Naakt opgesloten in een kast

snel je broek laten zakken

Vage medische motieven om kinderen te onderzoeken in China. Waar heb ik dat meer gehoord? Juist het vrolijke jongenspensionaat arme broeders Franciscanen te Bleijerheide daar leefden, woonden, heersten het koppel Servatius en Monulphus. De laatste was ziekenbroeder, een echte zieke broeder die duizenden kinderen met vage praatjes om de tuin leidde en verdoofde, Servatius keek toe en klaarde de boel mochten geruchten ontstaan  over misbruik daar in het zompige zuiden aan de grens met Duitsland.

De RKK commissie die deze misdaden heeft onderzocht vroeg mij hoe vaak ik bij Bulletje (naam van de ziekenbroeder Monulphus) ben geweest. Mijn antwoord luidde vijf of zes keer (in de drie jaren dat ik op dit internaat vertoefde). Nu heb ik later collateraal bewijs gevonden van onderzoek door deze Monulphus / maatje Servatius. Dertien maal telde ik; twee maal zo veel, dus mocht ik hebben overdreven, de waarheid iets te hebben opgeschroefd, dan is hier geen sprake van het false memory syndrome’.

Eerst even terug naar China: China is in de ban van de zoveelste kindermisbruikzaak in korte tijd. Ditmaal is op een kinderdagverblijf in Peking een onbekend aantal kinderen op brute wijze mishandeld. “De mensen in China hebben het bijna nergens anders meer over”, zegt correspondent Marieke de Vries NOS Radio 1 Journaal.

Een medewerker van het kinderdagverblijf is opgepakt vanwege de mishandelingen. Wat er precies is gebeurd wordt nog onderzocht, maar kinderen vertellen gruwelijke verhalen. “Er zijn aantijgingen dat de kinderen seksueel misbruikt zouden zijn, met naalden onder de nageltjes zijn gestoken en naakt werden opgesloten in een kast”, zegt De Vries.

“Ook kregen ze pilletjes om wat slaperiger te worden, zodat er medische onderzoeken konden worden gedaan. De ouders vonden die pilletjes soms terug in de zakken van de jasjes.”

Terug bij onze Maastrichtenaar franciscaan Monulphus. Het luminal gebruik in internaten kwam in vele internaten voor, ik noem er een paar: de Franciscanessen in Bunde (ook congregatie uit Duitsland) de verstandelijk gehandicapten in Heel, door OM benoemd in haar rapport overlijden verstandelijk gehandicapten in de jaren vijftig, luminal toegediend en bij hoge toediening, raak je in coma! De Augustinessen in Sittard want zij wisten de meisjes klein te krijgen met slaapmiddelen, net zoals in China ‘heute zu tage’! Sorry, ik ga er weer Duits door lullen.

 

Commissie Geweld

Dank Cie. de Winter voor deze eerste synopsis onderzoek geweld jeugdzorg. Het blijft nog steeds een ondergeschoven kindje, het psychisch dan wel fysiek geweld dat in alle soorten maten en vormen terug komt en patronen zich eeuwig lijken te herhalen. Mensen die je net als vroeger ex-comminiceren / isoleren / je met achterklap overladen / subversieve privé oorlogjes voeren kortom het geweld houd niet op. Helemaal ‘nieuw’ is het argument van het structureel geweld door commissie de Winter. Voor de eerste keer is er een wetenschapper (Micha de Winter) die deze stelling poneert om de samenleving wakker te schudden en te wijzen op haar verantwoordelijkheid. Net als bij ons internaten-kinderen was er sprake van structureel geweld; drie jaren dat ik op internaat zat was geweld een intrinsiek onderdeel van de opvoeding. Het motto bij de Franciscaanse broeders luidde ‘breek de wil’. Deetman vertelde mij persoonlijk dat het incidenteel was…. krijgen wij ooit gelijk?

Kinderen die in de jeugdzorg slachtoffer zijn geworden van kindermishandeling, zeggen dit jarenlang te hebben moeten ondergaan. Dat meldt de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg onder leiding van Micha de Winter.

Op verzoek van het kabinet doet Commissie-De Winter sinds vorig jaar november officieel onderzoek naar psychisch, fysiek en seksueel geweld in de jeugdzorg vanaf 1945. Het meldpunt kreeg sindsdien bijna zeshonderd meldingen binnen.

De meeste mishandelingen hadden plaats in de jaren 60 en 70 en bij de residentiële jeugdzorg en pleegzorg. Het ging vaak om een combinatie van psychisch en fysiek geweld, soms gepaard met seksueel misbruik. Uit het onderzoek blijkt dat meer dan de helft van de slachtoffers het geweld als kind niet heeft gemeld. ”Die mogelijkheid was er niet, of ze waren te bang om het te melden”, aldus de commissie.

Een groot deel van de slachtoffers geeft aan problemen te hebben op het werk, in de relationele sfeer en met sociale contacten. Ook hebben veel slachtoffers lichamelijke problemen aan het geweld overgehouden.

Wanneer stopt het!

ain’t going nowhere

 

La strada della riconciliazione

Brief aan Paus Franciscus

Schinnen, the Netherlands, November 19, 2017

 

His Holiness, Pope Fransiscus,

I would like to inform you that the bronze casting of  The road to reconciliation  is unveiled and consecrated on 21 April 2017 in the city park de Kartuis in Roermond in the Netherlands. It can now be freely admired, near the diocese offices in a fantastic neutral inviting place. The road to reconciliation is the result of a frank cooperation between victims of sexual abuse in the church, the diocese and me as an artist. I hope that many will feel support from this symbolic piece of art and what German people will call  Denkmal.

Thank you again for your written response of 3 September 2014 in which you state that you are aware of and appreciate the project The road to reconciliation. Your letter was then very nice to receive and gave strength to continue with the project and continue to defy the encountered resistance. (source: letter dated 3 September 2014, Nuntius Netherlands, + André Dupuy, N. 974/2014)

I would also like to inform you about a documentary made by students. In this documentary it becomes clear how the diocese, the association of victims and I as an artist worked together on The road to reconciliation. The Dutch version of this documentary has been broadcasted four times on the regional television channel L1. The unveiling on April 21, 2017 was a national news item.

By clicking on the link below, you can view this 12-minute documentary.

More information can be obtained at www.dewegnaarverzoening.nl

The recent unveiled and consecrated is a fantastic completion, although I am well aware that at the same time it could only mark a beginning, a beginning of restoring faith in the Roman Catholic Faith.

It would be very nice to hear from you again and to be able to take note of your views on how to proceed with The road to reconciliation.

I would like to thank you in advance.

Yours sincerely,

Pierre Habets – initiator project The road to reconciliation

Moutheuvellaan 17

6365 AX Schinnen, The Netherlands

Toen kregen wij ook een slechte naam

peace, love and dance

Dood, nu is hij dan ook dood. De man, Charles Manson, die een einde maakte aan het love and peace tijdperk werden wij (hippies) met de vinger nagewezen: ‘jullie zijn niet beter dan Nixon’, ik noem maar een andere massa-moordenaar uit die tijd.

Charles Manson, de Amerikaanse sekteleider, die zijn volgelingen in de jaren zestig aanzette tot gruwelijke moorden in Californië, is overleden op 83-jarige leeftijd.

De zus van actrice Sharon Tate, een van de slachtoffers van Manson, meldde als eerste het overlijden. Zij was door de gevangenis op de hoogte gesteld.

Sharon Tate, een geweldige actrice en zeer schone dame waarmee Polanski de film The Fearless Vampire Killers, maakte, was tijdens deze moord in LA zwanger. In 1968 trouwden Polanski met Sharon het enige wat ik me nog kan herinneren is dat twee dames (nichtjes van Polanski in de Nor kwamen, te Heerlen waar ik toen werkte. Deze obscure moord en de gedachte aan ons love and peace tijdperk (alleen Ringo gelooft er nog in) blijkt propaganda om een einde te maken aan onze idealen dus…..love and peace brothers and sisters….the killer is dead!

Uw geheim is in goede handen bij de Heer

De Brugse priester Alexander Stroobandt (57) dreigt voor de strafrechter te moeten verschijnen omdat hij niemand verwittigde toen een kennis hem aan de telefoon vertelde dat hij ernstige zelfmoordplannen had. ‘Ik was gebonden door het biechtgeheim’, houdt de priester vol.

‘Het was duidelijk dat het om serieuze plannen ging. Ik heb alles gedaan om hem ervan te overtuigen geen overhaaste beslissingen te nemen’, zegt priester Stroobandt. ‘Is het dan mijn fout dat die man uiteindelijk toch beslist om zich van het leven te beroven?’

aangifte doen

Een tijdje na de dood van haar man begon weduwe Marleen Cordenier (55) zich vragen te stellen bij die laatste contacten tussen haar man en de priester. ‘Tony had hem gezegd dat hij bij ons thuis uit het leven wou stappen. Hij stuurde hem zelfs een bericht net voor hij het zou doen. De priester kende ons adres en heeft helemaal niets ondernomen. Toen ik de priester daarmee confronteerde, verwees naar zijn biecht­geheim’, vertelt de vrouw. Ze besliste het niet zo te laten en liet haar advocaat ­Patrick Martens een klacht indienen. De priester moet nu voor de raadkamer verschijnen.

(MCU Bert Smeets) Schuldig verzuim vinden wij nog steeds een argument dat priesters / kloosterlingen bewust zwegen over misdaden tegen de menselijkheid ofwel het structureel verkrachten en geweld gebruikten tegen kinderen (wereldwijd). Niet dat zij het niet wisten zoals Simonis beweerde in Pauw en Witteman maar juist om alle aandacht naar Simonis te laten vloeien, verdeel en heers uit te graven want niet iedereen was immers ‘slecht en verdorven, kortom een pedo’, in de katholieke kerk! Hij zou de massale kritiek en negatieve media berichten naar zich toe trekken. Iedereen dus boos op Simonis en hij ‘wusste viel mehr’, maar daar is de media nog niet achter gekomen. Ik wel!