Categorie: MEA CULPA

Paus Franciscus heeft de Italiaanse bisschoppen opgeroepen niet in hun paleis te blijven zitten, maar plaats te nemen ‘in de wachtkamer van de werklozen, bijstandtrekkers en flexwerkers’.

De Paus wil dat de bisschoppen ‘het drama’ ervaren van mensen die niet weten hoe zij hun gezinsleden kunnen voeden of hun bedrijf niet weten te redden. Franciscus noemde het de taak van pastores te voorkomen dat werklozen zich rampzalig en wanhopig gaan voelen.

(MCU) Ga ook eens tussen de “slachtoffers van seksueel misbruik” zitten!!!!!

 

In Italië hebben 26 geheime minnaars van priesters in een open brief aan de paus opgeroepen voor het einde van het celibaat, tenminste als “liefdespaus Franciscus hun kan helpen”? Als deze oproep net zo aankomt als de MCU voorbedes vrezen wij het ergste.

Als ik zo’n bericht lees dan vraag ik mij altijd af…26 mannen / vrouwen?? Als het mannen, homo-stellen zijn dan heeft de kerk een dubbel probleem (vanwege discriminatie), als het vrouwen betreft die zwanger raken, dan speelt de erfkwestie…en dan beminde gelovigen gaat het feest niet door.

Franciscus zelf was ooit ‘in love’ met een Argentijnse vrouw die de kerk vervelend vond. Clelia Luro, weduwe / minnares van de Argentijnse ex-bisschop Jerónimo Podestà vocht tot haar dood in november 2013 tegen het celibaat. 1966 ontmoette de toen 39 jarige alleenstaande moeder van zes kinderen de zes jaar oudere bisschop Podestà en werd zijn secretaresse, ze werden verliefd en daarna een paar. De katholieke kerk vond het niet zo’n goed idee. Podesta’s samenwonen werd afgekeurd omdat hij openlijk sympathiseerde met de revolutionaire bevrijdingstheologie. Hij werd gedegradeerd tot titulair bisschop tot hij straatarm zou sterven in 2000 ijlde Franciscus (toen aartsbisschop Bergoglio) met spoed naar het ziekenhuis, hield zijn hand lang vast, gaf hem de laatste sacramenten, en zorgde ervoor dat zijn vrouw bij hem mocht blijven.

De 26 geheime liefdes refereren nu aan deze edelmoedige houding doch Bergoglio verklaarde in het boek ‘Over Hemel en Aarde’ tegen zijn vriend Abraham Skorka, de rabbijn van Buenos Aires: ” op dit moment ben ik voorstander van het behoud van het celibaat  met alle voor-en nadelen, die het met zich meebrengt, want er zijn tien eeuwen meer positieve dan negatieve ervaringen.”

Een dubbel leven, gebouwd op hypocrisie, en een houding van: ‘make up your mind’, discipline, Jezus en de apostelen, de concubine kwestie, de kinderen allen eeuwenlang onbekend, onbemind door de God van de liefde, als ook de kwestie ‘hoe om te gaan met de slachtoffers seksueel misbruik / geweld’, lijkt er geen MEA CULPA te komen voor ieder die afwijkt van de oude dogma’s. Blijft over ‘de heilige roeping’, in een wereld die uitpuilt van porno verslaafden, oversekste zucht naar fysieke prestaties, hoopt de kerk op een innerlijke roeping, verlangen naar geestelijk leven….een kwestie van tijd? Is de bevrijding voor de lichaamsvreemde, seksloze religie nabij of voorbij?

 

We hebben een bewogen weekje achter de rug, we zijn eindelijk eens een keer trots dat we tweede zijn geworden, een schizofrene toestand omdat we uiteraard hadden moeten winnen maar door onze nationale onkunde over 1 liedje triomferen we naar een glorieuze overwinning op bijna alle Europese landen, behalve dat ene land dat grote componisten mocht huisvesten zoals Beethoven, Mozart, Conchita Wurst, en niet te vergeten Strauss. Wie zal volgend jaar uitmaken wat een goed liedje is, de bekende Nederlander die ernaast kleunde moet maar niet meer gevraagd worden in een talentenpanel te gaan zitten want steeds worden bewust de verkeerde artiesten, songs gekozen. Laat ze verstand hebben van kontveren, maskers, glitter kostuums of geëffectueerde choreografieën rond hippe dorpsfiguren bejubelen. Verban ze naar een onbewoond eiland waar je mening er niet toe doet, de reïncarnatie van die Fledermaus heeft de Hollandse zandoogjes laten knipperen….after the storm.

De afgelopen decennia kwamen toonaangevende Tibetaanse geestelijken zoals Chögyam Trungpa († 1987), Kalu Rinpoche († 1989) en Sogyal Rinpoche (1948, ook bekend als Sogyal Lakar) in opspraak wegens beschuldigingen van seksueel misbruik van leerlingen, van wie sommigen minderjarig waren. Studies wijzen uit dat – net als binnen de rooms-katholieke kerk – ook in de Tibetaanse monastieke traditie seksueel misbruik van kinderen plaats heeft. De reïncarnatie van Kalu Rinpoche (1990) die zelf een hoge geestelijke is, maakte in 2011 bekend zelf door monniken misbruikt te zijn.

In het Tibetaans boeddhisme zijn seksuele contacten tussen leraar en leerlingen geen taboe. In de Tibetaans tantra dat de dalai lama als het hoogste boeddhistische onderricht aanmerkt, is seksuele vereniging met de goeroe – zowel denkbeeldig als daadwerkelijk – onderdeel van de beoefening voor ver gevorderde beoefenaars. Dit onderricht wordt door sommigen aangehaald als rechtvaardiging van het gedrag van leraren die vrouwelijke leerlingen aannemen als tantrisch metgezel. Het seksueel verkeer binnen zo’n relatie zou geen misbruik zijn, maar een uiting van de hoogontwikkelde geestelijke staat van de goeroe. RKK geestelijken verdedigen zich op identieke wijze, zijn deel van een ander systeem waar macht en verloochening de ingrediënten zijn van misbruik.

Sogyal Rinpoche

Over het gedrag van met name Sogyal is in het buitenland uitvoerig gepubliceerd, in bijvoorbeeld de Engelse kranten The Guardian en The Sunday Times en het Franse tijdschrift Marianne. In 1994 spande een van Sogyals leerlingen in de VS een rechtszaak aan en eiste een schadevergoeding van 10 miljoen dollar wegens seksueel wangedrag en mishandeling. De zaak werd voor een onbekend bedrag geschikt.

De journalist Mary Finnigan (The Guardian) schreef over Sogyal het on line essay Behind the thangka’s. Daarin beschuldigen verschillende vrouwen Sogyal ervan dat hij hen seksueel heeft misbruikt en fysiek en geestelijk heeft mishandeld. Enkele van hen doen in de Canadese documentaire In The Name of Enlightenment: Sex Scandals in Religion (2011) herkenbaar in beeld hun verhaal.

(MCU) Hoe zit het met de opvatting van geestelijken die ‘het misdienaars inwijdingssyndroom’ omzetten in een hogere-erotische band, en hun celibataire leven op een andere manier vorm geven zoals de Boeddhistische erkenning van het vleselijke.

‘We don’t have secrets, secrets have us’ verwoorde een sex obsessed geestelijke het in het Southdown institute, Canada. Daar worden de ‘geheimen’ behandelt die leiden tot het ascetisch ideaal dat de RKK voorstaat. Er is een wereldwijd-religieus probleem nu de echte wereld om de hoek komt kijken.

De dalai lama nam in 1993 in een gesprek met westerse boeddhistische leraren een ferm standpunt in over Tibetaanse geestelijken die leerlingen seksueel misbruiken. Deze zouden – desnoods via de media – moeten worden aangeklaagd. Maar de dalai lama noemde geen namen, en hij heeft de gezamenlijke slotverklaring nooit ondertekend. Hij heeft zich ook nooit openlijk van Sogyal gedistantieerd. Integendeel: in 2008 opende de dalai lama Lerab Ling, een Franse Rigpa-tempel. Sogyal, op zijn beurt, opende in 2010 het naar de dalai lama genoemde Tenzin Gyatso Institute. Zoek de parallellen met de RKK, de verwevenheid met bestuurders, hoger en lager personeel, bisschop de Korte weet er alles van.

Er is in het katholieke bolwerk, als in het Boeddhistische weinig empathie en bekommernis met de vrouwen die zich slachtoffer voelen van Tibetaanse geestelijken. Als seksueel contact tussen leraar en leerling volgens de boeddhistische leer in theorie geen taboe is, maar in de praktijk wel voor ‘uitvoeringsproblemen’ zorgt: moet dit dan geen punt van discussie zijn? De discussie die ook in katholieke kringen gesteld mag worden, hou het celibaat maar sta tantrische metgezellen toe.

(bron: http://openboeddhisme.nl/de-dalai-lama-in-nederland-4-de-vragen-die-nooit-gesteld-zijn/)