Eeuwen lange traditie

kindhuwelijken

In Thailand is heel wat ophef ontstaan over een lokale traditie in de noordelijke provincie Mae Hong Son, waar hooggeplaatste gasten tienermeisjes ‘als dessert’ krijgen wanneer ze ergens worden ontvangen. Voor het ritueel zouden op grote schaal jonge meisjes gesmokkeld worden. De politie is een onderzoek gestart.

Volgens de autoriteiten in Mae Hong Son is het er al eeuwenlang de gewoonte om hooggeplaatste gasten als ambtenaren, politieagenten of bedrijfsleiders, te verwelkomen met voedsel en meisjes. De gasten geven hun voorkeuren op voorhand door, of de gastheer voorziet vijf à tien meisjes, waaruit ze dan een keuze kunnen maken.

Hoewel de traditie al erg lang bestaat, kwam het schandaal pas enkele weken geleden aan het licht toen de moeder van een 17-jarig slachtoffer haar verhaal deed aan de pers. Volgens die vrouw worden de tienermeisjes gedwongen om de gasten ‘te entertainen’.

Eeuwenlange traditie………………….en nu pas ontdekt! Wow! Komt zeker door de hooggeplaatste gasten, ja, die hebben recht op privacy.

Actiever

Non-actief bij opvang vrouw Dutroux

Actiever: dat woord werd ook door de slachtoffer organisaties Klokk, VPKK en MCU gebruikt als reactie op de passieve houding van de kerk naar aanleiding van de getuigenissen rond seksueel misbruik. Als organisatie heeft MCU zeker in het begin veel pastoraal werk verricht dat de kerk in dit geval meer betrokkenheid dan wel empathie  had kunnen tonen…ACTIEVER!

NU, HET PRBLEEM HERHAALT ZICH IN DE SPORTWERELD!

Meldingen seksueel misbruik in de sport worden vaak slecht afgehandeld

Sportwereld schakelt zelden politie in

Meldingen over seksueel misbruik in de sportwereld worden vaak niet adequaat afgehandeld. Informatie over misbruikzaken blijft steken bij clubs, bonden en het Vertrouwenspunt van sportkoepel NOCNSF, waardoor daders onnodig lang hun gang kunnen gaan. Bovendien wordt de politie zelden ingeschakeld. Dat blijkt uit onderzoek van Bureau Beke en de Vrije Universiteit Amsterdam.

Door: Maud Effting Willem Feenstra 

De uitkomsten van het onderzoek zijn pijnlijk voor de sportwereld. De afgelopen maanden kwamen tientallen Nederlandse sporters in diverse media naar buiten met verhalen over seksueel misbruik, meestal in hun kinderjaren. Velen van hen meldden hun zaken niet uit angst dat bestaande instanties er niet goed mee zouden omgaan. Die vrees blijkt nu gerechtvaardigd.

In opdracht van onderzoeksprogramma Politie en Wetenschap onderzochten wetenschappers Anton van Wijk en Marjan Olfers de afgelopen anderhalf jaar hoe instanties meldingen van seksueel misbruik in de sport behandelen. Ze constateren dat veel meldingen ‘informeel worden afgedaan’, waardoor er onvoldoende zicht is op het probleem. Communicatie tussen de sport en de politie is zo goed als non-existent.

Ook als meldingen wel bij de politie terechtkomen, wil dat lang niet altijd zeggen dat een dader wordt gestraft!!?? 

Sportbestuurders kloppen niet bij de politie aan uit vrees voor zwaailichten en sirenes op de club, aldus de onderzoekers. Van Wijk: ‘Bestuurders zijn bang voor de reputatie van hun club en houden de politie daarom buitenboord. Terwijl het goed mogelijk is met bijvoorbeeld de zedenpolitie te spreken op achtergrondbasis, zonder dat iemand ervan weet.’

Maar ook dat wil niet zeggen dat men overgaat tot onderzoek….(overigens binnenkort méér). MCU heeft contact opgenomen met PSV en kregen een aardige mail terug van de club, die ik support. Toch klonk in de reactie een bang vermoeden dat men het liever zelf wil oplossen zoals ook de kerk tegen OM in het verleden luisterde naar meneer pastoor; ‘laat het maar aan ons over, een volkomen verkeerde beslissing zoals blijkt in de kerk, die daarmee alle strafbare feiten kon laten verjaren.

In 2014 begon NOCNSF het Vertrouwenspunt Sport, waar sporters misstanden kunnen melden bij vertrouwenspersonen. Dit krijgt in het onderzoek forse kritiek. De onderzoekers noemen het ‘zorgelijk dat dossiers worden gesloten als er zes maanden geen contact meer heeft plaatsgevonden en dat meldingen niet centraal samenkomen’. Daarnaast zou ook de administratie van het Vertrouwenspunt te wensen overlaten.

Black box

Zo is maar bij 47 van de 178 zaken die het Vertrouwenspunt tussen 2013 en 2015 behandelde bekend wat de uitkomst is. Vertrouwenspersonen in dienst van NOCNSF zouden veelal naar eigen inzicht handelen, waardoor adviezen per persoon verschillen. Respondenten in het onderzoek omschrijven de instantie als een ‘black box’.

‘De verwachting van een melder bij het Vertrouwenspunt is dat er iets wordt gedaan’, aldus het rapport. ‘Maar een vertrouwenspersoon kan en mag zelf niets ondernemen, tenzij de wet de persoon hiertoe verplicht. (en doet de wet dat??) Dit is op zijn minst verwarrend en kan ertoe leiden dat een onveilige situatie in stand blijft, zeker ook omdat de bond niet op de hoogte wordt gesteld.’

De zedenpolitie moet nagaan waarom de helft van de zaken niet resulteert in een aangifte

Onderzoeker Anton van Wijk

‘Als de bond niet op de hoogte wordt gebracht van een onveilige situatie, bijvoorbeeld een coach die ervan wordt beschuldigd een kind te hebben betast, kunnen bestuurders niks doen, terwijl zij voor een veilige sportomgeving moeten kunnen zorgen’, aldus Olfers. ‘Op die manier wordt de verantwoordelijkheid om iets tegen de vermeende dader te doen volledig bij het slachtoffer gelegd. Terwijl die vaak niet in staat is een tuchtprocedure te doorlopen. Dat moet anders, we onderzoeken nog hoe.’

Ook als meldingen wel bij de politie terechtkomen, wil dat lang niet altijd zeggen dat een dader wordt gestraft, aldus het rapport. Van de 102 bestudeerde zaken bij de politie mondde minder dan de helft uit in een aangifte. ‘De zedenpolitie moet nagaan waarom de helft van de zaken niet resulteert in een aangifte’, aldus Van Wijk. ‘Dat kan best goede redenen hebben, maar ze moeten daar transparanter over zijn.’

Ah! Nog zo’n woord…transparanter!!!?? Doeg!

Poppenkast en lekkende daken

Het kunstwerk De weg naar Verzoening door Pierre Habets

Vandaag is de laatste dag maar het laatste oordeel is nog niet geveld over seksueel misbruik in de Rooms katholieke kerk.

De kerk heeft haar verantwoordelijkheid genomen maar heeft geen mea culpa uitgesproken, er was een lekkend dak (uitspraak bisschop de Korte bij persconferentie Mei 2010) het duurde even voordat het lek ontdekt werd, veel natten voeten werk en decennia van verwaarlozing aan het gebouw dan wel instituut ofwel hou het onderzoek in eigen hand.

Scheiding kerk en staat (leven we in de kerkstraat of in een rechtstaat)? Slogan MCU sinds 2010.

Bisschoppen en religieuzen gaan dit onderzoek betalen. Bisschop Gerard de Korte zei gisteren dat nog niet bekend is wat de kosten van het onderzoek zullen zijn. „Het dak van de kerk lekt. De rekening van de loodgieter moet betaald worden. Wij hebben verzocht om een onderzoek. Dan betalen we ook”, aldus bisschop De Korte.

Deetman stelde als voorwaarde voor onafhankelijk onderzoek dat de archieven van katholieke instellingen hiervoor geopend worden. Die voorwaarde is nog niet gegarandeerd.

Namens de KNR zei Chatelion Counet dat niet alle 190 religieuze ordes en congregaties benaderd zijn om hun toezegging te geven.

Of de archieven van de instelling Hulp & Recht beschikbaar zijn, is ook nog onduidelijk. De onafhankelijke instelling staat sinds 1995 slachtoffers bij van misbruik door rk geestelijken. Er zijn twijfels of die instelling wel adequaat heeft gewerkt. Bescherming van privacy van slachtoffers kan de beschikbaarheid van dat archief in de weg staan.

Het onderzoek naar seksueel misbruik beperkt zich tot Nederland. Eventuele misdragingen van missionarissen elders in de wereld blijven buiten beschouwing. Chatelion Counet: „Dan zou het jaren duren voor er resultaat komt. De ervaringen in Ierland, waar tien jaar onderzoek gedaan is, hebben geleerd dat dat voor slachtoffers wel erg lang is.” (natte voeten krijgen van het lekkend dak duurde wel erg lang).

De Korte benadrukte dat ook de leiding van de rk kerk er veel aan gelegen is dat de waarheid boven tafel komt. „Wij veroordelen iedere vorm van misbruik krachtig. Misbruik staat haaks op het evangelie.” Aan slachtoffers bood hij opnieuw diepgevoeld medeleven aan en excuses.

De Korte en Chatelion Counet riepen slachtoffers en daders op zich te melden bij de onderzoekscommissie van Deetman of bij Hulp & Recht. (bron Trouw).

Nu lijkt het einde in zicht, vandaag ruim zeven jaar geleden stond MCU aan de wieg van deze schokkende onthullingen, wij zijn er nog!

 

archieven Meldpunt Seksueel misbruik RKK

Wetenschappelijk onderzoek archieven Meldpunt Seksueel misbruik RKK
Bezwaarmogelijkheid voor medische dossiers.

Het bestuur van het Meldpunt (officieel de Stichting Beheer & Toezicht in zake Seksueel Misbruik in de RK-kerk in Nederland) is voornemens – in overeenstemming met de oproep van regering en parlement – zijn archieven niet te vernietigen, maar met name voor wetenschappelijk onderzoek open te stellen. Vanzelfsprekend zal een onderzoeker de privacy van alle betrokkenen in een publicatie moeten beschermen. Er mag dus alleen informatie worden gepubliceerd die niet kan worden herleid naar een slachtoffer.

Tot het archief behoort ook dat van het Platform Hulpverlening. Op wetenschappelijk onderzoek daarin is de Wet geneeskundige behandelovereenkomst van toepassing. Slachtoffers die contact hebben gehad met het Platform kunnen bezwaar maken tegen toegang voor wetenschappelijk onderzoek. Zelfs anoniem gebruik is dan niet toegestaan.

Het bestuur van het Meldpunt zal deze slachtoffers niet individueel aanschrijven. Betrokkenen kunnen zijn overleden en – zoals uit de praktijk van het Meldpunt bekend – velen willen juist niet meer benaderd worden; ongevraagd contact vanuit het Meldpunt kan zelfs schadelijk zijn.

Om die reden is contact opgenomen met de slachtofferorganisaties en is afgesproken dat deze oproep op de websites van zowel het Meldpunt als Klokk, MCU en VPKK wordt geplaatst.

Hebt u met het Platform Hulpverlening contact gehad in de persoon van Dr Wim Wolters, Dr Paul Schreurs of Dr Will de Jong dan kunt u een bezwaar indienen bij het Meldpunt door een e-mail via secretariaat@meldpuntmisbruikrkk.nl of een brief aan het postadres  postbus 13277, 3507 LG Utrecht.

Voldoende is de zin: ik heb bezwaar tegen wetenschappelijk onderzoek in mijn medisch dossier van het Platform Hulpverlening onder vermelding van uw volledige naam met voornamen. Uw bezwaar wordt dan in het archief aangetekend op en toegevoegd aan het medisch dossier.

De bedoeling is dat de archieven per 1 juli 2017 worden overgedragen. Zodra duidelijk is wie als archiefbewaarder gaat optreden, wordt dat ook op de websites bekend gemaakt. Na overdracht kan bezwaar worden ingediend bij de archiefbewaarder.

Mocht u nog vragen hebben, dan kunt u die eveneens per e-mail stellen aan het Meldpunt. Vragen ingediend bij een slachtofferorganisatie zullen ook met het Meldpunt worden kortgesloten.

Vakantie of doorwerken in zomer 2017

Activiteiten overzicht afgelopen twee weken.

gesprek met J.J  afspraak na anderhalf uur rijden konden we elkaar niet bereiken zeer frustrerend.

Met Willem uur aan telefoon betreft de archieven. Corry en Willem overlegden vanaf hun vakantie bestemming ook diezelfde avond nog.
Kerk wil weer iets ‘onafhankelijk’ maar….ook weer niet helemaal. Blijft sterke controle RKK op misbruik dossier (al vanaf 2010 Deetman, protestant maar onafhankelijk) nu weer met de archieven voor wetenschappelijke studies in de toekomst; nou MCU werkt hier niet aan mee, binnenkort gaat brief naar voorzitter Rob van Beeten. Onze archief willen wij zorgvuldig overdragen, er zijn gesprekken geweest in Utrecht met voltallige bestuur MCU met meldpunt / nationaal archief waar al duidelijke, voorlopige, afspraken zijn gemaakten betreffende de privacy. MCU als eerste slachtoffer-organisatie (ja, ook iets met klokken) hebben in 2010 / 2011 duizenden brieven ontvangen van mensen door het hele land (ook  internationaal) en die archieven zijn altijd doelwit geweest van anderen om:
 .
1) mee te pronken
2) om ons ‘macht’, te ontnemen
3) ter controle van de kerk!?
 .
Gesprek begin vorige week in Utrecht met Cie. de Winter maar zij publiceren binnenkort zelf het een en ander op hun site.
https://www.commissiegeweldjeugdzorg.nl

Het enige wat ik kwijt wil is dat ik niet meer op inhoud wil gaan ten opzichte van het slachtofferschap. Ik wil wel meewerken aan onderzoek naar mijn persoonlijke geschiedenis door commissie De Winter maar in overleg wil ik resultaat en samenwerking voorop stellen.

176 treden…de weg der slachtoffers foto Willem Bosch
Rapport Samson over de verdeling van de compensaties zie je ook een parallel in aanpak met RKK. De slachtoffers moesten zelf het meeste ‘bewijsmateriaal’ leveren en dat bij instanties, die dezelfde archieven ofwel hadden vernietigd of niet ter beschikking stelden. Alleen de mensen die goed alles bewaard hadden van therapeutisch/ psychologische behandeling / stukken van opname in instelling / internaten kregen de compensatie die zij verlangden. Buiten dat worden de mensenkinderen in de Jeugdzorg met het stempel van hun sociale achtergrond te vaak gestigmatiseerd (weggejorist).