Seksueel misbruik in de kerk. Een antwoord op een vraagje.

Seksueel misbruik in de kerk. Een antwoord op een vraagje.

In zijn jongste blog vraagt Bert Smeets (Mea Culpa United) zich af hoe het zit met de Belgische doofpot, de Duitse slachtoffers, de Nederlandse misbruikaffaire, de Amerikaanse rechtszaken tegen de Heilige Stoel. Hoe het Ierland vergaat na de val van de bisschoppen, Vangheluwe, Simonis, Gijsen? Wat gebeurt er in het Internationaal Gerechtshof in Den Haag? Hij vraagt zich af of alle vragen gesteld zijn en de antwoorden geschrapt?

Het zou al te gemakkelijk zijn Bert gewoon te verwijzen naar The International Clergy Sexual Abuse News Monitor, want hoewel daar een niet te onderschatten bron aan informatie voor het rapen ligt, geeft deze nieuwsmonitor niet alle antwoorden op alle vragen op het gepaste moment.

Ik doe dan maar vanuit Wenen een voorzichtige poging. Vandaag BELGIË.

 

In België is het aan de oppervlakte bedrieglijk windstil. Er zijn nu immers tijden van media-aandacht en mediastilte. Maar we weten ondertussen met zijn allen dat beide fenomenen nooit een graadmeter waren voor wat echt gaande is. Media berichten als iets spectaculair wordt aangedragen, maar zoeken zelf niet naar analyses of nieuwe feiten.

Kort samengevat kunnen we stellen dat we in België een periode meemaken waar alles in de coulissen gewoon verder loopt.

Het nieuwe Centrum Arbitrage seksueel misbruik dat officieel op 1 maart 2012 van start ging, ontving de eerste 108 dossiers van slachtoffers die via deze niet-onafhankelijke organisatie (want 3 leken + 2 afgevaardigden van de bisschoppen) op zoek gaan naar erkenning en financiële tegemoetkoming. Na contact met een erkend bemiddelaar die zijn kandidatuur als extern arbiter bij het centrum heeft ingetrokken nog voor het van start ging, blijken nogal wat mensen een probleem te hebben met de niet-onafhankelijke samenstelling van het Wetenschappelijk Comité dat tenslotte over de toekenning van financiële compensatie moet beslissen. De opvolgingscommissie beslist deze dagen achter gesloten deuren over de ingediende kandidaturen: 36 Vlaamse en 41 Franstalige.

Ondertussen bereiden de slachtofferorganisaties waaronder Werkgroep Mensenrechten in de Kerk (klik op “arbitrage”) informatiedagen voor om hun leden volledig te kunnen informeren over de procedure en diegenen te begeleiden die beslissen het Centrum te willen inschakelen in hun dossier. Juristen bekijken de implicaties voor de slachtoffers, vooral voor diegenen die in burgerlijke procedures zijn gestapt en – volgens het reglement van de Arbitrage – deze procedures moeten stopzetten of opschorten tot de arbitragecommissie haar ‘bindend’ oordeel heeft geveld in elk betreffend dossier. Onduidelijk is ondertussen of het Centrum erin is geslaagd zich operationeel te voorzien in alles en iedereen die nodig zijn om effectief van start te kunnen gaan.

Justitie werkt ondertussen naarstig verder in het zoeken naar en samenstellen van bewijsmateriaal voor schuldig verzuim en ondervraagt nog steeds discreet slachtoffers. Sinds de laatste huiszoekingen in de bisdommen en bij de congregaties (januari 2012) is het naar de buitenwereld stil, binnenskamers zijn de diensten van onderzoeksrechter De Troy en de politiediensten van Peter De Waele en Anne Beeckman onverstoord aan het werk.

De advocaten van de slachtoffers hebben op 5 december 2011 cassatie ingediend tegen de beslissing om het tijdens Operatie Kelk in beslag genomen materiaal nietig te verklaren. In de week van 20 februari 2012 legden ze in naam van de slachtoffers hun “memorie” neer ter griffie van de rechtbank. Uitspraak wordt verwacht in april 2012. Dit zou ook ongeveer de tijd moeten zijn waarop de 7e Kamer van de rechtbank van eerste aanleg te Gent een eerste zitting organiseert binnen het kader van de Burgerlijke procedure aangespannen door een groep slachtoffers (groepsvordering/Class Action) op 16 september 2011 tegen de Heilige Stoel, de Belgische bisschoppen een hoofden van de congregaties.

Pedo-bisschop Roger Vangheluwe leeft ondergedoken, is officieel nog steeds bisschop, staat officieel nog steeds op de payroll van de kerk (en dus de staat). Het vaticaan dat over zijn verder lot moet beslissen heeft zich in deze zaak nog niet officieel geroerd.

Ik wil Bert er ook nog op wijzen, dat nogal wat mensen dagelijks inspanningen leveren om de laatste informatie en ontwikkelingen (ook in Nederland) aan te vullen. Dat de sectie “Nederland” op deze Wikipagina nogal stiefmoederlijk wordt behandeld, ligt aan de Nederlanders. Deze Belg doet alvast wat hij kan.

Roel Verschueren, Wenen 6 maart 2012