Pop Against Pope (part 2)

LP voorzijde blogIn 1985 maakte ik samen met enkele Limburgse groepen ‘Pop Against Pope’. Peter Soudant verzorgde de lay-0ut, er vonden drie hete wintermaanden lang opname sessies plaats in mijn ‘Underground Station’ studio annex kelder. Veel volk, en veel creativiteit  daar wij de toenmalige Paus J P 2 bij zijn bezoek aan ons land graag deze geboycotte LP Pop Against Pope wilde aanbieden om de grieven en de problematiek die de jeugd beroerde die dagen, om onze pop rock cultuur  beter te leren kennen. Het uitgangspunt luidde dus een lied te schrijven maar niet iedereen werkte in alle openheid mee aan de LP omdat sommige vocalisten een pa hadden die nauwe banden had met het RKK bolwerk dus moest het een en ander onder de pet blijven. Ik had een aantal nummers liggen, en schreef een paar nieuwe liederen waarvan de meeste het niet gehaald hebben ivb met het eerlijk delen van de schrijfruimte die een LP aankan. Het lied L.A.T., (over lat relaties) kwam er niet op net als Boys School, Answer Me, Closed die zeer persoonlijk waren, het moest immers een collectieve thema LP worden waar iedereen achter kon staan (idiote, ongeschreven democratische tachtiger jaren regels). Ik wilde persé een lied dat over geweld ging, in ruimere zin, want geweld is het katholicisme niet vreemd gezien de kruistochten, Jeanne d’arc vliegende vrouwen gevaar, de linkse en rechtse steun voor obscure regimes…de oorlog in Vietnam werd stilzwijgend gesteund, de bevrijdingstheologie in Midden Zuid Amerika werd daartegen veroordeeld, vandaar dat uit mijn mijn pen een aantal nummers vloeiden: What A Plead en Boys Beat Boys (ik zag het geweld op internaat Bleijerheide duidelijk voor me). Ook de meer theologische / filosofische liederen konden er net op: Mom and Dead, My Church is the Sky.

En wat las ik tot mijn verbazing vanochtend?

De Nederlandse bisschoppen doen hun best om paus Franciscus naar Nederland te halen. Aha! Pop ‘Against’ Pope part two? Update, de stand van zaken anno 2014! Welke band(s), singer-songwriter(s) doen mee? holy_rock_and_roll_575x225

 

 

 

Zes minuten

RomyIedere zes minuten komt er bij de politie een melding binnen van huiselijk geweld. Vorig jaar ging het in totaal om 95.000 incidenten. In de meeste gevallen is het geweld gericht op de partner of de ex-partner.

Er is veel verborgen huiselijk geweld; incidenten die nooit gemeld worden bij de politie. Volgens de landelijk projectleider van de politie Mariëtte Christophe is er een ‘dark number’ van 80 procent. “Slechts 20 procent van de mensen vindt de weg naar de politie of de hulpverlening. Dus er zit nog veel meer achter.”

Nog steeds merken mensen dit niet of kijkt de samenleving de andere kant uit, nog steeds neemt het geweld toe. De oorzaak de economische crises, schulden, werkeloos geraakt….

Iedere zes minuten

Tegen ons internaatskinderen wordt verteld dat geweld toen normaal was….en nu? Hoe noemt men dan het geweld nu…? Nog steeds ondefinieerbaar, zo net voor Kerstmis. Teveel narcisten in onze samenleving gekweekt? 

Wat verder opvalt is een toename in het aantal meldingen over seksueel huiselijk geweld tegen kinderen. Zes minuten stilte tijdens de nachtmis, op voetbalvelden, kroegen, overheidsgebouwen…op straat!

De kerst oproep

heilige misPersreactie Stichting KLOKK n.a.v. uitspraken kardinaal  W. Eijk en broeder C. van Dam.    15-12-2013 

De RK Kerk in Nederland doet een baanbrekende uitspraak: einde zwijgcultuur aangekondigd door kardinaal!

De uitspraken van de voorzitters van de Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen in de diverse regionale bladen en de Telegraaf zijn voor Nederland, maar ook voor de rest van de wereld, van groot belang. Voor het eerst wordt onomwonden uitgesproken dat mensen moeten melden wat zij weten over het misbruik van kinderen door medewerkers van de RK Kerk.

De Stichting KLOKK dringt al jaren aan op het opheffen van de zwijgcultuur. Dat de hoogste leiders in de RK Kerk  priesters en leken oproepen tot zorg en compassie met de melders van misbruik is een historische stap.

Iedereen die iets weet over misbruik in het verleden kan zich nu melden. Deze meldingen zijn van groot belang voor slachtoffers, omdat voor hen daarmee steunbewijs voorhanden komt. Slachtoffers hebben moeten zwijgen en hun verhaal werd niet geloofd. Deze uitspraak helpt bij de erkenning van hun klacht en de genoegdoening. Een belangrijke stap in het proces van herstel! De uitspraken zijn een moedige stap op weg naar het “schoon schip maken” voor de RK Kerk en een mijlpaal in het oplossen van de vele misbruikzaken in Nederland en zelfs daarbuiten.

De aangekondigde sluitingstermijn voor nieuwe meldingen medio 2014 zal samen met o.m. KLOKK, naar wij verwachten,  zorgvuldig worden vormgegeven. Dit alles in het besef dat het oplossen van een moreel probleem zich niet altijd laat vatten in formele kaders. Het jaar 2014 kan hoopvol beginnen. Er moet veel werk worden verzet, maar nu de stap is gezet tot het beëindigen van de doofpotcultuur zal dit het contact tussen slachtoffers en aangeklaagden constructief beïnvloeden.

Twee jaar na het verschijnen van het Deetmanrapport over kindermisbruik in de RKK zien de aanstaande Kerstdagen er hopelijk voor velen minder donker uit.  Geestelijken en ook gewone gelovigen kunnen zich na een periode van zwijgen en wegkijken,  weer verbinden met de noodzaak om een goede oplossing van de misbruikzaken te bespoedigen.

Wie misbruik wil melden kan dit doen in de beschermde omgeving van de digitale biechtstoel van de Stichting KLOKK op de website www.klokk.nl. Dit kan ook via: info@klokk.nl 

Guido Klabbers, Voorzitter/perswoordvoerder van de Stichting KLOKK guido@klokk.nl

(reactie MCU): De oproep van kardinaal Eijk en broeder Cees van Dam is te waarderen maar had natuurlijk veel eerder moeten gebeuren. De zwijgcultuur is een integraal onderdeel van de katholieke kerk, met het celibaat en de zelfverloochening dat zich moest oplossen in de biecht heeft het probleem zich eeuwenlang ontworsteld aan controle en recht. Dat mensen hun verhaal niet konden bewijzen stond van te voren vast, een commissie die dan de taak heeft zaken helder te maken tasten in het duister en bleven vaak steken in eenzijdige kennis over misbruik en geweld. De discrepantie tussen 10.000-20.000 slachtoffers en de transparantie vanuit de RKK ligt een gapend gat en is met een ‘oproep’ nog lang niet voltooid.