Auteur: bert

Het wordt steeds gekker, de Russen hebben weer iemand vermoord maar het is nooit gebeurd. Als een film in een film zoals David Lynch en Terry Gilliam het kan of  zoals in ’the Doule’, een boek van Fyodor Dostoevsky. Hoe lang gaat deze hogere trampoline kunst in de contra spionage tegen Rusland door, het moet zo langzamerhand iedereen op de zenuwen werken, deze klucht. Ze verschenen lachend op een persconferentie, ‘alles is weer goed de man leeft’. Toneelstukje alla Jan Klaassen en we vinden het als westerse media leuk. Net zo leuk als de olifant die dit verhaaltje wel heel snel  zal uitblazen.

Het hoofd van de Oekraïense veiligheidsdienst SBU Vasyl Hrytsak stelde op de persconferentie dat Babchenko’s dood in scène is gezet om de mensen die hem wilden doden te pakken te krijgen, meldt AP.

De dienst had informatie gekregen over een plan om de Rus om het leven te brengen. Volgens Hrytsak kwam de opdracht om Babchenko te doden van de Russische veiligheidsdiensten.

De nationale politie van Oekraïne had Babchenko’s dood dinsdagavond bevestigd en stelde te vermoeden dat zijn werk te maken had met zijn dood. Volgens de berichten was hij bij zijn huis meerdere keren in zijn rug geschoten en gevonden zijn door zijn vrouw. De politie meldde dat de journalist later aan zijn verwondingen was overleden.

Hebben ze nu wel of niet een aanslag verijdeld die überhaupt niet heeft plaatsgevonden, een sterk staaltje poppenkast met hele slechte acteurs en we liggen dubbel van het lachen. Wat zich achter de poppenkast afspeelt weet ieder kind al heel vroeg…we worden gebrainwasht, Jan? 

De Heiligdomsvaart vol met strakke gezichten keken of Jezus andermaal uit zijn graf getild werd. ‘Prachtig en indrukwekkend’, aldus werd de grote ommegang, die net zo traag en onkritisch was als de gehele vijftiger jaren, opgevrolijkt met een heuse slogan.

In de censuur krant de Limburger staat vandaag een artikel ‘LAAT HET BISDOM DE VERKLARING OVER GIJSEN INTREKKEN’!!

Laat het aan de RKK en de Limburger over om met bewijslast te komen, die hebben ze heel goed verborgen in het kruisherenklooster van St. Agatha, te Cuijk liggen op een schone heuvel alle archieven netjes opgeborgen. Gaat u daar zoeken: de Limburgse journalist is er nooit geweest, mag niet van het katholieke doofpot bestuur.

Laat St. Jan eens doordrongen zijn van de procedure zoals die werd samengesteld door de RKK zelf….een lage bewijslast met steunbewijs.

Laat de Limburger zwijgen zoals ze dat ook decennia over misdaden priesters en kloosterlingen hebben gedaan. Laat deze krant eens goede journalistiek bedrijven door de juiste jaargetallen in te vullen. Niet in 1958 maar in 1961 zijn twee klachten binnen gekomen op internaat St. Maria ter Engelen arme broeders Franciscus waar ik verbleef, tegen mijn wil, die te maken hadden met Gijsen. Gijsen werd later naar IJsland gebonjourd en daar trof hij Augustus George (5 april 1928 – 16 juni 2008), geboren als George Augustinus, maar meestal aangeduid met de Rev. Georg, was een Nederlandse priester met de katholieke kathedraal van IJsland, Kristkirkja kerk en principal Landakotsskóli 1962-1998.

Augustus George werd geboren in het dorp Wijlre in Nederland. Ala twaalf-jarige begon hij te leren aan de jongensschool Montfort / Schimmert waarin Montfort Rule samenvalt en heeft gewerkt in IJsland sinds 1903. Limburg won Rev. George eerste geloften op 8 september 1950 en begon met het bestuderen filosofie en theologie in Oirschot, maar het eindigde met de priesterwijding op 11 maart 1956. in 1962, de Rev. George vroeg aan boord Landakotsskóli te nemen en leidde de school voor 36 jaar. Was hij adjunct-bisschop van 1969 en twee keer diende als bisschop van het werk voor een tijdje, na de dood van Henry Fréhel 1986 na de dood van Alfred Jolson 1994 ontving hij de IJslandse Orde van de Falcon voor hun werk in 1994. George augustus Landakot rust op het kerkhof.

In 2011 kwam aan de oppervlakte geruchten dat Rev. Georges voor de kinderen in Landakotsskóli een zomerkamp van de katholieke kerk in Tunesië belegden. Bovendien had Margrét Müller, een Duitstalige lerares op school, ook misbruik gemaakt van kinderen met kennis en vaak de betrokkenheid van Georges. De katholieke kerk benoemde een onderzoekscommissie die een rapport van 2 november 2012 uitvaardigde waarin beschuldigingen werden geuit over hun afschuwelijke daden ten opzichte van kinderen. Het werd ook meegedeeld dat de mannen van de Katholieke Kerk (met inbegrip van Alfred Bishop Jolson), nonnen in Landakot en katholieke priesters werd vaak verteld over Georges gedrag, maar niemand deed er iets aan. Ook Gijsen niet!

Het Paradijs der Persoonsverwisselingen

In de NRC vanochtend een verhaal over ‘gevallen vrouwen’. Dat zijn niet vrouwen die uitgegleden zijn op de stoep van de buurman maar…..

die meisjes en vrouwen heetten ‘gevallen vrouwen’, soms waren ze prostituee of ongehuwd zwanger, maar vaker wees, verwaarloosd, misbruikt, gehandicapt of veroordeeld voor een klein vergrijp. Tot de jaren zeventig werden de meisjes, doorgaans tegen hun wil, in de gestichten geplaatst door de regering, voogdijverenigingen, kinderbescherming of ouders’.

Eerst werden ze gelabeld met een ‘mindere status’, prostituee of zwanger’, waardoor men kon oordelen over deze ‘gevallen vrouwen’, discriminatie of geestelijk geweld kon blijkbaar. 

Deetman heeft vanaf het begin het geweld gebagatelliseerd. Ik sprak met hem bij zijn eerste persconferentie in 2010. Hij wilde niet maar later gaf hij toe, we hadden een te groot punt en het geweld werd deels gecompenseerd.

Dan was er nog het seksueel misbruik. Margôt Verhagen (85) uit Den Haag werd als meisje verkracht door de rector van het gesticht in Velp. Haar klacht hierover is in 2016 gegrond verklaard door de commissie die het kindermisbruik in de Kerk onderzocht. Slechte voeding, een hard strafregime en gebrekkige medische zorg eisten ook hun tol. Honderden meisjes en vrouwen stierven in de gestichten, vooral vóór de oorlog. De ‘Doodenlijst der bijzondere begraafplaats’ van het gesticht in Velp telt 214 namen van „verpleegden”, van wie 80 minderjarig.

Onderwijs was er niet of nauwelijks, productiewerk stond voorop. Al in 1939 werd toenmalig aartsbisschop Jan de Jong per brief gewaarschuwd door de Nijmeegse hoogleraar Frans Rutten dat in Velp door het vele „aangenomen confectiewerk” het onderwijs moest wijken. In latere jaren werd het regime minder streng. Maar uit getuigenissen van lotgenoten blijkt dat er ook tussen 1950 en 1970 nog dwangarbeid was en de leerplicht soms ontdoken werd.

De katholieke pers en de jaarverslagen van de Goede Herder schetsten een zonniger beeld van de situatie. Nergens werd gesproken over het gedwongen productiewerk. De dwangarbeid is niet onderzocht door de commissie-Deetman. Die deed in 2010 onderzoek naar seksueel misbruik in de Kerk en, in 2013, naar geweld tegen minderjarige vrouwen in de Kerk. Lotgenotenorganisatie VPKK vroeg Deetman ook de dwangarbeid te onderzoeken, maar volgens de commissie viel dwangarbeid niet onder de definitie van ‘geweld’. VPKK-bestuurslid Annemie Knibbe: „Commissielid Pieter Kalbfleisch zei het zo: ‘Van werken is nog nooit iemand slechter geworden’.” Kalbfleisch reageerde niet op een verzoek om commentaar.

Meer zaken zijn niet onderzocht bijvoorbeeld ‘de afstandsbaby’s’; de toenmalige standen-maatschappij, hoefde geen verantwoording af te leggen…nu rennen ze weer weg voor de media.