Auteur: bert

the flakes are black and it smells like daddy’s car.

Alleen deze sneeuw is zwart en ruikt naar papa’s auto

For the first time, researchers have found soot particles from air pollution caused by polluted exhaust gases in the placenta. Belgian scientists examined 28 placentas of women who had just given birth in the hospital of the city of Genk, close to Maastricht, and described their findings in Nature Communications.

Voor het eerst hebben onderzoekers roetdeeltjes, afkomstig van luchtvervuiling door vervuilde uitlaatgassen, gevonden in de placenta. Belgische wetenschappers onderzochten 28 placenta’s van vrouwen die net waren bevallen in het ziekenhuis van de stad Genk, dicht bij Maastricht, en beschrijven hun bevindingen in Nature Communications.

This is not a message from the other side of the world but close by in Genk, close to Maastricht. The next climate protest march I would like to introduce this new scientific fact because I still speak to people who deny this for political and economic reasons. They also do not want to talk except under their narcissistic condition that they are right. Climate targets are being pushed aside while a wave of new energy came through even in the Burgundian city of Maastricht. One of the many cities with billions of soot particles. A Berlin woman walked with the sign ‘I demonstrate because of facts’, new in the history of the free word that we raise our voices while the biggest polluters do not pay CO2 tax or take measures. Do politicians, shareholders, realise … millions of people worldwide are waking up NOW … and this is just the beginning.

NU even geen bericht van de andere kant van de wereld maar vlakbij in Genk, dicht bij Maastricht. De volgende klimaat mars, graag dit nieuw wetenschappelijk feit meenemen, want ik spreek nog steeds mensen, die dit om politieke en / of economische motieven, ontkennen. Ze willen ook niet praten behalve dan onder hun narcistische voorwaarde dat zij gelijk hebben. Klimaat doelen worden ter zijde geschoven terwijl een golf van nieuwe energie door onze Bourgondische stad Maastricht, raast. Een van de vele steden met miljarden roetdeeltjes. Er liep een Berlijnse studente mee met het bord ‘ik demonstreer vanwege feiten’, nieuw in de geschiedenis van het vrije woord dat we onze stem verheffen omdat de grootste vervuilers geen Co2 belasting dan wel maatregelen treffen. Hebben de politici, aandeelhouders het niet in de gaten.. wereldwijd gaan miljoenen mensen de straat op…en dit is nog maar het begin.

for all generations

https://youtu.be/d3HckJWF65E

George Gantzert, een knul van de Amsterdamse Ceintuurbaan, is twaalf jaar oud als hij wordt uitgenodigd een keer gratis te komen zwemmen in het AMVJ-zwembad in de Vondelstraat, vlak bij het Leidseplein. De uitnodiging komt van een man, fotograaf van beroep, die hij op het Waterlooplein heeft ontmoet. George, die het thuis niet rijk heeft, houdt wel van een zwempartijtje en stemt toe. Met zijn zwembroek onder zijn arm vertrekt hij die avond midden jaren vijftig naar het zwembad, een kleine tien minuten fietsen van zijn huis.

Dit zijn de eerste alinea’s in een artikel van Parool journalist Hanneloos Pen waar gezellige avonden met drank, eten en George te horen krijgt dat hij zijn zwembroek in de kleedkamer mag achter laten.

Een stil, leeg zwembad gereserveerd voor een gezelschap van zo’n vijftien tot twintig volwassen mannen en vrouwen. De volwassenen zijn in afwachting van een speciale ‘zwemles’ voor kinderen van twaalf en dertien jaar oud. George is niet het enige kind. Hij ziet tussen ongeveer tien andere kinderen zijn buurmeisje Carla uit de Hemonystraat staan. Zij is, net als de andere kinderen, poedelnaakt. Ze vertelt hem dat het niet de eerste keer is dat zij bij de ‘zwemclub’ komt.

Verboden foto’s

De zwemavond staat uitgebreid beschreven in Gantzerts boek Verboden foto’s. Het boek verscheen in 2010 onder het pseudoniem Helmut van de Berg. ‘Een Amsterdamse roman’ staat op het boek, maar met fictie heeft het weinig te maken.

Gantzert is geboren in Amsterdam in 1944. Geld was er thuis niet, wel dikke schulden. Hij was als kind vaak op straat te vinden in De Pijp. “Ik ben liefdeloos opgevoed. Ik was een straatschoffie.” Zijn vader was de grote afwezige in het gezin en bemoeide zich niet met George. Zijn moeder was een ‘moffenhoer’, zo deelde zijn omgeving hem mede. Of dat waar is, weet hij niet. Eén ding weet hij wel: “Mijn ouders lieten me als kind behoorlijk in de steek.”

In de avonden kwam hij in een andere wereld terecht. Al snel ging hij in op voorstellen van mannen om met hen mee te gaan. Zoals wel meer minderjarige jongens dat deden in en rond De Pijp. “We hadden thuis geld nodig. Als ik het geld aan mijn moeder gaf, vertelde ik dat ik dat met een klusje had verdiend. Maar ze moet geweten hebben hoe ik eraan kwam. Er kwam later zelfs een keer een klant bij ons thuis.”

‘Kring van de burgemeester en mensen uit de grachtengordel

Dat er zogenoemde zwemavonden in het AMVJ-bad en Heiligewegbad waren, waar kinderen van twaalf en dertien jaar naakt moesten zwemmen halverwege jaren vijftig, bevestigen twee nabestaanden van Carla Dam, het buurmeisje van George uit de Hemonystraat. Haar toenmalige echtgenoot en haar zoon Jorne hebben de verhalen zelf van haar gehoord. Toenmalige echtgenoot Wim: “Toen we tijdens onze verkering in de jaren zeventig door de Heiligeweg liepen, begon Carla erover. Ze vertelde dat ze er naakt moest zwemmen en dat allerlei mannen haar toen betastten. Ze zei dat het zeer voorname mensen waren, mensen uit de grachtengordel, van wie je dit nooit verwachtte. Ze wilde er nooit meer zwemmen.”

Maar het was ook een wereld zoals in de film Eyes Wide Shut van Stanley Kubrick over de decadentie van de nouveau riche uit New York. “Een geheim genootschap dat deelneemt aan gemaskerde orgiën. Ze voelden zich verheven boven de norm.”

Onderzoek

Het Parool sprak uitgebreid met George Gantzert, die zijn verhaal opschreef in zijn boek Verboden foto’s. De man en zoon van ‘buurmeisje’ Carla Dam hebben het verhaal over de zwemclub bevestigd. In het medisch dossier van Dam, verstrekt door haar zoon Jorne, wordt in psychische rapporten uitgebreid stilgestaan bij haar traumatische jeugd, die gepaard ging met seksueel misbruik. Ze zocht vele malen hulp bij psychiatrische instel­lingen.

Daarnaast is bronnenonderzoek verricht naar onder meer de archieven van de zwembaden, de woonadressen en achtergronden van betrokkenen.

Ook is literatuur geraadpleegd over De Kring en De Koepel, een elitair genootschap van kort na de oorlog, waar sommige leden van de zwemclub lid van waren. Van de bijeenkomsten in het zwembad zijn geen foto’s gevonden.De namen achter de pseudoniemen in het boek zijn bij de redactie bekend. Het Parool vraagt mensen die het verhaal herkennen, mogelijk als slachtoffer of getuige, contact op te nemen met Hanneloes Pen, h.pen@parool.nl.

Rik Devillé’s boek ‘In naam van de Vader’ gaat op 28 september in Mechelen in première. Het boek zal dan worden gepresenteerd rond een Herkennings dag voor slachtoffers seksueel geweld. Dit allemaal georganiseerd door onze Belgische zusterorganisatie Mensenrechten in de kerk. Ook in Nederland zal ‘In naam van de Vader’, te koop zijn. Steun mensenrechten in de kerk.

Het is opeens in het nieuws…de afstandsbaby’s. Wij, mea culpa united stichting (MCU) heeft al sinds 2010 geprobeerd deze ‘afstandsbaby’s’ op de nationale agenda te krijgen. Dit uiteraard in navolging van het seksueel geweld dossier dat wel ruim aan bod kwam in de media. Wij steunen uiteraard de slachtoffers, die eventueel bereid zijn om dit drama dat zich afspeelde in hun jeugd, mee naar buiten te komen. We hebben heel wat dossiers doorgenomen en gesprekken gevoerd. We hebben aangrijpende verhalen in de openbaarheid gebracht, ook bij de desbetreffende staatssecretarissen, die nu wel de afstandsbaby’s onder de parlementaire loep gaat nemen. Het is stuitend dat wederom zo’n groot dossier met duizenden ‘gekaapte’ baby’s zolang onder de pet bleef. Stuitend omdat het allang helder was wat zich afspeelde in tehuizen als de Vroedvrouwen school in Heerlen en andere instellingen, blijkt dat de kerk met stilzwijgende toestemming van de overheid (en hun mediakanalen) baby’s verhandelden, door verkochten en jonge vrouwen dwongen om hun baby af te staan. Het is onchristelijk, crimineel en onverantwoord gedrag van kerk, nonnen, bestuurders, die allemaal hun mond hielden. Juist zij zagen alleen maar geld (en macht) als motief terwijl wij geframed werden als te radicaal terwijl die andere organisatie (Klokk) 1,5 miljoen van ministerie, deels bisdom Rotterdam, toebedeeld kregen. Op tal van redacties wist men van ‘de afstandsbaby’s in gesprekken met ons in 2010 praatten we bij over deze gigantische kinderroof. Nu is het ‘nieuws’, maf hoor. We hebben in ieder geval ons best gedaan ’that’s it folks’.

heimkinder

Bleijeheide pedo web