Auteur: bert

Het geweld, de psychische kant van de jaren op internaat werd aanvankelijk niet meegenomen bij de klacht meldpunt terwijl je geïsoleerd / opgesloten zat in een klaslokaal, straf moest pennen tot je blauw zag, en dan niet te vergeten de klassikale straffen die collectief gebeurden omdat iemand iets uitgevreten had en via dit dwangmiddel de jongens gingen praten, terwijl je tijdens de warmste zomerdagen zonder water, puffend en zwetend uitdroogde. Het kon de broeders niets schelen. Deze opsluitingen waren een hel en duurden altijd twee weken in mijn individuele geval. Van anderen heb ik gehoord dat het wel vier weken kon duren, buiten het feit dat je uit je vertrouwde omgeving werd verbannen naar internaat, voelde het aan als een dubbele verwijdering…jij doet niet mee…nr 33 werd ik op internaat. Menigmaal mocht ik in die drie jaren deze straf ondergaan. Ik werd bestraft met isolatie nadat ik tegen broeder Servatius vertelde dat een pater mij betaste (hierover later meer).

Ik had na internaat ( ik was 13 jaar) een paar jaar van puberale oprispingen een min of meer zorgeloos bestaan voor ogen, eindelijk weg van internaat. Ik sla even een paar stappen over want al snel, een paar jaar later, kwamen de herinneringen over internaat in andere gedaantes terug. De causale verbanden met het isoleren op internaat speelden een grote rol in het aangaan van relaties (ook normale relaties). Ik zakte door het ijs toen bleek dat ik niet kon omgaan met mijn gevoelens van hartstocht, liefde en binding. Ik maakte het op de meeste rare tijden / manieren uit. Opeens midden op de dansvloer of ergens in een donker hoekje van een kroeg. Ik rende weg, durfde geen relaties aan (nog steeds last van) omdat het iets wil waar ik zeer wantrouwend over ben…..liefde, ik zorg wel voor je! Het wil me opsluiten, dit idee fix jaag ik overigens zelf na! ‘Het klopte niet’, bonkte in mijn achterhoofd (een geplogenheid bij menige relatie). Een zogenaamde liefde wilt me controleren, bezitten en kort houden, dit alles opgestoken in die blije jaren bij de arme broeders Franciscus, Bleijerheide en Bunde strenge Franciscanessen kappen, gestaalde types achter vier muren.

Voortdurend op je hoede zijn, iedere avond op een achterbakse manier te worden betast, bij het douchen, bij de ziekenbroeder, bij Servatius met een dun stokje 10 x op je blote billen te worden geslagen. Dan stond de idioot achter het raam kinderen te bespieden, en vloog het raam open als je iets uitgevreten had, riep Servatius: ‘vanavond tien stokslagen’. Had je tenminste nog iets om naar vooruit te kijken. Dan de aandacht en kus van Lebuinus die ik intuïtief begreep en me versteende. Bulletje die brutaal met zijn vinger in je anus ging om ‘er beter bij te kunnen‘. Bij broeder Jacobus die de eerste maanden van mijn verblijf op internaat iedere avond aan je friemelde om te checken of je je goed gewassen had, tandjes gepoets, nekje links, hoofdje naar rechts, ’tandjes, tandjes’ riep Jacobus dan en om het vrolijk te maken: ‘lachen, mond open’, gebood Jacobus de friemel leraar. Je oren werden hijgend uitgelijnd door deze kreunende pedo die je iedere avond uittestte. Allemaal geen seksueel misbruik, volgens sommige deskundigen maar die deskundigen weten niet wat het is om maanden / jaren te worden blootgesteld aan deze types, dag in dag uit. Wat er gebeurt in die kinder hersentjes kunnen ze en willen ze niet meten (weten). Het gebeurde met de intentie om het om te buigen tot seksuele handelingen. Ik voelde me angstig en ellendig, wist dat er iets niet klopte maar was als tienjarig jongetje groen achter mijn oren, die zou Jacobus wel eens goed wit willen maken. Vanaf de geboorte geconditioneerd dat geestelijken geen seksuele gevoelens konden hebben, nota bene voor kinderen. Het probleem (seksuele onthouding) bij de broeders bestond niet volgens moeder, tantes, familie, de omgeving. Het waren immers heiligen in opleiding, allen voorbestemd om in de hemel te belanden. Broeder Jacobus is wegens seksueel misbruik overgeplaatst naar Meerssenhoven in 1962 ten tijde dat ik op zijn slaapzaal verbleef, een veilige haven voor ieder kind dat door zijn ouders in de sacrale handen van broederlijke bescherming werd opgenomen. Jacobus heeft nu verschillende steunbewijzen aan zijn bruine pij hangen. Teveel broeders op één plek die allen pedofiele neigingen vertoonden. Ook hier het ‘onbewust, beïnvloeden, verdoven, misleiden’, dat ik als kind intuïtief begreep ‘dat het niet klopte’.

Afgelopen Zaterdag was ik met mijn zoon Ramon bij de muzikanten dag Buma / Stemra in Apeldoorn. Ik was er al jaren niet meer geweest, er lag teveel werk ‘work has to be done’ Mea Culpa solidariteit en dat soort zaken, soms moet je iets voleinden, de betrokkenheid met de slachtoffers, procedures meldpunt, overleg met allerlei instanties, ministeries, bisdommen, lotgenoten lieten mij niet onberoerd dus verwelkomde ik deze big music day, voor mij en Ramon, zoon die drumt, filmt, muziek maakt was het een mooie dag daar in Apeldoorn, goeie sfeer, vriendelijk die nieuwe generatie muziekanten en rustig, niet zo opgefokt als wij die het wel zouden maken met al die drugs en freaking vanzelfsprekendheid dat je anders was en vervreemd van het klootjesvolk. Nu dan hangen met mijn zoon, met drummer en bassist Triggerfinger en Lotte…she books it all, was schoon en onderhoudend. Ook sprak ik mijn broer Paul vandaag en hij herinnerde mij aan ons eerste mogelijke platendeal met Negram in Heemstede, we Hole and Corner mochten  een demo opnemen. Liederen als ‘The Boy in the Rain’, Down baby Down,

‘Three Footer’, en ‘Soothe Me’ een absolute hit volgens ingewijden maar dan….de A&R managers als zij beginnen te praten dan draait de wereld opeens in het vierkant rond. Bij welke doelgroep hoort het, hoorden wij toen voor het eerst! ‘Het is niet helemaal psychedelica, Jefferson Airplane of Country Joe and the Fish dan is opeens onze muziek  ‘2000 light years from home’.

‘Soothe me’ houdt het midden tussen soul en gospel en de melodie oorwurmt zich naar binnen, allemaal prima maar bij welke doelgroep sluit het nou aan? ‘Jullie hebben allemaal lange haren’, ging de A&R manager door, ‘spijkerjasjes en jeans met vette gaten, dat klopt helemaal in het plaatje maar als we naar jullie muziek gaan luisteren, mis ik een duidelijke doelgroep’?

Ik antwoordde dat we niet aan rare doelen deden of één bepaalde groep in de kast conserveerden, je maakt muziek en that’s it, jullie zoeken het maar uit met jullie hokjes’!

Deal met Negram ging dus niet door en ik heb het hier over begin zeventiger jaren en afgelopen zaterdag werden The Bedroom Monkees per toeval uit de doos gehaald voor het demo panel bestaande uit ondermeer radio twee en serious talent. Nou dat ik naar Apeldoorn was gereisd om als serieus talent te worden aangeharkt wees ik gelijk af en liet ik duidelijk merken bij de afspraken die je kon maken bij binnenkomst. 3 FM hoort niet bij onze doelgroep, zij doen niet aan leeftijdsdiscriminatie maar we zijn te oud, een fait accompli voor de muziek politie bang voor al te grote vermenging met andere identiteiten, en iedereen die boven de veertig nog een gitaar achter de bank vandaan haalt, is zo wie zo fout. Heerlijk om weer fout te zijn, dacht ik na tien jaar Bleijerheide ellende. The Stones hebben uiteraard deze status overstegen…al 2000 lightyears ago.

Okay, het demo panel beoordeelde mijn samenwerking met de Frank Boeijen groep, omgedoopt voor dit project in the Bedroom Monkees met historisch, gewortelde muziek (alsof dat geen waardevol gegeven is) ofwel ouderwets volgens radio 2 man. De andere, jonge bandjes speelden allemaal muziek met een duidelijk stijl, richting tachtiger, beetje garage zestiger jaren dan wel R&B randje swing met de click drum vet naar voren gemixt. De traditionele media voldoet aan haar eigen eisen van de doelgroepen waanzin, al decennia, echter the Bedroom Monkees moesten net als Hole and Corner het zonder welke (doel)groep dan ook doen…Jezus, John and Yoko….they’re gonna crucify me!

https://youtu.be/a-J5I5G_53o

 

 

The “industry of death” exists in the world as many people in power live off war, Pope Francis told Italian schoolkids in the Vatican on Monday.

“Many powerful people don’t want peace because they live off war,” the Pontiff said as he met with pupils from Rome’s primary schools in the Nervi Audience Hall.

Talking to children during the audience organized by the Peace Factory Foundation, he explained that every war has the arms industry behind it.

“This is serious. Some powerful people make their living with the production of arms and sell them to one country for them to use against another country,” the Pope was cited by AGI news agency as saying.

The head of the Catholic Church labeled the arms trade “the industry of death, the greed that harms us all, the desire to have more money.“

“The economic system orbits around money and not men, women,” he told 7,000 kids present at the audience.

Despite the fact that wars “lose lives, health, education,” they are being waged to defend money and make even more profit, the Pope said.

“The devil enters through greed and this is why they don’t want peace,” 78-year-old Francis said.

“There can be no peace without justice,” the Pope said and asked the children to repeat those words out loud three times.

Say it loud I’m white and I’m proud, just tell the kids the name of the countries, the people who are behind these industries of war, all the presidents visiting the pope…let them repeat the words….I’m a war criminal…say it loud and repeat it more than three times of op zijn Nederlands het wordt tijd dat de paus niet alleen tegen kinderen praat maar ook tegen al die volwassen moordenaars die profiteren van wereldse conflicten, en het doelbewust aanjagen, opvoeren, én uitvoeren.  

Voortaan iedere Kennedy, Bush en Blair hardop laten herhalen ‘ik ben een oorlogsmisdadiger’.

Even afkoelen Bert, de temperatuur gaat stijgen

de korsten in de grond lagen

anders

er blijft niets over van

de zomers die komen

de winters, pakken slaag

het geheugen verdwijnt in ongeopende achterdeuren

zeg maar dag tegen Bert

 

Een welles-nietes spel van de Kerk terwijl België meer dan 46 682 adopties kent en hoeveel waren gedwongen?

Weet de Kerk nog wel wat zij echt wil? Wil zij excuses aan de slachtoffers van gedwongen afstand/adoptie aanbieden of niet? Woensdag verklaarde de woordvoerder van de bisschoppenconferentie dat er geen officiële excuses zouden volgen, wat een hele heisa met zich meebracht.

Het niet aanbieden van excuses vond Mater Matuta beneden alle peil.  Rik Devillé van Mensenrechten in de Kerk was ook niet te spreken over deze onthouding.

Donderdag liet de woordvoerder van de bisschoppenconferentie  in een persbericht weten dat er toch excuses zullen gegeven worden, maar dan samen met de andere instellingen, diensten en personen die met deze problematiek te maken hadden.

Wat heeft de wind doen draaien dat zij nu plots een andere koers varen en wat moeten de slachtoffers van gedwongen afstand/adoptie nog geloven? Zij zijn boos en voelen zich weer vernederd omdat er een welles-nietes spelletje wordt gespeeld. Daarom de bijgevoegde foto’s.

De leden van de bisschoppenconferentie beseffen niet wat zij hebben aangericht met de verklaring van het niet geven van excuses. Tientallen telefoons van onthutste geboortemoeders en geadopteerden hebben we vandaag moeten beantwoorden en steeds opnieuw moesten we horen dat zij weer met hun gezicht in het slijk werden geduwd, dat ze geen vertrouwen meer hadden in de Kerk…. Deze Kerk zou haar christelijke verantwoording ter harte moeten nemen en als eerste, zelf het goede voorbeeld geven. 

Het verschil met andere instanties is dat geestelijken, de

meisjes opsloten terwijl alle psychische middelen werden ingezet om hen tot afstand te dwingen. Vernedering, pesterijen, losse handjes, kinderarbeid, arbeid zonder loon…. scholen achter de muren van deze instelling(en). En toch blijft de Kerk zich verschuilen achter anderen als het op excuses aankomt.

We spreken in deze adoptie problematiek niet van enkele geboortemoeders en geadopteerden maar voor de periode dat het experten panel aanhaalt, namelijk tussen 1960 en 1989 tellen we in België meer dan 46.682 adopties. (de erkenning en wettiging van natuurlijke kinderen niet inbegrepen).

Het aantal adopties, geregistreerd door de Burgerlijke Stand, volgens het Nationaal Instituut voor Statistiek  van 1960 tot en met 1987 :

1. Voor de periode 1960-1979: minderjarigen – 21 jaar  40 543adopties

 Hier ontbreken de resultaten voor de jaren 1968-1969.

2. Voor de periode 1980 – 1983: minderjarigen -21 jaar  : 2 936adopties en 10371 legitimaties
3. Voor de periode 1984 – 1987: minderjarigen – 21 jaar : 3 203adopties en 9356 legitimaties

Resultaten voor de jaren 1988 en 1989 ontbreken

Dit geeft een totaal voor de periode 1960 – 1987 van 46 682  adopties.  Men moet dit getal nuanceren want er zitten ook interlandelijke adopties in, maar het gaat op zijn minst over 46 682 kinderen en evenveel moeders/vaders (in binnen- en buitenland) die hierbij betrokken zijn.

Marleen Adriaens

Voorzitster Mater Matuta

TEL: 011 917 148  –  GSM: 0477 213 493