Skip to main content

Polen is aan de beurt (als laatste)

Wojciech Polak, de belangrijkste aartsbisschop van Polen, heeft het Vaticaan zaterdag gewezen op een kindermisbruikzaak binnen de Rooms-Katholieke Kerk in het land. Door een vorig jaar geïntroduceerde kerkwet gaat het Vaticaan nu waarschijnlijk onderzoek doen naar de zaak.

Polak heeft het Vaticaan betrokken bij een kindermisbruikzaak rondom een Poolse bisschop die op de hoogte zou zijn geweest van seksueel misbruik door priesters, maar hiertegen geen actie heeft ondernomen.

“Ik vraag priesters, nonnen, ouders en opvoeders om zich niet te laten leiden door de drogreden om de kerk te beschermen door seksueel misbruikers te verzwijgen“, aldus de aartsbisschop in een verklaring. “Er is geen plek binnen de geestelijkheid om minderjarigen te misbruiken. We staan het verhullen van deze misdrijven niet toe.”

(MCU Bert Smeets) Dat is heldere taal, dat wilden wij pastoor Schafraad ook meegeven in zijn kansel beschouwingen toen ik bij KRO-NCRV ‘Rondom 10, te gast waren met Schafraad. Ik vertelde hem in Amsterdam meteen bij binnenkomst dat wij een serieuze melding over hem hadden binnen gekregen bij onze stichting MEA CULPA UNITED (MCU).

Schafraad nam dit als een waarschuwing, stond meteen op zijn achterste poten hoewel ik niet van plan was dit gelijk in een live uitzending naar voren te brengen omdat wij altijd ook de rechten en privacy van anderen respecteren.

Bij de broeders

Ik had niet in de gaten dat Schafraad zo lijp was om meteen naar de redactie te lopen en daar tekeer ging ‘omdat hij zich niet kon verdedigen’!!?? Nogmaals ik was geenszins van plan in dit stadium live op televisie te vertellen. De interviewster (Ghislaine Plag) vroeg toen hoe het met mijn hormonen gesteld was of de Rondom 10 uitzending opeens gewijd was aan mijn schommelende hormonen  huishouding. Ik moest dus niet aan het woord en vermeden worden een confrontatie tussen dader en vertegenwoordiger van slachtoffer-organisatie Mea Culpa. Aldus geschiedde en Schafraad nog loog over dat hij de broeders niet meer kon vragen (wat zij wisten??) omdat ze allemaal overleden waren. Nou onze mattende, gewelddadige grote kindervriend broeder Alfons leeft nog steeds. In België.

Schafraad heeft later enkele zaken toegegeven omdat de broeders Franciscanen hem ook hebben laten vallen. Maar alles binnen de canonieke sfeer van geloftes dus of in Polen, dat door en door katholiek is, de bezem erdoor gaat is de vraag met de nalatenschap van John-Paul 2, die alles van tafel veegde.

Het is een ongekende actie van Polak, schrijft Reuters. Het betrekken van het Vaticaan bij de zaak is een test voor de vorig jaar ingevoerde kerkwet.Met deze nieuwe wet werden katholieke geestelijken verplicht om misbruik te melden aan de Rooms-Katholieke kerk. De melding moet binnen een maand worden doorgestuurd naar het Vaticaan, waarna de kerk minstens drie maanden krijgt om het onderzoek te verrichten.

Misbruikzaak kwam aan het licht door film

De Poolse misbruikzaak kwam aan het licht door een zaterdag uitgebrachte film, gemaakt door de broers Tomasz en Marek Sekielski. In de film wordt duidelijk hoe de Poolse bisschop geen actie onderneemt tegen priesters van wie bekend is dat ze kinderen hebben misbruikt.

De desbetreffende bisschop heeft nog niet publiekelijk op de beschuldiging gereageerd. Het bisdom laat in een reactie weten dat de ouders van de slachtoffertjes niet de juiste procedure hebben gevolgd. “De film laat niet het gedeelte zien waarin we tegen de ouders zeggen dat ze hun zorgen direct kenbaar moeten maken bij de openbaar aanklager”, aldus het bisdom.

Anne Frank

Een verloren Jeugd

ANNE FRANK

Het vele thuiszitten vanwege het coronavirus heeft als voordeel dat er genoeg tijd is om het huis eens goed op te ruimen. 

Met mijn man spreek ik af dat ik mijn kledingkast aanpak en hij de boekenkast. 

Met veel moeite neem ik afscheid van de kledingstukken die al jaren in mijn kast hangen. Ik houd van mooie kleren, en zie ze als een verlengstuk van mezelf.

Naast de stapels met overbodige boeken die zijn bestemd voor de kringloop, zie ik Het Achterhuis van Anne Frank liggen. 

Zodra ik het in mijn handen heb hoor ik mijn echtgenoot zeggen dat hij het boekje apart heeft gelegd, mocht de tweeling erin geïnteresseerd zijn. 

Bij het doorbladeren lees ik dat het een uitgave uit 1957 is. Hetzelfde jaar waarin ik als veertienjarige op het naaiatelier aan mijn bazin vroeg waarom ze haar telefoonnummer op haar arm had gezet. Ontzet hoorde ik haar zeggen dat iedere Jood bij binnenkomst in het concentratiekamp een nummer getatoeerd kreeg.

Ik besloot het dagboek van Anne Frank te gaan lezen. Wat een levenswijsheid voor een 14-jarige! 

De gedachte bekroop me dat ik me moest schamen voor mijn mens zijn.

Die gedachte kwam sindsdien steeds vaker bij me op. Inmiddels, 63 jaar later, ben ik Anne weer gaan lezen, en denk ik er nog net zo over. 

Hopelijk wordt Het Achterhuis nog vele generaties doorgegeven om gastvrij in de harten van de lezers te wonen, en kunnen we weer trots zijn op ons mens zijn.

Els Mulkens 

13 MEI 2020

.

 

Turf

Turf!

Motivatie: durf te turven

Een opmerkelijk neveneffect is dat slachtoffers van trauma’s zoals kinder- of ander seksueel misbruik tijdens deze ‘ophokplicht’ opnieuw zich dreigen opgesloten te voelen in de misbruiksituatie waarin ze als kind terecht kwamen. Bovendien zijn deze mensen totaal onzichtbaar geworden in tijden van Corona. Uit gesprekken blijft dat sommige mensen die een zwaar (jeugd)trauma meemaakten zich niet in hun ‘kot’ opgesloten voelen maar in hun ‘kelder’. 

Binnenkomende mails of gesprekken

Mensen die als kind een misbruiktrauma hebben meegemaakt vertellen: een mondmasker moeten dragen doet mij terugdenken aan ‘zijn hand op mijn mond’, toen ik kind was. Iemand anders vertaalt ‘blijf in uw kot’ door ‘blijf in uw kelder’. Nog iemand ander heeft angst voor besmetting en durft niet buiten komen. Weer iemand raakt in paniek omdat zij niet meer naar de vertrouwde therapie kan… of oude paniekaanvallen die terugkomen. 

Een poging om deze periode op een positieve en minder zwaarwichtige wijze te beleven

Wie een versleten gevangenis bezoekt kan op die muren nog de turftabellen vinden. Gedetineerden krasten elke dag een streepje meer in hun celmuur. Ze plaatsen vier streepjes bij elkaar en trekken daar een vijfde schuine streep door op de vijfde dag enz. Zo ontstaat een turftabel. En sommige turftabellen werden lang. Veel te lang.

Vanuit Mensenrechten in de kerk bieden wij u graag zo’n hopelijk licht verteerbaar turfprogramma aan. Elke dag één ‘ontsnappingspoging’ uit ons ophokgevoel 🙂 .. of misschien brengt dit turfschema je gewoon op een beter idee! Tot je je weer helemaal vrij of fit voelt. We stellen voor dit te doen aan de hand van het refrein  uit lied van Ramses Schaffy: Zing, vecht, huil, bid, lach en bewonder. Het liedje zelf vind je wel via Google.

Als je op maandag begint met de ‘Zing’ opdracht… eindig je precies op zondag met ‘Bewonder’.

En zo doen we elke week opnieuw, zolang we niet uit onze kelder komen. Hier volgen een paar tips per dag. Maar wij gaan er vanuit dat jij creatiever bent dan onze turftabel aangeeft.

De turftabel van WMK

Zing op maandag

Kies een lied dat je goed kent en graag zingt en bedenk erbij:

‘muziek is een knuffel in gedachte’

De week is goed begonnen. Ze is dubbel goed begonnen als je zelf meezingt.

Vecht op dinsdag

Haal alle matten en tapijten buiten en bewerk ze één voor één langs beide zijden eens goed met een ouderwetse mattenklopper of bij gebrek aan beter, met een keerborstel. Elke dinsdag opnieuw… tot de tapijten er uitgerafeld en knock-out bijliggen…

Beeld je in dat je op je aanrander klopt en weet niet van ophouden tot je totaal uitgeput bent.

Huil op woensdag

Mocht je zin hebben om op andere dagen te willen huilen, spaar de huilbuien op tot woensdag. Wil je niet dat iemand het hoort of ziet, sluit je op op je (slaap)kamer, zet een plaat op met harde beat en laat je eens goed gaan. 

Bid op donderdag

Er zijn vele mogelijkheden van bidden. We reiken er drie aan:

Ga bij het hoogste raam van je huis zitten en maak in gedachten een schilderij van het panorama dat je voor je ziet. Je kan het ook op een canvas proberen… wie weet!

De gelovige onder ons, scharrelt enkele mooie gebeden samen, of een gebedenboekje en kiest hieruit lukraak drie teksten om ze rustig te laten doordringen. Of je slaat lukraak een Bijbel open en leest enkel die opengeslagen pagina. Bij mooi weer gaat het buiten beter: in de tuin of in een park in de gemeente, gekoppeld aan een wandeling.

De niet-gelovige onder ons, knielt op het gras of tussen de bloemen en wiedt de planten die hij onkruid noemt of kijkt aandachtig naar de bloemen rondom hem, tot er een eerste bij of vlinder op zo’n tuinbloem landt. Je mag pas terug in je kot nadat je daarna minstens tien vogels, bijen of vlinders hebt gespot. Misschien spot je wel een biddende vogel? Die bestaan echt.

 

‘Mededeling van de huishoudster van de pastoor: De zondagsmis kan niet doorgaan. De pastoor ligt met een snotneus in bed’.

Je kent alvast betere moppen. Verzamel er enkele en probeer iemand aan het lachen te brengen.

Werk op zaterdag

Ga de strijd aan met één grote kast maak die helemaal leeg. Maak de inboedel netjes schoon, trieer de inboedel op ‘nog nodig’ en stuur wat ‘overbodig of versleten’ is richtig vuilbak. 

Bewonder op zondag

Doe eens een goed gesprek met jezelf.

Zoek hiervoor een plekje op waar je het liefst zit.

Of als schrijven makkelijker gaat dan praten? Schrijf eens naar jezelf… 

Vergeet niet dat anderen je graag aanspreken op wat ze in jou bewonderen.

Vergeet dus zeker niet jezelf te vertellen wat je bij je zelf bewondert.

Zou je dat durven delen met iemand? Of liever niet?

Bespeel je een muziekinstrument? Desnoods alpenhoorn. Speel zo mogelijk in open lucht.

Succes met deze Turfmove

www.mensenrechtenindekerk.be