Toneel of fictie

Na de internationale onthullingen seksueel geweld binnen de RKK, is de beer los. We hadden al wat celebrities Jimmy Saville en president Heat in Great Britain, de afstandsbaby’s, de Samson Jeugdzorgen, uit het ontgroende leger bereikten ons als ‘ongelovige’ slachtoffer-organisatie misbruik door een aalmoezenier nu zijn het….

drie Nederlandse soldaten zijn bij hun eenheid in Schaarsbergen gepest, mishandeld, aangerand en verkracht. De daders zouden sergeanten en korporaals uit dezelfde eenheid zijn.

de sport volgde, #metoo beweging, verkrachtingen in het leger (met een eigen onderzoekscommissie; net als bij ons RKK kinderen); de toneel academie in Amsterdam en nu de toneel academie te Maastricht, niet zo ver hiervandaan waar ik vaak kom en goeie relaties heb met mensen, die aldaar werken dan wel acteurs in opleiding (vrolijk samen gewoond met paar actrices).

Een berichtje uit Maastricht

“Er hangt een soort heiligheid en romantiek om die toneelschool”, vervolgt ze. “Je bent achttien en je stapt een geïsoleerde wereld binnen waarin eigen regels en omgangsvormen gelden.

Een van de kenmerken van deze school is inderdaad de geslotenheid, de eigen regels zoals die ook in internaten golden, het geïsoleerde bestaan, de volledig introverte, naar binnen gerichte cultuur en daar werkt iedereen aan mee want je hoort als achttienjarige opeens ergens bij en je gaat een flitsende toekomst tegemoet vol glitter and glamour (dan wel het hiernamaals treedt je op vroege leeftijd binnen). In het verleden, zijn jonge acteurs hard zowel mentaal als fysiek aangepakt tot psychiatrische opname aan toe. Het dient allemaal wel een doel namelijk sterker worden in een harde maatschappij maar er vallen slachtoffers, net zoals bij de internaten…hoe zou het trouwens gaan met de verwerking en erkenning van deze mensen? Of is het niet zo spectaculair meer voor de media?

Wij hebben geen geheimen, geheimen hebben ons

obsessedPaus Franciscus is van mening dat de kerk zich niet obsessief moet bezighouden met thema’s als homoseksualiteit en abortus.

(MCU) Toch ken ik een aantal priesters die door het celibaat volkomen obsessief en seks verslaafd werden. In het psychology South Down institute in Toronto, Canada waar veel overspannen priesters zitten in verband met hun seksuele geaardheid / gevoelens kwam een priester uit de kast en verklaarde over zijn verblijf in South Down: “We don’t have secrets, our secrets have us.”

Het is dus de combinatie morele opvattingen, celibaat en zwijgplicht die voor een reeks aan fysieke als psychische problemen zorgt. Zouden de therapeuten op het Southdown instituut hier lichaam en geest scheiden? De katholieke oplossing ‘boetedoening’ toepassen? In dit South Down instituut mag geen informatie naar buiten komen, alles wat de kerk doet blijft binnenskamers. Ik heb hier uiteraard lied over geschreven…..

https://www.youtube.com/watch?v=ZOazH2gsask&t=19s

In een wijdverspreid interview gaf de paus bovendien te kennen dat de kerk haar mening mag verkondigen, maar zich niet op een “spirituele manier” moet inmengen in het leven van homoseksuelen en lesbiennes.

Mijn ziel en lichaam
Mijn ziel en lichaam

Niet inmengen?? in hoeverre is de bijbel, de ‘ideologie’ van de kerk ge / verbonden met homo-erotische rituelen, laatste avondmalen / woestijn rondes. Wat is een “spirituele manier”, is dit als je weigert het hele plaatje te beschouwen. In hoeverre zorgt de kerk zelf door dit keurslijf te prikkelen, te activeren en haar homo-priesters vervallen in pedofiel gedrag. ‘Laat de kinderen tot mij komen’, ‘stop kinderen in internaten, gooi er muren om heen met ’tal van ascetische broeders’, die moeten bidden en werken met de jeugd, ora et labora.

De jeugd is mijn ziel en lichaam vatte broeder Otho van het internaat waar ik gezeten heb, schaamteloos en gedurfd samen. Is deze relatie (homo-pedo) ooit onderzocht? Ja, er zijn andere onderzoeken waarvan de data vatbaar is voor kritiek en interpretatie maar ze laten het volgende zien in het rapport: Pedofilie gebruikelijker onder ”homo’s”. Bedoeling van het onderzoek is om de ’donkere kant’ te laten zien van de homocultuur door Jon Dougherty:

Laten we eens zien wat we nu hebben: 19,2 % van alle seksuele vergrijpen is definitief een geval van heteroseksuele molestatie van kinderen en 6,3% van alle seksuele vergrijpen is definitief een geval van homoseksueel kindermisbruik. We komen hiermee op een verhouding van 3:1   (=19,2/6,3) wat betekent dat één op de vier (25%) van alle gevallen van pedofilie (kindermolestatie) door homoseksuelen wordt gepleegd en 75% door heteroseksuelen. Het percentage homoseksuelen verschilt van land tot land en van de ene beschavingsperiode tot de andere. Voor de statistieken zijn de databases genomen uit de periode van 1991 tot 1996, in twaalf staten van Amerika. Gedurende deze periode was ongeveer 2-3% van de bevolking homoseksueel. Als we het gemiddelde van 2,5% van de bevolking nemen komen we tot de conclusie dat 25% van alle kinderverkrachtingen werd gepleegd door de 2,5% van de bevolking die homoseksueel is. Dat is een overrepresentatie met de factor 10.

Met andere woorden: door deze methode te gebruiken komen we tot een “statistisch gemiddelde” homoseksuele persoon die 10 maal waarschijnlijker een pedofiel is dan een ”statistisch gemiddelde” heteroseksuele persoon.

Zoasl hierboven al staat is deze conclusie gebaseerd op een vergelijking van misdaadverslagen van ”gewelddadige verkrachting” en ”gewelddadige sodomie” over een periode van 6 jaar (1991-1996) in twaalf staten van de VS. De uitkomst komt overeen met wat een groot aantal overige bronnen ook vermelden. Bekijk bijvoorbeeld maar eens een recent rapport van Jon Dougherty getiteld  “Pedophilia More Common Among Gays” (ref.38),

De paus hoeft zich niet spiritueel te mengen in dit discours maar zal toch zijn eigen probleem, dat zich al eeuwen in de RKK kerk voordoet, ter harte moeten nemen. Vooral de kindverering van Jezus, de misdienaar cultus, de vele beelden van heiligen met witte (maagdelijke) kinderen…steeds met kinderen! misdienaartjes (4)

#comingout

zoek de verschillen

Kevin Spacey werd gedwongen om uit de kast te komen nu ook hij beticht is van ‘encountering the boy’. Hij heeft bij zijn coming-out meteen zijn excuses aangeboden, heel slim en manipulatief.

Hollywood is niet bepaald een gebied waar de gemiddelde Amerikaan zijn normen en waarden op baseert maar het geeft toch te denken dat door alle openheid en #gedoe het een en ander komt boven drijven. ‘The American dream’, van succes, rijkdom en escapisme blijkt een spetterende bubble en ik ben al lang niet meer verbaasd, dat we niet zijn wie we lijken te zijn.

Pijnlijk is ook het feit dat bij deze #comingout van Kevin Spacey, gaat over een 14 jarige jongen, die hij ‘encountered’, beklommen en afgestegen, heeft. Hij is daarmee even manipulatief als onze franciscaanse opvoeders, nu is niet het geloof de grote illusie truc met bruine wapperende pijen maar Hollywood, stardom en alle andere vermeende credits, die iemand toewaait als ie beroemd is.

Wij hadden vooral last van ‘broeders met gevoelens voor heel jonge kinderen, de demasqué voert in het geval Kevin Spacey tot speculaties in de homoseksuele gemeenschap; nogmaals een taboe dingetje maar wij hebben op dit blog al veel eerder over gesproken (zie onder artikel 20 sept. 2013) over de leeftijdsgrens die bij homoseksuelen lager ligt (statistisch) dan de hetero idioten, waar ik toe behoor.

Wij hebben geen geheimen, geheimen hebben ons

Een andere demasqué is de moord op Kennedy, en nog steeds niet opgelost, doch er waren meerdere schutters en is een cover-up blootgelegd, die reikt tot in de hoogste kringen van Washington DC. Met tal van getuigen en bewijzen maar het is wel belangrijk om te weten dat de waarheid (Kennedy door Oswald vermoord uit de geschiedenis boeken kan). Wat is er nog meer waar / niet waar. Kevin Spacey blijkt dus homoseksueel, Barbara Streisand (struisvogel) steekt haar hoofd nog steeds in het zand en ‘who cares’ in 2017? Zijn er nog mensen die er problemen mee hebben? Zijn de arme broeders van Bleijerheide allemaal uit de pedo OM kast? Is dit internaat niet exemplarisch voor de gesloten cultuur waar we onszelf decennia in hebben verstopt?

Zag gisteren documentaire op Netflix over Joan Didion (geboren 5 december 1934) een Amerikaanse auteur die bekend staat om haar romans en haar literaire journalistiek. Haar romans en essays verkent de disintegratie van Amerikaanse moraal en culturele chaos, waar het overheersende thema individuele en sociale fragmentatie is. Een gevoel van angst dringt door in veel van haar werk. Als een documentaire begint met muziek van Canned Heat, On the Road again, beelden van San Francisco tot Sacramento, Monterey, Janis Joplin bij haar over de vloer kwam en zij getuige is van alle maatschappelijke leugens en dubbele moraal….. laat de #comingout leeuw maar los op ons flinter dun existentie cultuur-maskers.

 

#theytoo

bling bling

#TheyToo: 61 procent verstandelijk beperkte vrouwen wordt seksueel misbruikt

In 2010 sprak ik na de presentatie Deetman onderzoek in Nieuwspoort, aldaar zaten we met vier personen Gert-Jan Verhoog (communicatie-deskundige / woordvoerder  Deetman), dhr Deetman en een blinde gehandicapte man, die niet bij de persconferentie naar binnen mocht, en ondergetekende. De veelheid aan klachten kwam ter sprake, helaas sprak de blinde man dat het ‘incidenten’ betrof. Dhr. Deetman knikte bevestigend en ik reageerde meteen dat het onderzoek nog plaats moest vinden en geen voorbarige conclusies mochten getrokken worden maar dat het eerder een structureel probleem is (geen incident). Nu zijn de data / cijfers duidelijk:

Het getal schuurt al de hele week in mijn hoofd. 61 procent van de Nederlandse meisjes en vrouwen met een verstandelijke beperking wordt seksueel misbruikt.

Annemarie Haverkamp 28-10-17, 10:40

De daders veroordelen blijkt lastig, omdat de getuigenissen van de slachtoffers vaak te vergelijken zijn met die van kinderen

Toen ik het percentage op Twitter voorbij zag komen, dacht ik dat het een foutje moest zijn. Waren de 6 en de 1 omgedraaid? Ik ging op zoek naar de bron: een rapport van Rutgers en Movisie uit 2011. En ja, het stond er echt.

Het werd nog erger: een op de vier verstandelijk gehandicapte vrouwen wordt daadwerkelijk verkracht. Bij mannen is dit 7 procent. Van hen krijgt 23 procent te maken met seksueel geweld. Dat is bijna een kwart.

Het tv-programma Zembla kwam woensdag met een reportage uit Australië. We zagen een huilende bejaarde moeder. Haar volwassen down-zoon met het verstand van een kind van 5 was door een medewerker van de wooninstelling zo hard gepenetreerd dat hij niet meer kon zitten. ‘Upset’, vatte hij zijn gemoed samen tegen de interviewer.

Verkrachting van gehandicapten is een wereldwijd probleem. Ik kon even geen hashtag bedenken die de gruwelijke ernst van deze constatering samenvatte. En geen van de flauwe excuses die ik in de #MeToo-mediastorm voorbij had zien komen, ging hiervoor op.

Deze kinderen lokten niets uit, waren niet lekker seksueel gerevolutioneerd en neukten zich niet bewust omhoog voor een beter plekje in hun woonzorggroep. Ze waren alleen maar weerloos slachtoffer. Misbruikt door ernstig zieke mannen.

Bijkomend probleem: de daders veroordelen blijkt lastig, omdat de getuigenissen van de slachtoffers vaak te vergelijken zijn met die van kinderen. Wat weet een kleuter? De woorden Me Too tikken is nog te moeilijk. Als ouders of andere medewerkers van een instelling geen onraad ruiken, komt het hele misbruik zelfs nooit aan het licht. Of willen we het gewoon niet weten?