot, B. Bijl

kindermishandeling. In het Leidse onderzoek valt dit onder de categorie ‘emo- tionele verwaarlozing’.

Hoe omvangrijk en ernstig alleen al deze laatste vorm van kindermishande- ling is, moge blijken uit de volgende cijfers. In het jaar 2005 werden er 56.000 incidenten van Huiselijk Geweld in de politiedossiers opgenomen (Ministerie van Justitie, 2006). Het Ministerie meldde verder dat per jaar ongeveer 100.000 kinderen getuige zijn van Huiselijk Geweld, en dus slachtoffer zijn van ‘emo- tionele verwaarlozing’. Kinderen die getuige zijn van geweld zijn ook vaak het slachtoffer van fysieke mishandeling. Op grond van internationaal en nationaal onderzoek wordt geschat dat van de kind-getuigen van Huiselijk Geweld tussen de 48% en 75% tevens ook slachtoffer van fysieke mishandeling is (O’Keefe, 1995; Holden e.a., 1998; Lamers-Winkelman, 2003).

In hetzelfde jaar (2005) werden in de speciaal voor kinderen ingerichte verhoor-studio’s van de politie 1175 kinderen verhoord (persoonlijke communicatie beheerder interview studio’s, 2007). Het gaat daarbij dan om zo ernstige vermoedens van seksueel misbruik dat de officier van justitie een verhoor in het kader van een strafrechtelijk proces noodzakelijk acht. Niet meegeteld zijn daarbij de aangiften van seksueel misbruik jegens kinderen van vier jaar en jonger. Zij zijn te jong om in de studio te worden verhoord. Kinderen en jongeren met een verstandelijke handicap en of kinderen die zodanig psychisch beschadigd zijn dat een verhoor te belastend wordt geacht, vallen eveneens buiten het genoemde aantal. In het Leidse onderzoek komt men, voor het jaar 2005 (zie Van IJzendoorn e.a., 2007, p. 84) op een schatting van door de politie onderkend seksueel misbruik op een totaal van 273 gevallen (in de categorie ‘schade’ 96 en ‘vermoedelijke schade’ 273; tabel 6.2, 6.7).

Deze cijfers deden vermoeden dat het aantal kinderen dat per jaar te maken heeft met één van de vormen van kindermishandeling groter was dan de tot dan toe gehanteerde ruwe schattingen van 50 tot 80.000 gevallen per jaar. Hetgeen gebleken is uit zowel het Leidse als het VU-PI onderzoek.

Laat staan de oorlogsslachtoffers van onze ‘leiders’.

Proficiat aan iedereen die geboren is in de jaren ‘ 1930, ‘ 1940, ‘ 50, ‘ 60, ‘ 70 en begin jaren ‘ 80!!!

Ten eerste, je hebt het overleefd met moeders die rookten en /of dronken terwijl ze zwanger van ons waren. Zij namen aspirines, aten blauwe kaas, dressing, tonijn uit blik en werden niet getest op suikerziekte. De babybedjes waren bedekt met fel gekleurde loodhoudende verf. Je had geen kindvriendelijke deksels op medicijnen of flessen, geen haakjes op deuren en kasten en je reed nog op je fiets zonder helm.

De kinderen reden mee in auto’s zonder gordels of airbags. Los in de achterkant van een bestelwagen, was altijd leuk. Je dronk water uit de tuinslang en niet uit een fles. Jullie deelden een drankje met vier vrienden, van die ene fles en niemand is hieraan gestorven. Je at taartjes, witbrood en echte boter en dronk fris/ranja met suiker, maar je had geen overgewicht omdat…… je altijd buiten speelde!!

Je vertrok in de ochtend van huis en speelde de hele dag, tot de lantarens aangingen op straat. Niemand was in staat om je te bereiken, de hele dag. En jij voelde je prima. Je speelde uren in skelters van restjes hout en dan van een heuvel afrijden, om vervolgens te ontdekken dat je de remmen vergeten was, maar dan was je al wel een paar keer in de bosjes beland!

Je hebt geleerd om het probleem op te lossen. Je had geen playstation, nintendo, x-box, geen 99 kanalen op satelliet-tv, dvd ‘s, geen surround sound, geen mobiele telefoons, geen sms’ jes, geen computers, geen internet of Internet-chatrooms……….

Je had vrienden en je ging naar buiten en vond ze! Je viel uit de bomen, heb je gesneden, botten gebroken en tanden door je lip. Je speelde met wormen (nou, de meeste jongens dan) en zandtaartjes gemaakt van modder.

Je verzon spelletjes met tennisballen en stokken en hoewel er was gezegd dat het zou gebeuren, heb je daarmee nooit geen ogen uitgestoken. Je liep naar het huis van een vriend en klopte op de deur of belde aan of schreeuwde voor het huis of ze buiten kwamen spelen! Je sportte bij een lokaal team en niet iedereen werd iedere week uitgekozen. Degenen die niet gekozen werd moest leren omgaan met teleurstelling. Stel je DAT eens voor, teleurstelling!!!

Deze generatie heeft enkele van de beste risiconemers, probleemoplossers en uitvinders ooit! De afgelopen 50 jaar was er een explosie van innovatie en nieuwe ideeën. Je had vrijheid, mislukkingen, succes en de verantwoordelijkheid, en je hebt geleerd hoe je moet omgaan met dat allemaal!

En moet je nu eens voorstellen: JIJ bent één van hen!

Gefeliciteerd!

RKK / ChangeLab en andere ontwikkelingen.

Afgelopen Vrijdag 28 sept was een mooie, vermoeiende dag zeker wanneer je niet goed slaapt op een luchtbed dat zeezieker dan een waterbed, je geen enkele houvast biedt want mijn rug blijkt niet meer van elastiek.

Toch erkentelijk voor mijn zoon Ramon en spouse Jody om me een nacht onderdak te bieden.

In de ochtend had ik eerst een gesprek met ChangeLab / Matchpoint in Amersfoort die vanuit allerlei disciplines / ooghoeken een samenhang zoekt om met een breed team van professionals, ervaringsdeskundigen maatschappelijke problemen aan willekeurige mensen voorlegt om relevante vraagstukken te bediscussiëren. Dit onder de bezielde leiding van Lex Mellink en zijn vrouw Carin Kampman.

Ik was uitgenodigd als voorzitter Mea Culpa (MCU) slachtoffer-organisatie seksueel geweld RKK waarmee wij als klokkenluider organisatie in 2010 de noodklokken luiden over Nederland en alles wat de afgelopen decennia in de doofpot verdween.

Het vraagstuk van misbruik is een ongemakkelijke, zeker wanneer het kinderen betreft dan is al snel een woede voelbaar. Echter mij ging het om het aspect van grooming (manipulatie seksuele intimidatie) te vertellen gekoppeld aan eigen ervaringen op het internaat te Bleijerheide. Ik had daarvoor broeder Jacobus uitgekozen omdat de man maandenlang iedere avond de ruim zestig jongens op de bovenste verdieping van de slaapzaal, betaste langs het randje van misbruik. Het uiteindelijke doel was duidelijk maar niet voor ons kinderen. Ik was tien jaar, doch zeven maanden later ging Jacobus over de scheef en werd overgeplaatst wegens misbruik jongetje waarmee ik nota bene van bedje geruild had in het hoekje van een donkere, jongens slaapzaal. Jacobus werkte al jaren op het Franciscaanse jongenspensionaat en kon ongestoord zijn gang gaan. Jacobus, een gevaar voor alle kinderen die in zijn omgeving vertoefden. Nota bene een pedofiel als slaapzaal toezichthouder hoe gekker wil je het hebben. Jacobus werd tijdens mijn verblijf overgeplaatst naar Meerssenhoven.

Mijn verhaal moest de aanwezigen duidelijk maken dat het ‘genezen’ of verbeteren van een pedofiel een hardnekkig virus is en dat er geen anti-kwaal  ontwikkeld kan worden vanuit het laboratorium, dan wel beter het had beter voorkomen kunnen worden. Castratie misschien?? Ik ben er duidelijk geen voorstander van. Deze brute, middeleeuwse aanpak om dit soort misdaden te bestrijden is heilloos en onmenselijk.

’s Middags had ik een gesprek met kardinaal Eijk, broeder Bernardus (KNR) en Dhr. Westra, verliep in een prettige, open sfeer. De discussies waren zakelijk en uiteraard zijn emoties geen luxe in katholieke kringen, er wordt zo nu en dan hartelijk gelachen ondanks dat alle aanwezigen bewust zijn van het probleem. Alle problemen heb ik in volledige openheid kunnen bespreken met kardinaal Eijk en de heren aan tafel.

Volgens Pennsylvania Procureur-generaal Josh Shapiro, die onlangs de resultaten van zijn onderzoek presenteerde en van duizend slachtoffers uitgaat, legde Shapiro een verband tussen homoseksualiteit en pedofilie en statistisch gezien is dat een feit, aan de hand van mijn verhaal over Jacobus, die na zijn overplaatsing weer in de fout ging door kinderen te misbruiken. (commissie meldpunt RKK, erkende het slachtoffer betreffende Meerssenhoven / Bleijerheide). Hoe gaat de kerk dit probleem tackelen, is mij compleet onduidelijke ze daar willen uitkomen?? ??? ??????

Kardinaal Eijk memoreerde dat het niet door de Cie. Deetman is benoemd of beter onderzocht maar dat kan Deetman wel verweten worden, dat zijn onderzoek op tal van punten onvolledig was. Shapiro haalde een Amerikaans onderzoek aan onder zedendelinquenten in de Verenigde Staten rapport zedendelinquenten USA “Pedophilia More Common Among Gays” (ref.38),

Shapiro uit Pennsylvania denkt dat veel slachtoffers zich nog niet hebben gemeld. Shapiro zei dat hooggeplaatste kerkleiders in Pennsylvania en het Vaticaan het misbruik tientallen jaren hebben stilgehouden.

 

‘Naar aanleiding van recente nieuwe publicaties over seksueel misbruik door priesters en religieuzen in Pennsylvania en eerder al in Australië ervaren veel gelovigen opnieuw pijn en schaamte als gevolg van berichten over misbruik waarin de ellende van slachtoffers scherp naar voren komt. De Nederlandse bisschoppen delen in die pijn en schaamte’, zo staat in een verklaring die op 10 september 2018 is uitgebracht.

Al tijden vroegen wij ons af hoe een artikel te duiden (links) uit 1922 Reclassering Bleijerheide en waarom een artikel 12 procedure al vijf jaar niet van de grond komt.

Help ons met een analyse van het internaat waar wij als Mea Culpa United stichting veel tijd en werk in hebben gestoken. Het gaat over de RK Landkolonie want, en het staat er echt, de regering weet met Roomsche delinquenten, die aanmerking komen voor (vroegere) voorwaardelijke beëindiging der straf, vaak geen weg.

Doelt men hier op Roomsche zedenmisdadigers (geestelijken) die een overgangstijdperk nodig hebben om weer te resocialiseren? Is er hier sprake van: ‘gezien wat zij uitwerkten in hun talrijke kolonies in Duitschland? De regering weet er vaak geen weg?

Landkolonies ontstonden al in 1847 als een antwoord op onzedelijk-crimineel gedrag om straatjongeren / mensen voornamelijk weer op het rechte pad te brengen daarna kwam pas goede wetgeving op gang om zaken strikter te scheiden tussen kerk en staat.

Protestants Landbouwkundig Opvoedingsgesticht Montfoort
Het eerste Nederlandse voorbeeld van Institutionele jeugdzorg van het type landbouwkolonie begon in 1847 in Montfort. Deze werd opgezet door de Utrechtse onderwijzer Dirk van Frankenhuijzen naar Duitse en Franse voorbeelden. De instelling groeide in korte tijd naar een ‘reddinghuis’ voor meer dan 150 verwaarloosde kinderen. Door heel Nederland werden er lokale afdelingen opgezet. Na het hoogtepunt in 1856 volgde echter een snelle neergang. In 1867 moest de kolonie zijn poorten sluiten. Lees hier het verhaal.

https://www.canonsociaalwerk.eu/nl_mw/details_verwant.php?cps=2&verwant=229

Dat de arme broeders Franciscanen met hun stichter Johannes Höver hier een voorbeeld in zagen is opmerkelijk want de man deed zijn twee zonen weg rond 1850, en ging daarna Akense straat jongeren helpen om ze op te vangen wat later zich ontpopte tot de congregatie der arme broeders Franciscanen.

Johannes Höver (1816 Neuhonrath(D) – 1864 te Aken), een akense onderwijzer, sticht de kloosterorde in 1857. Die orde heeft bij oprichting tot doel de arme straatjeugd op te vangen. De Duitse Orde heet de Orde van de H. Franciscus Saraphicus.

Ik heb daar met broeder overste Benedictus in 2014 te Aken over gesproken en hem gevraagd dat dit toch wel een heel rare drijfveer was om eerst zijn eigen kinderen weg te doen en dan straatjochies bij te staan in hun strijd om te overleven. Abt Benedictus gaf toe dat hij Hover ook niet helemaal kon volgen maar begreep het wel!!?? Benedictus vertelde me nog in hetzelfde gesprek dat de jongens de broeders hadden verleid?? Ik reageerde  door te zeggen dat abt Benedictus blij mocht zijn dat ik tegenover hem zat menige ex-leerling / Bleijerheide man nu, zou heel erg kwaad worden.

En wat doet men in 1922 in Nederland rond het te analyseren artikel Reclassering

De arme broeders krijgen door het eigen reclassering programma (veel bidden) toegang om de pedo contacten tussen Nederland en Duistland volledig te controleren. Vandaar de uitspraak ‘Die haben zich da gefunden’, uitspraak onderzoeker / psychiater Lörhring.

…en zo sluit zich een ondergronds Roomsch delinquenten uitwisseling project rond de arme broeders Franciscanen van het jongenspensionaat te Bleijerheide en liepen duizenden kinderen in de fuik van dit snode, lepe plan.