De zwart-witte klokkenluider organisatie

klokkenluiderToen wij de klokken luiden in 2010 gaven wij al snel aan een witte en zwarte lijn te willen koppelen én volgen. Zwart betekende ‘confrontatie, actie’, de witte lijn stond voor overleg, dialoog. Dit is niet verandert voor al die mensen die samen met ons Mea Culpa de strijd zijn aangegaan rond de geheimen over priesters, broeders en zusters werkzaam in de RKK. Zij, wij hebben eindelijk onze mond open gedaan en wereldkundig gemaakt. Zwart-wit beide kleurden een tijdlang vredig naast elkaar maar uiteraard botsen ze, verbleken als schitteren of veranderen van plek, 1 ding…er kon echter niet meer gezwegen worden. Zou het anders zijn met de verzoening, zijn we opeens overstag gegaan met onze deelname aan de rituelen in de OLV basiliek. Daar staat het kunstwerk van Pierre, gaat het zien, en lees wat er staat DE WEG NAAR…verzoening. Bovendien staat op het kunstwerk van Pierre Habets MEA CULPA…schuld, wiens schuld? De hele preek van Wiertz was er van doordrenkt: schuld, het woord / begrip schuld werd van alle kanten belicht, zich vergrijpen aan kinderen erger kan niet’ sprak bisschop Wiertz. Schuld, mea culpa want ‘onbekwaamheid wordt aangerekend als schuld’, volgens Descartes. Vinden mensen Wiertz onbekwaam wanneer hij de schaamte voelt en laat blijken, is hij dan ook schuldig? Hij is wel verantwoordelijk voor zijn priesters, beschermd ze maar schuld en schaamte dringen zich steeds meer op. Sartre werd gequoteerd door Wiertz (over de vliegen, je kunt er naar slaan maar ze keren steeds weer terug), ik zal een andere uitspraak van JP Sartre aanhalen: “l’existence précède l’essence“, het bestaan gaat voor (wordt vooraf gegaan) de essentie, dan wordt ieder menselijk handelen een proef, een ervaring, een leerproces plus een weg om zichzelf te kennen…DE WEG NAAR…….

We zijn er nog lang niet, er blijft teveel stilte, zwijgzaamheid in het andere team, tegenstanders maar geen vijanden. Ik geloof niet in het vijand denken dat comedy capersis van de middeleeuwen, van de oude Goden maar ik zou toch willen dat de nieuwe Goden een echte stem kregen in ons geweten.