Toeval, autoriteit en prikkeldraad

jeugdzorg‘Puur toeval’
Voorzitter Bart Holthuis van de compensatiecommissie noemt het puur toeval dat relatief zoveel vrouwen de maximale compensatie hebben gekregen. Volgens hem hanteert de commissie ‘een soort van standaard’ om te beoordelen of er sprake is van uitzonderlijk misbruik. ‘Het onderscheid naar sekse speelt daarbij geen enkele rol.’

De vrouwen hebben allemaal ernstige psychische en fysieke problemen ondervonden die direct zijn te herleiden tot het jarenlange misbruik. Ze deden zelfmoordpogingen en hadden moeite een normale relatie op te bouwen. Ook kenden ze veel problemen in de werksfeer.

Uitgaande van de goeder trouw voorzitter Bart Holthuis, wij kennen internaatskinderen die zelfmoord pleegden (die before they get old) jarenlange therapieën, depressies, vlucht-relaties (erger dan problematische relaties), te over! Hoezo minder ernstig, lagere compensatie? Wie ooit achter de gesloten tucht muren van internaat heeft gezeten, kan tot op de dag van vandaag geen autoriteit, bruine pij, zware deuren, lange gangen, de geur van pap of prikkeldraad verdragen (zie artikel gisteren). Het hele scala aan misbruik turft al decennia als een waanzinnige, bodemloze put echo door je heen. Hoezo minder, lagere compensatie? Geen eerlijke compensatie voor deze internaatskinderen die veelal slechter behandelt, geïsoleerd, overgeleverd aan de nukken van broeders / nonnen waren. Puur toeval?

Een simpel rekensommetje kan uitkomst bieden…10.000 tot 20.000 slachtoffers? Geen precedent creëren voor internaat jongens en meisjes want dan slaat de katholieke misbruik teller op tilt; méér van dit soort hogere schadeclaims kan bruintje niet trekken. franc consparicy

Geen toeval!