Het herinnerings vermogen van de katholieke kerk

Enkele leden van Mea Culpa hebben een klacht ingediend wegens het schenden van privacy. Dit is niet gebeurd door het meldpunt die hebben, zo schrijven zij, niet de adres gegevens door gespeeld aan de gepensioneerde psycholoog A. Appels die in een brief aan de klagers van het seksueel misbruik door pastoor Jan Schafraad, op zijn verzoek, probeert te bemiddelen. Te bemiddelen? In wat, terwijl een procedure loopt, en de bezwaren worden gewikt en gewogen? Worden wij aan de voordeur al überfragt? Te bemiddelen terwijl het kerkbestuur al een tijd geleden een eigen onderzoek hebben gelast met als uitkomst applaus voor meneer pastoor? In eigen onderzoeken laten de kerkbestuurders zich van hun beste kant zien. Wie heeft deze adres gegevens doorgespeeld?

De heer Appels vermeldt in een brief aan onze leden dat van alle herinneringen maar eenderde waar is. Dit standpunt wordt allicht met grote dankbaarheid ontvangen door Schafraad en zijn kerkbestuur, en bevestigt wederom voor tweederde zijn onschuld. Er waren tijden op Bleijerheide dan konden de broeders alles controleren, de kastjes, de brieven, ze keken zelf onder je matras om eventuele ‘bewijzen’ in handen te krijgen. Nu, de tijden zijn veranderd, via sluipwegen informatie in handen te krijgen die wederom te gebruiken zijn voor het afhandelen van de procedure die bij het meldpunt loopt met een voorop gezet standpunt, denkt nog in oude, hiërarchische patronen, niet van deze tijd…en deze jongens laten zich niet andermaal misbruiken.

Voor alle duidelijkheid niemand is schuldig tot het bewezen, aantoonbaar is, de bewijslast in termen van het meldpunt worden bevestigd dan wel geloofwaardig zijn. Dat geldt voor ons als voor Schafraad. Dat heeft zijn weerslag op het denken over deze gigantische misbruik affaire waar men zo langzamerhand kan stellen dat de openheid, de glasnost, transparantie nog geen moment van de kerk zelf is uit gegaan. Deetman tilde slechts een sluier op, het gezicht bleef onherkenbaar….voor driederde hebben ze zichzelf weggecijferd.

Katholieke kerk wist decennia geleden al van kindermisbruik.

Het Katholiek Verbond voor Kinderbescherming heeft de rooms-katholieke internaten in 1959 en 1962 al gewaarschuwd voor seksueel misbruik van minderjarigen door priesters en geestelijken.