God is netjes

wodanDe dreigementen van de christelijke partijen weerhouden coalitiepartijen VVD en PvdA er niet van om in te stemmen met het schrappen van het verbod op godslastering.

Het verbod is nog altijd een moreel ankerpunt, vindt Van der Staaij: ”Wie burgers krenkt in hun diepste overtuiging en Godsgeloof, zei hij, brengt daarmee ook de samenleving als geheel schade toe.”

(reactie MCU) God beledig je méér wanneer je ontrouw pleegt, je vrienden verraad, gewelddadig bent, mensenrechten vernachelt, niet opkomt voor kinderen die  misbruikt worden, opgesloten, uitgebuit, dit jaar in jaar uit ziet gebeuren ondanks een wet, zou ik daarover eens hartgrondig willen vloeken. 

Ik wil graag terug komen op bericht gisteren mea Culpa maxima Culpa:

Het was een -geheime gift-?? Waarom zou je zoiets schoons geheim willen houden? Wie heeft er zicht op kerkelijke of koninklijke geldstromen?
In ieder geval mag iedereen de oproep van Franciscus om verantwoordelijkheid te nemen, incluis Franciscus zelf en onze Maxima, voortaan luidkeels opkomen voor de kinderen die wereldwijd misbruikt werden, ook door RKK geestelijken….als je tenminste van goede wil bent, en geen koekjes eet. Sorry, voor de felheid want het duurt me allemaal te lang voordat iemand opkomt voor slachtoffers seksueel geweld. Geen il papa, geen Maxima, is er nou niemand die opstaat en zich uitspreekt?wodan 2

 

Als je maar zweeg!

Bleijerheide 22 aug licht boven het avondland

In mijn eerste jaar op jongenspensionaat te Bleijerheide kwam ik boven op de slaapzaal bij de Franciscaanse broeder Jacobus en nadat Jacobus wegens seksueel misbruik werd overgeplaatst, kwam de Franciscaan, broeder Lebuinus. Midden in de nacht werd ik wakker en voelde een natte, kleffe kou in mijn rug. Ik klopte met mijn hand op het matras, voelde snel aan mijn pyjama, ‘oh jee ik heb in bed geplast’. Het was of ik iets verraden had of de pisgeur zich al door de kieren van de chambrette van de broeder was binnen gedrongen, zag ik hem aankomen en voor mijn bedje voorover gebogen keek mij strak aan.’ Kom, er maar uit’! Ik ging bedremmeld naast het bedje staan, zei niks en keek vanuit een ooghoek hoe de broeder  de lakens wegtrok, het matras checkte en zwaarder hoorde ademen. Ik keek om me heen of andere jongens wakker werden. Iedereen sliep, één diepe donkere rust scheen zich meester te hebben gemaakt over al die schreeuwende en voetballende klasgenootjes die zeker niet wakker moesten worden gemaakt. Het zou voor hoongelach en tot onnodige pesterijen hebben geleid, iets wat ik niet kon gebruiken als opvolger van mijn overleden vader. Een politie man in hart en nieren en verzetsheld. Ik moest trots, een grote jongen zijn, een waardige opvolger van mijn vader en ik kon me niet veroorloven om met een pis imago door mijn jonge leven te gaan. Ik zag het al voor me, jongens die hun neus dichtknepen wanneer ze voorbij liepen als teken dat je stonk, néé bij God, niemand mocht wakker worden terwijl de broeder plotseling aan mijn pyjama voelde, ‘ook nat, allemaal uitdoen in het douchelokaal’, en duwde me de slaapzaal uit. Gelukkig had de broeder me niet met mijn hoofd in de afgekoelde lakens geduwd zoals ze bij de Franciscanessen nonnen deden in Bunde. Zuster Ginnie geloof ik was haar naam maar wat betreft die periode heb ik alle moeite genomen om die te verdringen, op zijn Freudiaans, gewoon wegkrassen uit dat onwillige geheugen.

Bij de douches aangekomen, dat is wat ik mij herinner, verdween de broeder weer en maande me nog om me goed te wassen. Hij zou mijn bedje verschonen en terugkomen met handdoek en een schone pyjama. Ik liet het lauwe water over me heen spoelen, de zeep pakte ik van de stoel die buiten de douche stond, open en zichtbaar voor de broeder(s).  Broeder Lebuinus, ik zal zijn naam maar noemen, had als opvolger van Jacobus de taak om toezicht te houden op de jongetjes, en dát deed Lebuinus. Hij werd ‘de spion’ genoemd door sommige jongetjes omdat hij jongetjes lang observeerde en zwoele blikken toewierp. Anderen, vooral de ouderen noemden hem ‘de heilige’, dit laatste was een misleidend imago..Lebuinus was alles behalve heilig. Die avond heeft hij me afgedroogd terwijl ik klappertandend op de koude vloer stond en snel een droge pyjama aantrok. Ik had niet in de gaten dat deze broeder dit afdrogen als seksueel zag, seks bestond niet in mijn opvoeding, ik was heilig, een jonge held die zijn vader moest opvolgen..en die avond kroop ik snel in bed en vatte slaap….als je maar zweeg!

 

 

 

Deetman en de kunst van het weglaten (geweld)

- Citaat 3Laten we ons geen illusies maken: het Deetman rapport blijft altijd onvolledig, zeker wanneer het geweld bewust is weggelaten.

“Het was zo al erg genoeg…”, bad kardinaal Wim Eijk, ‘het geweld was moeilijk aan te tonen’, en de politiek verkeerde snel onder de indruk van de kardinaal.

Daarvoor in 2010 na de oproep van Mea Culpa om Deetman te boycotten liet men iedere kritiek in stil water zakken. ‘Radicale elementen’ moesten geïsoleerd en kregen andere groepen de voorrang die wat meegaander waren in katholiek onderzoek. Nu blijkt geweld wel bij de vrouwen op de morele snijtafel van het katholieke / protestante geweten te worden gelegd maar blijft onduidelijk hoe of wat nu eigenlijk onderzocht is in laatste rapport.

Het moet toch een pijnlijke zaak zijn hoe Nederlandse politici gepiepeld werden door Deetman en van Luyn. 

Deetman en de kunst van het weglaten

- Citaat 3Volgens de NRC krant zijn in het rapport over het misbruikschandaal in de Rooms-Katholieke Kerk belastende feiten over toenmalig bisschop Ad van Luyn weggelaten of slechts omfloerst weergegeven. Ook suggereert de krant dat Deetman Van Luyn heeft ontzien, omdat ze elkaar goed kennen en Deetman van de bisschop de opdracht voor het onderzoek kreeg. Van Luyn was destijds voorzitter van de bisschoppenconferentie.

(reactie MCU): Als je elkaar al zo goed kent had men al überhaupt Deetman dit onderzoek niet moeten laten doen. Ik bedoel hier de samenleving, de politiek had hier een stokje voor moeten steken. Het CDA wilde geen parlementair onderzoek en alles wat ze nu in de Eerste kamer tegenhouden, hielden ze tegen betreffende misbruik in de Rooms katholieke kerk in de Tweede kamer. Macht, the power of control!!

Ook heeft men een andere priester, pastoor Schafraad, niet vermeld in eindrapport ondanks dat wij zwart op wit ondertekende notulen hebben van bijeenkomst met de Cie Deetman dat er op die dag melding wordt gedaan van misbruik. Dit gebeurde op 25 Mei 2011. Bij internaten kon men zaken makkelijker anonimiseren bij hogere rangen als pastoors en bisschoppen kon men zaken niet ‘omfloersen’. 

Laten we ons geen illusies maken: het Deetman rapport blijft altijd onvolledig, zeker wanneer het geweld bewust is weggelaten. “Het was zo al erg genoeg…”, bad kardinaal Wim Eijk, het geweld was moeilijk aan te tonen en de politiek werd stil. Ook na de oproep van Mea Culpa om Deetman te boycotten liet men in stil water zakken. ‘Radicale elementen’ moesten geïsoleerd en kregen andere groepen de voorrang die niet teveel kritiek hadden op onderzoek. Nu blijkt geweld wel bij de vrouwen op de morele snijtafel van het katholieke / protestante geweten te worden gelegd maar blijft onduidelijk hoe of wat nu eigenlijk onderzocht is. Het moet toch een pijnlijke zaak zijn hoe de Nederlandse politici gepiepeld werden door Deetman en van Luyn. 

Tijd voor een nieuwe oproep!

blijerheide doopbelofte2

Fishing for Amber

‘FISHING FOR AMBER’ an art-music moral issue docu
.
première Donderdag 11 april, 19.30 uur
Locatie: Filmtheater Lumière, Bogaardenstraat 40b in Maastricht
Vrije entree, reserveren gewenst via 043-3214080
Flyer2 V1

‘Fishing for Amber’, muziek / kunst documentaire door Bert Smeets (duur 1.11 u)

In februari 2012, begon singer-songwriter en filmmaker Bert Smeets aan een documentaire film over kunstenares Amber de Lange. Het oorspronkelijke idee was gebaseerd op ‘Picture of an Exhibition’ van Modest Moussorgsky, een componist uit de Pskov regio in Rusland zijn bekende muziek bij schilderijen van Victor Hartman schreef. Gezien het feit dat Bert Smeets al een tiental jaren naar Pskov, Rusland reist om daar met de groep Ey Uchnjem / Pskov ensemble op te treden was de link tussen Ambers schilderijen en een muzikale interpretatie, snel gelegd.
‘Fishing for Amber’ laat echter naast een muzikale interpretatie van haar kunstwerken de frictie zien tussen de morele eisen, collectieve man /vrouw verhoudingen en wrede geschiedenis van het oude Rusland dat zich in sneltrein vaart aansluit bij de moderne tijd en de vele zelfbespiegelingen van een jonge vrouw die haar droom nastreeft. Eeuwig zoek of de eeuwig zoekende ziel in het individualistische Europa is een van de thema’s in Fishing For Amber.

In december 2012 reisden zij af naar Rusland, om hun zoektocht naar de ziel voort te zetten. In het prachtige Pskov werkten zij samen met het Pskov Ensemble en was de expositie ‘I had a Dream’ in de bibliotheek van de stad gepland. Gedurende de expositie veranderde echter al snel de stemming van een enthousiaste medewerking in een angstige afstandelijkheid. Uiteindelijk leidde dit tot een algehele boycot van de expositie.
De documentaire ‘Fishing for Amber’ is opgenomen in Nederland, Duitsland, België en Rusland.
Een slopende reis in een dominante mannenwereld met vrouwelijke ambities waar spanningen tussen hartstocht en moraal botsen.