De lieve vrede

God, opeens wil men samenwerken? Komt het door de aanstormende jingle geluiden van de kerstman, de behoefte aan de lieve vrede? Het doet me een beetje denken aan een ander feest waar men zo maar van ‘mood’ kan veranderen. Carnaval, het hele jaar zien ze je niet staan, praten niet met je, en met de carnaval hangt iedereen om je nek. Vreemd, samenwerken terwijl men nog geen week geleden op 6 December de civiele procedure die ondergetekende heeft aangespannen, nergens vermeld stond in de koepel. Mea Culpa heeft niet bestaan het afgelopen jaar, ja we mochten de deuren opentrappen, maar daarna moesten andere hopmannen en hooglustigen het lotgenoten genootschap vertegenwoordigen. Er waren immers schijnbare, onoverbrugbare tegenstellingen en men kon niet lachen om de zwarte lijn daar wij ons richten op de daders. We voerden de kritiek op aan Deetman, verfoeiden de trukendoos van de verjaring, de criminele sporen van de katholieke kerk werden gescheiden van de staat, gewist. 1000 daders, en maar een handje vol dat zich melde.

Mea Culpa’s aanwezigheid in London  bij het Benedictus bezoek; present op alle lotgenoten dagen van mensen rechten in de kerk, België; zij San, Rik komen speechen bij het dode internaat te Bleijerheide onze Mars tegen de doofpot; de Snap, Amerika contacten door Europa, we melden ons bij het internationaal Gerechtshof in Den Haag wegens misdaden tegen de menselijkheid. Waar waren jullie? Magdalena manifestaties die wij wilde opzetten, het moest allemaal voorzichtig want Deetman schoof steeds meer op naar de slachtoffers???  Onze argumenten vond men te extreem, radicaal, en toch hoe dichter men nu bij de Deetman conclusie komt hoe meer men geneigd is alsnog van standpunt te veranderen of enigszins aan te passen. Was de witte lijn dan toch niet een beetje te wit? Te clean?
Men verweet mij dat ik niet alle slachtoffers vertegenwoordigde door zo fel te keer te gaan tegen Deetman en zijn kerkonderzoek. Ik heb nooit gepretendeerd voor iedereen te spreken, dat is in deze kwestie, die maar voor de helft door de kerk doelbewust wordt onderzocht, ook onmogelijk. De diversiteit van het leed, zoals Roel Verschueren het noemt, prima stuk overigens, is niet te koepelen, het haalt de dynamiek eruit en dat moet je niet willen. Wij staan een pittige, vredelievende lijn voor daar ook ‘slachtoffer organisaties’ worden geïnfiltreerd, genegeerd en gemanipuleerd.
………………………………….
Wij kenden mollen, hackers, mensen die met ons meeliepen, de boel vertraagden en opeens niet meer kwamen opdagen. We werden vereerd met bezoektjes, flessen wijn op tafel gezet, we waren interessant. Uitgenodigd door de bisschop om te zien wat voor vlees hij in de kuip had. Onze eisen legden we neer bij Lindenbergh, stuurden meerdere mensen, groepen naar Deetman, en geleidelijk daalde een algemeen stilzwijgen over ons neer, had men toch niet zo’n behoefte aan samenwerking? Is carnaval voorbij, de samenwerking op straat? We kregen te horen dat de tijd voor diplomatie was aangebroken; de witte en zwarte lijn die Mea Culpa uitdroeg was definitief omgeslagen naar wit, geen vieze, anti clerici foto’s op het blog. Foei! Naakt werd ook verworpen.
Er stond in de Volkskrant begin 2010 een voorpagina stuk over de door ons gewenste megaclaim. Deze woorden werden mij in de mond gelegd, terwijl ik geen seconde in dat interview over geld heb gesproken maar wel over een oproep tot een boycot van het Deetman onderzoek. Opeens ben ik een geldwolf. Ik moet me dus verdedigen tegen iets wat ik helemaal niet beweerd heb. Vervolgens beginnen weer anderen te roepen dat ik alleen met civiele / strafzaken bezig ben. We houden contact met honderden mensen, vergaderden met pers erbij, staan iedereen te woord, schrijven dag in dag uit artikelen op het mea culpa media-blog, en ik maak de ene na de andere misstap wanneer het om advocaten gaat. Jullie mogen allemaal jullie mening vormen, prima geachte samenwerkers maar……ik heb geen klacht ingediend bij  Hulp en recht, meldpunt SM RKK, noch Deetman mijn verhaal opgestuurd, nooit zal ik meer bij de dader te biecht gaan of de dader organisatie pleasen in haar hypocriete ontkenning van misdadige gebeurtenissen. Er zijn mensen die weten wat het is om achter de Berlijnse muur te wonen, de muur die ze om internaten bouwden was even misdadig want het betrof puur kinderen die van de een op de andere dag, als ratten in een val, vastzaten.
Ik heb openlijk het vertrouwen opgezegd bij Deetman vanwege het geweld, de psychische terreur dat niet onderzocht wordt, en niemand die me steunde. Hoe af te rekenen met het katholieke verleden?
Jullie roepen maar!