Bert Smeets new album ‘hole and corner’ (2)

Er zijn teveel nostalgische wendingen, die onze planeet teisteren, onnodige wendingen want ze draaien niet om de aarde of de zon maar rond hunzelf. Ik draag dan ook graag mijn steentje bij want niet alleen BN’ers mogen feest vieren en promotioneel weer hun gezicht laten zien! Alles wat uit hun neus druppelt, opdissen? Moet je eerst succes hebben?? (mag je niet een veertig jaren durende boycot vieren?) U zegt het maar.

Toen ik in 2016 bijna overleed aan een hartstilstand duurde het maanden voor enige cognitieve functies zich begonnen te herpakken, kreeg flarden van teksten (en bijbehorende melodieën) terug en begon bij thuiskomst weer gitaar te spelen. Zoals je opnieuw moet leren lopen als je weken te bed bent geweest, hingen de zang spieren er slapjes en verwaarloosd bij, als verdorde stengels rond het KNO gebied.

Opeens was de demper, de Franciscaanse internaat-demper gemold,  eindelijk de hartstilstand zorgde voor een dijkdoorbraak aan emoties, de onderbuik onderdrukker vrijwillig vertrokken moest ook wel want ik kon het zelf niet meer bolwerken….het hart dus! De sordino, de knalpot, de geluiddemper bleek ook van mijn stem gehaald en moest wel voortaan dealen met heftige en pijnlijke emoties.

Mijn stem bleek na de Adelante ziekenhuis periode een dikke anderhalve toon, maar de drive om muziek te maken en te zingen bleef en ik bereid. De dynamiek voelde weliswaar anders aan en was voor even, weg. Ik begon dus opnieuw, terug in de rij, vanaf het begin om diezelfde weg opnieuw af te leggen, die ik ooit onder andere omstandigheden en tijd in veel positievere sfeer begonnen was.

Dat begon begin zeventiger jaren in een commune te Wahlwiller / als hippie bandje ‘Hole and Corner’, geleid door Waubachse dorpsgenoot, manager Paul van Loo. Paul was de dynamische motor, die ons langs allerlei podia bracht zoals de Melkweg, Paradiso, Doornroosje en de vele Provadya’s die Nederland rijk was. Paul stapte in zijn VW bus met slechts een demo-cassette, ree langs allerlei gelegenheden om de band ‘Hole and Corner’, aan te prijzen, te promoten.

Paul deed het, sliep in zijn VW bus waar hij een matras had neergelegd, en ree stad en land af om ons concerten te bezorgen want hoe vaker we optraden, beweerde Paul, hoe meer life-ervaring de groepsdynamiek zou bevorderen. Wij waren allen idealistisch ingesteld en hadden vrij snel een heel repertoire aan eigen liederen, opgebouwd en gerepeteerd in de boerderij in Wahlwiller waar onze Cadillac geparkeerd stond (zie foto). Het was belangrijk dat we ons eigen geluid zochten en niet een van de vele Limburgs cover-bandje zouden worden, die op kermissen en bruiloften wilden spelen. Gewoon lekker eigenwijs met een pianist D’ann, gitarist Caspar, drummer Harry, zanger Teo, en ondergetekende, later bassist Jaap, drummer Mart bijgestaan door de honden Snuffel en Polks. Rashonden! Geluidsman Paul S en top roadies Tetje en Peter H.

Het eerst lied is ‘Killing Butterfly’s’, zijn de geloofsbrieven van ondergetekende maar is overigens geen terug in de tijd nummer (onlangs geschreven) met dubbel beglaasde bril (zoek uw weg broeder)….

https://bertsmeets.bandcamp.com/album/hole-and-corner-album

KILLING BUTTERFLIES

Whoops, my baby you cry for a little help

whoops I like to see you help yourself 

money does it mean every thing

money doesn’t play all instruments

well you got flesh, breast a beautiful laugh

I do believe you sacrifice 

Loving experiences for God and science

Whoops, I lose, you win the battle again 

I am a friend in your nymphomania brand 

Take care when a woman practise her smile  

too many scorpions bet for love

you got flesh, breast a beautiful ass

 

oeh oeh oeh oeh oeh…God is not my father

mother is not my mother / no sister / no brother

Ah! I gotta see the light

Too many scorpions hang around your neck

Take the backseat you’re never coming back

Stop playing games with people, okay

all fake conditions, no natural way

Mm all romance 

I do believe you satisfy

loving experiences kill butterflies 

Don’t kill…butterflies…