Kreeg een boek te leen (Radicaal vergeven) en heb mijn ‘Saturday night’, aangegrepen om dit nep-wetenschappelijk boek ter hand te nemen daar wij met Mea Culpa ‘de weg naar verzoening’, al jaren geleden waren ingeslagen.

‘De weg naar verzoening’, is een kunstwerk van Pierre Habets en staat in een Roermonds park eenzaam te wachten op een geestelijk leven na de inhuldiging 21 April 2017.  Ze hebben de tijd, de eeuwigheid, de beminde gelovigen, en al hebben ze ons tot de laatste dag getraineerd want om mee te werken aan deze weg naar verzoening zijn altijd twee partijen nodig. It takes two babe. Blijkbaar vond de kerk dat ze niet zoveel fout hebben gedaan en konden met de nodige hoogmoed deze weg uiteindelijk ter zijde schuiven.

Nu dan, het boek ‘radicaal vergeven’, is nogal manipulatief, een tendentieus pamflet daar Jezus al in de inleiding op een pretentieuze, ongebruikelijke wijze wordt geïntroduceerd:

‘Jezus gaf een indrukwekkende demonstratie van het transformeren van het slachtofferarchetype’!!

Jezus is zelf het ultieme slachtoffer, want hij hangt nog altijd gebrandmerkt aan het kruis. Het lijden blijft uiteraard een menselijk gegeven. Doch het slachtoffer archetype (oerbeeld / grondvorm) wordt door het Christendom juist getransformeerd door de erfzonde. Je hebt iets gedaan of beter je erft het van je voorouders terwijl je geen schuld of blaam treft zo heb ik niet meegeholpen aan de bouw van concentratie kampen. Laat staan dat ik mensen de gaskamers heb ingestuurd. De erfzonde is, volgens de christelijke leer, de zondigheid die ieder mens door zijn geboorte aankleeft als gevolg van de zondeval van het eerste mensenpaar. Vrijwel alle christelijke kerken onderschrijven dit leerstuk.

Slachtoffer archetype? Jezus heeft werkelijk niks traumatisch meegemaakt, al zou het de kindermoord in Bethlehem zijn geweest maar we kunnen ervan uitgaan dat Maria en het voorbehoedmiddel Josef, ervoor zorgden dat kindje Jezus veilig in een grot school en dit niet bewust heeft meegemaakt. Weten we verder nog iets van Jezus? Zijn kinderjaren, zijn puberteit, zijn eerst seksueel gevoelens? Heeft Jezus zich afgetrokken tussen zijn pakweg 14 levensjaar en begin volwassenheid 22-24-25 jaar jong?

Heeft Jezus ooit seks gehad? Wij weten het niet maar alleen de schrijver van dit radicaal vergevings-boek Colin C. Tipping weet van een indrukwekkende demonstratie van het transformeren van het slachtofferarchetype door Jezus? Hoe en wat legt Tipping niet uit, hij leid ons zelfgenoegzaam rond naar de volgende fase / sprong in onze spirituele evolutie. Hoera! Zo schiet het tenminste een beetje op, met onvoorwaardelijke liefde en vrede hoeft je de dader(s) niet aan te klagen, veroorzaker van het geweld of trauma niet ter verantwoording te roepen. Ik noem dit het het vermijden van het conflict model en wat te denken van het dader-archetype is het niet uitgerust met een vreselijk negatieve, gewelddadige oer-vorm / visie op de mens? Welk type heeft zich meer laten zien in de geschiedenis: het slachtoffer-type of het dader-type of is het een eenheid, twee kanten van dezelfde medaille?

U bepaalt!

In 2012 werd ik aangesproken in het Waldeck park waar ik vlak bij woonde en mijn ‘kantoor in het groen’, hield om telefoontjes te plegen. Een oude vrouw liep naar me toe en herkende mij van televisie (een uitzondering in hoofdstad zwijgcultuur Maastricht) wat moet het overigens pijnlijk zijn om een chique koninklijke Friese opening in Leeuwarden te aanschouwen op TV, dus deze vrouw begon gelijk haar verhaal te doen over….de afstandsbaby’s.

Zij had ooit begin zestiger jaren een kind afgestaan en niemand in haar familie wist hiervan. Een nieuw gezin was er inmiddels voor in de plaats gekomen maar zat enorm in haar maag met dit moedwillig afstaan van haar baby. Ik nodigde haar uit om naar binnen te gaan (om het een en ander te noteren) maar ze had geen tijd en wilde dit alleen kwijt. Het was een lief, innemend mens met een rustige toon waar veel spijt en mededogen uit sprak en ze complimenteerde MCU met haar klokkenluider status. Ik begreep dat hoe langer ik haar aan de praat hield hoe angstiger en onzekerder ze werd. ‘Geef me dan uw tel.nr dan kan ik contact met u opnemen’, nee dat was te gevaarlijk daar ze de consequenties niet overzag. U weet waar ik woon, hier tegenover op nr. 12 als u zich beter voelt dan belt u rustig aan want we zijn zeer betrokken bij de afstandsbaby’s (ook van moeders die hun kinderen naar internaat verstootten).

Vandaar!

PS.

Vanavond de blauwe rode maan…the blue blood moon je voelt het al om je heen alle spirituele krachten die los gaan komen, jammer dat we geen gezamenlijk heidense rituelen meer vieren anders……

Wij hebben de afstansbaby’s meermalen op de agenda gezet, het heeft mevr. Toorenburg (CDA) in 2012 aangezet om vragen te stellen aan de minister.

In het debat in de Tweede Kamer over het (eerste) rapport van de Commissie-Deetman op 31 januari 2012 hebben de afgevaardigde, mevrouw dr. M.M. van Toorenburg, en de minister aandacht gevraagd voor (aanvullend) onderzoek naar afstandsbaby’s. Dat heeft geleid tot een onderzoeknotitie, die in een tweede rapport is opgenomen. Het betreft de bladzijden 82 tot en met 97, die op 22 juni jl op verzoek van de heer Deetman aan de plv. griffier van de vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie zijn toegezonden. De vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie heeft voor 10 september 2015 een hoorzitting uitgeschreven. In verband daarmee wordt deze notitie aangepast vanwege het verschijnen van nieuwe literatuur. Het betreft een studie naar de vroedvrouwenschool in Heerlen.

Wim Deetman, Seksueel misbruik van en geweld tegen meisjes in de Rooms-Katholieke Kerk. Een vervolgonderzoek (Amsterdam: Balans, 2013) pp. 82-97.

Nogmaals we hebben veel tijd en energie gestoken in dit afstandsbaby’s dossier. In 2010 drong MCU aan voor een onderzoek, de noodzaak naar de handel in baby’s, te bekijken. In 2012 spoorden wij mevr. Toorenburg aan om te informeren naar dit verborgen drama zoals zich dat ondermeer afgespeeld heeft in Hooghees, de gesloten kliniek naast de vroedvrouwen school in Heerlen waar ongehuwde moeders onder strenge controle konden bevallen.

23 April 2012 deden wij de volgende oproep nadat wij al jaren archieven verzameld hadden en tal van gesprekken, ook met Belgische lotgenoten:

OPROEP AAN DE TWEEDE KAMER

SINDS HET VERSCHIJNEN VAN HET DEETMAN RAPPORT WAAR SPRAKE IS VAN SEKSUEEL KINDERMISBRUIK TUSSEN DE 10.000 EN 20.000 SLACHTOFFERS  HEEFT ZICH NOG NIEMAND GEMELD, SLECHTS EXCUSES MAAR GEEN DADER(S) TE BEKENNEN.

WIJ ROEPEN DAN OOK DE TWEEDE KAMER OP EEN GRONDIG PARLEMENTAIR ONDERZOEK TE DOEN NAAR SEKSUEEL MISBRUIK, GEWELD, PSYCHISCH LIJDEN, DE CASTRATIES, DE MEDISCHE EXPERIMENTEN EN DE AFSTANDSBABY’S.

OOK MOET HET DOEL ZIJN VAN DIT PARLEMENTAIRE ENQUETE DAAR GEBLEKEN IS DAT ‘TOEVALSTREFFERS’ TOT DE MOGELIJKHEDEN BEHOORT.

DE TOEGEZEGDE INFORMATIE DIE DE KAMER KRIJGT OVER DE 22 GEESTELIJKEN DIE ZIJN VEROORDEELT WILLEN WIJ MET KLEM INZIEN; TRANSPARANT EN IN VOLLEDIGE OPENHEID.

INITIATIEF MEA CULPA UNITED

Bert Smeets

In onze ‘participatie maatschappij’ ontbreekt een duidelijk element: solidariteit. De PvdA, (iedereen doet mee), ik zal er niet meer op stemmen, de PvdA neemt geen contact met ons op na herhaalde pogingen, wij doen DUS niet mee. Het is deze eenzijdige, op scoren beluste politiek waar als je de scherpste kantjes bloot legt, je al snel wordt buitengesloten.

Tussen 1925 en 1986 kwamen zwangere Ierse meisjes in het opvanghuis van de katholieke nonnen van Bon Secours hun onwettige baby’s baren, om de kinderen er dan veilig te laten opgroeien. Ongehuwd zwanger raken was in het streng katholieke land immers een grote schande, aldus de Standaard.

Het was de bedoeling dat de meisjes na de bevalling elders in Ierland hun heil zochten. Uit geschiedkundige documenten blijkt dat hun kinderen na hun vertrek echter zwaar verwaarloosd werden. Enkel de kinderen die gezond bleven hadden het geluk dat ze ter adoptie werden aangeboden, of verkocht werden aan rijke, kinderloze echtparen.

Vrouwen die ooit bevielen in wat ‘The Home’ werd genoemd, zijn van plan om hun kind als vermist op te geven om verder onderzoek mogelijk te maken, meldt de Britse krant The Daily Mail. Het massagraf wordt binnenkort volledig opengelegd. Vermoedelijk gaat het om meer dan 800 skeletten.

Mea Culpa United heeft vanaf 2010 de afstandbaby’s benoemd en naar voren gebracht in de Tweede kamer waar niemand van de politieke partijen reageerde?? CDA keek de andere kant uit of er al niet genoeg ellende uit de katholieke beerput naar boven was gehesen en de andere partijen wilden graag bewijzen. ‘Met zwijgen kruist men de duivel’ zullen ze gedacht hebben want deze immense doofpot gold voor heel Europa. Van heinde en verre kwamen vrouwen (tienermeisjes) naar de vroedvrouwenschool in Heerlen, daar bestond een gesloten afdeling Hooghees waar Irene van Wesel het volgende over schreef:

De oude Vroedvrouwenschool is een plek van leven en van dood: nieuw leven en ouderdom, van sterfte en herstel. Tegenstellingen die voelbaar zijn in de omgeving. Niet alleen nu, maar ook in het verleden. Honderden kinderen stierven hier voor, tijdens of na de geboorte. Iets dat vroeger werd weggemoffeld, waar een moeder geen verdriet om mocht hebben. Vaak kreeg zij haar kind niet eens te zien. De Vroedvrouwenschool was daardoor ook in haar eigen tijdperk niet alleen een oord van vreugde, maar ook van diep verdriet. Kinderen werden begraven op het kerkhof te Heerlerbaan, zonder naam en zonder steen. Een praktijk waar men achteraf bezien spijt van heeft. In 2005 werd ter nagedachtenis aan deze kinderen het ‘Vlinderhuisje’ geplaatst. Een bronzen kistje met talloze vlindertjes dat het kerkhof siert, direct naast zijn ingang. De vele bloemen en knuffels rond het kunstwerk laten zien dat zelfs na al die jaren, deze kinderen allerminst vergeten zijn. 

MCU vind dat men verder moet gaan dan knuffels en bloemen, en een zeer onnozel ‘spijt’. MCU heeft statistieken over deze afstandbaby’s, ter nagedachtenis aan verboden verlangens en aan alle vrouwen die nog steeds zwijgen…nu veertig, vijftig, zestig jaar later.

zie: Gevallen meisjes

Nieuws over de afstandsbaby’s…150.000 vrouwen stonden hun baby af

Niet gewenst

Gevallen tienermeisjes

Een uittrekbaar condoom voor al uw katholieke obsessies

Ongedoopt begraven, de engeltjes verdwenen spoorloos. Vergeet het kind. ‘Er ligt een engeltje achter de heg‘ een documentaire Noor van Manen en René Oomen

Laat de kinderen tot mij komen, een dubieus streven van menig katholiek heerschap, werden deze engeltjes in het duister in de grond geduwd want het moest in ongewijde aarde rusten.

BREDA – Deze documentaire voor Het spoor terug is gemaakt door de Bredase documentairemakers Noor van Manen en René Oomen, en gaat over de omgang met levenloos geboren kinderen in Brabant en Limburg vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw. In die tijd werden doodgeboren baby’s vaak onmiddellijk weggehaald bij de moeder en verdwenen niet zelden spoorloos. Volgens de Katholieke leer werden deze ‘engeltjes’ ongedoopt en anoniem begraven, vaak letterlijk achter de heg. Deze schrijnende, persoonlijke verhalen staan centraal in deze documentaire.

Veel Brabantse en Limburgse ouders bleven achter, met naast de onverwerkte rouw van hun overleden kind, de starre en onwrikbare houding van de kerk. Pas vele decennia later zijn deze ouders gaan zoeken naar de exacte locatie van het grafje van hun kind of gingen onderzoek doen in ziekenhuisarchieven.

Zo beviel Erna van den Boom in 1969, in een ziekenhuis in Oss, van een levenloos meisje dat onmiddellijk werd weggehaald. Toen ze samen met haar man Johan vele jaren later toch gingen zoeken, bleek het ziekenhuisarchief te zijn verdwenen. (bron Stadsblad Breda)

In Hooghees, vroedvrouwenschool werden de kinderen die dood geboren werden door gebochelde, doofstomme man weggebracht. In stilte, zonder vader, moeder lag geschokt te herstellen, familie vaak afwezig.

Mea Culpa United heeft vanaf 2010 de afstandbaby’s benoemd en naar voren gebracht in de Tweede kamer waar niemand van de politieke partijen reageerde?? CDA keek de andere kant uit of er al niet genoeg emmers ellende uit de katholieke beerput naar boven was gehesen, en de andere partijen wilden graag -bewijzen zien-!!!!

‘Met zwijgen kruist men de duivel’ (Als je geen slechte dingen zegt krijg je ook geen ruzie) zullen ze gedacht hebben want deze immense doofpot gold voor heel Europa. Van heinde en verre kwamen vrouwen (tienermeisjes) naar de vroedvrouwenschool in Heerlen, daar bestond een gesloten afdeling Hooghees waar Irene van Wesel het volgende over schreef:

De oude Vroedvrouwenschool is een plek van leven en van dood: nieuw leven en ouderdom, van sterfte en herstel. Tegenstellingen die voelbaar zijn in de omgeving. Niet alleen nu, maar ook in het verleden. Honderden kinderen stierven hier voor, tijdens of na de geboorte. Iets dat vroeger werd weggemoffeld, waar een moeder geen verdriet om mocht hebben. Vaak kreeg zij haar kind niet eens te zien. De Vroedvrouwenschool was daardoor ook in haar eigen tijdperk niet alleen een oord van vreugde, maar ook van diep verdriet. Kinderen werden begraven op het kerkhof te Heerlerbaan, zonder naam en zonder steen. Een praktijk waar men achteraf bezien spijt van heeft. In 2005 werd ter nagedachtenis aan deze kinderen het ‘Vlinderhuisje’ geplaatst. Een bronzen kistje met talloze vlindertjes dat het kerkhof siert, direct naast zijn ingang. De vele bloemen en knuffels rond het kunstwerk laten zien dat zelfs na al die jaren, deze kinderen allerminst vergeten zijn. 

In Bleijerheide ligt ook begraafplaats met vele broeders en enkele leerlingen, dikke heg erom heen. Al tijden gaan de verhalen dat er ook ‘minder gelukkig gestorven’ jongens liggen. Uiteraard is geen instantie in Limburg die het gaat onderzoeken of eens gaat praten met de mensen die mij te woord hebben gestaan en vertelden over ‘de engelen kindjes‘.