Internaat Bleijerheide onder de zoden

Het jongenspensionaat arme broeders Franciscus, ons voormalige strafkamp, gaat tegen de grond, onder de zoden, nee niet ‘onder de Goden’ want dat verdient dit pedo nest niet.
Mea culpa wordt niet genoemd in het 1Limburg artikel  want nog steeds onderdeel van een boycot door dit zwijgsysteem / cultuur, en neurotische idioten bij dit media bureel en OM censuur volgelingen. Ze hebben wat te verbergen!
.
De gemeente Kerkrade heeft een beslissing genomen omdat een jarenlange zoektocht naar een nieuwe bestemming voor het pand, niks heeft opgeleverd. De kloosterkapel die wel nog wordt gebruikt blijft staan.
.
Park
In plaats van de kloostervleugel wil de gemeente een park inrichten. Over het ontwerp daarvan gaat Kerkrade in overleg met omwonenden. De afgelopen jaren is de omgeving van het klooster opnieuw ingericht, met groen en nieuwbouwwoningen. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat het kloostergebouw zelf ook een rol zou spelen in die nieuwe omgeving, maar daarvan ziet de gemeente nu dus af.
Joseph Goebbels
Het klooster aan de Pannesheidestraat werd in 1877 gesticht door de Duitse orde der Franciscanen die er een jongensschool en internaat vestigde. Joseph Goebbels, de latere minister van propaganda van Hitler, ging er in 1917 naar school. Ook schrijver Jeroen Brouwers en acteur Jon van Eerd studeerden bij de paters.
Misbruik
De school werd in 1976 gesloten. Pas jaren later werd duidelijk dat er op het jongensinternaat grootschalig seksueel misbruik heeft plaatsgevonden. Daarover gaat ook het boek Het hout van Jeroen Brouwers, dat zich op het Kerkraadse internaat afspeelt. (hier vergeet men bewust Mea Culpa, die dit landelijk in het nieuws brachten en jaren voor Brouwers boek, die ik twee maal gesproken heb en alles las wat wij publiceerden). De geschiedenis wordt door mensen geschreven ook al willen de beminde 1Limburg gelovigen mea culpa uitgummen. Het gaat niet gebeuren, en geschreven worden zoals het heeft plaats gevonden…stelletje huichelaars.
Mars tegen de doofpot

Hoort wie klopt daar kinderen

close the door

Klop, klop! “Ja?”

“Oh Jos B., we hebben nog een paar vraagjes voor je”.

De politie gaat de veroordeelde Jos B. opnieuw verhoren in de zaak-Nicky Verstappen. Het Openbaar Ministerie (OM) bevestigt zaterdag berichtgeving van RTL Nieuws daarover. Het OM beaamt dat het een ongebruikelijke stap is tijdens het hoger beroep een veroordeelde opnieuw te verhoren. Dat kun je wel stellen, zeer ongebruikelijk.

‘Opzet van doodslag is niet aangetoond’, staat nu wel nadrukkelijker vermeld op de voorpagina’s men voelt dat deze veroordeling door Peter R. en sommige Limburgse media, helaas de familie “u bent voor ons de dader”, had door Peter R. afgeremd moeten worden want het is niet aan hun om Jos B. te veroordelen dus de hamvraag ‘hebben we onterecht iemand veroordeelt’ (nogmaals ik ben geen fan van Jos B. in tegendeel maar de aannames zijn grotesk) Waarom lopen deze media blindelings achter het OM aan terwijl talloze pedofiele zaken in het verleden in de doofpot zijn beland. Vandaar dat wij geen Artikel 12 procedure krijgen toegewezen (wel door de Tweede kamer toegezegd).

Het OM wil nog niet vrijgeven waarom Jos B. opnieuw wordt verhoord.
Nou, dan doe ik een poging om deze stap te duiden:
.
Jos B. kan dit niet alleen hebben gedaan, daar heb ik al eerder op gewezen. Je draagt een dood lichaam geen kilometers, zelfs geen honderd meter door de hei zonder opgemerkt te worden, alle sporen van een auto zijn vernietigd (toeval?) Men, de embedded pers uit uit zuiden, de OM en haar papegaaien, lieten zich opjutten door de behoefte aan een veroordeling (toen ze eenmaal een dader hadden). Een tunnelvisie na lang recherche werk ontwikkelde zich paralel naargelang het proces vorderde. Peter R. moet zich er maar niet meer mee bemoeien want als hij aan het woord komt ‘komen er onsamenhangende vraag-theorieën met veel ‘ik-schouder klopjes’ aan de orde maar relevante vragen zijn het niet:
Dus beginnen we weer van scratch…
plaats van delict

Je moet in deze zaak niet focussen (tunnelvisie) op het moment van vinden van Nicky door Jos B. maar vragen naar de 8 tot 24 uur vóór zijn verdwijning. Want Nicky heeft nog maximaal 24 uur geleefd (NFI) nadat hij vermist werd. En niet alleen die uren zijn bepalend, zelfs jaren daarvoor tellen mee in een goed onderzoek.

 a) Nicky moet ergens in die tijd verborgen zijn gehouden (voor dat Jos B. hem gevonden heeft of zelfs ontmoet heeft) …kwam dit in het onderzoek aan de orde?
b) Waarom werd hier niet op ingezet?
c) Hoe kan Joos Barten opmerking  worden gelezen: ze (???) hebben hem toch niet misbruikt?
.
Een resumé uit het verhoor Jos B.  (advocaat Roethof gaat nu ‘dieper’ in op de verklaring van Jos B). Hij zei dat hij het lichaam van de jongen zag liggen toen hij stond te plassen. Het OM wilde vorige week aantonen dat de afstand te groot was om iets te kunnen zien. Maar volgens andere verklaringen viel de rode pyjamabroek van Nicky erg op, zo zegt Roethof nu. “Feit is dat wij niet weten wat je kon zien.”

Volgens Roethof wilde het OM dat de verdachte zou zwijgen of iets onzinnigs zou zeggen, concludeert hij op basis van de vragen die de officieren van justitie stelden.

Roethof: “Het is toch te bizar voor woorden dat hem is gevraagd de boom aan te wijzen waar hij 22 jaar geleden tegenaan stond te plassen. Ben je dan bezig met waarheidsvinding of ben je bezig met het neerleggen van een val?”

De tunnelvisie werkt hier al volledig en de vragen over een acceptabel scenario dat Nicky, weer, andermaal heimwee had en naar huis wilde, de Widdonck periode.

De kok van Rolduc had volgens mensen van het kamp (en Rolduc) een alibi dat hij er niet was, is gelogen…de kok van Rolduc was er wel..…leugens dus stel de goeie vragen.

Hemelse daders

hemelse daders

De aartsbisschop van Keulen, kardinaal Rainer Maria Woelki, heeft geen aantoonbare!!?? fouten gemaakt in de omgang met gevallen van seksueel misbruik in zijn bisdom. Zijn voorgangers en een aantal directe collega’s hebben echter wel verzaakt. Dat blijkt uit een ruim 800 pagina’s dik onderzoek van een aantal advocaten. Die stellen bovendien vast dat de administratie van misbruikzaken een chaos is en dat het welzijn van de dader boven het belang van het slachtoffer werd gesteld.

De advocaten onderzochten hoe het aartsbisdom Keulen tussen 1975 en 2018 omging met gevallen van seksueel misbruik. Dat deden ze in opdracht van het bisdom. Ze stellen vast dat er zeker 200 daders moeten zijn, en meer dan driehonderd slachtoffers.

Kardinaal Woelki eerste reactie is: “we weten al lang dat geestelijken zich schuldig hebben gemaakt aan seksueel misbruik. Ze hebben het vertrouwen dat ze kregen beschaamd en slachtoffers niet in bescherming genomen.

‘Verdoezelen, onder de rozen houden, een heimelijk oud katholiek gebruik’ (aanvullende quote Bert Smeets)

Eén van zijn hulpbisschoppen is van zijn taak ontheven. Woelki heeft twee andere ‘hoge’ functionarissen in zijn aartsbisdom, die aantoonbare fouten hebben gemaakt, met onmiddellijke ingang van hun taken ontheven.

Onrust in katholieke kerk

Heilig

Dit onderzoek zorgt al maanden voor onrust in de katholieke kerk in Duitsland. Het rapport dat gisteren is gepresenteerd, is het tweede rapport, een eerste ligt al maanden in een la. De kardinaal hield dat uit de publiciteit, onder het mom van mogelijke onderzoeksfouten.

Mensen binnen en buiten de kerk zijn daar hoogst verontwaardigd over. Want wie stukken uit de publiciteit houdt, laadt het vermoeden op zich zaken te willen verdonkeremanen, luidt de kritiek. Duizenden katholieken hebben zich daarom de afgelopen tijd uit de kerk laten uitschrijven.

Maar de verontwaardiging gaat verder. Ook tientallen priesters zijn kritisch op de manier waarop hun bisschop met de onderzoeken is omgegaan. Ze schreven open brieven op hun websites en in de media en pleitten voor zijn vertrek. Onder hen is pastoor Klaus Koltermann uit Dormagen: “Alles lijkt alleen maar om de daders en hun bescherming te gaan. Waar zijn de slachtoffers in dit verhaal?” 

(MCU) Ook in Nederland mochten wij in stille achterkamertjes ons verhaal doen voor een, soms strenge, quasi-onafhankelijke  commissie leden. Het verdeel en heers spel wat de kerk speelde in de media met slachtoffer-organisaties heeft vergaande gevolgen gehad voor de slachtoffers.

eigen, verwaarloosd kunstwerk Bert Smeets

Dat mensen die tot voor kort nog naar de kerk gingen, zich nu laten uitschrijven, begrijpt pastoor Klaus Koltermann uit Dormagen wel. In zijn parochiekerk vindt vanavond een gebedsdienst voor de slachtoffers plaats. In Nederland, Sterre der Zee basiliek te Maastricht bij inzegening ‘weg naar verzoening’ sculptuur door kunstenaar Pierre Habets mocht de naam van Gijsen liever niet genoemd worden, toen Gijsen door de commissie Deetman werd veroordeeld.

Typisch een gevalletje van katholiek morbide schuldbesef: hoe pijnlijk maar voor wie?

Patrick Bauer, in het dagelijks leven werkzaam als pastoraal werker, reageert: “Als ik kinderen voorbereid op de Eerste Communie, leer ik ze wat biechten inhoudt. Namelijk dat je nadenkt over wat je verkeerd hebt gedaan, daar vergeving voor vraagt en voortaan oprecht je best doet om het niet nog een keer te doen. Precies dat hoop ik ook van de aartsbisschop en de mensen om hem heen.”

Wir haben es gewusst……

niet liegen

Neder-camp

Nederlanders jullie hebben gekozen, een paar lichtpuntjes zoals Bij1 want het is broodnodig volgens haar lijstrekker en ook ik onderschrijf dit, de rassenongelijkheid mag niet toenemen. Alleen 1 is maar alleen met 1 zetel. De meerderheid stemt rechts in ons land VVD, PVV, Ja21, FvD, SGP, aangevuld met een grote kwak witte mosterd aan middenpartijen, die maar geen lijstrekker kunnen kiezen zoals bij het CDA zoeken ze nog steeds de nieuwe messias. Veel nieuwe mini parlementsleden zullen voor het TV camp licht verschijnen dus de talk-shows moeten nog hardere keuzes maken; BN’ers niet laten vallen of het nieuwe gezicht van een pan-pan partij aan het woord laten. Ze mogen na lange vragen een zinnetje uitspreken. Kaag straalt en heeft er geen last van, nu weten we dat ze niet alleen een goed debater is maar ook nog kan dansen op tafels dus wees zuinig op uw porselein.

Laatst genoemde partij kan nu het groene etiket (en andere progressieve labels) over haar kleurloze status hangen en ons Nederlanders in de 21 eeuw verblijden met grijze, frauduleuze VVD standpunten. Nu maar hopen dat het weer niet omslaat en de dijken breken dan gaat zowel het gas uit de grond als alle water in de put….Nederlanders houden niet van verandering en gaan liever met de tent een leven lang naar dezelfde camping. De beheerder blijft dezelfde maar zijn gasten lopen verdoofd rond. Nederland de ideale camping voor politieke partijen.

Kapitalistische observaties voor de burger

Duik Duck

Enkele observaties: de kasreserves en bedrijfswinsten van multinationals waren nog nooit zo hoog; de bonussen aan de top zijn terug; niet eerder zijn zoveel (verspillende) fusies en overnames gedaan; de bedragen voor terugkoop van aandelen stijgen al jaren; de belastingafdrachten van multinationals dalen al decennia. En: het besteedbaar inkomen van werkenden stagneert al veertig jaar; de loonstijgingen blijven al tien jaar achter bij de productiviteitsstijgingen; het deel van de jaarlijks geproduceerde toegevoegde waarde dat als loon wordt uitgekeerd bevindt zich op het laagste niveau sinds de oorlog; het gat dat de bankencrisis in overheidsbegrotingen heeft geslagen is afgewenteld op burgers in de vorm van hogere inkomsten- en consumptiebelastingen en bezuinigingen op overheidsdiensten.

Kortom: er is iets grondig mis met het kapitalisme. De ruige bevrijding van de ketenen van het keynesianisme in de jaren zeventig heeft de onderhandelingsmacht van het kapitaal fors vergroot. Terwijl arbeid gebonden is aan streek en taal, is kapitaal vluchtig en kosmopolitisch geworden, ook al zijn er nog altijd boekhouders, advocaten en trustboeren nodig om het te laten vliegen. De dreigmacht van het grootbedrijf – ‘voor jou tien anderen’; ‘als je de dividendbelasting niet afschaft, vertrekken we’ – heeft een orde gecreëerd die de uitbuiting van mens, dier en natuur zozeer heeft geperfectioneerd dat we aanhikken tegen de grenzen van wat sociaal, politiek en ecologisch mogelijk is.

Het is de uitkomst van decennia hersenspoeling die begon in 1976 toen twee Amerikaanse economen een nieuwe probleemdefinitie van de beursgenoteerde onderneming gaven. Hoe zorgen we ervoor dat bestuurders de belangen van eigenaren dienen in plaats van hun eigen megalomanie? In dit ‘principaal-agent-probleem’ zaten twee vooronderstellingen: 1. dat aandeelhouders de eigenlijke meesters van de onderneming zijn, 2. dat winstmaximalisatie het enige doel is van de beursgenoteerde onderneming.

Het zou een van de meest geciteerde economieteksten ooit worden en de vooronderstellingen ervan zouden wereldwijd terechtkomen in wetteksten die het bestuur van ondernemingen aandeelhoudersvriendelijker moesten maken. Corporate governance ging het heten en je vindt de sporen ervan overal. In directieven van de EU, in de fixatie van krant, radio en tv op kwartaalresultaten en AEX, in discussies over overnames en beschermingswallen.

Ook in Nederland is sinds de jaren negentig de wetgeving meer en meer gericht op bescherming van aandeelhoudersbelangen. Het structuurregime dat werknemers een plaats in de bestuurskamer gaf, is vervangen door een vrijwillige gedragscode gebaseerd op het principe: pas toe of leg uit. De rechten van aandeelhouders zijn versterkt, beschermingsconstructies afgebouwd, werknemers op afstand gezet.

De rechten van aandeelhouders zijn versterkt, werknemers op afstand gezet

Het was bedoeld om Nederlandse multinationals meer in de Anglo-Amerikaanse pas te laten lopen, Nederland aantrekkelijker te maken voor buitenlandse ondernemingen, de koersen van Nederlandse multinationals op te krikken, de Amsterdamse effectenbeurs te stimuleren, Nederlandse multinationals minder makkelijke overnameprooien te laten zijn en beter in staat te stellen buitenlandse ondernemingen over te nemen. En om de bonussen van Nederlandse bestuurders internationaal concurrerender te maken. Want dat was de voornaamste uitkomst van de neoliberale aandeelhoudersrevolutie: exorbitante verrijking aan de top door managers uit te betalen in (opties op) aandelen. De gedachte was dat je zo de belangen van eigenaar en bestuurder het beste op een lijn kon krijgen.