Kunnen wij niets voor Duitsland doen vroeg T?

MCU, slachtofferorganisatie Nederland verklaart zich solidair met Criminologisch onderzoeksinstituut Nedersaksen en zal de klachten zoals die bij meldpunt RKK liggen, in zoverre zij iets met Duitsland te maken hebben zoals het Franciscaanse jongenspensionaat te Bleijerheide, gaan overdragen.

Mea Culpa United roept de zestig ‘Engelen jongens’ van het Franciscaanse internaat Bleijerheide op (de orde, congregatie Arme Brüder Franciscus), zich te melden bij Mea Culpa zodat wij dit Criminologisch instituut op de hoogte brengen van de handel en wandel van deze arme brüder Franciscus. Wij vinden geen gehoor bij de Nederlandse RKK, meldpunt laat grote hiaten achter ten opzichte van levende geestelijken, het Deetman rapport is onvolledig over deze Duits / Nederlandse / Belgisch / Amerikaanse orde, congregatie; KNR, bisschoppen zwijgen dit jongenspensionaat uit Bleijerheide dood en slachtofferorganisatie Mea Culpa is het zat paria te zijn van doofpot belangen KNR, bisschoppen. MCU wordt in geen enkel overleg betrokken.

Alle meldpunt RKK gegrond verklaringen stranden in een afwijzende, starre, blokkade ten opzichte van deze mensen die allen, hoe toevallig, met dit Franciscaanse internaat te maken hebben.

Dit internaat weigert bij monde van Overste M. Werner uit Düsseldorf namens de Duitse Arme Brüder Franciscus de Engelen jongens te woord te staan en laat het bij excuses op afstand. Zij (franciscanen het Mutterhaus in Aken / Düsseldorf) hebben al in 2010 een eigen onderzoek gehouden en in sneltreinvaart besloten dat zij niet verantwoordelijk zijn. Deze Duitse congregatie stichtte aan het eind van de 19 de eeuw het internaat te Bleijerheide.

Een deugdelijk onderzoek heeft niet plaatsgevonden en lijkt dan ook op de tegenwerking van de bisschoppen zoals dhr Pfeiffer onlangs ervoer met zijn team. Bleijerheide bij Kerkrade, twee meter over de grens met Duitsland, was een poel van ontucht, 18 broeders vergrepen zich aan kinderen, vele financiële malversaties rond een zwarte pot waar Aken de veroordeelde overste Adelbertus beschermde en in haar organisatie opving. Een duidelijk hand en span dienst, vlucht, en uitwijk mogelijkheden voor alle pedo-seksuelen broeders Franciscanen, een haast niet te controleren orde, congregatie zoals zij decennia lang misdaden en oplichting hebben kunnen plegen. Een groot voorbeeld van het verdwijnen van archieven is het Rutten rapport dat seksueel misbruik benoemde. We zullen dan ook een gesprek aanvragen met Professor Pfeiffer en zijn team, de ‘Engelen jongens’ gaan voor Duitse waarheidsvinding, Nederlandse bisschoppen doen niets.

Hieronder een reactie die om technische reden (nog) niet geplaatst kon worden:

Hallo Bert en alle andere engelen, De dadergroep zetelt in Duitsland en dient dan ook in Duitsland uit gevochten te worden. Het KFN, waar Pfeiffer toe behoort, zal zeker een gewillig oor hebben voor jullie verhaal/klacht. Het COM heeft wèl de juridische bevoegdheid om de archieven in te zien/open te breken. Dat is geen kwestie van vragen maar doen. Verdwenen archiefstukken heeft in Duitsland wèl (direct) consequenties (wat in Nederland altijd ontbroken heeft), de zogenaamde ‘grundlichkeit’. Tegelijk wijs ik jullie op de mogelijkheid van mediation. Mediation (in Duitsland) duurt circa 3 maanden en wordt afgesloten met een compensatiecontract. Echter, de Lindbergh-etikettering gaat in Duitsland nìet op. Compensatie is slechts een bevestiging van de gedane excuses/verontschuldigingen. Dankzij het dwarsliggen van die (boeven)bisschoppen ligt nu de weg voor jullie (engelenjongens) open, grijp die kans en schrijf geschiedenis.

http://www.kfn.de/versions/kfn/assets/prerkl090113.pdf

Het Criminologisch Onderzoeksinstituut Nedersaksen begint een eigen onderzoek naar seksueel misbruik in de Duitse Rooms-Katholieke Kerk. Dat heeft directeur Christian Pfeiffer woensdag gezegd, nadat de Duitse bisschoppen de samenwerking met de instelling hadden opgezegd. Pfeiffer roept alle slachtoffers van misbruik op met zijn instituut contact op te nemen.

De bisschoppen gaven in 2011 het instituut de opdracht voor een wetenschappelijk onderzoek, maar volgens bisschop Stephan Ackermann van Trier, binnen de bisschoppenconferentie belast met misbruikzaken, is er geen enkel vertrouwen meer tussen de kerkleiding en Pfeiffer. Hij gaf geen details.

Tegenwerking kerk 

Pfeiffer zei woensdag voor de Duitse televisie dat zijn instituut aanvankelijk goed met de kerk kon samenwerken, maar dat er steeds meer tegenwerking kwam onder aanvoering van het Zuid-Duitse aartsbisdom München en Freising waar Papa Ratzinger pastoor Hullerman beschermd heeft, en door psychiator Huth beschreven werd als ‘onverbeterlijke pedofiel’. Ratzinger legde dit naast zich neer en benoemde Hullerman in vele andere parochies. Anders dan was afgesproken eisten de bisschoppen dat het instituut teksten voor publicatie aan hen zou voorleggen (zou er meer info over deze zaak zijn?).

Nu in Duitsland ‘geht’s los’, in ons kikkerlandje voeren wij het een na het andere eigen onderzoek. Zo is de kerk begonnen met Deetman, een betrouwbare partner ook nadat hij niet in de archieven van bisschop Bluyssen kon omdat hij ze gewoon weg vernietigd had. Toch een Lange Voorhout gesprekje met een koekje erbij, koffie en dan genoegzaam terug naar de doofpot parochie / kerk. Niets aan de hand. Geweld onderzoeken ze niet in dit land, kan moeilijk bewezen worden? Seksueel misbruik van vijftig jaar geleden kan dat bewezen worden? Laten we het proberen met een houtje-touwtje commissie die kan dan met cijfers komen over vooruitgang en zo.

Dan dat onderzoek van de koepelkerk alhier te Maastricht, Pastoor Scharaad was bij voorbaat onschuldig verklaard door zijn eigen parochie bestuur, nu dan meldpunt RKK krijgt er maar geen genoeg van, de man kan niets verweten worden, ook al liegt hij zich te barsten. 

Even nog over deze opmerkelijke stap van Pfeiffer die zich niet aan een lijntje laat houden door het aartsbisdom München en Freising die hem tegenwerkte:

Eerwaarde H.
De priester in kwestie wordt aangeduid als “eerwaarde H.” (Hullerman). Joseph Ratzinger, de huidige paus, stond aan het hoofd van het aartsbisdom van 1977 tot 1982. Hij wist wat H. had uitgespookt in het bisdom Essen, maar stemde toch in met een “behandeling” in München. De pedofiele priester herviel meteen in zijn misbruik van minderjarigen en werd later ook veroordeeld daarvoor. Desalniettemin is hij nog steeds aan de slag als pastoor in Beieren.

Nu in Duitsland ‘geht’s los’, in ons kikkerlandje voeren wij het een na het andere eigen onderzoek. Zo is de kerk begonnen met Deetman, een betrouwbare partner ook nadat hij niet in de archieven van bisschop Bluyssen kon omdat hij ze gewoon weg vernietigd had. Toch een Lange Voorhout gesprekje met een koekje erbij, koffie en dan genoegzaam terug naar de doofpot parochie / kerk. Niets aan de hand. Geweld onderzoeken ze niet in dit land, kan moeilijk bewezen worden? Seksueel misbruik van vijftig jaar geleden kan dat bewezen worden? Laten we het proberen met een houtje-touwtje commissie die kan dan met cijfers komen over vooruitgang en zo.

Dan dat onderzoek van de koepelkerk alhier te Maastricht, Pastoor Scharaad was bij voorbaat onschuldig verklaard door zijn eigen parochie bestuur, nu dan meldpunt RKK krijgt er maar geen genoeg van, de man kan niets verweten worden, ook al liegt hij zich te barsten. 

En dan de opmerkelijke stap van Pfeiffer die zich niet aan een lijntje laat houden door het aartsbisdom München en Freising die hem tegenwerkte:

Tegenwerking kerk 

Pfeiffer zei woensdag voor de Duitse televisie dat zijn instituut aanvankelijk goed met de kerk kon samenwerken, maar dat er steeds meer tegenwerking kwam onder aanvoering van het Zuid-Duitse aartsbisdom München en Freising waar Papa Ratzinger pastoor Hullerman beschermd heeft, en door psychiator Huth beschreven werd als ‘onverbeterlijke pedofiel’. Ratzinger legde dit naast zich neer en benoemde Hullerman in vele andere parochies. Anders dan was afgesproken eisten de bisschoppen dat het instituut teksten voor publicatie aan hen zou voorleggen (zou er meer info over deze zaak zijn?).

Eerwaarde H.
De priester in kwestie wordt aangeduid als “eerwaarde H.” (Hullerman). Joseph Ratzinger, de huidige paus, stond aan het hoofd van het aartsbisdom van 1977 tot 1982. Hij wist wat H. had uitgespookt in het bisdom Essen, maar stemde toch in met een “behandeling” in München. De pedofiele priester herviel meteen in zijn misbruik van minderjarigen en werd later ook veroordeeld daarvoor. Desalniettemin is hij nog steeds aan de slag als pastoor in Beieren.

Rechter kijkt vaker naar belang kind!!

Dit kopte de Volkskrant Maandagochtend frontaal op de voorpagina. Het internationale Verdrag voor de Rechten van het Kind speelt steeds meer een rol in rechtszaken waar de belangen van het kind voorop komen te staan. Dat was anders bij de ‘godskinderen’ uit de katholieke kerk die werden geslagen, misbruikt en vonden geen gehoor (of weinig) bij hun omgeving. Eindelijk dringt het bij vooral ‘lagere rechters’ door dat dit Verdrag wel eens vaker meegewogen zou moeten worden. In het geval van de 10.000 tot 20.000 slachtoffers seksueel misbruik door Deetman onderzocht zou dan ook beschouwd kunnen worden als een misdaad tegen de menselijkheid (die verjaren niet) en dit Verdrag voor de Rechten van het Kind eens door de rechter niet alleen naar ‘KIJKEN’ maar daadwerkelijk toegepast.