Nu mag hij zich verantwoorden tegenover zijn oude werkgever…..
Ben nu 60 heb toen ik 15 jaar oud was hem gebeld met de mededeling dat ik jaren sexueel en geestelijk misbruik was door de fraters van Tilburg…hij zei toen daar zul je het wel naar gemaakt hebben…
toen ik 3 jaar geleden een advocaat in handen heb genomen en ook melding heb gedaan bij de commisie Deetman en Samson, heeft mijn advocaat hem gedachtvaardigd via zijn advocaat liet hij mij weten mij niet te kennen en nooit een telefoongesprek met me gevoerd te hebben….nou mag hij zich verantwoorden voor hetgeen hij wist van alle misbruik zaken in de Roomkatholieke kerk….een slachtoffer…
Vroeger, beste kijkbuis kinderen, werden op internaat klasgenootjes opgestookt tegen alles en iedereen, die eigenwijs dan wel eigenzinnig zich niet snel genoeg, onderwierpen. Ik leende mij hier uitstekend voor!!?? Nog steeds is er een hetze tegen het individu, die zich niet snel onderwerpt en met de rest meedoet. Door wie werden deze volgzame kinderen opgeruid? Ja, u raad het al door een broeder, bro Servatius. Kind onder de pedo infantielen, bleek enorm populair te zijn onder jongetjes bij al die jongetjes uit de middenstand gelederen, waar de broeders Franciscanen heimelijk hogere rekeningen declareerden, maar op wiens steun ze wel konden rekenen. Deze verwende midden-klasse-aapjes lieten zich voor het frustratie-karretje van Servatius spannen, die niet alleen zijn identiteit kwijt was, maar nog vaker zijn zelfbeheersing verloor. Soms moest ik me in de boomgaard schuilhouden of zwierf door het gebouw, verstopte me onder de tafel in de recreatie zaal en luisterde of iemand er aan kwam. Andere keren sloot hij me op….twee weken isolatie…..Smeets! (Je wordt altijd bij je achternaam genoemd als je gezocht wordt).
Na de dood van mijn vader werd ons vaak de bal afgenomen door de politie wanneer we in het green, green grass of home, op ‘illegale’ grasveldjes speelden, uiteraard ten streng verboden. Toen was het nog heel gewoon om kinderen tuchtig en met straffe maatregelen aan te pakken. Echter wanneer de bal van mij was, van die plastic dingen, die na een keer schoppen, alle lucht uitvloog, hield de politie ons aan: ‘van wie is de bal’? Diegene die zijn bal ter beschikking had gesteld was de pineut behalve als die van mij was (mijn vader een inmiddels overleden politie man en voorheen hun collega) werd de bal niet afgenomen, uit medelijden uiteraard maar op dit soort momenten keerde de groep zich tegen me.
“Jij wordt voorgetrokken”. zeurde men dan, in feite was dit ook zo, maar wie is er niet blij wanneer je als zeven jarige jongen je bal mee naar huis kon nemen en weer tegen kon trappen (lees voetballen). Later, na internaat kreeg je de kinnesinne met beatbandjes, Non-stop-Pop disco of andere activiteiten die ik ontwikkelde waar steeds groepen zich tegen je keerde..met hun opgefokte kopjes je achterna zaten, maar gelukkig…gelukkig kon ik hard, zeer hard rennen. (clipje overigens op plaats van ‘delict’ opgenomen).
Gijsen overleden: ik hoorde het op de radio net voor de repetitie dus even een reactie:
Gijsen was de hoogste kerkbestuurder in Nederland die werd aangeklaagd wegens kindermisbruik. Hij zou in 1958, toen hij kapelaan was in Valkenburg aan de Geul, seksuele handelingen hebben verricht met een 10-jarige jongen. Gijsen verdedigde zich net als pastoor Schafraad met het argument van de persoonsverwisseling. De klacht die hierover in 2009 werd ingediend is ongegrond verklaard wegens gebrek aan steunbewijs.
Inmiddels is er steunbewijs bijgekomen, en ook ondergetekende heeft zijn klacht geformuleerd als volgt:
Klager weet dat hij na ongeveer enkele maanden door broeder Servatius, die destijds de prefect was, naar de kamer boven van een jonge pater werd gestuurd, die hem godsdienstles zou geven. Klager meent dat het hier om een jonge pater ging, die godsdienstles gaf op het internaat, maar het zou evengoed een broeder zijn geweest. Klager weet de naam van deze jonge pater/broeder niet. Het betrof een redelijk donker kamertje op de eerste verdieping en binnengekomen begon de pater tegen hem te praten over hoe het met hem ging, hij werd op schoot genomen, aangehaald en gestreeld en er werd gezegd van “ja, jij hebt liefde nodig”. Klager had inderdaad heimwee naar thuis en was verbaasd over deze reactie van aangeklaagde en dacht, hoe kan hij dat nou weten? Toen klager eenmaal op de schoot van aangeklaagde zat en het strelen steeds verder ging, schoot uiteindelijk de aangeklaagde met zijn hand in de korte broek van klager naar zijn geslacht. Klager was vreselijk geschrokken, sprong op en is weggerend uit de kamer terug naar beneden, naar de groep.
Klager heeft onderweg Servatius gezien en hem verteld wat er gebeurd was. In plaats van enig begrip, kreeg hij onmiddellijk straf en een harde klap tegen zijn hoofd aan. Voorts kreeg hij als straf dat er twee weken lang niemand met hem mocht praten en dat hij ook tegen niemand iets mocht zeggen. Nergens mocht hij aan deelnemen en met je bord op schoot in de gang buiten de refter moest hij eten. Ook mocht hij uiteraard niet sporten, hetgeen hij zo graag deed. Deze straf viel klager toen voor de eerste maal ten deel, maar heeft hij vele malen vaker ondervonden in de drie jaren op Bleijerheide. Het betrof duidelijk een vorm van isolatie.
Wat betreft die ‘onbekende’ pater, volgens andere klacht bij het meldpunt uit diezelfde tijd, zou het om bisschop Gijsen gaan. Klager wilt graag weten of Gijsen inderdaad toen op Bleijerheide les gaf, en vaker het jongenspensionaat bezocht. Hij zou daarmee mogelijk de pater ‘ontmaskeren’, en steunbewijs vinden, in deze voor hem onbekende pater die sporadisch nog op internaat te zien was.
En toen was de vogel gevlogen…nieuw steunbewijs van de grond getild, en geen woord over Haffmans? What killed Gijsen?
Ik heb Snap Amerika Barbara Blaine aangeschreven over de negatieve berichten in de internationale media (zie Sherlock meldt u).
.
Het blijkt dat ‘we’ keihard worden terug gepakt wanneer ze ook maar iets kunnen vinden; en terecht wanneer Snap zelf zaken verdoezelen, geldzaken niet kloppen. Ik heb nog geen bericht van Barbara, Snap die overigens in een reportage op Arte te zien was, over de geheime stukken van de kamerdienaar. In deze uitzending op Arte kwamen we opeens in beeld bij the House of parlement tijdens paus bezoek van Ratzinger, je zag ons met grote borden staan demonstreren in Londen. Blaine hield mij voortdurend in de gaten, en wilde ons africhten als schoothondjes die braaf met een bordje vóór de honderden camera’s moesten gaan staan.
Ook werden talloze interviews afgenomen die allemaal nauwkeurig in de gaten werden gehouden, RTL liep langs mij heen en kwam tien minuten later terug want er stond een Nederlander te demonstreren in Londen. Nu waren zij op de hoogte dat ik voor de Nos een live reportage had verzorgd dus vandaar deze desinteresse. Hoewel ik andere journalist van RTL zeer integer vind, was deze mevrouw die ik ’s avonds ook nog tijdens Pope party trof, totaal niet geïnteresseerd. Nederlandse media hebben allen hun eigen visjes (uit dezelfde vijver).
.
Toch heb ik de indruk dat de kerk behoorlijk geïnfiltreerd is in tal van organisaties, alleen al bij Mea Culpa heeft men met man (vrouw) en macht, alles geprobeerd ons te verdelen, chaos te veroorzaken, mensen te manipuleren, te isoleren. Resultaat de parlementaire enquête is van de baan, het geweld niet onderzocht. Sommige organisaties werden flink gesubsidieerd en anderen ontvingen 0,0. Het heeft mij doen besluiten niet met iedereen meer samen te werken, wel steunen wij de survivors mentaliteit inplaats van de door de kerk gewenste slachtoffer rol. We houden ‘de secondaire victimisaties’ tijdens de hoorzittingen nauw in de gaten. De kerk wil van ons af, –dit jaar- luid het bevel uit Rome, geen seksueel geweld meer in de media zodat Bodar met heilige smoel kan verklaren: we hebben ze ‘geholpen’, gecompenseerd en toch blijven ze doorgaan met de kerk zwart te maken. Het ‘mea culpa’ is uitgesproken en het moet maar eens over zijn met deze doelbewuste negatieve publiciteit’ (indien nog iemand zijn bek opendoet in 2014).
.
beste lotgenoten ik begrijp u bent niet happy, ik niet, niemand niet…maar we zullen er –dit jaar– nog voor moeten gaan!
RKK Nederland wil voor het einde van het jaar alle klachten vereffend hebben, het tempo wordt opgevoerd daar de nieuwe paus orde op zaken wil stellen. Paus Francisco jezuïet, wil absolute gehoorzaamheid en dit navrante conflict van seksueel geweld, de wereld uit. De doofpot is nooit echt open gegaan, archieven zijn vernietigd, de kerk heeft met haar eigen onderzoek de regels bepaald en het geweld wordt niet meegenomen zoals in nieuwe voorstellen van Deetman zou worden uitgewerkt.
We krijgen meer en meer berichten dat de RKK zich niet aan zijn woord houdt, ze plegen hiermee obstructie, parkeren van geweldklachten is niet aan de orde zoals laatst bleek tijdens hoorzitting. De uitspraak van kardinaal Eijk ‘we zijn verder dan jullie denken’, en de toevoeging van dhr. Bakker ‘we staan voor een kruispunt’ moge duidelijk zijn dat ze daar nog steeds staan…voor het kruispunt.
Beste Bert, als slachtoffers van jarenlange mishandeling door de zusterorde Dochters van het Heilig Kruis deelden mijn broer en ik informatie met een lotgenoot. Die werd niet alleen mishandeld, maar ook sexueel misbruikt. Zijn advocate heeft te horen gekregen dat alle zaken gaan worden afgesloten. Of, anders gezegd, talloze deksels gaan op talloze doofpotten.
Citaat uit de jongste brief van de lotgenoot: Het laaste advies was om naar België af te reizen en zuster Anna Joseph persoonlijk te confronteren. Dit laatste advies heb ik niet opgevolgd. Er is een groot risico dat ze mij niet te woord wil staan, of als dat wel zo zou zijn, zal ze alles ontkennen, zoals ze al eerder deed in haar berichtgeving aan zuster G H. Als ze ook bij mij zou ontkennen, weet ik niet of ik dat zomaar zonder emotie over mijn kant zou laten gaan.
De juriste belde mij van de week op omdat het Meldpunt Seksueel Misbruik en de commissie
Deetman alle dossiers voor het einde van het jaar wil sluiten. Zij moet binnen één week uit-
sluitsel geven over de nog lopende zaken, waaronder ook die van mij. Het wordt nu voorlopig
aangehouden, onder het motto: “Wacht op steunbewijs” dit zou ik nog tot maximaal
eind augustus kunnen leveren. Anders dringt de commissie aan op het intrekken van
mijn klacht. Ze willen de boel echt sluiten.
Ik heb aangegegeven dat ik absoluut niet mijn klacht wil intrekken, de juriste is er zich
ook van bewust, dat dit eigenlijk geen stijl is, maar einde van dit jaar wil men gewoon de
commissies opheffen. Dus dan ontvangt de juriste ook geen vergoeding meer.
Aangezien ik hetzelf ook onwaarschijnlijk acht dat ik nog steunbewijs vind, zal ik
ondanks alle inspanningen en naspeuringen helaas de zaak moeten opgeven.
Dus de misdaden van de congregatie; “dochters van het Heilige kruis” blijven simpelweg
dan onbestraft. Omdat de zusters in België gehuisvest zijn, is er geen dwangmiddel om
ze juridisch te dwingen om mee te werken. Dit in tegenstelling tot een Nedelandse instelling.
Dus zoals je ziet, heb ik niet zoveel vetrouwen meer in. Het lijkt er vooralsnog ook niet op
dat de normen verruimd zullen worden, wat de commissie Deetman wilde. Het ziet er niet
naar uit dat geestelijke en lichamelijke mishandeling nog meegenomen worden als klacht.
IN BELGIE GAAT HET PRECIES ANDERSOM (fase vóór de compensaties)
kan lezen, hebben de bisschoppen en hun advocaten (deze week de advocaat van Vangheluwe) er weer iets op gevonden om altijd maar weer nieuwe procedures te vinden om Operatie Kelk zo lang te laten aanslepen dat ze eindelijk verjaart.
Kerk & Leven schreef deze week (fier) dat er van Operatie Kelk amper nog iets overblijft…enkel de dossiers van Devillé nog. Precies of dat is maar een peulschil.
Ook moeten we maar geloven dat de advocaat van Vangheluwe niet zou geweten hebben dat er een Operatie Kelk lopende is waarin zijn cliënt genoemd wordt?
Het is blijkbaar een van te voren goed uitgekiend spel… om het dossier zo ondoorzichtig te maken en vooral het lang te rekken tot het eindelijk verzandt in verjaring.
Ook al werken Arbitrage en de Opvangpunten (maar niet allemaal) goed… als het er op aan komt het schuldig verzuim uit het verleden te erkennen, dan lukt het blijkbaar de meeste bisschoppen niet. Nog pijnlijker wordt het als het laatste reddingsmiddel om er aan te ontsnappen, Vangheluwe als redder in nood wordt ingeroepen.
