Categorie: MEA CULPA

De laatste dag, zullen we morgen opnieuw beginnen

omkijken heeft geen enkele zin

we hebben genoeg omgekeken

naar de stoffige slaapzalen, de muren, de soutanes

de toga

de witte boorden

slaag met de witte koorden

materialiseerden ze hun Tulpa

in angst opkijken naar de ingewijde criminelen

zij zeggen met hulp van

edelen…en God

bij alle onthullingen wordt méér verhuld

‘broeders werden zelf ooit misbruikt’

arme broeders…sluit u aan bij Mea Culpa

Doeg

2013 snel vergeten?                

Het is niet anders, het ene jaar is beter dan het andere. Accidit in puncto, quod non speratur in anno…
In één ogenblik gebeurt, wat in geen jaar verwacht werd.
Lijfspreuk van de Rooms-Duitse keizer Ferdinand I (1503-1564).

Ook 2013 begon uiteraard met…..

Meneer Deetman heeft weer eens in evenwichtige bewoordingen het sentiment rond de geboorte van het kindje Jezus aangewend om een vollediger beeld te geven ten aanzien van de mediation trajecten zoals die door sommige congregaties worden gevoerd. Er wordt flink overlegt behalve de Bleijerheide ‘engelen jongens’ zijn in het begin van 2013 nog altijd buiten gesloten van mediation. Buiten het feit dat alle procedures traag verlopen worden termijnen ruim overschreden, zijn er congregaties mits ze de mediation weg kiezen, slachtoffers laten tekenen voor geheimhouding? Een Christelijke organisatie onwaardig. Buiten het feit dat ze ‘kil en je niet eens aankijken’, schreef ons een slachtoffer, en we konden het begrijpen daar wij ooit een deur hebben horen dichtslaan bij de minder-broeders in Utrecht, is het niet vreemd dat in de hele overlap meldpunt commissies RKK, niemand de regie voert. Bewust niemand de regie kan voeren. Iedereen schuift af en door, van Stevens naar Brenninkmeijer en die verwijst weer naar Bakker die altijd op vakantie is. Het is een kliekje die elkaar rugdekking geven, en als klap op de vuurpijl laten congregaties slachtoffers tekenen voor finale kwijting, dit in tegenstelling tot het meldpunt RKK dat niet tegen finale kwijting is. Dat was ongeveer de teneur waarmee wij het afgelopen jaar begonnen.

En toen…..

MCU, slachtofferorganisatie Nederland verklaart zich solidair met Criminologisch onderzoeksinstituut Nedersaksen en zal de klachten zoals die bij meldpunt RKK liggen, in zoverre zij iets met Duitsland te maken hebben zoals het Franciscaanse jongenspensionaat te Bleijerheide, gaan overdragen.

Mea Culpa United roept de zestig ‘Engelen jongens’ van het Franciscaanse internaat Bleijerheide op (de orde, congregatie Arme Brüder Franciscus), zich te melden bij Mea Culpa zodat wij dit Criminologisch instituut op de hoogte brengen van de handel en wandel van deze arme brüder Franciscus. Wij vinden geen gehoor bij de Nederlandse RKK, meldpunt laat grote hiaten achter ten opzichte van levende geestelijken, het Deetman rapport is onvolledig over deze Duits / Nederlandse / Belgisch / Amerikaanse orde, congregatie; KNR, bisschoppen zwijgen dit jongenspensionaat uit Bleijerheide dood en slachtofferorganisatie Mea Culpa is het zat paria te zijn van doofpot belangen KNR, bisschoppen. MCU wordt in geen enkel overleg betrokken. Niet lang daarna volgde het coulancefonds…

Utrecht, 6 februari 2013

Betreft: Coulancefonds voor slachtoffers van het internaat Bleijerheide met een gegrondverklaring

Seksepietje ofwel pater Landric ofm2 van de minder-broeders Utrecht is ongegrond verklaard ondanks de verschillende steunbetuigingen tegen hem, Deetman onderzoek op blz 778 over deze opvallende minder-broeder, dan wel pater voorlichter.

Minister-provincielaat van den Eijnden hoeft minder te bezuinigen met veertig klachten tegen zijn misbruikstal te Utrecht, nu Seksepietje niets verweten kan worden en dat is toch even zo handig met zijn relaties met econoom Bakker. Beetje contact houden kan geen kwaad. Ze hebben wederom een belangrijke getuige niet gehoord die ik u zo meteen zal voorstellen. Eerst pater seksepietje had als aalmoezenier bij de mijnen ook al een kleine reputatie, deze seksuele voorlichter was opvallend aanwezig in Bleijerheide, staat in het Deetman rapport. ‘Opvallend’ is nogal cryptisch maar één iemand kan met zekerheid meer vertellen en dat is getuige pastoor Schafraad want in de Limburger verklaart hij het volgende:

Misschien is er sprake van persoonsverwisseling. Er waren twee broeders op Bleijerheide waar de verhalen over rondgingen. Broeder ‘seksepietje’ bijvoorbeeld, daar werd ook door de jongens onderling over gesproken. En er was een ziekenbroeder bij wie je snel je broek moest laten zakken.

reactie MCU: voor alle duidelijkheid broeder seksepietje is pater Landric. De getuige Schafraad kan in ieder geval voor helderheid zorgen dat hij ten tijde van ‘de verhalen’, actie ondernomen heeft om een zekere persoonsverwarring te voorkomen, deze verhalen te ontzenuwen, te achterhalen wat waar en niet waar is. Moreel had getuige Schafraad alias broeder Eymard een belangrijke taak te vervullen voor een goede opvoeding van de jongens. Deze jongens spraken er nogal openlijk over. Moreel heeft een pastoor altijd de taak om de waarheid te dienen!

Heeft de getuige Schafraad de twee mede-broeders ooit aangesproken op deze geruchten / verhalen? Doelt getuige Schafraad met ‘snel de broek laten zakken’ op een hyperactieve seksuele drang bij de ziekenbroeder, beter bekend als ras pedo Bulletje, broeder Monulphus. En de belangrijkste vraag: denkt getuige Schafraad dat de twee genoemde broeders seksepietje en broekzakkende Bulletje de broeders zijn waarmee hij verwisseld zou kunnen worden, daar hij ze in een adem noemt?

Hoi Bert,

Volgens mij ben je nog vergeten te vermelden dat psycholoog Appels in een gesprek met jou ook nog de namen van Leonardus en Servatius heeft genoemd. Die namen had hij van Schafraad. Volgens Appels wist Schafraad nog meer namen maar die wilde hij pas bekend maken na de ongegrondverklaring van de tegen hem ingediende klachten. Appels weet heus wel waar hij over praat want hij begeleidt Schafraad en is tevens lid van de Stichting Bezieling moet je delen. Dit is de Stichting die geld inzamelt voor de kosten van strafrechtadvocaat Van Oosten.
Laat Schafraad voor de verandering nu eens een keer de waarheid vertellen.
In een brief gedateerd 27 maart 2012 schrijft psycholoog Appels in opdracht van Schafraad aan de drie klagers:
“De wens om een gesprek te hebben komt voor uit zijn behoefte om tot wederzijdse erkenning te komen dat er in Belijerheide mis(wan) -toestanden hebben plaatsgevonden en uit zijn behoefte om zijn persoonlijk aandeel in deze wantoestanden met u te bespreken”

Laten wij de drie broeders een naast elkaar leggen. Kijkt u zelf of er overeenkomsten zijn (de brillen) zodat ons duidelijk wordt of personen zouden zijn verwisseld, dan kunt u zelf oordelen. Ongegrond verklaard

Gisteren hebben wij geschreven over zieke(n)broeder Monulphus, bij de Bleijerheide jongens beter bekend als Bulletje, en het was niet voor iedereen duidelijk dat het ging om de vervelende betastingen die Bulletje zowaar op ALLE kinderen die ooit op jongenspensionaat Franciscanen te Bleijerheide hebben gezeten, hun testikels heeft beetgepakt, vinger in de anus om beter koorts te kunnen opnemen. Nu dan, er zijn veel enge verhalen over Bulletje te vertellen maar wij willen ons niet als Deetman alleen richten op het seksuele onderzoek…dit gaat verder, veel verder. Broeder Alphons vertelde afgelopen Juli tegen een van onze leden het volgende:

Over Monulphus (bulletje) gingen wel meer verhalen de ronde stelde hij (Alphons), maar hij snapte niet dat de arts, die ook een aantal malen per week kwam, niets had gemerkt… Tenslotte verstrekte die ziekenbroeder toch alleen maar pijnstillers en een hoofdpijn tabletje dacht hij. Ik keek hem wat meewarig aan en hij wendde zijn hoofd af. Hij wist wel beter…

Onlangs deed kardinaal Eijk een oproep om voor 1 Juni 2014 een klacht in te dienen bij het meldpunt dat compensaties uitkeert aan slachtoffers seksueel misbruik, of / en in een vervolg procedure fysiek / psychisch geweld. De oproep betrof voornamelijk slachtoffers, de kardinaal richtte zich niet expliciet naar nog levende daders.

Op verzoek herhalen wij deze oproep voor de Bleijerheide ‘engelen jongens‘, de Augustinessen, de Franciscanessen. Uit ervaring weten wij dat er veel meer mensen zijn die geen klacht hebben ingediend, toch kunt u anderen helpen aan steunbewijs. Uiteraard zijn meer mensen bang voor de privé gevolgen, voor de (her)beleving van geweld dan wel misbruik gepleegd in hun kinderjaren. De kerst komt eraan en dan wil je geen gesprek over een duister verleden, onze doofpot oprakelen, dus vragen wij mensen het nieuwe jaar moedig te beginnen, en zich te melden.

Als voorbeeld publiceren wij nogmaals een verhaal uit het begin van de grote onthullingen seksueel misbruik door rooms-katholieke geestelijken. Deze persoon heeft geen klacht ingediend, wilde slechts zijn verhaal in 2010 aan ons kwijt….

Mijn ouders, gezagsgetrouwe, sociale en zeer gelovige mensen openden in 1936 een slagerszaak in Maastricht. Het zouden moeilijke jaren worden. Gedwongen door de bezetter moesten zij de zaak sluiten. Vlees was op de bon en zonder bon mocht je niets verkopen. Maar huishoudens met 4-5 kinderen konden en wilden zij niet de deur wijzen. Steeds een tekort aan vleesbonnen werd hun noodlottig. Ik was 13-14 jaar oud toen ik voor de bezorging werd ingeschakeld. Zo kwam ik ook 2-3 keer in de week bij de paters Franciscanen met toegangsdeur aan de Abtstraat. Kok was broeder Jeroen geassisteert door Quirinus. Aardige mensen. Maar er kwamen ook andere broeders allemaal even aardig. Een broeder, voor mij werkzaam in de moestuin, zag ik ook geregeld. Hij nam mij op een dag mee naar een ruimte mij onbekend, en vergreep zich lijfelijk aan mij. Hij liet na toen mijn broek en zijn hand vochtig werd en droeg mij op niemand iets te vertellen. Ik vertelde niemand iets, ook thuis niet. Enige tijd daarna heb ik Jeroen gevraagd of ik iemand kon spreken, zonder reden op te geven. Ja dat kon. Maar hij was in de overtuiging dat ik gezwicht was voor zijn argument, dat het kloosterleven gewijd aan God, op mij indruk had gemaakt. Ik kreeg dit gesprek met een pater, dus een geestelijke, die mij allereerst vroeg welke opleiding ik genoten had.Daarna deed ik mijn verhaal. Hij was hier niet mee op zijn gemak en vroeg mij op het eind hem te beloven, door mijn hand op het missaal te leggen, dat ik niemand iets over deze ontmoeting zou vertellen. Dit deed ik.

Enkele maanden later werd mijn vader verzocht zelf te komen. Jeroen deelde hem mede dat de orde uit sociale overwegingen had besloten ook andere slagers een kans te geven en dat hij niet meer in aanmerking kwam. Ik vergeet de consternatie thuis nooit, dit had een behoorlijke impact op ons zakelijk bestaan. Ik wist, zo jong als ik was, de reden en durfde niets te zeggen. Ze hebben het ook nooit geweten en zelfs mijn vrouw na meer dan 40 jaar huwelijk is hier niet van op de hoogte .In meer dan een opzicht voel ik mij misbruikt en mijn ouders te kort gedaan. Ten eerste het feit op zich, daarna misbruik van mijn leeftijd en opleiding m.a.w hij wist hoe hij mij kon benaderen en rondde dit af door mij te doen beloven met de hand op het missaal. En als laatst dat zij niet meer met ons geconfronteert wilden worden, wij werden met een smoesje de deur gewezen, en mijn ouders in zorgen achterlieten.